tag:blogger.com,1999:blog-56225878935957797862011-09-29T01:53:12.957+06:30(KATHIT WINE MEDITATION CENTRE)ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.comBlogger671100tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-89811331232874014492011-07-16T08:04:00.007+06:302011-07-16T17:14:46.976+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-TG_sZDPYCrg/TiDuiJIBRTI/AAAAAAAAASE/ffN8QdDCVfY/s1600/sayardawgyi.TIF"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 253px; height: 348px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-TG_sZDPYCrg/TiDuiJIBRTI/AAAAAAAAASE/ffN8QdDCVfY/s320/sayardawgyi.TIF" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629761804545639730" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">မူလကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာ ဘေလာ့ဆိုဒ္အား<br />မၾကာခင္ခ်ိန္တြင္ ဒိုမိန္းသို႔ ကူးေျပာင္းေတာ့မည့္အေၾကာင္းကို<br />ၾကိဳတင္အသိေပးလိုက္ပါရေစ။<br /><br /><a href="http://www.kathitwine-vipassana.com/"><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">http://www.kathitwine-vipassana.com/</span></span></a><br /><br />ဒိုမိန္းအလွဴရွင္မွာ ကြယ္လြန္သူ ရဟန္းအမ ေဒၚသန္း(ပဲခူးျမိဳ႕)ကို ရည္စူး၍<br />က်န္ရစ္သူမိသားစုမ်ားမွ လွဴဒါန္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ယခု ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဆိုဒ္တြင္ တင္ထားေသာ တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကို<br />ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ပဲခူးတိုင္း ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ကသစ္ဝိုင္ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမဓမၼရိပ္သာတြင္<br />သီတင္းသံုးေနထိုင္ေတာ္မူေသာ<br />ဆရာေတာ္<span class="label-list"> <span class="clickable-label">ဦးကဥၥနသာရ </span>ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္မႈျဖင့္<br />ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br />အကယ္၍ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တရားေတာ္မ်ား၊ ဓာတ္ပံုမ်ား၊ ဓမၼစာေပမ်ား ရွိခဲ့ပါလွ်င္<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(204, 102, 0);">kathitwinemyanmar@gmail.com</span></span><br /><br />သို႔ ေပးပို႔ေပးပါလွ်င္ ဆိုဒ္တြင္ တင္ေပးပါမည္။<br /><br />(မူလ) ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဆိုဒ္ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္ ဝိုင္းဝန္းကူညီဆာင္ရြက္ေပးၾကပါေသာ<br />ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ လင့္ခ်ိတ္ေပးထားေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး၊<br />အြန္လိုင္း ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို<br />အထူးေလးစားစြာျဖင့္ ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း။<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8981133123287401449?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-50850746371242032912011-04-01T19:27:00.004+06:302011-04-01T19:41:44.044+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-S-pZwv0NLk0/TZXLg0EkXtI/AAAAAAAACIE/9JMg0oqKU3g/s1600/6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="337" src="http://1.bp.blogspot.com/-S-pZwv0NLk0/TZXLg0EkXtI/AAAAAAAACIE/9JMg0oqKU3g/s400/6.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္ဦးပဒုမ သာသနာမျပဳခင္ ဟိုယခင္က ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမဓမၼရိပ္သာတြင္ (မူလ)ကသစ္ဝုိင္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ ကမၼ႒ာနာစရိယ ဘဒၵႏၱေတေဇာသာရ အရွင္သူျမတ္က ကသစ္ဝိုင္ပဋိပတၲိ သာသနာေတာ္ တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္၍ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ တရားဌာနသည္ အရွိန္ေကာင္းစြာျဖင့္ တရားပတ္မ်ား စဥ္ဆက္မျပတ္ ဖြင့္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။&nbsp;</div><br /><div style="text-align: justify;">ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာကို စတင္တည္ေထာင္၍ ေအာင္မင္းေခါင္ဓမၼရိပ္သာ၏ ဦးစီးနာယကအျဖစ္ ဘဒၵႏၱေတေဇာသာရသည္&nbsp; ကမၼ႒ာနာစရိယအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူပါသည္။ ဆရာေတာ္ ဦးေတေဇာသာရသည္ အရွိန္ယူကာစ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာအား အပတ္တကုတ္ ေဟာေဖၚ ညႊန္ျပဆံုးမေနစဥ္ ၁၃၂၉-ခုႏွစ္၌ သက္ေတာ္ (၄၈) ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ (၂၉) ဝါတြင္ ခရီးလမ္းတြင္ အစားမွားကာ ဝမ္းေလ်ာဝမ္းပ်က္ေရာဂါျဖင့္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားခဲ့ပါသည္။</div><br /><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္ေတေဇာသာရသည္ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးထံတြင္ ငယ္စဥ္မွစ၍ အေျခခံ စာေပတို႔ကို လံုေလာက္စြာသင္ယူရရွိခဲ့၏။ ပဲခူးတိုင္း၊ ေဝါၿမိဳ႕နယ္ရွိ က်ံဳတူေက်ာင္းတိုက္တြင္ ကိုရင္ဘဝမွစ၍ (၅)ဝါ တိုင္တိုင္ အေျခခံစာတို႔ကို သင္ယူခဲ့၏။</div><span style="font-weight: bold;"><br />ငါးပါးသာသနာဓမၼရိပ္သာ</span><br /><div style="text-align: justify;">ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမတြင္ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ဆက္လက္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေရး သာသနာတာဝန္ထမး္ေဆာင္ရန္အတြက္ ေက်းဇူးရွင္မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရည္ရြယ္ထားသည့္ တပည့္ႀကီးမ်ားမွာ-</div>၁. ဘဒၵႏၱအာစိဏၰ၊ မုကၡမူအုပိၹဳေတာရဆရာေတာ္၊ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕နယ္။<br />၂. ဘဒၵႏၱေဝပုလႅ၊ ဝါဆိုေက်ာင္းဆရာေတာ္၊ ပဲခူးၿမိဳ႕နယ္။<br />၃. ဘဒၵႏၱဣႏၵစာရ၊ ဘိုရားႀကီးဆရာေတာ္၊ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕နယ္။<br />၄. ဘဒၵႏၱပညာ၊ ခဝဲရြာဆရာေတာ္၊ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕နယ္။<br />၅. ဘဒၵႏၱပဒုမ၊ မန္းေက်ာင္းဆရာေတာ္၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕နယ္<br /><br /><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္တို႔ ငါးပါးအား အစဥ္အဆက္ျဖင့္ အလွည့္က်တလွည့္စီ ေစာင့္ေရွာက္ရမည္ဟူေသာ စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒသတ္မွတ္ခ်က္ျဖင့္ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ၾကီးမွ တာဝန္အပ္ႏွင္းပါသည္။ တာဝန္ယူရေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကလည္း သာသနာအတြက္ သေဘာတူ လက္ခံေတာ္မူၾကပါသည္။</div><br /><span style="font-weight: bold;">သာသနာ့တာဝန္အလွည့္က်</span><br /><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္ငါးပါးသည္ တစ္ပါးစီတာဝန္ယူကာ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာသာသနာအတြက္ အားလံုးတြင္ တာဝန္ရွိၾကသည့္အတိုင္း တာဝန္ေပးမွမလြဲသာ၍ တာဝန္ယူရသည္ဟု မျဖစ္လိုၾကသျဖင့္ သဒၶါအေလ်ာက္ တာဝန္ ယူမည့္ ဘဒၵႏၱပညာက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖၚေပးလိုက္ပါသည္။ အထက္ပါဆရာေတာ္ႀကီး မ်ား၏ ကမၼ႒ာနလုပ္ငန္းစဥ္တိုင္း ေပးအပ္ထားေသာ ဓမၼရိပ္သာႀကီးကို အရွိန္မပ်က္ တာဝန္ယူဦးေဆာင္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္တို႔သည္ အလွည့္က်လာသည့္ တာဝန္ကို(၃)ဝါမွ် သီတင္းသံုးကာ သာသနာတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔ေနာက္တြင္ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ႀကီး ခ်မွတ္ေပးသြားေသာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒသမ်ား ခ်မွတ္ခ်က္အတိုင္း ကသစ္ဝိုင္သာသနာတာဝန္ကို ဒုတိယအလွည့္က်ေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္မွာ ဘဒၵႏၱဣႏၵစာရျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္သည္ သာသနာအတြက္ ဓမၼရိပ္သာႀကီးထိန္းသိမ္းေရးကို အာ႐ံုထားလ်က္ တိုးတက္မႈမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္ ဆႏၵႏွင့္ ဘဝတထပ္တည္း မက်ႏိုင္သည့္ သခၤါရတရားေၾကာင့္ (၁၃၄၄)ခုႏွစ္၊ သက္ေတာ္ (၆၆)ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ (၄၇)ဝါ တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။</div><br />ဆရာေတာ္သည္ ဝိနည္းသိကၡာကို အေလးထား႐ိုေသစြာ သီတင္းသံုးေတာ္မူသျဖင့္ လဇီၨေပသလ သိကၡာ ေတာ္ေဆာင္ ဝိနည္းဓိုရ္ဆရာေတာ္ဟူ၍ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား၏ အထူးၾကည္ညိဳေလးစားခဲ့ၾကပါသည္။<br /><br /><b>အလွည့္က်ျပန္(၃)ပါးက်န္</b><br /><div style="text-align: justify;">သာသနာျပဳဦးစားေပးအလွည့္က် က်န္ေနေသာ မုကၡမူဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱအာစိဏၰ၊ ဝါဆိုဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ေဝပုလႅ၊ မန္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱပဒုမ တို႔ (၃)ပါးတို႔ အလွည့္ယူရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္သံုးပါး သည္ တစ္ပါးတည္းပင္တိုင္ တာဝန္ယူမႈမထားဘဲ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ျဖင့္ အလွည့္က် တာဝန္ယူၾကရန္ အခ်င္းခ်င္း တိုင္ပင္သေဘာတူထားၾကပါသည္။ ေက်ာင္းပိုင္ရွင္ရွိၾကေသာ္လည္း ဓမၼရိပ္သာႀကီးကိုပါ တာဝန္မယိုယြင္းရေလေအာင္ သတ္မွတ္ကာလမ်ားအတိုင္း တာဝန္ယူခဲ့ၾကပါသည္။&nbsp;</div><br /><div style="text-align: justify;">သို႔ေသာ္ ၁၃၄၅ခုႏွစ္၊ တပို႔တြဲလဆုတ္(၁၃)ရက္ (၂၉-ေဖေဖၚဝါရီ-၁၉၈၄) တြင္ သက္ေတာ္ (၇၄)ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္(၅၅)ဝါ ရွိေသာ မုကၡမူဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱအာစိဏၰႏွင့္ သက္ေတာ္ (၆၈) ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္(၄၉)-ဝါရွိ ဝါဆိုဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱေဝပုလႅတို႔သည္ တစ္ေနရာတည္းတြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူ ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္ကဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးသည္ တရားပတ္အၿပီး အျပန္လမ္းတြင္ ဘုရားရဟႏၱာတို႔ေသာ္မွ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာ ဝိဘတ္ ၾကမၼာကို ျဖည့္ဆည္းၾကရရွာသည္။ တရားပတ္တစ္ခုမွ အျပန္လမ္းခရီးတြင္ ဆရာေတာ္တို႔စီးနင္းလုိက္ပါလာေသာ လိုင္းကားသည္ ရပ္ထားေသာ ကားႀကီးတစ္စီး၏ ဓာတ္ဆီတိုင္ကီကို အရွိန္မထိန္းႏိုင္ဘဲ ဝင္တိုက္ခါ ကားမီးေလာင္ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လူအမ်ားၾကားသို႔ တိုးေဝွ႔ကာ ေျပးမဆင္းေတာ့ဘဲ အမ်ားျပည္သူမ်ားကို ဦးစားေပး လိုေသာေမတၲာ၊ ေစတနာတို႔ျဖင့္ တရားအမွတ္၊ တရားသတိႏွင့္သာ သီတင္းသံုး၍ ေန၏။ ဒကာမ်ားက ဆင္းရန္ ေလွ်ာက္ထားပါေသာ္လည္း အျခားသူမ်ားကို ဦးစားေပးကယ္ရန္ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့၏။ ထူးဆန္းသည္က ကားမီးေလာင္ခံရစဥ္ အ႐ိုးက်ခ်ိန္၌ ေႏြရာသီတြင္ ႐ုတ္တရက္ မိုးႀကီး ရြာခ်ခဲ့ပါသည္။ မိုးသာမရြာခဲ့ပါလွ်င္ အ႐ိုးမဆိုထားဘိ ျပာပင္မရႏိုင္ေသာ အေျခအေန ဆိုးဆိုက္ေနခ်ိန္တြင္ ဆရာေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါး၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ဘာဝနာအရာကို အမ်ားျပည္သူတို႔ ထူးျခားစြာ ဖူးေျမႇာ္ၾကည္ညိဳခြင့္ရခဲ့ၾက၏။ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားမွာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား တျပိဳင္တည္း ဆံုးရွုံဳးမႈကို ျဖည္မဆည္ႏိုင္ေအာင္ ယူက်ံဳးမရျဖစ္ၾကကာ ယေန႔တုိင္ တသသျဖစ္ေနၾကရပါ၏။ ထုိသို႔မ်ိဳးဆက္သစ္ သာသနာ့ဝန္ထမ္း ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားတျပိဳင္နက္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူျခင္းသည္ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာအတြက္ ၾကီးမားေသာ ဆံုးရွံဳးမႈတစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><i>ဆက္ပါအံုးမည္...</i></span></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-5085074637124203291?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-68434970542458267352011-03-03T09:39:00.006+06:302011-03-03T10:04:10.006+06:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-JtDb1nfNCpM/TW8IpT1OiGI/AAAAAAAAARs/roHz1I6eIVY/s1600/20.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-JtDb1nfNCpM/TW8IpT1OiGI/AAAAAAAAARs/roHz1I6eIVY/s320/20.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579687969126516834" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ေလးမ်က္ႏွာဘုရား</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;font-size:85%;" >ဘဒၵကမၻာတြင္ ပြင့္ေတာ္မူျပီးကုန္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားေလးဆူတို႔အားရည္စူးတည္ထားကိုးကြယ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span><br /></div><ul><li>ရြာသူစပ္လွ်င္း သူ႔အတင္း ေျပာျခင္း ေက်ာင္းကဲြ႕ သင့္ဘူးတဲ့။</li></ul><ul><li>ဆံုးမေစလို သူ႔ျပစ္ကို ေလွ်ာက္ဆိုပါတဲ့ သင့္ေသးရဲ႕။</li></ul><ul><li>ဒါ၊ သီ၊ ဘာ-မ်ိဳး ခုေနာင္က်ိဳး ေလွ်ာက္ကိုးပါကဲြ႕ ကိုယ္က်ိဳးတဲ့။</li></ul><ul><li>ေလွ်ာက္ကိုးပါျငား ရွင္ဘုရား “ပါ”မ်ားသံုးကဲြ႕ ခ်ိဳသာတဲ့။</li></ul><ul><li>ေအာက္ေငါက္ေဒါေဆာင္ ဆူညံေအာင္ ၾကဥ္ေဆာင္ပါကဲြ႕ ၾကားရုံတဲ့။</li></ul><ul><li>ဘုရားသံယာ ေရွ႕ကုန္းခါ ၾကမ္းမွာသြားကဲြ႕ ဆင္နင္းသလိုတဲ့။ (ဆင္ၾကီး ခႏၶာၾကီးေသာ္လည္း ေျခသံမၾကားရ)</li></ul><ul><li>အိမ္က ေက်ာင္းလာ မ်ားသူငါ ျပဳရာခဏ္းကဲြ႕ျပီးျပီတဲ့။</li></ul><ul><li>သံဃာ့ထံလာ ကပ္သူငါ လိမၼာဘို႔ကဲြ႕ မွတ္အံုးတဲ့။</li></ul><ul><li>ဆြမ္းမုန္႔ ေဘာဇဥ္ ဘုန္းေပးတြင္ ၾကြရွင္ေလွ်ာက္ကဲြ႕ ပင့္နည္းတဲ့။ </li></ul><ul><li>ထမင္းစားေသာက္ လာသြားေလွ်ာက္ ပယ္ေဖ်ာက္ေလွ်ာက္ကဲြ႕ အပ္ဘူးတဲ့။ </li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-6843497054245826735?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-66069014644750519782011-02-18T14:28:00.000+06:302011-02-18T14:28:12.656+06:30<div class="entry"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8DE5FUBNgIc/TV4kKOJt33I/AAAAAAAACC8/Ng3eMfSReGI/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-8DE5FUBNgIc/TV4kKOJt33I/AAAAAAAACC8/Ng3eMfSReGI/s320/5.jpg" width="240" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ပဲခူးျမိဳ႕ ေရႊေမာေေဓါေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး၏&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ေျမာက္ဘက္မုဥ္ဦးမွ တည့္တည့္ဆင္းသြားလွ်င္&nbsp;</div><div style="text-align: center;">“ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ” သို႔ လြယ္ကူစြာ ေရာက္ႏိုင္ပါမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="font-size: x-small;"><a href="http://ramonnya.isgreat.org/?p=130">&nbsp;မြန္တို႔ဌာေန ရာမညျပည္</a>&nbsp; မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။</span></i></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္-မႏၱေလး ကုိ ရထားျဖင့္ ခရီးနွင္တဲ႔အခါတုိင္းမွာ ပဲခူးျမဳိ႔အ၀င္ ေရာက္တုိင္း ထိန္ညီးေတာက္ပ မီးေရာင္မ်ားနဲ႔ အလြန္သပၸာယ္ ေရႊေမာေဓါေစတီေတာ္ကုိ အျမဲတမ္း ဖူးေမွ်ာ္ၾကည္ညဳိေလ႔ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လူမွန္းသူမွန္းမသိ အိပ္တတ္တဲ႔အက်င့္ရွိေပမဲ႔ ပဲခူးျမဳိ႔အ၀င္ေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္အျမဲတမ္း ႏုိးေနတတ္ပါတယ္။ ထုိေစတီေတာ္ကုိ လက္အုပ္ခ်ီမုိးရွိခုိးသည့္ အခါတုိင္းမွာ ေစတီေတာ္ ရဲ႕သမုိင္းေၾကာင္းကုိ သိခ်င္ေနခဲ႔ပါတယ္။ အခု စာေမးပြဲေတြျပီးလုိ႔ computer မွာရွိတဲ႔ history of mon ethnic ကုိ လွန္ေလွာဖတ္ရင္း ဒီအေၾကာင္းကုိ ေတြ႔လုိ ကၽြန္ေတာ္လုိ သိခ်င္တဲ႔ စိတ္၀င္စားတဲ႔ ပုဂၢဳိလ္မ်ားအတြက္ ေရးလုိက္တာပါ။</div><div style="text-align: justify;">ပဲခူး(မြန္ဘာသာျဖင့္ ဗေဂါ) ျမဳိ႔ က်က္သေရေဆာင္ ေရႊေမာေဓါဘုရားဟာ ပဲခူးနယ္တ၀ုိက္မွာ အထင္ရွားဆုံး သာသနိက အေဆာက္အအုံ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ေထာင္စုနွစ္တစ္ခုအထိ သက္တမ္းၾကာရင့္ခဲ႔ျပီျဖစ္တဲ႔အတြက္ ေစတီေတာ္ တည္ထားကုိးကြယ္စဥ္တုန္းက ဒ႑ာရီ(foundation myth) ဟာ တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါျပီ။ ဒီဘုရားဟာ ပဲခူးေဒသရဲ႔ ဘာသာေရး သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အဓိကက်တဲ႔ သာသနိကအေမြနွစ္ျဖစ္ေနေပမဲ႔ ေစတီေတာ္ရဲ႔ မူရင္းသမုိင္းရာဇ၀င္ (foundation myth) ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာဟာ ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္ ဘုရားသမုိင္းရာဇ၀င္က ဆံေတာ္ နွစ္ဆူ ကုိ ဌာပနာ ထားပါတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ တကယ့္မူရင္း က ေတာ့ အံေတာ္ ကုိ ဌာပနာ ထားျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;">ယခုေခတ္ ဘုရားသမုိင္းရာဇ၀င္ကေတာ့ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္သမုိင္းနဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ပါဘဲ။ ကုန္သည္ညီေနာင္နွစ္ဦး(တဖုႆ နဲ႔ ဘလိက မဟုတ္ပါ)က ျမတ္စြာဘုရားထံမွ ဆံေတာ္နွစ္ဆူ ပင့္ေဆာင္လာျပီး ပဲခူးေဒသမွာ ေစတီတည္ထား ဌာပနာခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဘုရားသမုိင္းဟာ အမ်ဳိးမ်ဳိးကြဲျပားေနၾကေပမဲ႔ အမ်ားအားျဖင့္ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ (၁၇၈၂-၁၈၁၉)ခုနွစ္ (၁၆-၁၇ရာစု) ကုိ အေျခခံထားၾကပါတယ္။ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ကုိ အေျခခံထားတဲ႔ဘုရားသမုိင္း မွာ ကုန္သည္ညီေနာင္နွစ္ဦးဟာ မဟာသလ နဲ႔ စူဠသလ (Maha-sala and Cula-sala) လုိ႔ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br />မူရင္း သမုိင္းရာဇ၀င္( Foundation myth) ကေတာ့ ဟသာၤကုန္းဘက္ကုိထုိးဆင္းသြားတဲ႔ အေရွ့ဘက္ေစာင္းတန္းမွာ တည္ရွိခဲ႔တဲ မြန္ နဲ႔ ပါဠိ ေက်ာက္စာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီေက်ာက္စာေတြဟာ (၁၅) ရာစုမွာ တခ်ိန္တည္းေရးထုိးခဲ႔ပါတယ္။ ဒါကုိ Donald M. Stadtner က သူ႔ရဲ႔စာတမ္းမွာ” The earliest myth associated with the Shwemawdaw stems from completely different sources than the current legend. Our sole surviving evidence comes inthe form of two 15th-century inscriptions, one in Mon and the other in Pali,both located along the eastern stairway leading to the promontory of the Hintha Kone.” ေရးခဲ႔ပါတယ္။ မြန္ေက်ာက္စာမွာ ဂ၀မၸတိ က ကုသိနာရုံ(Kusinagara) ကေန ဗုဒၶအံေတာ္(tooth relic)တစ္ဆူကုိ သထုံျပည္သုိ႔ ပင့္ေဆာင္လာခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီ အံေတာ္ဟာ အလုိအေလ်ာက္ (၃၃)ဆူပြားလာခဲ႔ပါတယ္။ သထုံဘုရင္ဟာ အဲဒီအံေတာ္ေတြကို ဌာပနာျပီး ေစတီ (၃၃) ဆူ တည္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ အဲဒီ အံေတာ္ ၃၃ ဆူကုိ ေနရာဌာနအသီးသီးကုိ ေျပာင္းေရႊ႔ကုိ တည္ထားကုိးကြယ္ၾကတယ္ လုိ႔ မြန္ နဲ႔ ပါဠိ ေက်ာက္စာ နွစ္ခုလုံးမွာ ဆုိထားပါတယ္။ အဲဒီ (၃၃) ဆူထဲက တစ္ဆူဟာ Madhava လုိ႔ ပါဠိေက်ာက္စာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီကေန Mudhava ဟု ကလ်ာဏီေက်ာက္စာမွာ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။- ေနာက္ပုိင္းမွာMau Tau(မုဟ္တ´) မြန္ဘာသာျဖင့္ေခၚဆုိလာၾကပါတယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ မြန္ခရုိနစ္ကယ္(Mon chronicle) မွာ “Mohtau Pagoda” or “Muhtau Pagoda” ဟု ေရးသားေဖာ္ျပရာ ကေန ေရႊေမာေဓါလုိ႔ အမည္တြင္လာခဲ႔ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;">ျဖည့္စြက္။ ကၽြန္ေတာ္သိခဲ႔တဲ႔ ပါးစပ္ရာဇ၀င္တစ္ခုကုိ ၾကဳံတုန္းေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ပါရေစ။ အမွန္တကယ္ဆုိရေသာ္ အခုကၽြန္ေတာ္ေရးမည့္အေၾကာင္းအရာသည္ ကုိးကားခ်က္က်မ္းတစ္ေစာင္ေပတဖြဲ႔ မရွိတဲ႔အတြက္ ပါးစပ္ရာဇ၀င္ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္ရတာပါ။ အားလုံးမွန္သည္ဟု မဆုိခ်င္ပါေသာ္လည္း အားလုံးနီးပါးမွန္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ဆုိလုိခ်င္ပါသည္။<br />မြန္လူမ်ဳိးေတြ တည္ထားကုိးကြယ္ခဲ႔ေသာ ေစတီေတာ္မ်ားအထဲမွ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္၊ ေရႊေမာေဓါေစတီေတာ္နွင့္ က်ဳိက္လမုိင္း(လမုိင္းဘုရား)တုိ႔သည္ အျခားေစတီေတာ္တုိ႔ထက္ ထူးျခားထင္ရွားပါသည္။ ထုိေစတီ ၃ ဆူသည္ အေျခခံအားျဖင့္ ပုံစံတူညီၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ မတူညီသည့္အခ်က္ကား ေရႊတိဂုံေစတီသည္ ထုိေစတီ သုံးဆူ တြင္ သပၸါယ္ဆုံး၊ေရႊေမာေဓါေစတီသည္ အျမင့္ဆုံး၊ က်ဳိက္လမုိင္းသည္ ထုအၾကီးဆုံးျဖစ္သည္။ေရႊေမာေဓါေစတီကုိ မြန္ဘာသာျဖင့္ က်ာ္မုဟ္တ´(က်ဳိက္မုတူး)ဟုေခၚဆုိၾကျခင္းမွာ ေ၇ွးအခါက မြန္အဖုိးၾကီးမ်ားသည္ ေဆးတံကုိ ေသာက္ၾကသည္။ အဖုိးၾကီး တစ္ေယာက္သည္ ဥာဏ္ေတာ္ျမင့္ေသာ ေစတီေတာ္၏ စိန္ဖူးေတာ္ကုိ ဖူးေျမာ္ရန္ ေမာ့ျပီးၾကည့္ေသာအခါ ေဆးတံမွ က်လာေသာမီးပြားက သူ၏ နွာေခါင္းကုိ ထိျပီး ပူေသာေၾကာင့္ က်ာ္မုဟ္တ´(က်ဳိက္-ဘုရား+ မုဟ္-နွာေခါင္း+တ´-ေလာင္သည္)ဟု ယေန႔ထိ အခ်ဳိ႔ေသာမြန္လူမ်ဳိးမ်ားက ေခၚဆုိေနၾကဆဲပင္ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေလးစားစြာျဖင့္</div><div style="text-align: justify;">SAITNON</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကုိးကားခ်က္။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;">THE LOST LEGEND OF THE SHWEMAWDAW, PAGODA [Donald M. Stadtner (Walnut Creek, California, USA)] ; From the paper of conference&nbsp; Discovery of Ramanya Desa: History, Identity, Culture, Language and Performing Arts</span><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"> 10-13 October 2007, Chulalongkorn University Bangkok Thailand</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1pdrtPXIX8E/TV4kPRl8vwI/AAAAAAAACDA/B-7J_2a9PvU/s1600/31.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-1pdrtPXIX8E/TV4kPRl8vwI/AAAAAAAACDA/B-7J_2a9PvU/s320/31.jpg" width="240" /></a></div><br /><div style="color: #38761d; text-align: justify;">ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ တန္ခုိးၾကီးဘုရားမ်ားအနက္ တစ္ဆူအပါအဝင္ျဖစ္၍ သင္တိုင္းေစတီ ေခၚ မကိုဋ္ေစတီမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ပဲခူးျမိဳ႔၏ အေရွ႔ပိုင္း ဟသၤာကုန္းအစုတြင္ အေနာက္ဖက္ဆံုးက်ေသာ ပဲကူး၊ သုဒႆန၊ ျမင္းသီတ၊ မရင္သိႏၷ၊ မဓဝါ ဟူ၍ ေခတ္အလိုက္ အမည္ေျပာင္းခဲ့ေသာ ကုန္းငယ္ေပၚ၌ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီတည္ရွိသည္။ ယခုအခါ၌မူ ထုိကုန္းကို ေရႊေမာ္ေဓာကုန္းဟု အေခၚမ်ားသည္။</div><div style="color: #38761d; text-align: justify;">ေရႊေမာ္ေဓာေစတီ တည္သည့္ႏွစ္မ်ားႏွင့္ ဌာပနာသည့္ ပစၥည္းအေၾကာင္းကို အမ်ဳိးမ်ဳိးဆိုၾကသည္။ အခ်ဳိ႔က ဘုရား ပရိနိဗၺာန္ မစံမီကပင္ တည္သည္ဟု လည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႔က ဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံျပီးမွ တည္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႔က ဘုရားဆံေတာ္ကို ဌာပနာသည္ဟုလည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႔က သြားေတာ္ကို ဌာပနာသည္ဟု လည္းေကာင္း ေရးသားၾကသည္။ သို႕ရာတြင္ ဘုရားဒါယိကာမ ဟံသာ၀တီ ဘုရင္မ ရွင္ေစာပုႏွင့္ သားမက္ေတာ္ ဘုရားဒါယိကာ ဓမၼေစတီမင္းတို႕ (၈၂၄) ခုႏွစ္တြင္ ထိုးခဲ့ေသာ ေမာ္ေဓာသမိုင္း ပါဠိေက်ာက္စာအရမူ သထံုမင္းစူဠ သိရိမာေသာကသည္ သာသနာႏွစ္ (၂၃၇) ခုေလာက္တြင္ ဘုရားရွင္၏ သြားေတာ္ဓာတ္ကို ဌာပနာကာ ေရႊေမာ္ေဓာ ဂႏၶကုဋိတိုက္ကို ေရွးဦးစြာ တည္ေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။ ထိုတိုက္ေစတီကို မဓဝါေစတီဟု သမုတ္ျပီးေသာ္ သာသနာႏွစ္ (၂၃၈) ခုႏွစ္တြင္ ေရစက္ခ် လွဴဒါန္းသည္။</div><div style="color: #38761d; text-align: justify;">ယင္းသို႕ တည္ျပီးေနာက္ ေမာ္ေဓာေစတီသည္ ငလ်င္ အၾကိမ္ၾကိမ္ မိ၍ ျပိဳက်ရာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္တည္ခဲ့ရသည္။ ရွင္ေဥယ်ဓမၼ၏ ေရႊေမာ္ေဓာသမိုင္းႏွင့္ သထံုရာဇဝင္အဆိုအရ သာသနာႏွစ္ (၃၄၇၊ ၄၅၄၊ ၅၃၂၊ ၅၆၆၊ ၆၀၈၊ ၆၉၇၊ ၇၇၅၊ ၈၄၃၊ ၉၃၁၊ ၁၀၀၄၊ ၁၀၇၁၊ ၁၁၅၉၊ ၁၁၉၆၊ ၁၂၈၀၊ ၁၃၅၇၊ ၁၄၁၉၊ ၁၅၃၀၊ ၁၆၀၃၊ ၁၇၀၅၊ ၁၈၁၃၊ ၁၈၃၀၊ ၁၈၉၂) ခုႏွစ္မ်ားတြင္ (၂၂) ၾကိမ္တိုင္တိုင္ ငလ်င္ေၾကာင့္ ေမာ္ေဓာတိုက္ေစတီ ျပိဳေလရာ မင္းအဆက္ဆက္တို႕ ျပန္လည္တင္ေပးရေလသည္။ သကၠရာဇ္ (၇၅၈) ခုႏွစ္တြင္ ေနာက္ (၂၃) ၾကိမ္ေျမာက္ ျပိဳျပန္ေလသည္။</div><div style="color: #38761d; text-align: justify;">ေရႊေမာ္ေဓာ ဘုရားသည္ ငလ်င္လႈပ္ေသာ ေျမေၾကာေပၚတြင္ တည္ခဲ့ၾသဖင့္ (၃၂) ၾကိမ္တိုင္တိုင္ ျပိဳပ်က္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးေခတ္ ေရႊေမာ္ေဓာ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးအဖဲြ႔က ငလ်င္ဒဏ္မခံႏုိင္ေသာ အုတ္႐ုိးသတ္သတ္ေစတီမ်ဳိးကို မတည္ဘဲ သံ႐ုိးခံေက်ာက္က်စ္အဂၤေတႏွင့္ အုတ္႐ုိးဖက္စပ္၍ တည္ခဲ့သည္။</div><div style="color: #38761d;">ေရႊေမာ္ေဓာ ဘုရားပဲြေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္တန္ခူးလတြင္ က်င္းျပဳလုပ္ရာ အထူးပင္ စည္းကားပါသည္။</div><div style="color: #38761d;">(က်မ္းကိုး။&nbsp;&nbsp; &nbsp;။ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း အတြဲ ၁၁ စာမ်က္ႏွာ ၄၅၀ – ၄၅၅) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-6606901464475051978?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>Crystalhttp://www.blogger.com/profile/09310675026350362237noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-44517866531043732482011-02-08T16:27:00.005+06:302011-02-09T21:07:25.340+06:30<div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TVET3k0YfuI/AAAAAAAAARg/i1Z5__EzHJI/s1600/4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5571256059531132642" src="http://2.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TVET3k0YfuI/AAAAAAAAARg/i1Z5__EzHJI/s320/4.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 259px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a>ေက်းဇူးရွင္ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ဂႏၱဓူရ စာေပပို႔ခ်စဥ္အခါ၌</div><div style="text-align: center;">သင္ၾကားဆံုးမေတာ္မူခဲ့ေသာ သိေႆာဝါဒ သံေပါက္လကၤာမ်ား<br /><div style="text-align: left;"><br />ဗုဒၶဂါရဝခဏ္း<br /><ul><li>ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာအား စိတ္ထားျဖဴနဲ႔ ရွိခိုးကဲြ႕။</li><li>သိေႆာဝါဒံ မ်ိဳးေကာင္းမွန္ ေဆာင္ရန္ေကာင္းတဲ့ က်က္လိုက္ကဲြ႕။</li><li>ဘုရားဝိုင္းတြင္ ေခါင္းျခံဳတင္ ေရွာင္ၾကဥ္ ထီးနဲ႔ ဘိနပ္ကဲြ႕။</li><li>ေရခ်ိဳးေထြးႏွပ္ က်င္ႏွစ္ရပ္ စြန္႔လတ္ဝိုင္းတဲ့ ေရွာင္အံုးကဲြ႕။</li><li>ဘုရားဝင္းေရွာင္ ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ ထုတ္ေဆာင္ေျပာခဲ့ ေရွာင္လိုက္ကဲြ႕။</li></ul>ဓမၼႏွင့္ သံဃာ ဂါရဝခဏ္း<br /><ul><li>တရားေဟာရာ နားစုိက္ပါ ေနကဲြ႕ျငိမ္စြာ မေျပာနဲ႔။</li><li>သံဃာ့သံုးဘိ လူတို႔၏ ပရိေဘာဂေစတီတဲ့၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းလာ မ်ိဳးေကာင္းမွာ မွန္စြာျပဳကဲြ႕ ျပစ္ကင္းမဲ့။</li><li>ေခါင္းျခံဳေဆာင္းထီး ဘိနပ္စီး ပယ္ျပီး ဝင္ခဲ့ ေက်ာင္းဝိုင္းတဲ့။</li><li>ဓားလက္နက္ပါ တူရိယာ ေတာ္ရာ ထားခဲ့ ေက်ာင္းယူနဲ႔။</li><li>ေရေမႊးနံ႔သာ ဆြတ္လိမ္းလာ ေတာ္ပါဘူးကဲြ႕ ေက်ာင္းကန္နဲ႔။</li><li>ေပေရေခ်းမွာ သုတ္ေဆးကာ တက္ပါ ေက်ာင္းနဲ႔ ဖ်ာ ေဇာတဲ႔။</li><li>ေက်ာင္းေပၚေရာက္လာ ျမတ္ဗုဒၶါ့ သံဃာကိုကဲြ႕ ရွိခိုးတဲ့။</li><li>ရွိခိုးေသာအခါ ဒူးလက္ႏွစ္ျဖာ နဖူးပါ ၾကမ္းမွာ ထိကဲြ႕ ထိ(၅)နဲ႔။</li><li>ရွိခိုးျပီးခါ ေျခာက္ေနရာ ေရွာင္ခြာေနကဲြ႕ ဆည္းကပ္တဲ့။</li><li>ေဝး၊ နီး၊ ေလညာ၊ ေရွ႕ေနာက္မွာ ျမင့္ရာ ေရွာင္ကဲြ႕ ေျခာက္ရပ္တဲ့။<br /></li><li>ေနာက္ခိုင္း ေျခဆင္း ေပါင္ၾကိတ္စင္း ျခံဳလွ်င္းေရွ႕ကြယ္ မေနနဲ႔။</li></ul></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-4451786653104373248?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-2363601969183334552010-12-29T22:06:00.003+06:302010-12-29T22:36:18.906+06:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TRtZoGNxdOI/AAAAAAAAARQ/keoJwgZA5-E/s1600/450px-001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TRtZoGNxdOI/AAAAAAAAARQ/keoJwgZA5-E/s320/450px-001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556133110689658082" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">မဟာေစတီ၊ ပဲခူးျမိဳ႕</span><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><br />နိဗၺာန္လိုလား ေယာဂီမ်ား ၾကိဳးစားက်င့္ၾကပါ။<br /><br />ရုပ္နာမ္ႏွစ္ခု ျဖစ္ပ်က္မႈ မရွဳသူဟာ<br />အသက္တရာ ရွည္ျမင့္ၾကာ၊ သူဟာ လူ႕ငႏြား။<br /><br />ရုပ္နာမ္အေပါင္း ျဖစ္ပ်က္ေၾကာင္း ေကာင္းစြာရွဳထား<br />ထိုသူဟာ အသက္တေန႔ ေနသေရြ႕ ေခၚေဟ့ လူသိၾကား။<br /><br />ငါလုပ္ ငါရ၊ ငါသာပ ဒါမွ ငါ့တြက္တာ။<br /><br />ေမာဟအၾကိဳက္ နင္လုိလိုက္ ငိုဟိုက္အပူပြါး။<br /><br />ျပင္ပစီးပြါး သားမယား ငါကားမပိုင္ပါ။<br /><br />ငါကားမပိုင္ အမ်ားဆိုင္ ဘံုဆိုင္လို႔သာထားလိုက္ပါ။<br /><br />ငါျပဳတဲ့ကံ၊ ငါ့ေနာက္ထံ ေရာက္ျပန္ဘဝလိုက္ေလစြ။<br /><br />ငါ ကုိယ္မဟုတ္ ဒိ႒ိျပဳတ္ ဇခ်ဳပ္နိဗၺာန္ေနာ္။<br /><br /><br /><b><span style="color: rgb(120, 63, 4);"></span></b></div><b><span style="color: rgb(120, 63, 4);">(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ<br />ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: rgb(120, 63, 4);">ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-236360196918333455?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-39417048977898794902010-11-23T23:43:00.000+06:302010-11-24T09:06:37.599+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TOv8eGNmg9I/AAAAAAAAARA/f4u0DcPD17o/s1600/dhamma.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 238px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TOv8eGNmg9I/AAAAAAAAARA/f4u0DcPD17o/s320/dhamma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542801360403465170" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">“ပဲခူးျမိဳ႕ ေရႊသာေလ်ာင္းရုပ္ပြါးေတာ္”<br /></div><div style="text-align: center;"><br />အေကာင္းေတြ ခ်က္၊ ေက်ာင္းကိုထြက္ ႏွစ္သက္ျမိန္စြာစားၾကတယ္။<br /><br />ဒီလိုသာခ်က္၊ ေက်ာင္းကန္ထြက္၊ ေပ်ာ္ပဲြစားထြက္လို႔သာဆိုခ်င္တယ္။<br /><br />ေက်ာင္းကို ေရာက္ေသာ္၊ လူစံုေနာ္ ဘယ္ပံုဘယ္ဒင္းေျပာၾကတယ္။<br /><br />လံုးစံုမက်န္ ေျပာျပီးျပန္ သီလခံၾကတယ္။<br /><br />မိရိုးဖလာ ရွိလို႔သာ ဘာသာတရားယူၾကတယ္။<br /><br />ဥပုပ္ကိုေစာင့္၊ စိတ္မေျဖာင့္ ေၾကာင့္ေၾကာင့္ၾကၾကရွိလွတယ္။<br /><br />ဆိတ္ျငိမ္အရပ္ တရားမွတ္၊ မျပတ္ေနသင့္တယ္။<br /><br />ဝါတြင္းဥပုပ္၊ လြန္ၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္သင့္လွတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><b><span style="color: rgb(120, 63, 4);">(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: rgb(120, 63, 4);">ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-3941704897789879490?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-38505685913969461252010-09-02T22:04:00.000+06:302010-09-02T22:04:15.286+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TH_ClHEMwpI/AAAAAAAAAQk/-2ptLA527I8/s1600/shwemawdaw.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="253" src="http://2.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TH_ClHEMwpI/AAAAAAAAAQk/-2ptLA527I8/s400/shwemawdaw.jpg" width="400" /></a></div><div style="color: #b45f06; text-align: center;"><b>&nbsp;ပဲခူးျမိဳ႕မွ သမုိင္းဝင္ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာ္ျမတ္</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဖိုးစစ္ မ်ိဳးမွန္၊ တရားသံ၊ ျမန္ျမန္အိပ္သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ခုေခတ္ကာလ ညာ(လိမ္)ေပးမွ၊ သဘာဝက်သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">က်င့္ဝတ္တရား ဆံုးမျငား၊ နားခါးေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုယ္လည္း မသိ က်င့္နတိၳ၊ သိသူရွားသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တရားသံၾကား ေဝးက သြား၊ ေရွာင္ရွားေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ပဲြ ထိုရုံထဲ၊ မစဲေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မဂၤလာတရား ထိုစကား၊ ေခါင္းပါးေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သက္ၾကီးစကား သယ္ငယ္ကား၊ ပယ္ရွားေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မဟုတ္မမွန္ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ ႏႈတ္လွန္ထုိးသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အစစ္ကိုေရွာင္ အတုေဆာင္၊ ေယာင္ေဆာင္ေပါသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဆးဝါးကုသူ ရဟန္းမူ၊ လွဴသူေပါသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဗဒင္ဓါတ္ရိုက္ နတ္စိမး္တုိက္၊ အၾကိဳက္ေတြ႕သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သံသရာ ေနာင္ေရး ေဘးမေတြး၊ လွဴေပးေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေက်ာင္းဝင္းျမိဳင္ျမိဳင္၊ ေရဒီယိုကိုင္၊ ေက်ာင္းထိုင္ေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သံသရာကၽြတ္တန္း၊ မရည္မွန္း၊ ရဟန္းခံေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သကၤန္းသပိတ္၊ ေက်ာင္းတြင္းသိပ္၊ ပိတ္၍ထားသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တပည့္တပန္း မေပးကမ္း၊ ငမ္းငမ္းတက္သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ အမည္ေပၚ၊ ဂုဏ္ေနာ္မ်ားသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဓာတ္စက္မပါ အလွဴမွာ ဆရာ-ပါမၾကိဳက္သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အိုးစည္ဗံုေမာင္း တေျပာင္းေျပာင္း၊ ေက်ာင္းမွာဆူသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒကာေလွ်ာက္ၾကား ထိုစကား၊ မွန္ပါ့ဘုရားလိုက္သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေတာလက္ေက်းရြာ ေက်ာင္းတိုင္းမွာ စာေပရွားသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဘုရားအၾကိဳက္ ငါမလိုက္၊ ဒကာအၾကိဳက္လိုက္သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဆရာေက်းဇူး၊ ဂုဏ္အထူး၊ ေမ့မူးေလသည့္ေခတ္။&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မိဘႏွစ္ပါး ပုဂိၢဳလ္မ်ား ပစ္ထားေလသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အရက္ထိုထို ေသာက္စားျမိဳ၊ ဆိုရွယ္က်သည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေရာင္းေရး ဝယ္ေရး မွန္မေပး၊ အေလးခုိးသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပိတ္ျဖဴစလြယ္ အရပ္လည္၊ ဆန္ လည္ေတာင္းသည့္ေခတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #783f04;">(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #783f04;">ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-3850568591396946125?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-31334183250184242362010-08-30T09:45:00.001+06:302010-08-30T09:46:38.813+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/THsiJ6iEKDI/AAAAAAAAAQY/_9kSPPK3Ymk/s1600/logo+sample.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/THsiJ6iEKDI/AAAAAAAAAQY/_9kSPPK3Ymk/s320/logo+sample.JPG" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဥပုလ္ေစာင့္သြား၊ အိုလူသား ဘာမ်ား နင္က်င့္တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ၾကက္ ဝက္ ဆိတ္ ငါး ခ်က္ခါ သြား၊ ငါကား ေက်ာင္းထြက္တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေက်ာင္းကန္ကိုေရာက္၊ ဟိုဒီေလွ်ာက္ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာၾကတယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ရုပ္နာမ္ အစု ျဖစ္ပ်က္မႈ၊ မရွဳပဲသာ ေနၾကတယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူမ်ား ေကၽြးလွဴ ဗိုက္ေတြပူ၊ စူေနေအာင္သာ စားခဲ့တယ္။&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပုတီးကို ခ်ိတ္၊ ေနကုန္အိပ္၊ တိတ္ဆိတ္စြာသာ ေနၾကတယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">စားခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ တစ္ေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ေခၚလို႔သာ ရွိၾကတယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေနကုန္ မိုးခ်ဳပ္ အိမ္ျပန္သုတ္၊ ဥပုပ္သည္လို႔ ေခၚၾကတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-3133418325018424236?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-88545689844464669532010-08-10T15:50:00.003+06:302010-08-10T15:55:48.936+06:30<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TGEa76H6kZI/AAAAAAAAAQM/Yw1g4npITfE/s1600/logo2.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TGEa76H6kZI/AAAAAAAAAQM/Yw1g4npITfE/s320/logo2.JPG" /></a></div><br />မေသခင္ခ်စ္၊ ေသလွ်င္ျပစ္၊ စင္စစ္ ေတြးေတာထား။&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေသခင္သံုး၊ ေသလွ်င္မုန္း၊ လံုးလံုးႏွလံုးပြါး။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ေပါင္း၊ ေသလွ်င္ ေခါင္း အေၾကာင္းဤသို႔မ်ား။&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ရုပ္၊ ေသလွ်င္ ပုပ္၊ “ငါ” ဟုတ္ေသးရဲ႕လား။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ထုတ္၊ ေသလွ်င္ ျမဳပ္ ဒါ ရုပ္ ဒါ နာမ္လား။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ေမႊး၊ ေသလွ်င္ ေျပး၊ ဘယ္ေရးမလွပါ။<br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ဆို၊ ေသလွ်င္ ငို ငါ့ကုိယ္ ဟုတ္သလား။<br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ၾကံ၊ ေသလွ်င္ ခံ ဖန္ဖန္ နင္ေတြးထား။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ေခၚ၊ ေသလွ်င္ ေအာ္ “ငါ” ေနာ္အပုပ္ပဲ။&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ လွ၊ ေသလွ်င္ ပြ၊ ဘာမွ် မေကာင္း ရုပ္အေလာင္း။<br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">မေသခင္ ထား၊ ေသလွ်င္ သြား “ငါ” ကား ကိုယ္ပိုင္မရွိပါ။&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ရုပ္နာမ္မထင္ ထိုသူလွ်င္ ပါယ္ခြင္ေရာက္လိမ့္မ်ား။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #783f04;">(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #783f04;">ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8854568984446466953?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-60819151488279815722010-08-06T21:14:00.000+06:302010-08-06T21:14:51.384+06:30<div style="text-align: justify;">သာသနာ့တာဝန္မ်ားကို ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ အနစ္နာခံကာ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ကာ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္မ်ားတြင္ ေနထိုင္မေကာင္းမႈမ်ား မၾကာခဏျဖစ္ခဲ့ျပီးေနာက္ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမသည္ (၁၃၇၀)ခုႏွစ္ တေပါင္းလဆုတ္ (၉)ရက္၊ (၁၉-မတ္-၂၀၀၉) ၾကာသပေတးေန႔ ညေန (၄း၂၀) မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ ပဲခူးျမိဳ႕၊ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ၊ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာၾကီး၌ တစ္ဘဝခႏၶာ ဇာတ္သိမ္းေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ </div><br /><b>တင့္တယ္ ေလွ်ာက္ပတ္ ပူေဇာ္ၾက</b><br /><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ေလာင္းစံေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးစဥ္ ဓမၼကထိကမ်ား ပင့္ေဆာင္၍ တရားပဲြၾကီးကို သံုးညတိုင္တုိင္ က်င္းပျပဳလုပ္ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။&nbsp; ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ေလာင္းေတာ္ကို (၁၃၇၀)ခုႏွစ္ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း (၂)ရက္၊ (၂၇-မတ္-၂၀၀၉) ေသာၾကာေန႔တြင္ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားစြာ တပည့္သံဃာ သီလရွင္ ေယာဂီ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္၊ ျမိဳ႕သူ ျမိဳ႕သား ပရိတ္သတ္တို႔သည္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေမြးရပ္ေျမျဖစ္ေသာ သနပ္ပင္ျမိဳ႕ ေအာက္စုရပ္ကြက္ရွိ သုႆန္၌ ေလ်ာက္ပတ္တင့္တယ္စြာ မီးသျဂၤိဳလ္ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။ </div><br /><div style="text-align: justify;">(၁၃၇၀)ခုႏွစ္ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း (၁၃)ရက္၊ (၇-ဧျပီလ-၂၀၀၉) အဂၤါေန႔တြင္ ရန္ကုန္တိုင္း ဦးတင္လိႈင္+(ေဒၚခင္စန္းၾကည္)မိသားစုတို႔မွ ဦးေဆာင္မတည္၍ တပည့္ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားက မန္းေက်ာင္းတိုက္ ဓမၼရိပ္သာ၌ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ေထရ္သံဃာအရွင္ျမတ္မ်ားႏွင့္ ဧည့္ပရိတ္သတ္တို႔အား ဆြမ္းအစရွိေသာ ဒါတဗၺဝတၳဳအစုစုတုိ႔ကို လွဴဒါန္းၾကျပီး ဓမၼာႏုဂၢဟ အမွ်တန္းေပးေဝကာ တရားျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ပူေဇာ္ၾကပါသည္။ </div><div id=":bo"><div style="text-align: justify;">ေန႔ (၁)နာရီ အခ်ိန္တြင္ စစ္ေတာင္းျမစ္ ျမစ္လက္တက္ တူးေျမာင္း သနပ္ပင္ေခ်ာင္းတြင္ ခမ္းခမ္းနားနား တင့္တယ္စြာ စုေပါင္း၍ သရီရဓာတူဒက အရိုးဓာတ္ျပာေမွ်ာ ပူေဇာ္ပဲြကို က်င္းပျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ </div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;">ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘဝနိဂံုး ျပီးဆံုးပါေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အရိပ္၊ ဆံုးမၾသဝါဒ၊ ျပဳခဲ့ေသာ သာသနာအေပၚ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ေကာင္းလွပါေပသည္။ သရီရဓာတူဒက အရိုးဓာတ္ျပာေရေမွ်ာပူေဇာ္ပဲြ စည္ကားသိုက္ျမိဳက္ျဖစ္ေျမာက္ေအာ<wbr></wbr>င္ ဦးေဆာင္မတည္ေပးေသာ ဆရာေတာ္၏ တပည့္မ်ားျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွ ဦးတင္လိႈင္+ေဒၚခင္စန္းၾကည္ မိသားစုတို႔ႏွင့္ တပည့္ဒကာ ဒကာမ်ားအားလံုး၏ ေက်းဇူးသိတတ္မႈကို မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TFwe7Zmh-mI/AAAAAAAAAP8/klfpEXenSX8/s1600/DSC00787.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/TFwe7Zmh-mI/AAAAAAAAAP8/klfpEXenSX8/s320/DSC00787.JPG" width="240" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;သနပ္ျမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္အတြင္းဝယ္ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမ သီတင္းသံုးေနထိုင္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းတိုက္။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-6081915148827981572?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-23130422344179527942010-04-17T16:45:00.000+06:302010-04-17T16:45:13.135+06:30<div style="text-align: center;">မူလ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာ ေအာင္မင္းေခါင္ဓမၼရိပ္သာမွ ကမ ၻာတစ္လႊားတြင္ရွိေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔အား&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ႏွစ္သစ္တြင္ ရုပ္က်န္းမာ၍ နာမ္ခ်မ္းသာၾကပါေစေၾကာင္း&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔သလိုက္ပါတယ္။&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/S8mJyR0bNiI/AAAAAAAAAPw/ZZbFg8pJE_I/s1600/supporter.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/S8mJyR0bNiI/AAAAAAAAAPw/ZZbFg8pJE_I/s320/supporter.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;">ဓမၼရိပ္သာ ေဝယ်ာဝစၥအဖဲြ႕</div><input id="gwProxy" type="hidden" /><!--Session data--><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-2313042234417952794?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-39006108465823050432010-04-12T20:39:00.001+06:302010-04-12T20:45:52.860+06:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/S8MmY50HHCI/AAAAAAAAAPk/qTKn5o8rYg4/s1600/KayLaTha+Mountain+edit.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459249382581279778" src="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/S8MmY50HHCI/AAAAAAAAAPk/qTKn5o8rYg4/s320/KayLaTha+Mountain+edit.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 320px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 150px;" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">ေက်းဇူးရွင္မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး ႏွင့္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱပဒုမ</span><br /><div style="text-align: justify;">ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာမ်ားတြင္ တစ္ခုအပါအဝင္ ျဖစ္ေသာ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ ေအာင္မဂၤလာ၊ ေလသာေက်ာင္းတိုက္သည္လည္း အပါအဝင္ ္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သနပ္ျမိဳ႕သို႔ တရားေဟာတရားျပရန္အတြက္ ၾကြေရာက္လာစဥ္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမ၏ အစ္မမ်ားက ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး တရားကို ၾကားနာလိုေသာေၾကာင့္ တရားနာသြားရန္ အေဖၚလိုက္ခဲ့ဖို႔ ေခၚေသာေၾကာင့္ အစ္မမ်ားႏွင့္အတူ တရားနာရန္ လိုက္ပါသြားခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တရားကို ကိုယ္တိုင္လည္း ၾကည္ညိဳ၊ အလြန္ပင္ႏွစ္သက္ သေဘာက်ခဲ့ေလသည္။ ဆရာေတာ္သည္ တစ္ဆယ့္သံုးဝါေျမာက္တြင္ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေျခေတာ္ရင္းသို႔ ဝပ္ဆင္းခိုလံႈခါ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အာစရိယမု႒ိ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ပိုင္ပိုင္နည္းယူလွ်က္ သင္သိဝိပႆနာ၊ က်င့္သိဝိပႆနာ တို႔ကို ေသခ်ာဂဏ အားထုတ္ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ ထံုးကို ႏွလံုးမူ၍ စြမ္းအားႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ေယာက်ာ္းေကာင္းသည္ မိမိ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း သံသရာတည္းဟူေသာဝဲမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္မကူးမူ၍ သတၲဝါ ေဝေနယ်အမ်ား ကိုလည္း လြတ္ေျမာက္ေစအံ့ဟု ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ သနပ္ပင္ျမိဳ႕မွ တပည့္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကိုလည္း ကသစ္ဝိုင္တရားအရသာကို သိေစခ်င္ေသာ ေစတနာ တို႔ေၾကာင့္ ဓမၼရိပ္သာလည္း ဖြင့္ႏိုင္ရန္ အထူးႀကိဳးစားခဲ့ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမသည္ ၾကိဳးစား ရည္မွန္းထားသည့္အတိုင္းပင္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္၌ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼ ရိပ္သာကို (၁၃၂၃)-ခုႏွစ္တြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ရွိ ဆရာေတာ္၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မူရင္းတပည့္ ဒကာ၊ ဒကာမ မ်ားက ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာတရား ပြါးမ်ားအားထုတ္ေစရန္ ဒကာ ဒကာမမ်ားအေပၚ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ေစတနာျဖင့္ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ ကိုယ္စား ဝိပႆနာ တရားေတာ္မ်ားကို စတင္ျပသခဲ့ပါသည္။ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မူရင္းတပည့္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကလည္း ဓမၼရိပ္သာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေရးကို ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးစားေပးၾက၏။ ဓမၼရိပ္သာႀကီး စတင္ဖြင့္စဥ္အခါက တရားဝင္ေယာဂီမ်ားသည္လည္း မိမိတို႔အိမ္မွ ထမင္းခ်ိဳင့္ ကေလးမ်ားျဖင့္ ကသစ္ဝိုင္တရားအရိပ္ကို ႀကိဳးစားဝင္ေရာက္ခိုလံႈခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုစဥ္အခါက သနပ္ပင္ျမိဳ႕ရွိ မန္းေက်ာင္းတိုက္သည္ ေတာအုပ္သဖြယ္ျဖစ္ေနေသာ ေနရာေလးျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရိပ္သာျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ျမိဳ႕ခံဒကာ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ဆရာေတာ္၏ ၾကိဳးစားမႈေၾကာင့္ ရိပ္သာေလးသည္ တစထက္ တစတိုးတက္လာခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္တြင္ ကသစ္ဝိုင္ ဓမၼရိပ္သာ တရားပတ္စဥ္မ်ားတြင္ တရားဝင္ေယာဂီ အထူးမ်ားျပားခဲ့ပါသည္။ ထိုမွ တဆင့္ ဆရာေတာ္၏ တရားေဟာစြမ္းရည္ကို ၾကည္ညိဳႏွစ္ျခိဳက္ၾကေသာ ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ေအာင္မင္းေခါင္ဓမၼရိပ္သာမွ ဒကာ ဒကာမျဖစ္ေသာ ဦးဘသိန္း+ေဒၚစိန္၊ ဦးပါ+ေဒၚခ်စ္တို႔၏ ပင့္ဖိတ္ေသာေၾကာင့္ ပဲခူးျမိဳ႕သို႔ သာသနာ့တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရန္ ေရာက္ရွိခဲ့ရျပန္ပါသည္။<br /><i>ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္...။</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-3900610846582305043?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-85268086508744320232010-04-03T23:26:00.000+06:302010-04-03T15:27:35.065+06:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_3yB7EJ481Ms/S7cA-VZMPQI/AAAAAAAAA5U/0OXUxXXsTqk/s1600/with+sangar.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455830544477338882" src="http://3.bp.blogspot.com/_3yB7EJ481Ms/S7cA-VZMPQI/AAAAAAAAA5U/0OXUxXXsTqk/s400/with+sangar.jpg" style="display: block; height: 249px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><br />သံဃာ့တာဝန္လြန္ေက်ပြန္</span><br />ဂိုဏ္းေပါင္းစံု သံဃာ့အဖြဲ႕စည္းႀကီး ေပၚေပါက္လာရာတြင္ ဆရာေတာ္သံဃာမ်ားက ေပးအပ္ေသာ တာဝန္မ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း တာဝန္ယူ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။<br /><ul><li> ပထမအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ တိုင္းသံဃာဝန္ေဆာင္</li><li> ဒုတိယအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ တိုင္းသံဃာဝန္ေဆာင္</li><li> တတိယအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ဩဝါဒါစရိယ</li><li> စတုတၳအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ဩဝါဒါစရိယ</li><li> ပဥၥအႀကိမ္ ဗဟိုသမၼဳတိရ</li></ul><span style="font-weight: bold;">သာသနာ့</span><span style="font-weight: bold;">ဝန္ထမ္းဘဝ</span><br />ေအာက္ပါ တာဝန္မ်ားကိုလည္း တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။<br /><ul><li>နာယက၊ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ သံယုတ္စာေမးပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေရး ၿမိဳ႕နယ္အာဒိကနိကဩဝါဒစရိယ။</li><li>ဩဝါဒစရိယ၊ ဝိနယာဓိက ပရိယတၲိစာေမးပြဲ၊ ပဲခူးၿမိဳ႕။</li><li>မဟာနာယက၊ သုဓမၼာပဝါရဏာဂိုဏ္း၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕။</li><li>ဩဝါဒစရိယ၊ ၿမိဳ႕နယ္လံုးဆိုင္ရာသာသနာပါဒက စာေတာ္ျပန္ပြဲ၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕။</li><li>ဩဝါဒစရိယ၊ ေအာင္ခ်မ္းသာဘုရားႀကီး၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕။</li></ul><span style="font-weight: bold;">အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ </span><br /><div style="text-align: justify;">သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ သာသနာေတာ္ျပန္႔ပြါးေရးဦးစီးေရးဌာနသည္ သာသနာေတာ္ဆိုင္ရာ ဘြဲ႔တံဆိပ္မ်ား ကို သံဃာမ်ား၊ သီလရွင္မ်ား၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ ဆက္ကပ္ လွ်က္ရွိရာ ၁၃၅၆-ခုႏွစ္၊ ၁၉၉၄-ခုႏွစ္အတြက္ သာသနာေတာ္အား ခ်ီးေျမႇာက္ေသာအားျဖင့္ ဘြဲ႕တံဆိပ္ဆက္ကပ္ရာ၌ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ ေအာင္မင္းေခါင္ ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ ဓမၼရိပ္သာႀကီး၏ ပဓာနဩဝါဒ ကမၼဌာနာစရိယ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမ အရွင္ျမတ္သည္ တစ္ပါး အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဝိနည္းကို အထူးေလးစားသူျဖစ္ကာ ဆရာေတာ္၏ အပင္ပန္းခံႏိုင္မႈ၊ စည္းကမ္းရွိမႈ၊ ေရာင့္ရဲ ႏိုင္မႈ၊ ေစတနာအားေကာင္းမႈ၊ တပည့္ သံဃာမ်ားအေပၚ အလြန္ပင္ သာသနာ့အေမြ ေပးခ်င္သူ၊ တရားေဟာစြမ္းရည္ျမင့္မားသူစေသာ ဆရာေတာ္၏ ဂုဏ္သတင္းတို႔သည္ ေျပာမကုန္ႏိုင္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ပင္ ဆရာေတာ္၏သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဂုဏ္တို႔ျဖင့္ ျပည့္စံုေသာ သာသနာဘြဲ႕ျဖစ္ေသာ “အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ” ဘဲြ႕ကို ထိုက္တန္စြာ ရရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။</div><br /><span style="font-weight: bold;">ကသစ္ဝိုင္ သာသနာ့အာဇာနည္</span><br /><div style="text-align: justify;">ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေထရဝါရသာသနာထြန္းကားမႈေၾကာင့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတိုင္းတပါးတို႔မွလည္း ျမန္မာ ႏိုင္ငံသို႔ တဖြဲဖြဲ လာေရာက္ဆည္းပူး ေလ့လာအားထုတ္ၾကသည့္ ရိပ္သာမ်ားမွာ မဟာစည္၊ ေဝဘူ၊ မိုးကုတ္၊ စြန္းလြန္း စသည္ျဖင့္ ရွိၾကရာ ကသစ္ဝိုင္သာသနာသည္လည္း ေဖၚျပပါ သာသနာမ်ားႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္း ပြင့္လန္းေပၚေပါက္လာခဲ့ေသာ သာသနာ တစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီးအားထုတ္ခဲ့ေသာ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာသည္ ကမၼ႒ာန္း လုပ္ငန္း တရားစခန္းမ်ား၊ ဓမၼရိပ္သာမ်ားျဖင့္ ဖြင့္လွစ္၍ သာသနာျပဳခဲ့ပါသည္။ ကသစ္ဝိုင္သာသနာ့သမိုင္းတြင္ ျမင့္မားေသာ သာသနာ့ဘြဲ႕တံဆိပ္ ယခင္က ရရွိခဲ့ျခင္းမရွိေသးေပ။</div><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္ဦးပဒုမသည္ ကမၼ႒ာနတရားစခန္းမ်ား၊ ဓမၼရိပ္သာတို႔၌ ေက်းဇူးရွင္ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ဥပနိသ်ႏွင့္အညီ၊ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ စည္းကမ္းမ်ား၊ ဩဝါဒမ်ားအတိုင္း တေသြမတိမ္း လိုက္နာလ်က္ သာသနာျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ သာသနာ့အေမြခံ အာဇာနည္တစ္ပါး “အဂၢမဟာ ကမၼ႒ာနာစရိယ” အျဖစ္ ကသစ္ဝိုင္သာသနာတြင္ ပထမ ဦးစြာေပၚထြန္းလာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမသည္ သာသနာေရးႏွင့္ဆိုင္ေသာ သာသနာလုပ္ငန္း တာဝန္မ်ားအား မမွိတ္မသုန္ ထမ္းေဆာင္ျခင္းျဖင့္၄င္း၊ ကသစ္ဝိုင္သာသနာကို အစြန္းအပဲ့မခံ အလြဲအမွားမရွိ ပကတိသေဘာ တရားအတိုင္း ေက်းဇူးရွင္မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အရိပ္ကိုခိုကာ သာသနာျပဳခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဤဘြဲ႕ထူးကို ဆြတ္ခူးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။</div><br /><span style="font-weight: bold;">ဘြဲ႔ထူးထိုက္လွ ဘဒၵႏၱပဒုမ</span><br /><div style="text-align: justify;">ယခုအခ်ိန္အထိ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ဘြဲ႔ထူးသည္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ (၉)ပါးသာ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ႏိုင္ခဲ့ရပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ တြင္ သံဃာေပါင္းသိန္းဂဏန္းရွိၿပီး ကမၼ႒ာန္းဌာနမ်ားစြာရွိေနခဲ့ရာ (၉)ပါးမွ် ျဖစ္ေတာင့္ ျဖစ္ခဲရေတာင့္ရခဲအသြင္ကို ေဆာင္ေနပါသည္။ သာသနာ့တာဝန္ထမ္း ရဟန္းဘဝတစ္ေလွ်ာက္တြင္ သာသနာႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ အၿငိအစြန္းမရွိ၊ ဝိနည္းသိကၡာေဆာင္ကာ သံဃာအက်ိဳးသည္ပိုးလ်က္ ကမၼ႒ာနာ စရိယလုပ္ငန္းမ်ား အေပၚအေျခခံၿပီး၊ “အဂၢမဟာ ကမၼ႒ာနာစရိယ” ဘြဲ႔ထူးကို ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကသစ္ဝိုင္သာသနာကို အလင္းေဆာင္သည့္ ဘဒၵႏၱပဒုမသည္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယဘြဲ႔ထူးႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာေၾကာင့္ ခ်ီးျမႇင့္ခံရမႈအတြက္ ကသစ္ဝိုင္ သာသနာ့ ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ သာသနာျပဳအဖြဲ႔အသီးသီးမွ အထူး ေလးစားၾကည္ညိဳမႈျဖင့္ ဘြဲ႕ထူးခံဆရာေတာ္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;">ပဲခူးတိုင္း၊ ပဲခူးၿမိဳ႕ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာႀကီးႏွင့္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ မန္းေက်ာင္းတိုက္ ကသစ္ဝိုင္ ဓမၼရိပ္သာႀကီးတို႔အျပင္ နယ္အသီးသီးမွ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာႀကီးမ်ား၏ ပဓာနနာယကျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္သည္ ပရိယတၲိဝိသာရဒဂုဏ္၊ ကမၼ႒ာနနယဒႆဂုဏ္၊ ဝိပႆနာဓူရာဝဟဂုဏ္၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ စသည့္ ဂုဏ္တို႔ႏွင့္၄င္း ျပည့္စံုေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအမ်ား၏ အထူးၾကည္ညိဳ ေလးစားၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။</div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><!--Session data--><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8526808650874432023?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-59091827215932775722010-03-24T16:11:00.013+06:302010-04-02T20:40:33.639+06:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_3yB7EJ481Ms/S6n7Y5Rk2oI/AAAAAAAAA4c/_g59ozWUSgo/s1600/U+PaDuMa.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 379px; height: 313px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_3yB7EJ481Ms/S6n7Y5Rk2oI/AAAAAAAAA4c/_g59ozWUSgo/s400/U+PaDuMa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5452165229018667650" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 153, 0);">(ေက်းဇူးရွင္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမ</span>)<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />ပဲခူးတိုင္း၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေအာက္စုရပ္ကြက္တြင္ ေနထိုင္ေသာ လယ္လုပ္ငန္းအျပင္ နကၡတ္ေဗဒအတတ္ပညာျဖင့္ အသက္ေမြးေသာ ခမည္းေတာ္ ဦးဘိုေသာင္ႏွင့္ မယ္ေတာ္ေဒၚအံုးသင္တို႔၏ ေမြးခ်င္းငါးဦးတြင္ သားေထြး သားထူးရတနာအျဖစ္ (၁၂၈၇)-ခုႏွစ္ ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ (၃)ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့၏။ ငယ္နာမည္ကို ခမည္းေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဇာတာစစ္၍ ေမာင္စိန္ဝင္း ဟူ၍ မွည့္ေခၚခဲ့ပါသည္။<br /></div><div style="text-align: justify;">သာသနာဝင္မွတ္တမ္း (၁၈၈၆၅၇)၊ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ဆရာေတာ္ အေလာင္းလ်ာသည္ (၁၂၉၇)-ခုႏွစ္၊ ဆယ္ႏွစ္သားအရြယ္တြင္ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္တို႔၏ ပစၥယာႏုဂၢဟကို ခံယူကာ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ ဝိဇယာရာမ မန္းေက်ာင္းတိုက္ႀကီး၏ ဒုတိယေျမာက္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱဝိဇယ ထံ ဥပစၩာယ္ျပဳလွ်က္ ရွင္သာမေဏ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ ဥပစၩာယ္ဆရာေတာ္မွ “ရွင္ပဒုမ” ဟု ဘြဲ႕ေပးသနားေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာသည္ ရွင္သာမေဏဘဝ ငယ္ႏုစဥ္ကာလ၌ ဥပစၩာယ္ဆရာသခင္၏ ေျခေတာ္ရင္းဝယ္ သဒၵါ၊ သၿဂႋဳလ္၊ ဝိနည္း စေသာ အေျခခံက်မ္းစာမ်ားကို အားထုတ္သင္ယူျခင္း၊ ေလာကီပညာေရးမွာလည္း သတၲမတန္း ေအာင္ျမင္သည္ အထိ သင္ယူဆည္းပူးျခင္းတို႔ျဖင့္ ေလာကီ ေလာကုတ္ အက်ိဳးမယုတ္ရေအာင္ အားထုတ္ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ထိုေခတ္ကာလ၌ သတၲမတန္းအထိ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူခဲ့ေသး၏။ ဆရာေတာ္သင္ယူခဲ့ေသာ ေလာကီပညာေရးသည္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ရွိ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား အတြက္ဟုပင္ ဆိုရလုိျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သာသနာေရးဌာနတြင္ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိသည့္ လုပ္ငန္းတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ (ဘက) ေခၚ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရး စနစ္ ျဖစ္ပါသည္။<br />ဆရာေတာ္သည္ ေရွးယခင္ ကိုရင္ႀကီးဘဝႏွင့္ ရဟန္းငယ္ဘဝတို႔တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း သင္ပညာေရးကို ထူေထာင္လွ်က္ သဒၵါတရားထက္သန္စြာျဖင့္ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါည္။ ရြာသစ္၊ ကန္ကုန္း၊ ေထာင္မင္းစု၊ ႁပြန္ေပါက္စေသာ ရပ္ကြက္မ်ားမွ လူလတ္မ်ားသည္ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးမႈေၾကာင့္ စာေပတတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">တဆင့္တက္လွမ္း ျမတ္ရဟန္း</span><br />(၁၃၀၆)-ခုႏွစ္တြင္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မဟာဝိဇယာရာမမန္းေက်ာင္းတိုက္ ခ႑သိမ္ေတာ္၌ တတိယ ေျမာက္ ဆရာေတာ္နႏၵမာလာကို ဥပစၩာယ္ျပဳၿပီး ရြာသစ္ရပ္ကြက္မွ ဦးၾကာၫြန္႔၊ ဇနီး ေဒၚအံုးရွင္တို႔၏ ပစၥယာႏုဂၢဟကို ခံယူကာ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဂႏၴဓူရ မန္းသို႔ႂကြ</span><br />မႏၱေလးတိုင္း၊ မဟာေအာင္ေျမၿမိဳ႕နယ္၊ မိုးတားတိုက္၊ ပဲခူးေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူၿပီး၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕ ေလးျပင္ေလးရပ္ရွိ ပရိယတိၲပါကဋစာခ် အေက်ာ္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားထံ ခိုလံႈ၍ နိႆယည္း အဖံုဖံုကို အာဂံုေဆာင္ႏိုင္ရန္္ က်မ္း႐ိုးေပါက္သင္ယူျခင္း၊ ပထမငယ္-လတ္စာေမးပြဲမ်ားကို ေအာင္ျမင္သည္အထိ အားထုတ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္ပဒုမသည္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပုည၊ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱဝိဇယ၊ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱဝဇိရဗုဒၶိတို႔၏ သြန္သင္ဆံုးမ ၫႊန္ျပမႈျဖင့္ ေအာက္ပါ စာေမးပြဲမ်ားေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။<br />၁) အစိုးရပထမငယ္တန္း<br />၂) အစိုးရပထမလတ္တန္း<br />၃) ဝိနယာဓိကမဇၩိမပဏၰာသပါရဂူ<br />ဆရာေတာ္သည္ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ ဝိနယာဓိကအသင္းႀကီး၏ မဇၩိမပဏၰာသပါရဂူဘြဲ႕ထူးကို အာဒိကမိၼက ပထမဆံုးေအာင္ျမင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မန္းေျမ ပဲခူးေက်ာင္း မွ ပဲခူးတိုင္း၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ ရွိ မန္းေက်ာင္းသို႔</span><br />ေနာင္ေသာအခါ ဆရာသမားမ်ား၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ရွိ မန္းေက်ာင္း တိုက္ကို ျပန္လည္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူရန္ မႏၱေလးမွ ပဲခူးၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ႂကြေတာ္မူခဲ့၏။ ထို႔ေနာက္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္၏ သာသနာ့တာဝန္မ်ားကို ဆက္လက္ ထမ္းေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ပရိယတ္မမယ္...သိမွတ္ဖြယ္</span><br />ဆရာေတာ္သည္ ကိုယ္တိုင္ပရိယတၲိကို အေျခခံမွစ၍ သင္ယူေတာ္မူခဲ့၏။ တပည့္မ်ားကိုလည္း ပရိယတိၲပညာသင္ၾကားေရး၌ နည္းေပးလမ္းျပဆံုးမျခင္း စာသင္တိုက္ႀကီးမ်ားသို႔ အပ္ႏွံေပးျခင္း ပစၥည္းေလးပါးေထာက္ပံ့ျခင္း ဂုဏ္ျပဳခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းတို႔ျဖင့္ ဆရာ့တာဝန္ ေက်ပြန္ေတာ္မူေသာ ဆရာတစ္ဆူ ျဖစ္ခဲ့ပါေပ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္၏ ေျခေတာ္ရင္းတြင္ စာတတ္ပုဂၢိဳလ္မ်ား အနာဂတ္အတြက္ အားထားစရာ အေမြခံတပည့္မ်ားအျဖစ္ သာသနာ့တာဝန္ လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္ခဲ့ျပီ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သနပ္ပင္မွ ပဲခူး ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ သို႔ </span><br />ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱပဒုမ၏ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးဘသိန္း+ေဒၚစိန္ ႏွင့္ ဦးပါ+ေဒၚခ်စ္တို႔က ဆရာေတာ္အား လြန္စြာၾကည္ညိဳၾကေသာေၾကာင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕သို႔ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာ တရားေတာ္မ်ားကို ေဟာၾကားေပးပါရန္ ပင့္ေလွ်ာက္ခဲ့ျခင္းအျပင္၊ ယခင္က (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ သနပ္ပင္ ဓမၼရိပ္သာတြင္ တရားဝင္ တရားနာယူထားမႈမ်ားေၾကာင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕ ေအာင္မင္းေခါင္တြင္ အခ်ိန္ပိုင္း တရားေဟာ တရားျပ အျဖစ္ သာသနာတာဝန္ကို တဆင့္ တက္လွမ္းကာ ထမ္းရြက္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ၏ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာႀကီးတြင္ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဝိပႆနာ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္ရင္းငါးပါးတြင္ တစ္ပါး အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုမွတဆင့္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမသည္ ပဲခူးၿမိဳ႕ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမရွိ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာကို (၁၃၄၆)-ခုႏွစ္တြင္ ဓမၼရိပ္သာႀကီး၏ သာသနာ့တာဝန္ အားလံုးကို လဲြေျပာင္း တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br /><br />ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။ </span><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">(ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမသည္ (၁၉-မတ္လ-၂၀၀၉)ေန႔တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ျပီျဖစ္သျဖင့္ ယခုဆိုလွ်င္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ျပီ ျဖစ္ပါသည္။</span>)<br /></div></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-5909182721593277572?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>The Bliss Of Emancipationnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-6722110031872357362009-11-16T23:02:00.002+06:302009-11-16T23:06:56.393+06:30မူလကသစ္၀ိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေဟာၾကားေတာ္မူထားေသာ တရားေတာ္မ်ားကို လင့္ခ္အသစ္ျဖင့္ ျပန္လည္တင္ေပးထားပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ လိုအပ္သလို Download လုပ္ယူျပီး တရာေတာ္မ်ားကို နာယူၾကည္ညိဳေတာ္မူၾကပါခင္ဗ်ား။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://dhammathukha.com/bless/kathitwine/"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">တရားေတာ္မ်ား Download ယူရန္</span></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-672211003187235736?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-30488459429306062512009-09-30T16:40:00.000+06:302009-09-30T16:18:37.993+06:30<div style="text-align: justify;">ကဲဆက္ၾကအံုးစို႔ေနာ္။ ျမတ္စြာဘုရားအလိုက် ေျပာရမယ္ဆိုရင္ တရားကိုအရင္ အားထုတ္ၾကပါ၊ အိမ္မွာရွိတဲ့ အလုပ္ေတြကို ေနာက္မွလုပ္လို႔ ဆုိလိုတယ္ေနာ္။ တရားေတာ္မ်ား၏ ပိုင္ရွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူသည္မွ<wbr>ာ တရားကို တကယ္အားထုတ္မယ္ဆိုရင္ ပလိေဗာဓ-ေၾကာင့္ၾကေတြျငိမ္း၍ တရားမ်ား လည္း ျမင္လြယ္ရလြယ္ပါလိမ့္မယ္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါေပသတည္း။<br /></div> သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။<br /><br /><div style="text-align: justify;">အိမ္အလုပ္ေတြ စီးပြါးေရးေတြလုပ္ေနရင္း ဘယ္ေတာ့ေသမလဲ၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေသရမယ္မသိႏိုင္ဘူးေနာ္၊ ေသသြားရင္လည္း ဘယ္ေရာက္မယ္လုိ႔ ပုိင္းျခားႏိုင္ပါ့ မလား။<br />ေျဖ။ မပိုင္းျခားႏိုင္ပါဘုရား။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ပုထုဇဥ္တို႔၏ ေသျခင္းသည္ ဝိနီပါတ ဒုကၡတဲ့၊ လြင္တီးေခါင္မွာ သစ္ပင္တစ္ပင္ေပါက္ေနသကဲသို႔ ေလတိုက္ တဲ့အခါမွာ သစ္ရြက္ကေလးတို႔သည္ ဘယ္ေနရာ ဘယ္လယ္ကြက္က်မယ္ဆိုတာ မသိႏိုင္၊ သိပါေသာ္လည္း ပက္လက္က်မယ္၊ ေမွာက္ရက္က်မယ္ဆိုတာ မသိႏိုင္ဘူးတဲ့။ က်ခ်င္သလို က်သြားတဲ့ ပံုပမာလိုပဲ ပုထုဇဥ္တို႔၏ ေသျခင္းသည္ကား သံမု႒ႇမရဏ-မ်ားလွပါေပတယ္ေနာ္၊ သတိေလး ေတြေတြေဝေဝနဲ႔ တရားကို လက္လြတ္ၿပီး သကာလ ကေယာင္ကတမ္း ျမည္တမ္းၿပီးေတာ့ ေသတာက မ်ားၾကပါေပတယ္၊ အဲဒီလိုမ်ား ေသမယ္ဆိုရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အပါယ္ဘံုကိုသာ က်ၾကလိမ့္မယ္ဆိုတာမွတ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ယေန႔ၾကံစည္ေနရင္ ယေန႔ပင္အား ထုတ္၊ နက္ျဖန္ခါ သဘက္ခါ မေရြ႕ပါနဲ႔လို႔၊ ကိစံၥ-ပါရမီတြင္ အခ်ဳပ္၊ အလုပ္ထဲတြင္ အသာ၊ ခ်မ္းသာတကာ တို႔တြင္ ထိပ္တန္းစားဆိုတဲ့ ဝိပႆနာလုပ္ငန္းမ်ားကို၊ အေဇၨဝ ကာတဗံၺ-အားမထုတ္လိုက္ရရင္ ေဘးေတြ႕ေတာ့မယ္၊ အားထုတ္လိုက္မွသာ ဤေဘးေတြ ကြယ္ေတာ့မယ္လို႔ ၾကံလည္း ၾကံစည္ စိတ္တြင္လည္း ေစ့ေဆာ္ကာ စိတ္ကူး ၾကံစည္သည့္ေန႔တြင္ပင္ အေဆာတလွ်င္ ျမန္ျမန္ႀကီး အားထုတ္ျပဳက်င့္လုိက္သင့္ရာ၏။ သုေဝမရဏံ-နက္ျဖန္ ခါက် ေသရျခင္းကို ေကာဇညာ-ဒို႔ဟာျဖင့္ အမာႀကီးရွိေသးတယ္ အသက္ေလးငယ္ငယ္ေလး ရွိပါေသးတယ္၊ မေသႏိုင္ေသးပါဘူးလို႔ မုခ်ပိုင္ပိုင္ မည္သူသိႏိုင္ပါသလဲ၊ မည္သူမွ မသိႏိုင္ရာေတာ့သည္သာလွ်င္သတည္း။<br /></div> သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။<br /><br /><div style="text-align: justify;">ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးနဲ႔ အကၽြမ္းဝင္တဲ့ဒကာတစ္ေယာက္က အိမ္အလုပ္ေလး လုပ္ေနလို႔ ေလးငါးရက္ ၾကာသြား၊ ေနာက္တေန႔ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ေရာက္တဲ့အခါ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ဒကာ ေက်ာင္းသို႔ အလွည့္ေပးတာေဝးလွပါလားလို႔ မိန္႔ေတာ္မူသတဲ့။ ဒီေတာ့ အိမ္မွာ စဥ္းစားၾကေနာ္၊ တရားအလုပ္ လုပ္ဖို႔အတြက္ နက္ျဖန္ သဘက္ ခ်ိန္ခါ ေရြးေနၾကတယ္၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ား သြားဖို႔ အလွည့္ေပးတာနဲတယ္။ စီးပြါးေရး၊ သားေရး သမီးေရး မိသားစုအေရးေတြ အတြက္သာ အခ်ိန္ေပးတာမ်ားၾကတယ္ေနာ္။ ဒီလိုျမတ္စြာဘုရားက မိန္႔ေတာ္မူတဲ့အခါ ဒကာက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား-တပည့္ေတာ္ ျမတ္စြာဘုရားကို မရုိေသ လို႔လည္းမဟုတ္ပါ၊ တရားေတာ္ႏွင့္ သံဃာေတာ္ကို မရုိေသလို႔လည္း မဟုတ္ပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္အိမ္တြင္ အလုပ္ကိစၥေလးေတြကို ၿပီးျပတ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ ေနရပါေသာေၾကာင့္ ေလးငါးရက္ၾကာ မေရာက္ျဖစ္တာပါ ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္သတဲ့ေနာ္။ ဒီလိုေလွ်ာက္ထားတဲ့အခါ ျမတ္စြာဘုရားက သံေဝဂျဖစ္ေတာ္မူသတဲ့၊ ေၾသာ္ ဘုရားနဲ႔လည္း ရင္းႏီွး၊ သံဃာေတာ္ေတြနဲ႔လည္း အကၽြမ္းတဝင္ရွိပါလွ်က္ကယ္နဲ႔၊ တရားေတာ္ေတြသည္လည္း ေနလုိ လလို ထြန္းကားလို႔ နာၾကားခြင့္ရေနလွ်က္နဲ႔ ေက်ာင္ေတာ္ကို မွန္မွန္မလာႏိုင္ျခင္းသည္၊ တရားေတာ္ မ်ားကို မွန္မွန္ မနာၾကားႏိုင္ျခင္းသည္ အာဟာရ ပရိေယသနဒုကၡ စီးပြါးရွာျခင္းပါတဲ့။ အာဟာရ ပရိေယသနဒုကၡ-အလြန္႔အလြန္ကို ေၾကာက္စရာ လန္႔စရာ သံေဝဂ ရစရာေကာင္း လွပါေပေတာ့၏တကား။<br /></div> သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။<br /><br />ျမတ္စြာဘုရားသံေဝဂ ျဖစ္သလို ျဖစ္ၾကပါ၊ ေလာကမွာ အာဟာရ ပရိေယသန ဒုကၡဆိုတာ အႀကီးဆံုးပါတဲ့၊ ေန႔ရွိ သမွ် ဒုကၡပါတဲ့ေနာ္။ ဒီဒုကၡေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပီးမလဲ။<br />ေျဖ။ မၿပီးႏုိင္ပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ဘယ္ေရာက္မွ ၿပီးမလဲ။<br />ေျဖ။ နိဗၺာန္ေရာက္မွ ၿပီးပါမယ္ဘုရား။<br /><br /><div style="text-align: justify;"> ဒါ့ေၾကာင့္ အေကၡယ်ံ-အသက္လိပ္ျပာ အေကာင္သတၱဝါမဟုတ္တဲ့ နာမ္အစစ္ ရုပ္အစစ္ေတြကို အပရိညာယ-ပိုင္းျခားထင္ထင္ ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ျဖင့္ မသိမျမင္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ မစၥဳေနာ-အိုမင္း နာမင္း ေသမင္း မာရ္နတ္မင္း၏၊ ေယာဂံ-သူပိုင္နက္ထဲတည္းဟူေသာ သံုးဆယ့္တစ္ဘံုနယ္ထဲသို႔၊ အာယႏိၲ-မုခ်မေသြ လည္ပတ္ေနကုန္္ေတာ့၏သတည္း။<br /></div>သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။<br /><br /><div style="text-align: justify;">ေယာဂီသူေတာ္ေကာင္းတို႔ကို နာမရူပ ပရိေစၧၲဒဉာဏ္ႏွင့္ ဒိ႒ိဝိသုဒိၶ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အဆင့္အတန္း အပါယ္ခြင္ မေရာက္ေဝးပံု၊ နိဗၺာန္ေပါက္ လမ္းစေပးပံုတို႔ကို တကန္႔စီ တကန္႔စီ ကရုဏာသန္သန္ထား၍ ေမတၱာေတြမ်ားမ်ား ႏွင့္ ေဟာၾကားလိုက္ပါသည္။ ေဟာၾကားလိုက္ေသာတရားကို နားမွ ၾကား၍ သင္သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔၏ နာမ္အစဥ္မွာ အသိဉာဏ္မ်ား ဝင္၍ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာမ်ား ျဖစ္ၾကပါလွ်င္ ၾကားေလာက္တဲ့ေနရာ ေနရာ႒ာနတိုင္းက စိတ္ပါလက္ပါ အားရပါးရ သာဓု သံုးႀကိမ္ ေခၚဆိုႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။<br /></div>သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။<br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >(မူလ-ကသစ္ဝုိင္ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ နာမရူပ ပရိေစၧၲဒဉာဏ္ႏွင့္ ဒိ႒ိဝိသုဒိၶတရားေတာ္ကို ဆရာေတာ္ဦးေတေဇာသာရ(ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမဓမၼရိပ္သာ-ပဲခူး) ေရးသားပူေဇာ္ထားေသာ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေထရုပၸတိၱႏွင့္ တရားေတာ္မ်ားစာအုပ္မွ ထပ္ဆင့္ ကူးယူ၍ ကသစ္ဝုိင္ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္မ်ားကိုယ္စား အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတြင္ ေစတနာ၊ ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ေရးသားေဖၚျပလိုက္ပါသည္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-3048845942930606251?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-64773510872416118682009-09-28T21:00:00.007+06:302009-09-28T21:51:32.820+06:30<div style="text-align: justify;">နာမ္-ရုပ္ မျမင္ရေသးတဲ့ အႏၶ ပုထုဇဥ္ေတြဟာ ဒါနေတြ ဘယ့္ေလာက္ လက္ကိုင္ထားၿပီး ျပဳလုပ္ေနေသာလည္း နိဗၺာန္လမ္းစ မေတြ႕ရဘူးတဲ့၊ သီလေတြ ဥပုပ္ရက္ရွည္ေတြ ဘယ့္ေလာက္ေဆာက္တည္ေနေသာလည္း နာမ္-ရုပ္မျမင္ေသးရင္<br />နိဗၺာန္လမ္းစ မေတြ႕ရဘူးတဲ့၊ သမထကမၼ႒ာန္းဘက္က ဈာန္အဘိဉာဏ္ေတြရ၍ ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံေနၾကတဲ့ ျဗဟၼာႀကီးေတြ ျဖစ္ေစကာမူ နာမ္-ရုပ္မျမင္ေသးရင္ နိဗၺာန္လမ္းစ မေတြ႕ရဘူးတဲ့၊ နိဗၺာန္ရည္မွန္းၿပီး ဆုေတာင္းေနေသာလည္း ေမွာင္ထဲမွာ သြားေနတဲ့ လူလို လမ္းကိုမေတြ႕ရေသးဘူးတဲ့၊ နာမ္ႏွင့္ရုပ္ကို ျမင္မွသာ လမ္းကို ေတြ႕ေတာ့မယ္ဆိုတာ ရွင္းရွင္းေလး မွတ္ေပးၾကပါ ေယာဂီတို႔ေနာ္။<br />(လကၤာ) “ဝိပႆနာ တရားပြါးမ်ား အားထုတ္ခဲ့ပါလွ်င္ နာမ္ႏွင့္ရုပ္ကို ျမင္၊ အငုပ္မွားေလးခုစင္၊ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ေဝး နိဗၺာန္ေပါက္လမ္းစေပး”။<br /><br />ေျပာင္းျပန္လွန္ၿပီးေျပာရင္ေတာ့ “ဝိပႆနာ တရားပြါးမ်ား အားမထုတ္ခဲ့ပါလွ်င္ နာမ္ႏွင့္ရုပ္ကို မျမင္ အႏၶပုထုဇဥ္တဲ့၊ ပုထုဇဥ္အကန္း ပုထုဇဥ္အမိုက္ ပုထုဇဥ္အယုတ္လို႔ဆိုလိုပါတယ္၊ ကန္းတယ္ဆိုတာ ဉာဏ္ကန္းတာကို ေျပာတာေနာ္။ အႏၶပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မလႊတ္ေသးတဲ့။ အႏၶ ပုထုဇဥ္ဆိုေတာ့ ဒိ႒ိမျပဳတ္ေသးဘူးတဲ့၊ ဒိ႒ိမျပဳတ္ေသးရင္ အကုသိုလ္ ကံေဟာင္းလည္းတင္ ကံသစ္လည္း ဝင္၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အပါယ္က်၊ အႏၶပုထုဇဥ္သည္ အပါယ္မလႊတ္ေသးပါတဲ့။ ဒါန သီလ သမထ လက္ကိုင္ရွိေသာလည္း အပါယ္ခြင္ မလႊတ္ေသးတဲ့၊ မလႊတ္ေသးတဲ့ေနာ္၊ ဒီစကားက အလြန္တာတယ္ေနာ္။ ဒါန သီလ လက္ကိုင္ရွိလို႔ အက်ိဳးေပးမယ္ဆိုရင္ လူမင္း နတ္မင္းအထိျဖစ္လိမ့္မယ္၊ သမထ လက္ကိုင္ရွိလို႔ အက်ိဳးေပးမယ္ဆိုရင္ ျဗဟၼာမင္းႀကီးအထိျဖစ္လိမ့္မယ္၊ ျဖစ္ေစလုိတဲ့ ျပဳတဲ့သူရင္ထဲမွာ နာမ္ အစဥ္မွာ ဒိ႒ိႀကီးပါမသြားဘူးလားေနာ္။ ဒိ႒ိပါသြာေတာ့ ဒိ႒ိက ဘယ္ဘံုသားပါလဲ။<br />ေျဖ။ အပါယ္ဘံုသားပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ အပါယ္ေလးပါးက ဒိ႒ိႀကီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူမင္းျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ နတ္မင္းျဖစ္ေသာ လည္း ဘယ္ဘံုသားပါလဲ။<br />ေျဖ။ အပါယ္ဘံုသားပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ဒါဆို ျဗဟၼာမင္းႀကီးေကာ<br />ေျဖ။ အပါယ္ဘံုသားပါဘုရား။<br /><br />ဒါကိုၾကည့္ေတာ့ လူ႔ဘံုမွာ လူလာျဖစ္ေသာလည္း လူ႔ဘံုသား၊ နတ္ဘံုမွာ နတ္လာျဖစ္ေတာ့ နတ္သား၊ ဒီကေန အပါယ္ဘုံသားေကာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား။<br />ေျဖ။ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ဘုရား။<br /><br />ေမး။ တိရစာၦန္ေကာ ျဖစ္အံုးမလား။<br />ေျဖ။ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္ဘုရား။<br /><br />ဒိ႒ိမျပဳတ္ေသးရင္ ေျပာတာေနာ္။ သတၱဝါတိုင္းေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္။<br />ေမး။ ျပိတၱာေကာ<br />ေျဖ။ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္ဘုရား။<br /><br />ေမး။ အသူရကာယ္န႔ဲ ငရဲဘုံေကာ။<br />ေျဖ။ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္ဘုရား။<br /><br />ေမး။ ငရဲမက်ေအာင္ ဘာလုပ္ၾကမယ္။<br />ေျဖ။ ဝိပႆနာတရား အားထုတ္ရပါမယ္ဘုရား။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဒိ႒ိျပဳတ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္ေနာ္။ ဒါနသက္သက္နဲ႔ ဒိ႒ိျပဳတ္ေအာင္ လုပ္လို႔မရဘူးေနာ္။ သီလ ေဆာက္တည္ေနရုံနဲ႔လည္း မရဘူးေနာ္။ သေဘာက်ၿပီလား။<br />ဒါဆို ဒိ႒ိျပဳတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္ျမင္မွ ျပဳတ္မွာေနာ္။ ဘုရားရွိခိုးေနရုံနဲ႔မျပဳတ္ဘူး။ ပုတီးစိပ္ေနရုံနဲ႔ မျပဳတ္ဘူး။ တရားအားထုတ္မွ ျပဳတ္မွာ၊ သူ႕လမ္းနဲ႔သူမွတ္ၾက။ ဒိ႒ိေရာဂါႀကီး ေပ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဝိပႆနာေဆး နာနာေသာက္ေနာ္။ ဒါန သီလ သမထေဆး ေသာက္ေနရုံနဲ႔ကေတာ့ ဒိ႒ိမျပဳတ္ႏိုင္ဘူးေနာ္။ ဒိ႒ိမျပဳတ္ေသးသမွ် အပါယ္ေလးပါး ဘယ္ေတာ့မွ မလြတ္ေသးဘူးဆိုတာကို မွတ္ၾကေပေတာ့။ ေခြးျဖစ္ရမွာလည္း ငါပဲ။ ႏြား ကၽြဲျဖစ္ရမွာလည္း ငါပဲေနာ္။ ေယာဂီတို႔ေရ လင္းတျဖစ္တဲ့အခါ ေခြးေသေကာင္ပုပ္ကို ၿမိန္ၿမိန္စားရမွာလည္း ငါပါပဲ မွတ္ထားၾကေပေတာ့ေနာ္။ မစားခ်င္ရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ။<br />ေျဖ။ ဝိပႆနာတရား အားထုတ္ရပါမယ္ဘုရား။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ မာန္လည္ဆရာေတာ္က “ဒိ႒ိမကြာ ပုဂၢိဳလ္မွာလွ်င္” ဒိ႒ိမကြာတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို ေျပာတာလဲ၊ ဆရာေတာ္က ကိုယ့္ကို ေျပာတာလို႔ နားလည္ထားေနာ္-ဟုတ္လား။ တရားနာတဲ့အခါမွာလည္း မိလကၡႀကီးလို နာရတယ္၊ မိလကၡ ဒီေန႔ကစၿပီး ဘုရားေဟာထားသလို ေနေနာ္။ အလုပ္တစ္ခုလုပ္မယ္ႀကံရင္ မစူးစမ္းမဆင္ျခင္ဘဲနဲ႔ ေမာင္မင္းဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္နဲ႔ေနာ္၊ အျမဲတမ္းစဥ္းစားဆင္ျခင္ၿပီးလုပ္ပါေနာ္။ တရားကိုလည္း မေမ့နဲ႔ေနာ္၊ ဒီလိုမ်ိဳးေနာ္။ ေနာက္ၿပီး တရားနာေနတဲ့အခါမွာလည္း ဆရာေတာ္က ငါ့ကိုရည္ရြယ္ၿပီးေဟာေနတာပါလား၊ ဒိ႒ိမျပဳတ္လို႔ရွိရင္ ငါ အပါယ္က်ေတာ့မယ္၊ ငါ အပါယ္က်ေတာ့မွာကို ဆရာေတာ္သည္ စိုးရိမ္ၿပီး မိဘသည္ သားသမီးအေပၚ အင္မတန္ေကာင္းေစခ်င္သည့္ဆႏၵမ်ိဳးလုိပါပဲေနာ္။ ေၾသာ္ငါ့ရင္တြင္ နာမ္အစဥ္မွာရွိေနတဲ့ ဒိ႒ိတစ္လံုးကို ျပဳတ္ေစခ်င္လြန္းလို႔ ဆရာေတာ္ဟာ ငါ့ကိုရည္ရြယ္ေျပာတာေနာ္၊ သူမ်ားကို ရည္ရြယ္ေျပာတာမဟုတ္ဘူးလို႔ စိတ္တြင္ထင္မွတ္၍ တရားနာၾကေနာ္။ ဒီေတာ့ ဒိ႒ိတစ္လံုးကို ရင္တြင္ နာမ္အစဥ္မွာ လက္ခံထားလုိက္မယ္ဆိုရင္ အင္မတန္မွ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွပါတကားလို႔ေနာ္။<br /><div style="text-align: justify;">“သာဝေဇၨာ ပုထုဇၨနဘာေဝါ” - ပုထုဇၨနဘာေဝါ ပုထုဇဥ္အျဖစ္နဲ႔ေနရျခင္းသည္ ရင္တြင္နာမ္အစဥ္မွာ ဒိ႒ိတစ္လံုးကို လက္ခံထားလိုက္ရျခင္းသည္ သာဝေဇၨာ- အျပစ္ေတြမ်ားလွပါတကား။<br />ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၾကပါ၊ အျပစ္မ်ားပုံကိုေနာ္။ ဒိ႒ိတစ္လံုးကို လက္ခံထားလိုက္မိရင္ေတာ့ မသိမႈ အဝိဇၨာေၾကာင့္ အမိ အဖကို သတ္တဲ့ ကံေတြထိုက္တတ္တယ္၊ ေဘးႀကီးေတြကို ႀကံဳရတတ္တယ္။ လြန္က်ဴးမိတဲ့ အျပစ္ေတြကလည္းေလ မ်ားမ်ားလာတာကိုလည္း မသိလုိက္ဘူးျဖစ္တတ္တယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္တတ္ေသးတယ္ေနာ္။ ယခုခ်ိန္ခါမွာ သမၼာဒိ႒ိအမ်ိဳးေကာင္းသားသမီးေတြ<wbr>ျဖစ္ၾကေပမယ့္ တစ္ေန႔က်ရင္ ဒိ႒ိ မျပဳတ္ေသးေတာ့ မိစၧာဒိ႒ိျဖစ္တတ္ေသးတယ္ေနာ္။<br />ယခုပင္ သီလဝႏၲျဖစ္ေနေသာလည္း တစ္ဘဝတြင္ ဒုႆီလ၊ ယခုပင္ ကရုဏာတရား ေမတၱာတရား ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ရွိေနပါေသာလည္း တစ္ေန႔တြင္ အင္မတန္ဆိုးဝါးယုတ္မာတဲ့ လူမ်ိဳး ျဖစ္အံုးမယ္လို႔ဆိုတာ မွတ္၊ ပုထုဇဥ္အျဖစ္နဲ႔ ဒိ႒ိတစ္လံုး လက္ခံထားျခင္းသည္ အင္မတန္အျပစ္ေတြမ်ားသတဲ့၊ ဒိ႒ိတစ္လံုး လက္ခံထားမယ္ဆိုရင္ ေဘးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရန္အမ်ိဳးမ်ိဳး အႏၲရာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ကပ္ဆိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလည္း ရင္ဆိုင္တိုးေတာ့မယ္ဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ၾကပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ရင္တြင္နာမ္အစဥ္မွာ ဝင္ေနတဲ့ ဒိ႒ိတစ္လံုးကို ဝိပႆနာနဲ႔ နာနာျဖဳတ္ၾကေပေတာ့လို႔ ဆိုလိုတယ္ေနာ္။ “ဒိ႒ိမကြာ ပုဂိၢဳလ္မွာလွ်င္ လူတြင္ စၾကာ နတ္မွာ သိၾကား (ဒါနသီလအရွိန္ေခၚတယ္ေနာ္) မိုးဖ်ား ျဗဟၼာ ျဖစ္တံုပါလည္း (မိုးဖ်ား ျဗဟၼာဆိုတာ ဘံုသံုးဆယ့္တစ္ အထက္ဆံုး ေနဝသညာနာသညာယတနဘံုမွာ ျဖစ္တဲ့ ျဗဟၼာ၊ အဲဒါ စ်ာန္ကုသိုလ္အရွိန္ေနာ္) ခႏၶာၿပိဳကဲြ ကုသိုလ္စဲက ေဖါက္လဲႊ ပါယ္ရြာ ေရာက္ျမဲခါတည္း”။ ဒီေတာ့ အေပၚေရာက္ေအာင္ ဒါန သီလ သမထက ေျမႇာက္တင္လိုက္တယ္ ေနာက္ ဘယ္ေတြေရာက္သြားမလဲ။<br />ေျဖ။ အပါယ္က်ကုန္ပါၿပီဘုရား။<br /><br />ေမး။ ေအာက္ပစ္ခ်လိုက္တာက ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လဲ။<br />ေျဖ။ ဒိ႒ိလက္ခ်က္ပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ေၾကာက္စရာေကာင္းသလား။<br />ေျဖ။ ေကာင္းပါတယ္ဘုရား။<br /><br />ဥပမာ စြန္ေလးနဲ႔တူသတဲ့။ ေလတိုက္တဲ့အခါမွာ စြန္ေလးသည္ ေကာင္းကင္မွာ ဝဲဝဲ ဝဲဝဲနဲ႔ တက္မေနဘူးလား။ တက္ေနတယ္ေနာ္၊ ဘယ္ေလာက္ပင္ တက္ေနေသာလည္း ေအာက္ကႀကိဳးတန္းလန္းနဲ႔ ဆဲြထားတာၾကည့္၊ စြန္ကေလးရဲ႕ လူမင္း နတ္မင္း ျဗဟၼာမင္းေတြနဲ႔ တူပါတယ္၊ ေလေလးနဲ႔ ဒါန သီလ သမထကုသိုလ္အရွိန္နဲ႔ တူပါတယ္။ ႀကိဳးေလးနဲ႔ ဒိ႒ိနဲ႔ တူပါတယ္၊ ေျမႀကီးနဲ႔ အပါယ္ေလးပါးနဲ႔တူပါတယ္။ စြန္ေလး ဘယ္ေလာက္ပင္ ေကာင္းကင္ေပၚ တက္ေနေသာလည္း ေျမႀကီးကေနၿပီး ႀကိဳးက ဆဲြခ် လိုက္ရင္ ေအာက္ကိုက်လာသလို ျမင့္မားတဲ့ ဘံုဘဝေတြ ေရာက္ေနေသာလည္း ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ ဒိ႒ိက ဆဲြခ်လိုက္ရင္ အပါယ္ထဲသို႔ ေဇာက္ထိုးက် ၾကရေပတယ္ေနာ္။<br />ဒိ႒ိသက္ကၠာ မကြာသမွ် ေလးဝအပါယ္ ေရာက္ဦးမယ္ (လယ္တီ)ဆရာေတာ္က မိန္႔ေတာ္မူျပန္တယ္ေနာ္။ ဒိ႒ိမကြာသမွ်ေတာ့ ယခုမေရာက္ေသးေသာ္လည္း တစ္ေန႔က်ေတာ့လည္း အပါယ္ေလးပါးေတာ့ ေရာက္အံုးမယ္တဲ့ေနာ္။ ဒိ႒ိသက္ကၠာ မကြာသမွ် ေလးဝအပါယ္ ေရာက္ဦးမယ္၊ နင္ဝယ္သတိထား သို႔အလားေၾကာင့္ ျမတ္ဘုရားက ရင္ဝလွံစူး ထိပ္ဦးမီးေလာင္သူကဲ့သို႔ မေရွာင္အဟုတ္ ေနာက္မဆုတ္ပဲ ဝိပႆနာ အလုပ္အားထုတ္ရန္ သေဘာကို “သတိၱယာ ဝိယ ၾသမေ႒ာ” ဟု ေဟာၾကားခဲ့ေလသတည္း။<br />သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။<br /><br />ဝိပႆနာတရားအလုပ္ကို လုပ္မယ္ဆိုရင္ တစ္ဖဝါးမွ ေနာက္မဆုတ္ပါဘဲ ျမန္ျမန္ႀကီးသာ အားထုတ္ပါတဲ့။ အလႊန္အေရးႀကီးတယ္၊ ရင္ဝမွာ လွံစူးေသာ ပုဂၢိဳလ္ထက္လည္း အေရးႀကီးတယ္တဲ့ေနာ္။<br /><br />သတိၱယာ ဝိယ ၾသမေ႒ာ၊ ဒယွမာေနာဝ မတၱေက။<br />သကၠာယဒိ႒ိ ပဟာနာယ၊ သေတာ ဘိကၡဳ ပရိဗၺေဇ။<br />သတိၱယာ- အသြားႏွစ္ဖက္ ျမျမထက္သည့္ လွံသြားႀကီးျဖင့္၊ ၾသမေ႒ာ-လည္မ်ိဳရင္ဝ စူးရွ၍ ေနေသာ လူတစ္ေယာက္သည္၊ ပဟာနာယ လုလႅထန္ျပင္း စူးေသာလွံကို ျမန္ျမန္ႀကီး ပယ္ႏႈတ္ဖို႔ရာ အလို႔ငွါ၊ ပရိဗၺဇဝိယ-အေရးတႀကီး ျမန္ျမန္ႀကီးအားထုတ္ ျပဳက်င့္လုိက္ရဘိသကဲ့သို႔၄င္း၊ မတၱေက-အျမတ္တင္ရြက္ ဦးထိပ္ထက္၌၊ ဒယွမာေနာ-အလွ်ံတေျပာင္ေျပာင္ မီးေတာက္ေလာင္ခံေနရေသာ လူတစ္ေယာက္သည္၊ ပဟာနာယ-ျပင္းစြာေလာင္ေနေသာမီးကို ျမန္ျမန္ႀကီးၿငိမ္းသတ္ဖို႔ရာ အလို႔ငွါ၊ ပရိဗၺဇဝိယ-ေန႔ညမယုတ္ အားထုတ္ဘိသကဲ့သို႔ ၊ တထာ-ထို႔အတူ၊ ဘိကၡဳ-သံသရာေဘး လာမည့္အေရးေတြကို ေျမႇာ္ေတြးကာ သင္သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္း တို႔သည္၊ သကၠာယဒိ႒ိ ပဟာနာယ-အပါယ္ႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေနသည့္ သကၠာယဒိ႒ိ ႏွစ္ဆယ္ကိေလသာ တရားဆိုးကို ျမန္ျမန္ႀကီးပယ္ဖို႔ သတ္ဖို႔ အလုိ႔ငွါ၊ သေတာ-ဣေျႏၵေျခာက္ပါး တံခါးေျခာက္ေပါက္၌ အကုသိုလ္ေတြ မဝင္ႏိုင္ေအာင္ အျမဲတမ္းေစာင့္ေရွာက္သည့္ အေလ့ သတိ ဘယ္ေသာအခါမွ မေမ့ရသည္ ျဖစ္၍၊ ပရိဗၺေဇ-ဝိပႆနာအလုပ္နဲ႔ ေတြ႔သည့္ေန႔ပင္ ေနာက္မဆုတ္ပါပဲ ျမန္ျမန္ႀကီး ေန႔ညမယုတ္ အားထုတ္ ျပဳက်င့္ရေတာ့သည္သာလွ်င္သတည္း။<br />သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။<br /><br />တစ္သံသရာလံုးတြင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတဲ့ စီးပြါးေရးေတြ၊ ေလာကီကိစၥ အဝဝ ေတြကို တရားအားထုတ္ၿပီးတဲ့ အခါမွသာလွ်င္ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္ေတာ့သည္သာလွ်င္တည္း။<br />သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-6477351087241611868?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-86339076998242827422009-09-17T21:38:00.003+06:302009-09-17T22:31:37.880+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">ဒိ႒ိပယ္စြမ္း က်င့္ခန္းကို သင္ပါ၊ သင္လိုက္မယ္ဆိုရင္လည္း သင္သိေလးရသြားပါမယ္၊ ေယာဂီတို႔အေနနဲ႔ သင္သိေလးသိသြားရင္ က်င့္သိေလးဆီကို သြားၾကအံုးစို႔ေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဒါေၾကာင့္ “ဒိ႒ိပယ္စြမ္း က်င့္ခန္းသင္ပါ၊ သင္ခဏ္းလာတိုင္းမဆိုင္းက်င့္ရာ” လို႔ဆိုထားပါတယ္။ သင္ခဏ္းစာလာတိုင္း သင္သိလာတိုင္း မဆိုင္းမတြပဲ ျမန္ျမန္ႀကီး က်င့္လိုက္ပါလို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုမဆိုင္းမတြ က်င့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ က်င့္သိေလးျဖစ္သြားပါတယ္၊ သင္သိ က်င့္သိမွ ကလ်ာဏပုထုဇာတဲ့။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">သင္သိ-သက္သက္ဆိုရင္ တဘက္ေတာ့ ေကာင္းရဲ႕၊ တဘက္မွာေတာ့ ကန္းေနေသးတယ္ေနာ္၊ က်င့္သိေလးပါမွ ႏွစ္ခုလံုးေကာင္းတယ္လို႔ ေခၚတယ္ေနာ္။ ဒါမွ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္အစစ္တဲ့ေနာ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">တရားနာရုံနဲ႔သိတာ “ဧကေတာ ကလ်ာဏ” ေဆြးေႏြးရုံနဲ႔ စာၾကည့္ရုံနဲ႔ သိတာကေတာ့ “ဧကေတာ ကလ်ာဏ” တဘက္ေတာ့ ကန္းေနပါတယ္တဲ့၊ တဘက္မွာေတာ့ ေကာင္းေနရဲ႕၊ က်င့္သိဆိုရင္ အတြင္းပါျမင္ေသာေၾကာင့္ အျပင္လဲ ျမင္၊ အတြင္းလည္း ျမင္ပါေသာေၾကာင့္ အျပင္လည္း ျမင္၊ အတြင္းလည္း သိ၊ ႏွစ္ဖက္လံုး ေကာင္းေသာ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္လို႔မွတ္ၾကပါေနာ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">“သင္သိ က်င့္သိမွ ကလ်ာဏပုထုဇာ၊ ႏွစ္မ်ိဳးမသိက အႏၶ-ေခၚသညာ” လို႔ မွတ္ထားၾကေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဝိပႆနာတရားပြါးမ်ားအားထုတ္ၾကပါ</span> <wbr><span style="font-size:100%;">လွ်င္ ခႏၶာမွာ နာမ္-ရုပ္ကို ျမင္ အငုပ္မွားေလးခုစင္၊ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ကလ်ာဏ-ေကာင္းတဲ့ ပုထုဇဥ္ေခၚတယ္၊ သမုေစၧဒနဲ႔ ဒိ႒ိငုပ္အၾကြင္းမဲ့ မျပဳတ္ေသးရင္ ပုထုဇဥ္လို႔ ေခၚပါတယ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;"> သမုေစၧဒနဲ႔ မဂ္က်လို႔ ဒိ႒ိျပဳတ္ခဲ့ရင္ ေသာတာပန္လို႔ ေခၚပါတယ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ယခုခ်ိန္မွာ ပုထုဇဥ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဆိုေတာ့ တဒဂၤပယ္ထားပါ၊ သမုေစၧဒေတာ့ မရေသးဘူး၊ သူက သမုေစၧဒ မရေသးဘူးေခၚတယ္၊ အျမစ္မျပဳတ္ေသးဘူး၊ အဲဒါ ပုထုဇဥ္လုိ႔ေခၚတယ္ေနာ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;"> ကလ်ာဏ-ေကာင္းတယ္ ျမတ္တယ္လို႔ ျမန္မာျပန္ၾကတယ္၊ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ေကာင္းတဲ့ ျမတ္တဲ့ အလိမၼာစား ပုထုဇဥ္လို႔ေခၚတယ္၊ ေကာင္းပံုေလး သီလရွိေသာေၾကာင့္ အဖ်ား-ကိုယ္ႏႈတ္လည္း ေကာင္းသည္၊ သမာဓိရွိေသာေၾကာင့္ အလယ္-စိတ္ႏွလံုးလည္း ေကာင္းသည္၊ ပညာရွိေသာေၾကာင့္ အရင္း-နာမ္ရုပ္လည္း ေကာင္းသည္။ အစ အလယ္ အဆံုး သံုးပါးလံုးေကာင္းသည္ ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ဒီပုဂိၢဳလ္ကို ကလ်ာဏေခၚတယ္ေနာ္၊ သီလဂုဏ္ သမာဓိဂုဏ္ ပညာဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ ဒီပုဂၢိဳလ္ကို ကလ်ာဏပုထုဇဥ္လို႔ေခၚပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ေဝး။ တဆင့္တက္လိုက္ၾကရေအာင္-</span><br /><span style="font-size:100%;">ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ဘူးတဲ့ေနာ္ (အပါယဂါမိက ကမၼာနိ နာမ သကၠာယဒိ႒ိယာ သတိေယဝ ဝိပစၥႏိၲ၊ ေနာ အသတိယာ) ဆိုတဲ့ ဋီကာႀကီးမွာ ပါတဲ့အတိုင္းပါ။ </span><br /><span style="font-size:100%;">အပါယဂါမိက ကမၼာနိနာမ-အပါယ္သို႔ ပစ္ခ်ႏိုင္သည့္ အကုသိုလ္ကံတို႔ မည္ကုန္သည္၊ သကၠာယဒိ႒ိယာ-အမွားအငုပ္ေလးခုဆို</span><span style="font-size:100%;">တဲ့ သကၠာယဒိ႒ိသည္၊ သတိေယဝ-ရွိလွ်င္၊ ဝါ၊ ရွိမွသာလွ်င္၊ ဝိပစၥႏိၲ-အပါယ္က်၏အျဖစ္ျဖင့္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ၾကကုန္၏။ သကၠာယဒိ႒ိယာ-အမွားအငုပ္ေလးခုဆို</span><wbr><span style="font-size:100%;">တဲ့ သကၠာယဒိ႒ိသည္၊ အသတိယာ-မရွိခဲ့ေသာ္၊ ေနာ ဝိပစၥႏိၲ-အပါယ္က်၏ အျဖစ္ျဖင့္ ဘယ္အခါမွ အက်ိဳးမေပးႏိုင္ၾကကုန္သည္သာလွ်</span><wbr><span style="font-size:100%;">င္သတည္း။</span><br /><span style="font-size:100%;">သာဓု သာဓု သာဓု။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ဆိုရင္ ဒိ႒ိရွိ-မရွိ။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မရွိပါဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ဒါျဖင့္ နံပါတ္(၁) ဒိ႒ိျပဳတ္ရင္ နံပါတ္(၂) အကုသိုလ္ ကံေဟာင္း ေၾကြးေဟာင္းေတြ တင္ပါေသးသလား။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မတင္ပါဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ကံသစ္ ေၾကြးေတြ ဝင္ေသးပါသလား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မဝင္ပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ အကုသိုလ္ကံေဟာင္းလည္း မတင္၊ ကံသစ္ ေၾကြးသစ္လည္း မဝင္ရင္ နံပါတ္(၃) အပါယ္က်ေသးပါသလား။</span><br /><span style="font-size:100%;"> ေျဖ။ မက်ေတာ့ပါဘုရား။</span><br /><span style="font-size:100%;"> </span><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ဘယ့္ေလာက္ အဖိုးတန္သလဲေနာ္၊ အဖိုးတန္ပါရဲ႕လား။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ တန္ပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဘယ္ေတာ့မွ မက်ေတာ့ဘူးလားလို႔ ေမးေတာ့၊ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္ မေရာက္ေဝး။ ေဝးေလးတစ္လံုးပါတယ္ေနာ္။ အပါယ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မက်ေရာက္ႏိုင္တာက ေသာတပန္ျဖစ္သြားမွ မက်တာပါ၊ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္တို႔ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မက်ႏိုင္ဘူးလို႔ မေျပာႏုိင္ပါ။ အပါယ္က်ဖို႔ ေဝးတယ္လို႔သာ ဆိုႏိုင္ပါတယ္ေနာ္။ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္သည္</span> <span style="font-size:100%;">ေအာက္တန္း အႏၶပုထုဇဥ္အျဖစ္သို႔ ျပန္မေလ်ာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အပါယ္မက်ႏိုင္ေသးဘူးတဲ့။ အႏၶပုထုဇဥ္အျဖစ္သို႔ ျပန္ေလွ်ာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အပါယ္ကို က်ပါလိမ့္မယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ေဝးလို႔ ဆိုလိုက္</span><span style="font-size:100%;">ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ေယာဂီတို႔ ရွင္းပါရဲ႕လား။ </span><br /><span style="font-size:100%;"> ေျဖ။ ရွင္းပါတယ္ဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ အေရာက္ေဝးပံုကို ေပၚလြင္ေအာင္ ေျပာပါအံုးမယ္။ နာမ္-ရုပ္နဲ႔ အတၱဒိ႒ိ ငါနဲ႔ မကဲြေသးပါ။ အတၱဒိ႒ိ မျပဳတ္ေသးဘူးေနာ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">နာမ္သည္ ငါ၊ ရုပ္သည္ ငါလို႔ နာမ္-ရုပ္ေပၚမွာ ငါငုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေနာ္ အႏၶ။ အကုသိုလ္ကို ဘယ္သူလုပ္ ငါ-ကလုပ္ေနတာေနာ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ငါသည္ ဘယ္သူလဲလို႔ အႏၶကိုေမးရင္ နာမ္-ရုပ္ကို လက္ညႈိးမထိုးဘူးလား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ ထိုးပါတယ္ဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ အကုသိုလ္လုပ္ေတာ့ ငါ၊ လက္ညႈိးထိုးခံရေသာ နာမ္-ရုပ္ေနာ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မွန္ပါတယ္ဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ လုပ္ေသာ ငါ၊ အပါယ္လာခဲ့လို႔ ေခၚရင္ နာမ္-ရုပ္သြားမလား၊ ငါ-သြားမလား။</span><br /><span style="font-size:100%;"> ေျဖ။ နာမ္-ရုပ္ သြားမွာပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ၾကည့္ၾကစမ္းပါ၊ ငါ-က လူလည္ပါလား။ နာမ္-ရုပ္ အိမ္ေပၚမွာလည္း ေနတယ္၊ အိမ္ရွင္ နာမ္-ရုပ္ကိုလည္း ထိုးခ်ေသးတယ္ေနာ္။ အရိပ္လည္း ခိုတယ္၊ အခက္လည္း ခ်ိဳးတယ္ဆိုတဲ့ ဥပမာလိုေနာ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ လုပ္ေတာ့ ငါ၊ အပါယ္က်စရာရွိေတာ့ ဘယ္သူပါလဲ။</span><br /><span style="font-size:100%;"> ေျဖ။ နာမ္-ရုပ္ပါဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ အဲဒါက အႏၶ-မသိမႈ၊ လုပ္တဲ့ ငါ-အစား နာမ္ရုပ္က ခံရၿပီဆိုရင္လည္း ေက်နပ္ေနတာပါ။ ဟုတ္တယ္ေနာ္။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မွန္ပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">သိလည္း မသိပါဘူး။ သိတာေတာင္ နာမ္-ရုပ္ေလးက ငါ-ေလးကို မင္းမသြားပါနဲ႔ကြယ္၊ သူပဲ အပါယ္ သြားလုိက္ပါမယ္တဲ့။ သေဘာေကာင္းတဲ့ နာမ္-ရုပ္ပါ။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ကဲ ဥပမာေလးနဲ႔ေျပာပါအံုးမယ္။ ဘုရားက အဘ၊ နာမ္-ရုပ္က သားသမီး၊ ေၾသာ္ ငါ့သား နာမ္-ရုပ္...နာမ္-ရုပ္ေလးတို႔</span> <wbr><span style="font-size:100%;">သည္ သူေတာ္ေကာင္းအစစ္ေတြပါကြယ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">သူတစ္ပါးအသက္ကိုလည္း မသတ္ရွာပါဘူး။ </span><br /><span style="font-size:100%;">သူတစ္ပါးပစၥည္းကိုလည္း ခုိးယူတိုက္ဖ်က္လုယက္ျခင္းလည္း မလုပ္ၾကပါဘူး။ </span><br /><span style="font-size:100%;"> သူတစ္ပါးအိမ္ယာကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မလြန္က်ဴးပါဘူး။</span><br /><span style="font-size:100%;">သူတစ္ပါးကိုလည္း လိမ္ညာစကား၊ ကုန္းေခ်ာစကားမ်ားလည္း မေျပာၾကပါဘူး။</span><br /><span style="font-size:100%;">မူးယစ္ေစေသာ သတိကင္းမဲ့ေစေသာ ေသရည္အရက္မ်ားကိုလည္း မေသာက္ၾကပါဘူး။</span><br /><span style="font-size:100%;">ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံလည္း လံုတယ္ေနာ္၊ ငါ့သားသမီး နာမ္-ရုပ္ေလးေတြသည္ သူေတာ္ေကာင္း အစစ္ေလးေတြပါ။ ယခုအခါ အတၱဒိ႒ိဆိုတဲ့ ငါနဲ႔ ေပါင္းလို႔ သာ ပ်က္စီးကုန္ၾကၿပီေနာ္။ အဲဒီမွာ မဂၤသုတ္မွာ ပါတဲ့ အေသဝနာစ ဗာလာနံ၊ ဗာလာနံ မိုက္ၿပီးေတာ့ေနတဲ့ အတၱဒိ႒ိ (ငါ)။ အေသနာဝစ-ဘယ္ေသာအခါကာလမွ မေပါင္းေဖၚ မမီွဝဲရျခင္းသည္ မဂၤလာတစ္ပါးမည္ပါေပတယ္။ နာမ္ရုပ္တို႔ မင္းတို႔ ဒိ႒နဲ႔ မေပါင္းၾကနဲ႔ေနာ္။ ငါနဲ႔မေပါင္းနဲ႔ေနာ္။ နာမ္ရုပ္တို႔သည္ ငါ အတၱဒိ႒ိနဲ႔ေပါင္းတဲ့အခါ အကုသိုလ္လုပ္ေတာ့မယ္။ အကုသိုလ္ လုပ္ရင္ေတာ့ အပါယ္က်ေတာ့မယ္။ ငါနဲ႔ မေပါင္းနဲ႔ အတၱဒိ႒နဲ႔ မေပါင္းပါနဲ႔ေနာ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;"> တကယ္အစစ္ကေတာ့ ပရမတ္ ပရမတ္ခ်င္း နာမ္-ရုပ္ပရမတ္ေလးသည္ အတၱဒိ႒ိပရမတ္နဲ႔ မေပါင္းနဲ႔ေနာ္၊ ဒါျဖင့္ ဘာနဲ႔ေပါင္းရမလဲဆိုရင္ ပ႑ိတာနဥၥ ေသဝနာတဲ့၊ ပညာရွိနဲ႔ ေပါင္းတဲ့ ပညာရွိဆိုေတာ့ သမၼာဒိ႒ိေပါ့၊ အမွန္ျမင္ ဝိပႆနာေပါ့။ ပူရင္ ပူဒါ သိရင္ သိတာ၊ ေအးရင္ ေအးဒါ သိရင္ သိတာ၊ လႈပ္ရင္ လႈပ္ထာ သိရင္ သိတာ စတဲ့ ဒီလိုျမင္တဲ့ သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ ေပါင္းတဲ့ေနာ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ ေပါင္းမယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္သည္ အကုသိုလ္ လုပ္မလုပ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ အကုသိုလ္မလုပ္ရင္ နာမ္-ရုပ္သည္ အပါယ္က်အံုးမလား။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မက်ေတာ့ပါဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဒါကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားဆံုးမခဲ့တာ ျ</span><wbr><span style="font-size:100%;">ဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးကတဆင့္ ေပၚလြင္ေအာင္ ေဟာၾကား ေပးတာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔၏ နာမ္-ရုပ္ကေလးနဲ႔ ဒိ႒ိကို ရွင္းထားၾကေနာ္။ မရွင္းရင္ေတာ့ အပါယ္က် ေတာ့မွာပါ။ မိစၧာဒိ႒ိဆိုတဲ့ လူမိုက္ကို ရွင္းၿပီး၊ သမၼာဒိ႒ိဆိုတဲ့ လူလိမၼာနဲ႔ ေပါင္းတာပါ။ တစ္ေပၚ တစ္သိ၊ တစ္ေပၚ တစ္မွတ္၊ တစ္ေပၚ ႏွစ္သိ၊ တစ္ေပၚ ႏွစ္မွတ္ဆိုရင္ အဲဒါသည္ သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ ေပါင္းတာပါ။ ရွင္းသြားပါၿပီလား။ </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"> သတၱဝါအေပါင္းတို႔၏ ဆရာသခင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သမၼာဒိ႒ိဆိုတဲ့ ပညာရွိနဲ႔ေပါင္းေစခ်င္ လြန္းလို႔ တရားေဟာၿပီးတိုင္း ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတို႔၊ သင္ ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတို႔၏ အက်ိဳးစီးပါြးကို အလြန္လိုလား ေတာင့္တလွသည္ျဖစ္၍ သင္ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတို႔၏ အက်ိဳးစီးပါြးအလို႔ငွါ တရားမ်ားေဟာၾကားထားခဲ့ပါတယ္။ လူ႔ျပည္ႀကီးမွာ အင္မတန္ဆိတ္ျငိမ္ရာျဖစ္တဲ့ သစ္ပင္ေတြ ေတာေတာင္၊ ဂူလိုဏ္ေတြ လြင္တီးေခါင္ေတြ ရွိၾက ပါေပတယ္၊ အဲဒီဆိတ္ျငိမ္တဲ့အရပ္မ်ားသို႔ ကပ္ၿပီးလွ်င္ “စ်ာယထ ဘိကၡေဝ မာပမာဒတၱ၊ စ်ာယထ ဘိကၡေဝ မာပမာဒတၱ” ခ်စ္သားတို႔ တရားမ်ားကို အားထုတ္ၾကပါ၊ အားထုတ္ၾကပါ၊ မေမ့နဲ႔ေနာ္၊ မေမ့နဲ႔ေနာ္၊ မာ ပစၧာစ ဝိပၸဋိသာရိေနာ အဟုဝတၳ ေမ့ေနၾကမည္ဆိုလွ်င္ ေနာင္အခါဝယ္ ေဘးေတြ႕လိမ့္မယ္။ ေနာင္အခါဆိုရင္ အပါယ္ ေဘးႀကီးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ၾကမယ္၊ အို-နာ-ေသ ေဘးဆိုးေတြ႔လို႔ငို၊ သံသရာဝဋ္ဆင္းရဲေဘးႀကီးန႔ဲ ရင္ဆိုင္ေတြ႕ ေတာ့မယ္ေနာ္။ </span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"> ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းမ်ားကိုလည္း ရင္ဆိုင္ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေတြ႔တဲ့အခါမွာေနာ္ မငိုနဲ႔၊ မညည္းၾကပါနဲ႔ကြယ္၊ ကယ္ပါ ယူပါတစာစာနဲ႔ မတမ္းတၾကနဲ႔ေနာ္။ “အယံ ေဝါအမွာကံ အႏုႆသနီ” ငါဘုရား ေဘးမေတြ႔ခင္ ႀကိဳတင္၍ ဆိုဆံုးမထားတာလို႔ တရားေဟာၿပီးတိုင္း တရားေဟာၿပီးတိုင္း တရားအားထုတ္ဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္တြန္းေတာ္မူခဲ့</span><wbr><span style="font-size:100%;">ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေနာ္ ျမတ္စြာဘုရားစကားကို နားေထာင္ၿပီး ခႏၶာဉာဏ္စိုက္ လို႔ တရားအားထုတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္မျမင္ႏိုင္ဘူးလား။</span><br /></div><span style="font-size:100%;"> ေျဖ။ ျမင္ပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ျမင္မယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္နဲ႔ ငါ မေပါင္းေတာ့ရင္ နာမ္-ရုပ္ ငါလို႔ သံုးစု ကဲြသြားပါၿပီေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">သံုးစုကဲြသြားေတာ့ ေမးပါအံုးမယ္။ သံုးစုကဲြရင္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ျဖစ္ၿပီေနာ္။ ကဲေမးပါအံုးမယ္</span>...<br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ နာမ္-ရုပ္နဲ႔ ငါ ကဲြပါၿပီေနာ္။</span><br /><span style="font-size:100%;"> ေျဖ။ ကဲြပါတယ္ဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ အကုသိုလ္ ဘယ္သူလုပ္၊ ငါ လုပ္တာေနာ္။ ငါဆိုတာ ဘယ္သူလဲလို႔ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္ကို လက္ညိႈးထိုးလို႔ ရႏိုင္ပါ့မလား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မရပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ နာမ္ကို လက္ညိႈးထိုးလို႔ေကာ ရပါ့မလား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မရပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ရုပ္ကို လက္ညိႈးထိုးလို႔ေကာ </span><span style="font-size:100%;">ရပါ့မလား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မရပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ငါသည္ ဘယ္သူလဲလို႔မ်ား ေမးမယ္ဆိုရင္ ငါသည္ ရွိတာလား၊ မရွိတာလား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ မရွိတာပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ အခုမွ မရွိတာလား၊ အစထဲက မရွိတာလား။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ အစထဲက မရွိတာပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အစထဲက မရွိလို႔ပါေနာ္။ သေဘာက်ပါၿပီလား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေမး။ ကဲဒါျဖင့္ လုပ္ေသာငါ၊ အပါယ္လာခဲ့ဆိုရင္ ဘယ္သူသြားမလဲ။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ သြားမယ့္သူမရွိပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">နာမ္-ရုပ္နဲ႔ ငါကဲြၿပီဆိုေသာေၾကာင့္ ငါ-သည္လည္း အစကတည္းက မရွိသည္ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ သြားစရာမရွိ၊ နာမ္-ရုပ္သည္လည္း သူ မလုပ္သည္ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ သြားစရာမလို။ အဲဒီအခါမွာ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ယမမင္းႀကီး အျပစ္ဒဏ္ခ်ဖို႔ မ်က္စိလည္သြားတာေပါ့။ ငါ-ကိုဖမ္းရေအာင္လည္း ငါသည္ အိမ္ေျခအိုးေျခမရွိ။ နာမ္-ရုပ္ဖမ္းရေအာင္ နာမ္-ရုပ္က သူမလုပ္ေသာေၾကာင့္ ဖမ္းလို႔မရပါ။ မွတ္ထားၾကေနာ္။ သေဘာက်ပါၿပီလား။ </span><br /><span style="font-size:100%;"> ေမး။ ရွင္းၾကရဲ႕လား။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျဖ။ ရွင္းပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">အနမတဂၢ သံသရာကစ၍ ငါတစ္လံုးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရင္တြင္ နာမ္အစဥ္မွာ အကုသိုလ္ကံေဟာင္း ေၾကြးေဟာင္းေတြလည္း တင္ေနပါတယ္။ ငါ-ရွိေနမယ္ဆိုရင္ အကုသိုလ္ကံသစ္ေၾကြးသစ္ေတြလည္း ဝင္ျမဲ ဝင္ေနပါလိမ့္မယ္။ ေၾကြးေဟာင္းလည္း စင္ေအာင္ ေၾကြးသစ္လည္း မဝင္ေအာင္ဆိုရင္ ဝိပႆနာတရားအား ထုတ္ၾကမွ ေၾကြးဆပ္ရက်မွာေနာ္။ လွဴေနယံုနဲ႔ေတာ့ ေၾကြးဆပ္တယ္လို႔မမည္ေသးဘူးေနာ္။ သီလေဆာက္ တည္တာနဲ႔လည္း ေၾကြးဆပ္တယ္လို႔ မမည္ေသးဘူးေနာ္။ သမထဘက္က စ်ာန္ အဘိဉာဏ္ ေတြရ၍ ေျမလွ်ိဳး မိုးပ်ံေနတဲ့ ျဗဟၼာႀကီးေတြျဖစ္ေစကာမူ အႏၶပုထုဇဥ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ျဗဟၼာနဲ႔ အပါယ္နဲ႔ ဆယ္သြယ္ ထားေပေတာ့တဲ့ေနာ္။ ျဗဟၼာျဖစ္၍ ေရႊေရာင္တဝင္းဝင္း ဝက္စက်င္းမွာ တရႈပ္ရႈပ္လို႔ ဥပရိမင္းသမီးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရွးဆရာႀကီးမ်ား ေရးထားခဲ့ၾကပါတယ္။ </span><br /></div><span style="font-size:100%;"> “နာမ္-ရုပ္ျမင္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္၊ အပါယ္ခြင္ မေရာက္ေဝး၊ နိဗၺာန္ေပါက္လမ္းစေပး”။ </span><br /><span style="font-size:100%;">နာမ္-ရုပ္က လမ္းစပါ၊ ျဖစ္ပ်က္က လမ္းလယ္ပါ၊ အပ်က္က လမ္းဆံုးပါ၊ နာမ္-ရုပ္အစ ျဖစ္ပ်က္ အလယ္ အပ်က္အဆံုး နိဗၺာန္ဝင္တဲ့ လမ္းစဥ္ လမ္းမႀကီး သံုးတဲ့၊ နိဗၺာန္အစ နာမ္-ရုပ္ကတဲ့ မွတ္ထားၾကေနာ္။ </span><br /><span style="font-size:100%;"> ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္ကို ျမင္ေသာေၾကာင့္ လမ္းစေတြ႔ၿပီေနာ္၊ လမ္းစေတြ႕ၿပီျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ နာမ္-ရုပ္က သြားရင္ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေတာ့မယ္။ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ရင္ ဉာဏ္စဥ္တက္၍ ျဖစ္ပ်က္ဆံုးတဲ့ နိဗၺာန္ႀကီးကို တစ္ခါျမင္ရင္ ေသာတပန္၊ ႏွစ္ခါျမင္ရင္ သကဒါဂါမ္၊ သံုးခါျမင္ရင္ အနာဂါမ္၊ ေလးခါျမင္ရင္ ရဟႏၲာ၊ ဉာဏ္ေတာ္လိုက္၍ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ ဘုရားလို႔မွတ္ၾကပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ နာမ္-ရုပ္က ေသာတပန္ျဖစ္ေအာင္၊ သကဒါဂါမ္ျဖစ္ေအာင္၊ အနာဂါမ္ျဖစ္ေအာင္၊ ရဟႏၲာျဖစ္ေအာင္ ပို႔ေပးေတယ္ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ကိုယ္တြင္း နာမ္-ရုပ္ျမင္ရတာသည္ အလြန္ျမတ္တယ္လို႔မွတ္ၾကပါ။ </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"> ဒါေၾကာင့္-ဥတၱမံ၊ အလြန္တရာျမတ္လွစြာေသာ၊ လိုခ်င္ေသာ အရိယာဆုထူးႀကီးကို ေပးႏိုင္ေသာေၾကာင့္၊ ဓမၼံ-ခႏၶာတြာင္းက နာမ္-ရုပ္အစစ္ တရားေတြကို၊ အပႆံ-အပႆေႏၲာ မေတြ႔မျမင္ရေသာ၊ ဝႆသတံ-အႏွစ္တစ္ရာပတ္လံုး၊ ဇီေဝ-ကၽြဲလို ႏြားလို ရႈရႈိက္ ရႈရႈိက္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနရပါ၏။ တေတာ၊ ထိုနာမ္-ရုပ္ကို မျမင္ကာ အသက္တစ္ရာရွည္ၾကာ၍ ေနေသာ အဘုိးႀကီး၊ အဖြားႀကီးမ်ားထက္ (အႏွစ္မရွိတဲ့ အဖိုးႀကီး အဖြားႀကီးေတြပါတဲ့)။ ဧကဟံ-တခဏေလးေလာက္၊ ပႆေတာ-ကိုယ္ကိုတုိင္ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ျဖင့္ ေတြ႔ျမင္ ေနရေသာ ရဟန္းလူရွင္ ေယာဂီသူေတာ္ေကာင္း တစ္ဦးသည္။ ဇီဝိတံ-အသက္ရွင္ေနရျခင္းသည္၊ ေသေယ်ာ-နိဗၺာန္လမ္းစ တကယ္တမ္းေတြ႔ေနရေသာေၾကာင့္ ဧကန္ျမတ္လွပါေပေတာ့၏တကား။</span><br /></div><span style="font-size:100%;"> သာဓု သာဓု သာဓု။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8633907699824282742?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-56588294274358917172009-09-07T21:44:00.004+06:302009-09-11T10:25:57.377+06:30<span style="font-size:85%;">"နာမ္"အေၾကာင္းေျပာေတာ့မယ္<br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">နာမ္ဆိုတာ အသိေလးပါေနာ္။ အသိေလးသည္ တစ္ခုရွိပါတယ္။ စိတ္ ေစတသိက္ ခဲြမေနပါ၊ စိတ္နဲ႔ ေစတသိက္တဲြ၍ နာမ္ဓာတ္(၈)ပါးလို႔လည္း ခဲြမေနပါ၊ ပကၠဳသာတိမင္းႀကီးရဟႏၲာျဖစ္တဲ့</span><wbr><span style="font-size:85%;">အခန္းမွာ သိမႈဘက္က ၀ိညာဏဓာတ္တစ္လံုးထဲပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေလး မွတ္ၾက၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အဲဒီအသိေလးသည္ ရင္ထဲမွာ ေနတယ္။</span><br /><br /></div><span style="font-size:85%;">ေယာဂီတို႔ကို အသိေလးေမးမယ္............<br />ေမး။ ။ ေယာဂီတုိ႔ ရင္ထဲမွာရွိတဲ့အသိေလးက တစ္ေနရာတည္းမွာ သိသလား၊ ေပၚတိုင္းလိုက္သိေနသလား။<br />ေျဖ။ ။ ေပၚတိုင္း လိုက္သိေနပါတယ္ဘုရား။<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ေမး။ ။ ဘယ့္ေလာက္ရွင္းသလဲ၊ ေပၚတိုင္း လိုက္သိတာ စာလိုဆိုရင္ နာမ္လို႔ေခၚပါ။ နာမ္-နမန-ညႊတ္တယ္၊ ကိုင္းတဲ့သေဘာ ဟုတ္ပါရဲ႕လား။</span><br /></div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား။<br /><br />ေခါင္းမွာ ေပၚရင္ ေခါင္းဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္၊ အလယ္ပိုင္း ေက်ာရင္မွာ ေပၚရင္ အလယ္ပိုင္းေက်ာရင္ ဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္၊ ေအာက္ပိုင္း ေပါင္ ေျခသလံုးမွာ ေပၚရင္လည္း ဒီအတိုင္းပါပဲေနာ္။ အလႈပ္ေလးေပၚမယ္ဆိုရင္ အလႈပ္ေလးဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္၊ နာ-တာေလးေပၚရင္ နာ-တာေလးဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္၊ ကိုက္-တာေလးေပၚရင္ ကိုက္-တာေလးဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္၊ ခ်မ္းသာဒါ ေလးေပၚရင္ ခ်မ္းသာဒါဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္၊ ကြက္ကြက္ေလးေပၚရင္ ကြက္ကြက္ေလးဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္၊ တစ္ကိုယ္လံုးေပၚမယ္ဆိုရင္ အျမင္သန္တဲ့ဘက္သို႔ ညႊတ္ကိုင္းပါတယ္။<br />ရွင္းပါရဲ႕လား။ ညႊတ္ကိုင္းတယ္ဆိုတာ လွမ္းသိတာကို ဆိုတာမွတ္၊ အသိေလးကေတာ့ ဘယ္မွမေရြ႕ဘူး၊ ေခါင္းမွာေပၚရင္ ေခါင္းဘက္သို႔ လွမ္းသိသည္၊ အလယ္ပိုင္း ေက်ာရင္မွာေပၚရင္ အလယ္ပိုင္း ေက်ာရင္ဘက္သို႔ လွမ္းသိသည္၊ ေအာက္ပိုင္းေပါင္ ေျခသလံုးမွာ ေပၚရင္ ေအာက္ပိုင္း ေပါင္ ေျခသလံုးဘက္သို႔ ညႊတ္တယ္ ကိုင္းတယ္လို႔ေခၚသည္၊ ညႊတ္တာကို "နာမ္" လို႔ေခၚပါတယ္။<br />ေပၚတာ ရုပ္၊ သိတာ နာမ္၊ ပူဒါ ရုပ္၊ သိတာက နာမ္၊ စာတတ္တိုင္းသိပ္ခဲြမေနပဲ၊ သညာသိပါတယ္။ သူ႔ဟာ သူ ရုပ္ႏွင့္နာမ္ ကဲြလာလိမ့္ပါမယ္။<br />အမ်ိဳးစံုေပၚတာ ရုပ္၊ ေပၚတိုင္း လိုက္သိတာ နာမ္။<br />ေမး။ စာထဲက ရုပ္ဆိုရင္ ကိုယ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေနမယ္။<br />ေျဖ။ မ်ိဳးစံုေပၚပါတယ္ဘုရား။<br /><br />ေမး။ မ်ိဳးစံုေပၚတာ စာလို ဘာေခၚတယ္။<br />ေျဖ။ ရုပ္လို႔ ေခၚပါတယ္ဘုရား။<br /><br />ေမး။ စာထဲက နာမ္ဆိုရင္ ကုိယ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေနမယ္။<br />ေျဖ။ ေပၚတိုင္း လိုက္သိေနပါတယ္ဘုရား။<br /><br />ေမး။ ေပၚတိုင္း လိုက္သိေနတာ စာလို ဘာေခၚတယ္။<br />ေျဖ။ နာမ္လို႔ ေခၚပါတယ္ဘုရား။<br /><br />အမ်ိဳးစံုေပၚတာ ရုပ္၊ ေပၚတိုင္းလိုက္သိတာ နာမ္၊ ရုပ္က ေပၚတာ၊ နာမ္သိတာ ႏွစ္ျဖာကဲြလာဘိ၊ ရုပ္ နာမ္ကဲြပံု၊ ရုပ္ဆိုရင္ မ်ိဳးစံုေပၚတာ၊ နာမ္ဆိုရင္ ေပၚတိုင္းလိုက္သိတာ။<br /><br />ေမး။ ရုပ္-နာမ္ ႏွစ္ပါးေရာ ကဲြၾကရဲ႕လား။<br />ေျဖ။ ကဲြပါတယ္ဘုရား။<br /><br />ရုပ္ဆိုရင္ မ်ိဳးစံုေပၚတာေနာ္။ နာမ္ဆိုရင္ ေပၚတိုင္းလိုက္သိတာေနာ္။<br /><br />ေမး။ ေပၚဒါနဲ႔ သိတာ ႏွစ္ခုလား၊ တစ္ခုတည္းလား။<br />ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ပူဒါနဲ႔ သိတာ ႏွစ္ခုလား၊ တစ္ခုလား။<br />ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ေအးဒါနဲ႔ သိတာ။<br />ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ လႈပ္ထာနဲ႔ သိတာ။<br />ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ဆင္းရဲဒါနဲ႔ သိတာ။<br />ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ခ်မ္းသာဒါနဲ႔ သိတာ။<br />ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br />မ်ိဳးစံုေပၚတာ ရုပ္၊ သိတာက နာမ္ဆိုေသာေၾကာင့္<br />ေမး။ ရုပ္နဲ႔ နာမ္တို႔သည္ ႏွစ္ခုလား၊ တစ္ခုတည္းလား။<br />ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ႏွစ္ခုဆိုရင္ ေပၚတာထဲမွာ အသိရွိ မရွိ။<br />ေျဖ။ မရွိပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ အသိထဲမွာ ေပၚတာရွိ မရွိ။<br />ေျဖ။ မရွိပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ ရုပ္ထဲမွာ နာမ္-ရွိ မရွိ။<br />ေျဖ။ မရွိပါဘုရား။<br /><br />ေမး။ နာမ္ထဲမွာ ရုပ္-ရွိ မရွိ။<br />ေျဖ။ မရွိပါဘုရား။<br /><br />တျခားစီေနာ္ မွတ္ၾက၊ ရုပ္တရားက ေပၚတယ္၊ နာမ္တရားက သိရုံသိတယ္၊ သူ႔ဘက္နဲ႔သူ တျခားစီ မေရာဘူး။<br /><br />ေမး။ ေရာေသးသလား။<br />ေျဖ။ မေရာပါဘုရား။<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ရုပ္ရွင္ၾကည့္သလိုပါဘဲ၊ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ အရုပ္က ပိတ္ထဲမွာ ေပၚရုံေပၚျပတယ္၊ ျမင္သူကလည္း ျမင္ယံု ျမင္ရတယ္၊ အရုပ္က ပိတ္ထဲမွာ ျမင္သူကား ၾကည့္သူ၏ မ်က္စိတျခားစီဘဲ၊ ယခုလည္း ေပၚတာက ေပၚယံုသက္သက္၊ အသိမဖက္ဘူး၊ သိတာက သိယံုသက္သက္၊ ဒီလို ရုပ္-နာမ္ကဲြသြားမယ္ဆိုရင္ ပူစမ္း ပူခ်င္သေလာက္ ပူစမ္း၊ မခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပူစမ္း၊ ပူတဲ့အခါ ေယာဂီတို႔ကို ေမးပါအံုးမယ္၊ ပူဒါနဲ႔ သိတာႏွစ္ခုလား၊ တစ္ခုလား။</span><br /></div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ ႏွစ္ခုပါဘုရား။<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ပူဒါထဲမွာ အသိမဖက္၊ အသိထဲမွာလည္း ပူဒါမဖက္ သိယံုသက္သက္၊ ဒီလုိ နာမ္-ရုပ္ကဲြသြားမယ္ဆိုရင္ ပူခ်င္သေလာက္ပူ၊ နာမ္ေလးမွာ မဆင္းရဲေတာ့ဘူး။ ေအးခ်မ္းၿပီးေနလိမ့္မယ္၊ ဒီလိုနာမ္ေလးက ေအးခ်မ္းေနမယ္ဆိုရင္ အပူေလးဟာလည္း တစ္ေန႔က် ေအးသြားလိမ့္မယ္၊ ရုပ္-နာမ္ကဲြရင္ ေအးခ်မ္းပံုေလး၊ ေရခ်ိဳးရင္ ခဏတြင္းေပ်ာက္မယ္၊ ေလညႇင္းခံရင္ ခဏပါပဲ၊ ယပ္ခပ္လည္း ခဏ၊ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ ပူလာတာပါပဲ၊ ယခုလိုမ်ား ရုပ္နဲ႔ နာမ္၊ အပူနဲ႔အသိကို ကဲြသြားမယ္ဆိုရင္ ဘယ့္ေလာက္ ပူပူ တစ္ေန႔က် ခ်မ္းသာသြားတာပါပဲ။ </span></div><div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ဒါေတြက လက္ေတြ႕ေတြပါပဲ၊ ရုပ္နဲ႔ နာမ္နဲ႔ ကဲြသြားမယ္ဆိုရင္ အင္မတန္ ခ်မ္းသာတယ္၊ ရုပ္နဲ႔ နာမ္နဲ႔ မကဲြၾကလို႔ ငါနာတယ္၊ ငါ့လက္နာသည္ စသည္ျဖင့္ ဆင္းရဲေနၾကတယ္၊ ကဲြသြားရင္ အင္မတန္ ခ်မ္းသာတယ္ေခၚတယ္။ ရွင္းရွင္းေလးမွတ္ထားၾကတယ္ေနာ္။ </span></div><div> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ကဲဒါျဖင့္ ေပၚဒါ တျခား၊ သိဒါ တျခား၊ ရုပ္က တျခား၊ နာမ္က တျခား၊ ကဲြသြားမယ္ဆိုရင္ နာမရူပ ပရိေစၧဒဉာဏ္ပိုင္ၿပီဆိုရင္ အငုပ္မွားေလးခုကို ေျပာျပပါအံုးမယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"> </div><span style="font-size:85%;">၁) အသားအရည္ အေၾကာ စေသာ ေကာ႒ာသ သဏၭာနဒိ႒ိ အငုပ္မွား။<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"> </div><div> </div> <div><span style="font-size:85%;">၂) ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္ စေသာ သမူဟသဏၭာန ပညတ္ဒိ႒ိ အငုပ္မွား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">၃) ေယာက်္ားမိန္းမ လူ နတ္ ျဗဟၼာ စေသာ ဇာတိသဏၭာန ပညတ္ဒိ႒ိ အငုပ္မွား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">၄) ငါဆိုတဲ့ အတၱဒိ႒ိ အငုပ္မွား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ဒီအမွတ္မွားေလးခုသည္ နဂိုက နာမ္ရုပ္ေပၚမွာ ငုပ္ေနတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အငုပ္ကိန္းရာ နာမ္ရုပ္မွာ ကိန္းရာ နာမ္-ရုပ္ ေပၚေအာင္လုပ္။</span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ ယခု နာမ္ရုပ္မေပၚဘူးလား။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ ေပၚပါတယ္ဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ ဘယ္အလုပ္နဲ႔ ေပၚသလဲ။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ ၀ိပႆနာနဲ႔မွ ေပၚပါတယ္ဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ ဒါနနဲ႔ေပၚ မေပၚ။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ မေပၚပါဘုရား။<br /><br /></span></div> <div><span style="font-size:85%;">ဒါနက ကိုယ့္ပစၥည္း သူတစ္ပါး အပိုင္ေပးတာပဲရွိတယ္ေနာ္။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ သီလနဲ႔ ေပၚ မေပၚ။ </span></div> <div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ မေပၚပါဘုရား။<br /><br /></span></div> <div><span style="font-size:85%;">သမထက ဖိရုံ ဖိထားတာ၊ မေပၚႏိုင္ဘူး။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ ဘာနဲ႔မွ ေပၚသလဲ။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ ဝိပႆနာနဲ႔မွ ေပၚပါတယ္ဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ ေပၚေကာ ေပၚရဲ႕လား။</span></div></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ ေပၚပါတယ္ဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">အငုပ္ကိန္းရာ နာမ္ရုပ္မွာ ကိန္းရာ နာမ္-ရုပ္ ေပၚေအာင္လုပ္၊ နာမ္-ရုပ္ေပၚလွ်င္ အငုပ္မွား ေလးခုစင္။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ နာမ္-ရုပ္ကဲြသြားလို႔ နာမ္တျခား ရုပ္တျခား ကဲြသြားၿပီဆိုရင္ ငါေကာ ေတြ႔ေသးလား။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ မေတြ႕ပါဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ အသား အရည္ အေၾကာ စေသာ ေကာ႒ာသ။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ မေတြ႕ပါဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္ စေသာ သမူဟ။</span></div> <div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ မေတြ႕ပါဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ ေယာက်္ား မိန္းမ လူ နတ္ ျဗဟၼာ စသည္။</span></div> <div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ မေတြ႕ပါဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ မေတြ႕တာရွိလို႔ မေတြ႕တာလား၊ မရွိလို႔ မေတြ႕တာလား။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ မရွိလုိ႔ မေတြ႕တာပါဘုရား။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ေမး။ အခုမွ မရွိတာလား၊ အစထဲက မရွိတာလား။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေျဖ။ အစထဲက မရွိတာပါဘုရား။</span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">ရွင္းသြားပါၿပီလား၊ အနမတဂၢသံသရာကစ၍ မရွိတာေတြ ရွိတယ္ထင္ေနတာ၊ နာမ္-ရုပ္မျမင္လို႔တဲ့၊<br />နာမ္-ရုပ္ကိုသာျမင္ရင္ အငုပ္မွားေလးခုစင္ထြက္သြားမွာပါ</span><wbr><span style="font-size:85%;">ပဲ။</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">နာမ္-ရုပ္ေပၚလွ်င္ အငုပ္မွား ေလးခုစင္တဲ့၊ အငုပ္မွားေလးခုစင္ ဆိုတာက ဒိ႒ိ၀ိသုဒိၶကိုေျပာတာ၊ ေယာဂီတို႔အေနနဲ႔ နာမ္-ရုပ္စာလိုေတာ့ သေဘာၾကပါရဲ႕ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔ေတာ့ သေဘာမက်ေသးဘူး၊ ယခုေတာ့ သေဘာက်သြားၿပီ၊ ရွင္းသြားၿပီ၊ ဘာျဖစ္လုိ႔ ရွင္းသြားရသလဲဆိုရင္ ဟိုတုန္းက နာမ္-ရုပ္နဲ႔ အငုပ္မွားေလးခုနဲ႔ တဲြေနေတာ့ နာမ္-ရုပ္ႏွင့္ ငါက မကဲြဘူး၊ အသား အရည္ အေၾကာ စေသာ ေကာ႒သနဲ႔တဲြေတာ့ နာမ္-ရုပ္နဲ႔ ေကာ႒သနဲ႔ကဲြမဘူး။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္ စေသာ သဏၭာန ပညတ္နဲ႔ တဲြေတာ့ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္နဲ႔ နာမ္ရုပ္ႏွင့္ တဲြေနေတာ့ နာမ္-ရုပ္ႏွင့္ ဇာတိပညတ္နဲ႔မကဲြဘူး။ စာလိုဆိုခဲ့စဥ္က ရုပ္သည္ ငါမဟုတ္၊ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ေယာက်္ား မိန္းမ မဟုတ္၊ နာမ္သည္ ငါမဟုတ္၊ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ေယာက်္ား မိန္းမ မဟုတ္။ ယခုေတာ့ ရွင္းသြားၿပီ၊ နာမ္-ရုပ္ျမင္တာ ယခုမွ ရွင္းသြားပါတယ္။ စာလိုေတာ့ ဒိ႒ိ၀ိသုဒိၶေခၚပါတယ္။ </span></div> <div><span style="font-size:85%;">ခႏၶာမွာ ေပၚသိဆိုတဲ့ေနရာမွာ ေပၚတာတျခား၊ သိတာတျခား၊ အငုပ္မွား ေလးခုတျခား၊ သံုးခုကဲြပံု။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ပူသိဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ပူတာ တျခား၊ သိတာ တျခား၊ အငုပ္မွား ေလးခုတျခား၊ သံုးခုကဲြပံု။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ေအးသိဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ေအးတာ တျခား၊ သိတာ တျခား၊ အငုပ္မွား ေလးခုတျခား၊ သံုးခုကဲြပံု။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">လႈပ္သိဆိုတဲ့ ေနရာမွာ လႈပ္တာ တျခား၊ သိတာ တျခား၊ အငုပ္မွား ေလးခုတျခား၊ သံုးခုကဲြပံု။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ဆင္းရဲသိဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဆင္းရဲတာ တျခား၊ သိတာ တျခား၊ အငုပ္မွား ေလးခုတျခား၊ သံုးခုကဲြပံု။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ခ်မ္းသာသိဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဆင္းရဲတာ တျခား၊ သိတာ တျခား၊ အငုပ္မွား ေလးခုတျခား၊ သံုးခုကဲြပံု။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">ဤကဲ့သို႔ သံုးခု သံုးခု ကဲြလာခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေပၚတာနဲ႔ သိတာသည္ တကယ္ရွိ ပရမတ္ေတြပါ။</span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">အငုပ္မွား (၄)ခုသည္ တကယ္မရွိပညတ္ေတြပါ။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">၁) နာမ္-ရုပ္ျမင္ အငုပ္မွားေလးခုစင္။</span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">၂) ပရမတ္ျမင္ ပညတ္ေလးခုစင္။</span></div> <div> </div> <div><span style="font-size:85%;">၃) ရွိတာႏွစ္ခုျမင္ မရွိတာေလးခုစင္။<br /><br /></span></div> <div> </div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ဝိႆနာတရား ပြါးမ်ားအားထုတ္ခဲ့ပါလွ်င္ နာမ္-ရုပ္ကိုျမင္၊ နာမရူပ ပရိေစၧဒဉာဏ္အတြက္ အငုပ္မွားေလးခုစင္၊ ဒိ႒ိဝိသုဒိၶအတြက္ ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္တဲ့၊ အငုပ္မွားေလးခုစင္သြားမယ္ဆိုရင္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ျဖစ္ပါသတဲ့၊ “အာဂမာဓိဂမာဘာဝါ အသုတဝါတိေဥယ်ာ” ဆိုတဲ့ အ႒သာလိနီ အ႒ကထာကို ေထာက္ေရးတာ အာဂမ-သကၠာယဒိ႒ိ အငုပ္မွားေလးခုကို ပယ္ႏိုင္စြမ္းတဲ့ အာဂံု သင္သိ အာဂမ၊ အဓိဂမ၊ က်င့္သိ အဓိဂမ။ အဘာဝါ၊ ထိုႏွစ္ခုမရွိျခင္းေၾကာင့္ အသုတဝါတိ၊ ဗဟုသုတ အၾကားအျမင္မရွိေသာ အႏၶပုထုဇဥ္ဟူ၍ (“အသုတဝါတိဧေတန အႏၶတာ ဝုတၱာ”လို႔မူလဋီကာဆရာ ဖြင့္ျပေလေသာေၾကာင့္) အသုတဝါတိ၊ ဘာတစ္ခုမွ ဗဟုသုတ အၾကားအျမင္မရွိေသာ အႏၶပုထုဇဥ္ဟူ၍ ေဥယ်ာ၊ မုခ်မေသြ သိ၍ေနေလေတာ့သတည္း။</span></div> <div><span style="font-size:85%;">သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။</span></div></div></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-5658829427435891717?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-50571575739846738302009-08-26T22:09:00.003+06:302009-09-11T10:25:27.369+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ဒါျဖင့္ ဆက္ၾကအံုးစို႔၊ ကိုယ္ထဲမွာ မ်ိဳးစံုေပၚတာ စာလုိ ရုပ္လို႔ေခၚပါတယ္။ </span><br /><span style="font-size:85%;">အေမး။ ။ စာထဲက ရုပ္ဆိုရင္ ကိုယ္ထဲမွာ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲ။</span><br /><span style="font-size:85%;">အေျဖ။ ။ မ်ိဳးစံု ျမင္ရပါမယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အေမး။ ။ ေခါင္းႀကီးသည္ ရုပ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲ။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ မ်ိဳးစံုေပၚဒါ ျမင္ရပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အေမး။ ။ အလယ္ပိုင္း-ေက်ာ-ရင္က ရုပ္၊ ေအာက္ပိုင္း-ေပါင္-ေျခသလံုးစသည္ ရုပ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲ။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ မ်ိဳးစံုေပၚဒါ ျမင္ရပါမယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အေမး။ ။ အဲဒီလိုမ်ိဳးစံုေပၚေနဒါ စာလို ဘယ္လိုေခၚမလဲ။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ ရုပ္လို႔ေခၚပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ဟုတ္ၿပီဒါေၾကာင့္ ရုပ္ဆိုတာ နာမပညတ္ေနာ္၊ သဘာ၀မဟုတ္ဘူး၊ တကယ္မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေယာဂီတို႔ေတြ ေျပာတတ္ၾကတယ္၊ ေဟ့-ငါတို႔ စာမတတ္လို႔ ရုပ္တို႔ နာမ္တို႔ေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး၊ ကိုယ္ထဲက ျဖစ္ပံုကိုေတာ့ ေျပာတတ္ပါတယ္၊ ကိုင္းေျပာစမ္းပါ ဆိုေတာ့ ရုပ္ရွင္လိုပါဘဲ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတာပါဘဲ၊ ေခါင္းထဲမွာလည္း အမိ်ဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနဒါပါဘဲ၊ ေက်ာ-ရင္မွာလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတာပါဘဲ၊ ေအာက္ပိုင္း-ေပါင္-ေျခသလံုး စသည္တို႔ မွာလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါဘဲလို႔ ကိုယ္ေတြ႔နဲ႔ေျပာတတ္ၾကတယ္ေနာ္။</span><br /><span style="font-size:85%;"> တခိ်ဳ႕ေယာဂီမ်ားက်ေတာ့ ဥပမာေလးနဲ႔ ေျပာတတ္ၾကတယ္၊ တပည့္ေတာ္ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ျပဴတင္းေပါက္မွာ ေနေရာင္ျခည္ ထိုးလိုက္တဲ့အခါ အမႈန္ကေလးေတြသန္းေနသလို လြင့္ေနသလိုပါဘဲ၊ အဲဒါ ရုပ္တို႔ နာမ္တို႔ရယ္လို႔ စာမတတ္ေတာ့ အေခၚအေ၀ၚဟာ မွားခ်င္မွားတတ္တယ္။ သဘာ၀ကေတာ့ မမွားၾကေတာ့ဘူး၊ ရွင္းရွင္းေလးမွတ္ၾကေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အေမး။ ။ တကယ္ရုပ္ဆိုရင္ စာထဲမွာ မရွိဘူး၊ ကိုယ္ထဲမွာ ၾကည့္ရမယ္၊ ကိုယ္ထဲမွာ ၾကည့္ေတာ့ မ်ိဳးစံုေပၚတာေကာ ဟုတ္လား။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">မ်ိဳးစံု ေပၚဒါ ရုပ္ လို႔ေခၚပါ၊ ပူဒါ ရုပ္၊ ေအးဒါ ရုပ္၊ လႈပ္တာ ရုပ္၊ စာတတ္တိုင္း မခဲြရဘူး၊ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးသည္ ရုပ္ဘက္က ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးသည္ ရုပ္၊ သိတာက နာမ္၊ ပူဒါ ရုပ္၊ သိတာ နာမ္၊ ေအးဒါ ရုပ္၊ သိတာ နာမ္၊ စာတတ္တိုင္း မခဲြရဘူး၊ သညာသိ ပါတယ္၊ ယခုေတာ့ ပညာသိစခန္းတဲ့။ ရွင္းသြားၿပီေနာ္။ ဒါက ရုပ္ဘက္က မွတ္ၾက။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အသားေလးတစ္ခု နမူနာ ယူေျပာမယ္၊ လက္တစ္၀ါးေလာက္ရွိတဲ့ အသားေလးမွာ၊ ရြရြမ်ိဳးစံု၊ ဖ်င္းဖ်င္းမ်ိဳးစံု၊ စစ္စစ္မ်ိဳးစံု၊ အမႈန္မ်ိဳးစံု၊ ေပၚတာျမင္မယ္ဆိုရင္ အမႈန္ဆိုတာ ပထ၀ီကို ေျပာပါသည္။ ေသးေသးေလးနဲ႔ အမ်ားႀကီးဆိုရင္ အသားထင္တာ စင္ထြက္သြားတာၿပီ။ အသားဆိုတာ အမႈန္နဲ႔ အၾကားမျမင္လို႔တဲ့၊ အမႈန္နဲ႔ အၾကားျမင္ရင္ အသားထင္တာ စင္ထြက္သြားတာဘဲ။ သ႑ာနပညတ္သံုးမ်ိဳး ေပ်ာက္သြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><b>သ႑ာနပညတ္ (၃)မ်ိဳး</b></span><br /><span style="font-size:85%;">၁။ အသား အရည္ အေၾကာ စေသာ ေကာ႒ာသ သ႑ာန ပညတ္၊</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">၂။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္ စေသာ သမူဟသ႑ာန ပညတ္၊</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">၃။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ၊ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ စေသာ ဇာတိသ႑ာန ပညတ္၊</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ဒီသံုးမ်ိဳးကို ထင္ေနတာ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား မျမင္လို႔ဆိုတာကို မွတ္ပါ။ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား ျမင္ရင္ ဒီပညတ္သံုးမ်ိဳး ေပ်ာက္မယ္ဆိုတာကို မွတ္ၾကပါ။</span> <span style="font-size:85%;">ရွင္းပါရဲ႕လား။ </span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အေမး။ ။ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား ျမင္ရင္ အသားအရည္ အေၾကာ ရွာေတြ႔ပါမလား ။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ မေတြ႕ပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အေမး။ ။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမစသည္။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ မေတြ႕ပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ဒါေၾကာင့္ ဘာလိုရင္းလဲဆိုရင္ ပထ၀ီျမင္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္ေနာ္။ အမႈန္ႏွင့္ ပထ၀ီျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အၾကားေပၚေအာင္လုပ္ရတယ္၊ အၾကားေပၚခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပူရွိန္ ပူေငြ႔၊ ေအးရွိန္ ေအးခိုး ေအးေငြ႔ ေတေဇာဓာတ္ ၀ါေယာဓာတ္ႏွစ္ပါးကို ႐ႈရပါတယ္။</span><br /><span style="font-size:85%;"> ေတေဇာဓာတ္ ၀ါေယာဓာတ္ ႏွစ္မ်ိဳးကို ေပါင္းၿပီး ရႈလိုက္ေတာ့ ပူေအးတုိ႔ကား ေတေဇာမီးဓာတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အရွိန္ အခိုး အေငြ႔တို႔က ၀ါေယာေလဓာတ္ျဖစ္ၿပီး၊ အလုပ္လုပ္ပံု-မီးဓာတ္က ေလာင္ကၽြမ္းေအာင္ ဖုတ္ေပးလိုက္ေတာ့ အာေပါေခၚတဲ့ ေရဓာတ္က ခန္းခ်ဳပ္ ခန္းခ်ဳပ္သြားၿပီးလွ်င္ အရွိန္ အခိုး အေငြ႔ဆိုတဲ့ ေလဓာတ္က တရွိန္ရွိန္ တရႈးရႈးနဲ႔မႈတ္ေပးလိုက္ေတာ့ အာကာသဆိုတဲ့ အၾကား-အေသး-အႏႈတ္ေလးေတြ ေပၚလာၿပီးလွ်င္........</span><br /><span style="font-size:85%;"> သစ္သားကို ၾကည့္ပါ၊ အေၾကာင္း အေၾကာင္းေလးေတြ ေလျပင္းတယ္ထတယ္ဆိုတာ ေတြ႔ဖူးၾကလား။ ဒီလုိ အၾကား အေသး အႏႈတ္ေလးေတြ ဇကာမ်ားကဲ့သို႔ အေပါက္ေပါက္ေလးေတြ ထင္းရႈးသားမ်ားကဲ့သို႔၊ ပြပြ ရြရြ မြမြ ျမည့္ျမည့္ ရိရိေလး ေပၚလာၿပီး၊ ပထ၀ီဆိုတဲ့ အမႈန္ေလးေတြက တလႈပ္လႈပ္ တရြရြ တမြမြ ျမင္လာပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:85%;"> အေမး။ ။ ဒီလို အမႈန္ျမင္လာမယ္ဆိုရင္ အသားထင္တာ စင္ထြက္မသြားဘူးလား။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ စင္ပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"> အေမး။ ။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္ ထင္တာေကာ။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ စင္ပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"> အေမး။ ။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမစသည္။</span><br /><span style="font-size:85%;"> အေျဖ။ ။ စင္ပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"> အဲဒါ အေရးႀကီးတယ္-ဒီလုိမွမျမင္ရင္ ျဖဳတ္ေနရတတ္တယ္၊ အသားအရည္သည္ ငါမဟုတ္၊ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခ လက္သည္ ငါမဟုတ္၊ ေယာက်္ား-မိန္းမသည္ ငါမဟုတ္ စသသည္ျဖင့္ ျဖဳတ္ေနရတတ္တယ္။ ဘုန္းႀကီးမ်ား အလုပ္က ဒီလိုျဖဳတ္ေနရတဲ့ အလုပ္မဟုတ္ဘူး၊ လက္စမ္း ပထ၀ီမလိုဘူး၊ အာကာသ ပံုပမာေတြလဲ ျပေနတာ မဟုတ္ဘူး။ </span><br /><span style="font-size:85%;"> ခႏၶာကိုယ္မွာ အမႈန္ေလးေတြ အမ်ားႀကီးျမင္ေအာင္ လုပ္ရမယ္၊ အမႈန္ဆိုတာ ပထ၀ီပါ၊ အမ်ားႀကီးဆိုတာ အာကာသပါ။ ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာေတာ့ သ႑န္သံုးမ်ိဳးေပ်ာက္ေအာင္ ပထ၀ီဓာတ္ ျမင္ေအာင္လုပ္ရမယ္၊ ပထ၀ီဓာတ္ ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္-ခႏၶာမွာ အၾကားေလးေတြ ေပၚေအာင္ ေဖၚၾက၊ အၾကားေပၚခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပူရွိန္ ပူခိုး ပူေငြ႔ ေတေဇာနဲ႔ ၀ါေယာကို ရႈျဖစ္ေအာင္ရႈပါ။ </span><br /><br /><span style="font-size:85%;"> သ႑န္သံုးမ်ိဳးေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ နာမပညတ္(၃)မ်ိဳးလည္း ေပ်ာက္သြားတယ္၊ အသားအရည္စတဲ့ ေကာ႒ာသ သ႑ာန ပညတ္ေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ အသားအရည္လို႔ ေခၚတဲ့ နာမည္ေတြလည္း ေပ်ာက္သြားတာေတြ႔ရမယ္။ ေခါင္း ကိုယ္ ေျခလက္စသည္တို႔လည္း ေပ်ာက္သြားၾကတယ္ဆို သေဘာေပါက္ၾကၿပီလား။ ေနာက္ ေယာက်္ား-မိန္းမ သ႑န္ေတြ ေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ ေယာက်္ား-မိန္းမ ေခၚစရာ နာမည္ေတြလည္း ေပ်ာက္သြားပါသည္။ ရွင္းၾကရဲ႕လား။ </span><br /><span style="font-size:85%;"> ဒါေၾကာင့္ (၁)သမူဟပညတ္ (၂)သ႑ာနပညတ္ (၃)နာမပညတ္။ ဒီသံုးမ်ိဳးေပ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အမႈန္ႏွင့္ အၾကားျမင္ေအာင္လုပ္ပါ၊ အမႈန္ႏွင့္ အၾကား ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပူရွိန္ ပူခိုး ပူေငြ႔ ေအးရွိန္ ေအးခိုး ေအးေငြ႔ အရင္းခံၾကရေအာင္ ရႈမွတ္ၾကပါ။ အရင္းခံေတြကို ရႈမွတ္မယ္ဆိုရင္ ရုပ္ရွင္စနစ္လို မ်ိဳးစံုေပၚလာမည္၊ မ်ိဳးစံုေပၚဒါကို စာလို ရုပ္လို႔ေခၚပါ။ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ရုပ္ကို သေဘာေပါက္ၾကၿပီေနာ္။</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-5057157573984673830?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-19123215059770525302009-08-21T09:57:00.017+06:302009-09-11T10:24:57.907+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ကဲအခုဆက္ၿပီးေတာ့ နာမရူပ ပရိေစၧၲဒဉာဏ္၊ ဒိ႒ိ၀ိသုဒိၶ၊ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္အဆင့္အတန္း၊ အပါယ္ခြင္မေရာက္ေ၀းပံု၊ နိဗၺာန္ေပါက္ လမ္းစ ေပးပံုတို႔ကို တစ္ကန္႔စီ တစ္ခုခ်င္း ေဟာေၾကားေပးပါမယ္။ သင္-ရဟန္းလူရွင္ တရားနာ ေယာဂီသူေတာ္စင္တို႔သည္လည္း ဆရာသမား မ်ားက ဂရုဏာ ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ေဟာၾကားေသာ တရားကို နားကၾကား၊ ရင္မွာ ခဲြျခားစိတ္ျဖာ၍ ေလးေလးစားစား နာယူဖို႔ရန္ အတြက္ ေမတၱာေရွ႕ထား၍သတိေပးလိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;">နာမရူပ ပရိေစၧၲဒဉာဏ္</span><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">နာမ-က နာမ္ေခၚတယ္၊ ရူပ-က ရုပ္ေခၚတယ္၊ ပရိေစၧၲဒ-က တျခားစီ၊ ဉာဏ္-ကသိတာေခၚတယ္။</span><br /><span style="font-size:85%;">ျမန္မာလို ဘာသာျပန္လိုက္ေတာ့ နာမ္ကတျခား၊ ရုပ္ကတျခားလို႔ သိတာကို နာမ္-ရုပ္ကဲြသြားတာလို႔ ဆိုလိုပါတယ္။</span><br /><span style="font-size:85%;">ရုပ္ကို ပ႒မစကားေျပာမယ္၊ ရုပ္-ရုပၸတီတိရူပံ၊ ေဖါက္ျပန္တာ ရုပ္တဲ့၊ ရုပ္ဆိုတာက ေဖါက္ျပန္တယ္။ အတူတူပါပဲ။ စစ္ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။ ေဖါက္ျပန္တယ္၊ ေဖါက္ျပန္တယ္ဆိုတာ ပ်က္သြားတာကို ေျပာတာလား၊ ျဖစ္ထာကို ေျပာတာလားလို႔ ဒီလိုစစ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ (စာလိုဆိုရင္) ေဖါက္ျပန္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ၊ ၀ိသဒိသုပၸတိၱေယ၀-တစ္မ်ိဳးစီ တစ္မ်ိဳးစီျဖစ္ေပၚလာတာမ်ိဳးပါ။ ပ်က္သြားတာကို ေျပာတာမဟုတ္ေသးဘူး၊ ျဖစ္လာတာကို ေျပာတာ၊ ျဖစ္လာတာ ကို ၀ိသဒိသုပၸတိၱျဖစ္ပါတယ္ေနာ္။<br /><br />ကိုယ္ေတြ႕ေဖါက္ျပန္တာကို ေျပာျပပါအံုးမယ္။ ေတေဇာဓာတ္-ပူေအး၊ ၀ါေယာဓာတ္-ကန္တိုးတြန္း၊ ပူေအးနဲ႔ကန္တိုးတြန္း ေလဓာတ္နဲ႔ ေပါင္း၊ ပူရွိန္ ပူခိုး ပူေငြ႕၊ ေအးရွိန္ ေအးခိုး ေအးေငြ႕၊ ပူေအးက ေတေဇာမီးဓာတ္၊ အရွိန္ အခိုး အေငြ႕တို႔က ၀ါေယာေလဓာတ္၊ အလုပ္လုပ္ပံု မီးဓာတ္ကေလာင္ကၽြမ္းေအာင္ဖုတ္၊ တင္ပါးေလး နမူနာယူေျပာေတာ့ မီးဓာတ္က ေလာင္ကၽြမ္းေအာင္ဖုတ္၊ တင္ပါးထဲမွာရွိတဲ့ ေရဓာတ္က ခန္းခ်ဳပ္၊ ေလဓာတ္က တရွိန္းရွိန္း တရႈးရႈးနဲ႔မႈတ္ေပးလိုက္ေတာ့ အာကာသဆိုတဲ့အၾကား အေသး အႏုပ္ေလးေတြ ဇကာလို အေပါက္အေပါက္ေလးေတြ ထင္းရူးသားမ်ားကဲ့သို႔ပြပြရြရြ ျမည့္ျမည့္ရိရိေလး ေပၚလာၿပီးသကာလ ပထ၀ီဆိုတဲ့ အမႈန္႔ေလးေတြက တလႈပ္လႈပ္ တရြရြ တမြမြ တစစ္စစ္ တျဖစ္ျဖစ္နဲ႔ တင္ပါးထဲမွာ မ်ိဳးစံုေပၚလာေလေတာ့တယ္ေနာ္။ တျခားေနရာေတြမွာလည္း တစ္ကိုယ္လံုး ရုပ္ရွင္စနစ္လိုမ်ိဳးစံု ေပၚေနပါတယ္၊ ရွင္းရွင္းေလးမွတ္ၾက၊ အဲဒါ ကိုယ္ေတြ႕ျမင္တာေနာ္။ မ်ိဳးစံုေပၚတာ ရုပ္ပါ။ ကိုယ္ထဲမွာလည္း မ်ိဳးစံုေပၚပံုေလးေနာ္။ စာထဲမွာလည္း ရုပ္က မ်ိဳးစံုေပၚတာကို ေျပာထားတယ္ေနာ္။ စာေတြ႕ႏွင့္ ကိုယ္ေတြ႕ကို ကုိက္ျပလိုက္တာပါေနာ္။</span><br /><span style="font-size:85%;"><br />ကိုယ္ထဲမွာ ေပၚတာ ပူဒါ တစ္မ်ိဳး၊ ေအးဒါ တစ္မ်ိဳး လႈပ္ထာ တစ္မ်ိဳး ဆင္းရဲဒါ တစ္မ်ိဳး ခ်မ္းသာဒါ တစ္မ်ိဳး (၅)မ်ိဳးရွိလို႔ မ်ိဳးစံု ေပၚတယ္လို႔ မေခၚေသးဘူးေနာ္။ အပူတမ်ိဳးထဲမွာ မ်ိဳးစံုေပၚတယ္ဆိုတာ မွတ္ၾကပါ။ အပူတို႔သည္ တစ္စ တစ္စ တိုးတိုး ပူလာဒါက တစ္မ်ိဳး၊ တိုးလဲမတိုး ေလ်ာ့လဲမေလ်ာ့ပဲ တန္႔ၿပီး ပူေနဒါက တစ္မ်ိဳး၊ တစ္စ တစ္စ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ပူေနဒါက တစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္၊ ၀ါေယာဓာတ္ႏွင့္ေျပာရင္ ကန္ၿပီးေတာ့ပူေနဒါက တစ္မ်ိဳး၊ တိုးၿပီးေတာ့ပူေနဒါက တစ္မ်ိဳး၊ တြန္းၿပီးေတာ့ ပူေနဒါက တစ္မ်ိဳး၊ ဒီလိုလဲ ပူဒါအမ်ိဳးမ်ိဳးပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ရြရြႏွင့္ ပူေနတာက တစ္မ်ိဳး၊ မြမြနဲ႔ပူေနဒါကလည္းဲ တစ္မ်ိဳး၊ ရွိန္ရွိန္ႏွင့္ ပူေနဒါက တစ္မ်ိဳး၊ စစ္စစ္ႏွင့္ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ ဖ်င္းဖ်င္းႏွင့္ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ ဖ်စ္ဖ်စ္နဲ႔ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့လည္း တုန္ကနဲ-ျဖန္းကနဲ ၾကက္သည္းထသလို ပူဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ ျခအံု၊ နက်ည္အံုၿပီးမ်ားလို တစ္ေကာင့္ တစ္ေကာင္လံုးေထြးၿပီး ေနသလိုျဖစ္ၿပီး ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ ေရေႏြးအိုးႀကီးမ်ား ဆူပြက္ၿပီးေနသလို ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳးပါ၊ မီးခဲေလးမ်ားေတြ ပူေနဒါလည္း တစ္မ်ိဳးပါ၊ ခႏၶာမွာ ရိပ္ရိပ္ ရိပ္ရိပ္နဲ႔ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳးပါ၊ ဒိတ္ဒိတ္ ဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ ဖ်တ္ဖ်တ္ ဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ ပူေနဒါကလည္းတစ္မ်ိဳး၊ လွပ္လွပ္ လွပ္လွပ္နဲ႔ ပူေနတာလည္း တစ္မ်ိဳးပါရွိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">မိုးဖဲြေလးေတြမ်ားက်ေနသလုိ ႏွင္းဖဲြကေလးေတြမ်ား က်ေနသလို ေရပန္းေလးေတြမ်ားပန္းေနသလို သဲကမ္းပါးႀကီးမ်ား ၿပိဳက်ေနသလို ဆံပင္တိုတို ေရစိုစို လက္နဲ႔ပြတ္လိုက္တဲ့အခါမွာ ေရေပါက္ကေလးမ်ား စင္ေနသလို ေရပန္းေလးေတြမ်ား ပန္းထြက္ေနသလို ျဖဳတ္ကေလး ေတြမ်ားပ်ံသန္းသြားလာေနသလို မီးပန္းေလးေတြမ်ား ပန္းထြက္ေနသလို ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳးပါ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျမဴမႈန္ေလး ေတြမ်ားထေနသလို ဆပ္ျပာျမႇွဳပ္ေတြမ်ား ထေနသလို ေရပူေပါင္းေလးေတြမ်ား ထေနသလုိ ေရျမႇဳပ္စိုင္ႀကီးမ်ားထေနသလို ပူေနဒါ ကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ ဓာတ္တရားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရမည္ဆိုရင္ ေယာဂီသဏၭာန္မွာ ပူေနဒါကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာ မွတ္သားပါ။</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ေ၀ဒနာနဲ႔ပတ္သက္၍ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ က်င္ၿပီးေတာ့ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ နာၿပီးေတာ့ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳးပါ၊ ကိုက္ၿပီးေတာ့ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ ထံုၿပီးေတာ့ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳး၊ မခံသာေအာင္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ပူေနဒါကလည္း တစ္မ်ိဳးပါ၊ ဒုကၡေ၀ဒနာနဲ႔ ပတ္သက္၍ ပူဒါကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္ေနာ္။</span><br /></div><br /><span style="font-size:85%;">သုခေ၀ဒနာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အပူတို႔သည္ မ်ိဳးစံုပါေနာ္၊ ေယာဂီ ကိုယ္ေတြ႔နဲ႔ ေျပာရမည္ဆိုရင္ ဥပမာတင္စားလို႔ေတာင္ ကုန္စင္ေအာင္ မေျပာႏိုင္ပါဘူး၊ အပူတို႔သည္ မျဖစ္ေပၚတာက တစ္မ်ိဳး၊ ျဖစ္လာရင္ မ်ိဳးစံုျဖစ္ေပၚတာကိုသာ ကိန္းေသမွတ္ၾကပါ။ အပူဆိုတာက ဓာတ္ကိုေျပာပါတယ္။</span> <span style="font-size:85%;">မ်ိဳးစံုဆိုတာ ရုပ္ကိုေျပာပါတယ္၊ ကိန္းေသဆိုတာက ပရမတ္ကိုေျပာပါတယ္၊ ဓာတ္ ရုပ္ ပရမတ္-သံုးခု</span><span style="font-size:85%;">စပ္၍ေျပာတဲ့ စကား၊ အေပၚပိုင္းမွာလည္း အပူတို႔သည္ မျဖစ္ရင္ တစ္မ်ိဳး၊ ျဖစ္လာရင္ မ်ိဳးစံုပါ၊ အလယ္ပိုင္းမွာလည္း အပူတို႔သည္ ျဖစ္လာရင္ မ်ိဳးစံု ဆိုတာ ကိန္းေသပါ။ ေအာက္ပိုင္းမွာလည္း အပူတို႔သည္ ျဖစ္လာရင္ မ်ိဳးစံုေပၚတာကိန္းေသဆိုတာမွတ္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ကိုယ့္ခႏၶာမွာ ပရမတ္ပိုင္မယ္ဆိုရင္ ကိန္းေသေျပာႏိုင္ပါတယ္၊ ပရမတ္ဆိုတာ တာသြားၿပီေနာ္။ ကိုယ့္ခႏၶာမွာ ျမင္သလို သက္ရွိသတၱ၀ါတို႔ ခႏၶာကိုယ္မွာ အပူတို႔သည္ မျဖစ္တာကတစ္မ်ိဳး၊ ျဖစ္လာရင္မ်ိဳးစံုေပၚဒါ အျမဲေပၚေနတာလို႔ ကိန္းေသမွတ္ၾကပါ။ သတၱေလာကပိုင္ရင္ ၾသကာသေလာက ဘံု (၃၁)၊ အိမ္ေတြ ေက်ာင္းေတြ အက်ႌ-လံုခ်ည္စေသာ အ၀ိညာဏက သက္မဲ့၀တၳဳေတြမွာလည္း အပူတို႔သည္ မျဖစ္ရင္ တစ္မ်ိဳး၊ ျဖစ္လာရင္ မ်ိဳးစံုအျမဲေပၚဒါပါလို႔ မုခ်ေျပာႏိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">အေအးဓာတ္လည္း ဒီအတိုင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ အေအးဓာတ္ေလး ျဖစ္ေပၚလာရင္ မ်ိဳးစံုေပၚဒါအျမဲပါ၊ ပံုေသပါ၊ ၀ါေယာဓာတ္-ကန္ တိုး တြန္းေလဟာ ခႏၶာမွာ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ကန္တာသည္လည္း တစ္မ်ိဳးတည္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး၊ မ်ိဳးစံုပါ၊ တိုး-တြန္းတာေလးေတြဟာ ေပၚလာ ခဲ့ရင္ မိ်ဳးစံုေပၚဒါပါ။ အျမဲဆိုတာကို မွတ္ၾကပါ။</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ပထ၀ီဆိုတဲ့ အမႈန္ေလးေတြသည္ ေပၚလာခဲ့ရင္ ရြရြတစ္မ်ိဳးတြင္ မ်ိဳးစံုေပၚမယ္၊ ဆစ္ဆစ္တစ္မ်ိဳးမွာလည္း မ်ိဳးစံုေပၚမယ္၊ ဖ်စ္ဖ်စ္တစ္မ်ိဳး မွာလည္း မ်ိဳးစံုေပၚမယ္။ ဖ်င္းဖ်င္းတစ္မ်ိဳးမွာလည္း မ်ိဳးစံုေပၚမယ္၊ ရိပ္ရိပ္ေလးမွာလည္း မ်ိဳးစံုေပၚပါမယ္။ ခႏၶာမွာလည္း ဆပ္ဆပ္ ဖ်ပ္ဖ်ပ္ လွပ္လွပ္ေပၚလာရင္ မ်ိဳးစံုေပၚပါမယ္လို႔ ပံုေသမွတ္ပါ၊ ဒါေတြကို ဓာတ္-ရုပ္-ပရမတ္ သံုးမ်ိဳးစပ္ေျပာပံုလို႔ မွတ္ၾကည့္ပါ။</span><br /></div></div><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;">သဘာ၀ဆတ္ဆတ္ ဓာတ္ေတြမွတ္၊<br />မ်ိဳးစံုေပၚလတ္ ရုပ္ေတြမွတ္၊<br />သေဘာျမဲလတ္ ပရမတ္ေတြမွတ္။</span><br /></span></div><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ပရမတ္ပိုင္ရင္ တကယ္တာသြားတယ္၊ တကယ္ပိုင္ၿပီဆိုတာကို မွတ္ၾကေနာ္။ (ပရမတၱ-ပရမ အတၱ၊ ပရမ-မေဖါက္မျပန္ေသာ၊ အတၱ- သေဘာ)၊ ပရမတၱ-မေဖါက္မျပန္ေသာ သေဘာ၊ ေနာက္ျပန္ရင္ သေဘာ မေဖါက္ျပန္ဘူးတဲ့၊ သေဘာ မေဖါက္ျပန္ဘူးဆိုတာ သေဘာျမဲ တယ္လို႔ ဆိုလိုသည္၊ သေဘာျမဲတယ္ဆိုတာ ရုပ္တုိ႔သေဘာမွာ မျဖစ္လာရင္ တစ္မ်ိဳး၊ ျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ မ်ိဳးစံုေပၚဒါ အျမဲပါ၊ ပံုေသမွတ္ပါ။</span><br /><br /></div><span style="font-size:85%;">ေတေဇာဓာတ္-အပူေလးက ရုပ္ဆိုရင္ မ်ဳိးစံုေပၚရမယ္။ အေအးသည္လည္း ရုပ္ဆိုရင္ မ်ိဳးစံုေပၚပါမယ္။<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">၀ါေယာဓာတ္-အကန္ေလးသည္ ရုပ္ဆိုရင္ မ်ဳိးစံုေပၚရမယ္။ အတိုးသည္လည္း ရုပ္ဆိုရင္ မ်ိဳးစံုေပၚရမယ္။ အတြန္းေလးလည္း မ်ဳိးစံုေပၚရမယ္။</span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ပထ၀ီဓာတ္-အမႈန္ေလး၊ အမာေလးသည္ ရုပ္ဆိုရင္ မ်ဳိးစံုေပၚရမယ္။ အရြသည္လည္း ရုပ္ဆိုရင္ မ်ိဳးစံုေပၚပါမယ္။ အမြေလးေတြ၊ ဆစ္ဆစ္ ေလးေတြ၊ ဖ်စ္ဖ်စ္ေလးေတြ၊ ဖ်င္းဖ်င္းေလးေတြသည္လည္း ရုပ္ဆိုရင္ မ်ဳိးစံုေပၚရမယ္။ အဲဒါကိန္းေသနည္း ေခၚတယ္ေနာ္။</span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">သေဘာျမဲလတ္-ပရမတ္ေတြမွတ္၊ ကိန္းေသေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခုေျပာခဲ့ၿပီးေသာ ဓာတ္သေဘာေတြအတိုင္း ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ မီးဓာတ္က လည္း ဖုတ္လိုက္မယ္၊ ေရဓာတ္ကလည္း ခမ္းခ်ဳပ္-ခမ္းခ်ဳပ္သြားမယ္ဆိုရင္ ေလဓာတ္ေလးေတြက တရွိန္ရွိန္တရႈးရႈးနဲ႔ မႈတ္ေပးလိုက္ ေတာ့ အာကာသဆိုတဲ့ အၾကားအေသးအႏႈတ္ကဲြ၍ ေျမဓာတ္ဆိုတဲ့ အမႈန္ေလးေတြက ေခါင္းထဲမွာလည္း မ်ိဳးစံုေပၚလာသည္၊ အလယ္ပိုင္းေက်ာရင္ထဲမွာ မ်ိဳးစံုေပၚလာမယ္၊ ေအာက္ပိုင္းေပါင္ ေျခသလံုး စသည္တြင္လည္း မ်ိဳးစံုေပၚလာသည္။ ကိုယ္ေတြ႔နဲ႔ ေျပာရင္လည္း မ်ိဳးစံု ေပၚေနတာ၊ စာေတြ႕နဲ႔ေျပာရင္လည္း မ်ိဳးစံုေပၚေနတာ၊ စာေတြ႕နဲ႔ ကိုယ္ေတြ႕ကိုက္ပံုႏီွးေႏွာ၍ မွတ္ၾကည့္ၾကအံုးေနာ္။</span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-1912321505977052530?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-71643032505234747852009-08-20T09:59:00.038+06:302009-09-11T10:24:17.961+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:applybreakingrules/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:applybreakingrules/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:applybreakingrules/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:"Arial Unicode MS"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1 -369098753 63 0 4129279 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"\@Arial Unicode MS"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1 -369098753 63 0 4129279 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 {size:21.0cm 842.0pt; margin:72.0pt 89.85pt 72.0pt 89.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY">ေက်းဇူးရွင္ </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY">(</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY">မူလ</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY">)</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY">ကသစ္၀ုိင္ဆရာေတာ္ႀကီး</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY"> </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY">ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" lang="MY">နာမရူပ ပရိေစ ၦဒဉာဏ္ႏွင့္ ဒိ႒ိ၀ိသုဒိၶ တရားေတာ္</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" lang="MY">အေကၡယ် သညိေနာ သတၱာ၊ အေကၡယ်သၼိ ံ ပတိ႒ိတာ။</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> <span style="font-size:85%;"><u1:p></u1:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" lang="MY">အေကၡယ်ံ အပရိညာယ၊ ေယာဂ မာယႏၲိ မစၥဳေနာ။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><!--[if gte mso 9]><xml> <u2:worddocument> <u2:view>Normal<u2:zoom>0<u2:punctuationkerning/> <u2:validateagainstschemas/> <u2:saveifxmlinvalid>false<u2:ignoremixedcontent>false<u2:alwaysshowplaceholdertext>false<u2:compatibility> <u2:breakwrappedtables/> <u2:snaptogridincell/> <u2:applybreakingrules/> <u2:wraptextwithpunct/> <u2:useasianbreakrules/> <u2:dontgrowautofit/> <u2:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u2:browserlevel> </u2:compatibility> </u2:alwaysshowplaceholdertext> </u2:ignoremixedcontent> </u2:saveifxmlinvalid> </u2:zoom> </u2:view> </u2:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u3:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u3:latentstyles> </xml><![endif]-->အေကၡယ်သညိေနာ- အသက္လိပ္ျပာ အေကာင္သတၱ၀ါမဟုတ္ေသာ <!--[if gte mso 9]><xml> <u4:worddocument> <u4:view>Normal<u4:zoom>0<u4:punctuationkerning/> <u4:validateagainstschemas/> <u4:saveifxmlinvalid>false<u4:ignoremixedcontent>false<u4:alwaysshowplaceholdertext>false<u4:compatibility> <u4:breakwrappedtables/> <u4:snaptogridincell/> <u4:applybreakingrules/> <u4:wraptextwithpunct/> <u4:useasianbreakrules/> <u4:dontgrowautofit/> <u4:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u4:browserlevel> </u4:compatibility> </u4:alwaysshowplaceholdertext> </u4:ignoremixedcontent> </u4:saveifxmlinvalid> </u4:zoom> </u4:view> </u4:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u5:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u5:latentstyles> </xml><![endif]-->နာမ္အစစ္ ရုပ္အစစ္၌ အသက္၊ လိပ္ျပာ၊ အေကာင္သတၱ၀ါလို႔ အမွတ္မွားေနၾကကုန္ေသာ။ အေကၡယ်သၼိ ံ-အသက္လိပ္ျပာ အေကာင္သတၱ၀ါ မဟုတ္ေသာ နာမ္အစစ္ ရုပ္အစစ္၌။ ပတိ႒ိတာ-အသက္၊ လိပ္ျပာ၊ အေကာင္သတၱ၀ါဟု စိတ္ထဲမွာ စဲြစဲြၿမဲၿမဲ ခိုင္ခိုင္ခန္႔ခန္႔ တည္တည္တံ့တံ့ ျဖစ္ေနၾကကုန္ေသာ။ သတၱာ-ပုပုရြရြ ျမင္ျမင္သမွ် အႏၶပုထုဇဥ္ မွန္သမွ်တို႔သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <!--[if gte mso 9]><xml> <u6:worddocument> <u6:view>Normal<u6:zoom>0<u6:punctuationkerning/> <u6:validateagainstschemas/> <u6:saveifxmlinvalid>false<u6:ignoremixedcontent>false<u6:alwaysshowplaceholdertext>false<u6:compatibility> <u6:breakwrappedtables/> <u6:snaptogridincell/> <u6:applybreakingrules/> <u6:wraptextwithpunct/> <u6:useasianbreakrules/> <u6:dontgrowautofit/> <u6:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u6:browserlevel> </u6:compatibility> </u6:alwaysshowplaceholdertext> </u6:ignoremixedcontent> </u6:saveifxmlinvalid> </u6:zoom> </u6:view> </u6:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u7:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u7:latentstyles> </xml><![endif]-->အေကၡယ်ံ- အသက္လိပ္ျပာ အေကာင္သတၱ၀ါမဟုတ္ေသာ ရုပ္အစစ္ နာမ္အစစ္ေတြကို။ အပရိညာယ-ပိုင္းျခားထင္ထင္ ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ျဖင့္ မသိမျမင္ၾကျခင္းေၾကာင့္။ မစၥဳေနာ- အိုမင္း၊ နာမင္း၊ ေသမင္း၊ မာရ္နတ္မင္း၏။ ေယာဂံ-သူပိုင္နက္ ထဲတည္း ဟူေသာ (၃၁)ဘံုနယ္ထဲသို႔။ အာယႏိၲ-မုခ်မေသြ တစ္လိုက္ထဲလိုက္ပါ၍ေနၾကရ ကုန္ေတာ့၏တကား။ သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။ ။ ။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <!--[if gte mso 9]><xml> <u8:worddocument> <u8:view>Normal<u8:zoom>0<u8:punctuationkerning/> <u8:validateagainstschemas/> <u8:saveifxmlinvalid>false<u8:ignoremixedcontent>false<u8:alwaysshowplaceholdertext>false<u8:compatibility> <u8:breakwrappedtables/> <u8:snaptogridincell/> <u8:applybreakingrules/> <u8:wraptextwithpunct/> <u8:useasianbreakrules/> <u8:dontgrowautofit/> <u8:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u8:browserlevel> </u8:compatibility> </u8:alwaysshowplaceholdertext> </u8:ignoremixedcontent> </u8:saveifxmlinvalid> </u8:zoom> </u8:view> </u8:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u9:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u9:latentstyles> </xml><![endif]-->ဤေဒသနာေတာ္၏ အဓိပၸါယ္ကား ေရွ႕နားက နာမ္ ရုပ္ကို ေရးထားၿပီး၊ <!--[if gte mso 9]><xml> <u10:worddocument> <u10:view>Normal<u10:zoom>0<u10:punctuationkerning/> <u10:validateagainstschemas/> <u10:saveifxmlinvalid>false<u10:ignoremixedcontent>false<u10:alwaysshowplaceholdertext>false<u10:compatibility> <u10:breakwrappedtables/> <u10:snaptogridincell/> <u10:applybreakingrules/> <u10:wraptextwithpunct/> <u10:useasianbreakrules/> <u10:dontgrowautofit/> <u10:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u10:browserlevel> </u10:compatibility> </u10:alwaysshowplaceholdertext> </u10:ignoremixedcontent> </u10:saveifxmlinvalid> </u10:zoom> </u10:view> </u10:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u11:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u11:latentstyles> </xml><![endif]-->ေနာက္နားက ေသတာေလးကို <!--[if gte mso 9]><xml> <u12:worddocument> <u12:view>Normal<u12:zoom>0<u12:punctuationkerning/> <u12:validateagainstschemas/> <u12:saveifxmlinvalid>false<u12:ignoremixedcontent>false<u12:alwaysshowplaceholdertext>false<u12:compatibility> <u12:breakwrappedtables/> <u12:snaptogridincell/> <u12:applybreakingrules/> <u12:wraptextwithpunct/> <u12:useasianbreakrules/> <u12:dontgrowautofit/> <u12:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u12:browserlevel> </u12:compatibility> </u12:alwaysshowplaceholdertext> </u12:ignoremixedcontent> </u12:saveifxmlinvalid> </u12:zoom> </u12:view> </u12:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u13:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u13:latentstyles> </xml><![endif]-->သံုးခုပိုင္းၿပီးေရးထားပါ။ (နာမ္ - ရုပ္ - ေသ) ေနာက္တုန္းကလည္း <!--[if gte mso 9]><xml> <u14:worddocument> <u14:view>Normal<u14:zoom>0<u14:punctuationkerning/> <u14:validateagainstschemas/> <u14:saveifxmlinvalid>false<u14:ignoremixedcontent>false<u14:alwaysshowplaceholdertext>false<u14:compatibility> <u14:breakwrappedtables/> <u14:snaptogridincell/> <u14:applybreakingrules/> <u14:wraptextwithpunct/> <u14:useasianbreakrules/> <u14:dontgrowautofit/> <u14:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u14:browserlevel> </u14:compatibility> </u14:alwaysshowplaceholdertext> </u14:ignoremixedcontent> </u14:saveifxmlinvalid> </u14:zoom> </u14:view> </u14:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u15:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u15:latentstyles> </xml><![endif]-->နာမ္ရုပ္ကို မျမင္ခဲ့လို႔ <!--[if gte mso 9]><xml> <u16:worddocument> <u16:view>Normal<u16:zoom>0<u16:punctuationkerning/> <u16:validateagainstschemas/> <u16:saveifxmlinvalid>false<u16:ignoremixedcontent>false<u16:alwaysshowplaceholdertext>false<u16:compatibility> <u16:breakwrappedtables/> <u16:snaptogridincell/> <u16:applybreakingrules/> <u16:wraptextwithpunct/> <u16:useasianbreakrules/> <u16:dontgrowautofit/> <u16:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u16:browserlevel> </u16:compatibility> </u16:alwaysshowplaceholdertext> </u16:ignoremixedcontent> </u16:saveifxmlinvalid> </u16:zoom> </u16:view> </u16:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u17:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u17:latentstyles> </xml><![endif]-->ေသဖူးခဲ့ၿပီ၊ ယခုလည္း ေသတုန္း၊ ေနာင္ကိုလည္း နိဗၺာန္မရမခ်င္း ေသရလိမ့္အုံးမယ္လို႔ဆိုတာ က်ိန္းေသ <!--[if gte mso 9]><xml> <u18:worddocument> <u18:view>Normal<u18:zoom>0<u18:punctuationkerning/> <u18:validateagainstschemas/> <u18:saveifxmlinvalid>false<u18:ignoremixedcontent>false<u18:alwaysshowplaceholdertext>false<u18:compatibility> <u18:breakwrappedtables/> <u18:snaptogridincell/> <u18:applybreakingrules/> <u18:wraptextwithpunct/> <u18:useasianbreakrules/> <u18:dontgrowautofit/> <u18:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u18:browserlevel> </u18:compatibility> </u18:alwaysshowplaceholdertext> </u18:ignoremixedcontent> </u18:saveifxmlinvalid> </u18:zoom> </u18:view> </u18:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u19:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u19:latentstyles> </xml><![endif]--><span style=""> </span>မွတ္ၾကပါ။ <!--[if gte mso 9]><xml> <u20:worddocument> <u20:view>Normal<u20:zoom>0<u20:punctuationkerning/> <u20:validateagainstschemas/> <u20:saveifxmlinvalid>false<u20:ignoremixedcontent>false<u20:alwaysshowplaceholdertext>false<u20:compatibility> <u20:breakwrappedtables/> <u20:snaptogridincell/> <u20:applybreakingrules/> <u20:wraptextwithpunct/> <u20:useasianbreakrules/> <u20:dontgrowautofit/> <u20:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u20:browserlevel> </u20:compatibility> </u20:alwaysshowplaceholdertext> </u20:ignoremixedcontent> </u20:saveifxmlinvalid> </u20:zoom> </u20:view> </u20:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u21:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u21:latentstyles> </xml><![endif]-->(နာမ္ရုပ္ - ေမြး၊နာ၊အို) အရင္တုန္းကလည္း နာမ္ရုပ္ကို မျမင္ခဲ့လို႔ ေမြးဖူးခဲ့ၿပီ၊ အိုလည္းအိုခဲ့ဖူးၿပီ၊ <!--[if gte mso 9]><xml> <u22:worddocument> <u22:view>Normal<u22:zoom>0<u22:punctuationkerning/> <u22:validateagainstschemas/> <u22:saveifxmlinvalid>false<u22:ignoremixedcontent>false<u22:alwaysshowplaceholdertext>false<u22:compatibility> <u22:breakwrappedtables/> <u22:snaptogridincell/> <u22:applybreakingrules/> <u22:wraptextwithpunct/> <u22:useasianbreakrules/> <u22:dontgrowautofit/> <u22:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u22:browserlevel> </u22:compatibility> </u22:alwaysshowplaceholdertext> </u22:ignoremixedcontent> </u22:saveifxmlinvalid> </u22:zoom> </u22:view> </u22:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u23:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u23:latentstyles> </xml><![endif]-->နာလည္းနာခဲ့ဖူးၿပီ။ ယခုလည္း ေမြးတယ္၊ အိုတယ္၊ နာေနတယ္၊ ေနာင္ကိုလည္း နာမ္ရုပ္ကို မျမင္ေသးသမွ် ေမြးရလိမ့္အံုးမယ္၊ အိုရအံုးမယ္၊ နာရပါအံုးမယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကိုယ္ဆင္းရဲေသာ ဒုကၡ၊ စိတ္ဆင္းရဲ ဒုကၡ၊ ခ်စ္ေသာသူတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရတယ္ဆိုေသာ ဒုကၡ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူတို႔ႏွင့္ အတူတကြ ေနရျခင္း ဒုကၡ၊ ရတာမလိုလိုတာမရေသာ ဒုကၡေတြသည္လည္း နာမ္-ရုပ္ မျမင္သမွ် ဤဒုကၡေတြကို ႀကံဳခဲ့ဖူး ေပါင္းလည္းမ်ားလွၿပီ၊ ေတြ႔ႀကံဳေနတုန္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာင္ကိုလည္း နာမ္-ရုပ္ မျမင္သမွ် ေတြ႔ႀကံဳၾကရအံုးမယ္။ အပါယ္ဆင္းရဲကိုလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ က်ေနရအံုးပါမယ္။ မက်ဖူးေသာ အပါယ္ဆိုတာ မရွိဘူးေနာ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <!--[if gte mso 9]><xml> <u24:worddocument> <u24:view>Normal<u24:zoom>0<u24:punctuationkerning/> <u24:validateagainstschemas/> <u24:saveifxmlinvalid>false<u24:ignoremixedcontent>false<u24:alwaysshowplaceholdertext>false<u24:compatibility> <u24:breakwrappedtables/> <u24:snaptogridincell/> <u24:applybreakingrules/> <u24:wraptextwithpunct/> <u24:useasianbreakrules/> <u24:dontgrowautofit/> <u24:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u24:browserlevel> </u24:compatibility> </u24:alwaysshowplaceholdertext> </u24:ignoremixedcontent> </u24:saveifxmlinvalid> </u24:zoom> </u24:view> </u24:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u25:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u25:latentstyles> </xml><![endif]-->တိရစာၦန္မ်ိဳးစံု အကုန္လည္းျဖစ္ဖူးခဲ့ၿပီ။ တိရစာၦန္ထက္ဆိုးေသာ ၿပိတၱာလည္း အကုန္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ၿပိတၱာ <!--[if gte mso 9]><xml> <u26:worddocument> <u26:view>Normal<u26:zoom>0<u26:punctuationkerning/> <u26:validateagainstschemas/> <u26:saveifxmlinvalid>false<u26:ignoremixedcontent>false<u26:alwaysshowplaceholdertext>false<u26:compatibility> <u26:breakwrappedtables/> <u26:snaptogridincell/> <u26:applybreakingrules/> <u26:wraptextwithpunct/> <u26:useasianbreakrules/> <u26:dontgrowautofit/> <u26:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u26:browserlevel> </u26:compatibility> </u26:alwaysshowplaceholdertext> </u26:ignoremixedcontent> </u26:saveifxmlinvalid> </u26:zoom> </u26:view> </u26:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u27:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u27:latentstyles> </xml><![endif]--><span style=""> </span>ထက္ဆိုးေသာ အသူရကာယ္မ်ိဳးစံုလည္း အကုန္ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အသူရကာယ္ထက္ဆိုးတဲ့ ငရဲအနႏၲလည္း က်ခဲ့ေသာ အႀကိမ္လည္းမ်ားလွၿပီ။ <!--[if gte mso 9]><xml> <u28:worddocument> <u28:view>Normal<u28:zoom>0<u28:punctuationkerning/> <u28:validateagainstschemas/> <u28:saveifxmlinvalid>false<u28:ignoremixedcontent>false<u28:alwaysshowplaceholdertext>false<u28:compatibility> <u28:breakwrappedtables/> <u28:snaptogridincell/> <u28:applybreakingrules/> <u28:wraptextwithpunct/> <u28:useasianbreakrules/> <u28:dontgrowautofit/> <u28:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u28:browserlevel> </u28:compatibility> </u28:alwaysshowplaceholdertext> </u28:ignoremixedcontent> </u28:saveifxmlinvalid> </u28:zoom> </u28:view> </u28:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u29:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u29:latentstyles> </xml><![endif]-->ေနာင္ကိုလည္း နိဗၺာန္မေရာက္မခ်င္း က်ရလိမ့္အံုးမယ္ဆိုတာကို ေသခ်ာမွတ္ၾကပါ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><!--[if gte mso 9]><xml> <u30:worddocument> <u30:view>Normal<u30:zoom>0<u30:punctuationkerning/> <u30:validateagainstschemas/> <u30:saveifxmlinvalid>false<u30:ignoremixedcontent>false<u30:alwaysshowplaceholdertext>false<u30:compatibility> <u30:breakwrappedtables/> <u30:snaptogridincell/> <u30:applybreakingrules/> <u30:wraptextwithpunct/> <u30:useasianbreakrules/> <u30:dontgrowautofit/> <u30:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u30:browserlevel> </u30:compatibility> </u30:alwaysshowplaceholdertext> </u30:ignoremixedcontent> </u30:saveifxmlinvalid> </u30:zoom> </u30:view> </u30:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u31:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u31:latentstyles> </xml><![endif]-->ဒီတစ္ခါ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲေဘးႀကီးမ်ားကို ေရးမွတ္ထားၾကည့္ပါ။ နာမ္ရုပ္ကို မျမင္ခဲ့ေတာ့ အို၊ နာ၊ ေသေရး သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲေဘးႀကီးေတြကို ေတြ႕ခဲ့ဖူးတာေတြမ်ားလွၿပီ။ ယခုလည္းေတြ႕ၾကံဳတုန္းပါ၊ ေနာင္လည္း နိဗၺာန္မေရာက္မခ်င္း ဧကန္ေတြ႔ရလိမ့္ အံုးမယ္ဆိုတာ က်ိန္းေသမွတ္ၾကပါ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <!--[if gte mso 9]><xml> <u32:worddocument> <u32:view>Normal<u32:zoom>0<u32:punctuationkerning/> <u32:validateagainstschemas/> <u32:saveifxmlinvalid>false<u32:ignoremixedcontent>false<u32:alwaysshowplaceholdertext>false<u32:compatibility> <u32:breakwrappedtables/> <u32:snaptogridincell/> <u32:applybreakingrules/> <u32:wraptextwithpunct/> <u32:useasianbreakrules/> <u32:dontgrowautofit/> <u32:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u32:browserlevel> </u32:compatibility> </u32:alwaysshowplaceholdertext> </u32:ignoremixedcontent> </u32:saveifxmlinvalid> </u32:zoom> </u32:view> </u32:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u33:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u33:latentstyles> </xml><![endif]-->ဆိုးတဲ့အျပစ္ေတြ မွန္သမွ် နာမ္-ရုပ္ မျမင္ခဲ့လို႔ဆိုတာမွတ္ၾကပါ၊ နာမ္ရုပ္မ်ားျမင္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ၾကၿပီဆိုရင္ ဆိုးတာေတြမရွိေတာ့ဘူး။ ဒီလို ပုဂိၢဳလ္ေတြဆိုရင္ သမၼာသေမၺာဓိဆုေတြျဖစ္တဲ့ ဘုရားအျဖစ္၊ ပေစၥကေဗာဓိ ျဖစ္တဲ့ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ သာ၀ကေဗာဓိဆုျဖစ္တဲ့ ရဟႏၲာအျဖစ္ ဒါေလးေတြကိုမွတ္ထားၾကပါ။ <o:p></o:p></span></p> <span style="font-size:85%;"><u1:p></u1:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><!--[if gte mso 9]><xml> <u34:worddocument> <u34:view>Normal<u34:zoom>0<u34:punctuationkerning/> <u34:validateagainstschemas/> <u34:saveifxmlinvalid>false<u34:ignoremixedcontent>false<u34:alwaysshowplaceholdertext>false<u34:compatibility> <u34:breakwrappedtables/> <u34:snaptogridincell/> <u34:applybreakingrules/> <u34:wraptextwithpunct/> <u34:useasianbreakrules/> <u34:dontgrowautofit/> <u34:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u34:browserlevel> </u34:compatibility> </u34:alwaysshowplaceholdertext> </u34:ignoremixedcontent> </u34:saveifxmlinvalid> </u34:zoom> </u34:view> </u34:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u35:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u35:latentstyles> </xml><![endif]-->နာမ္-ရုပ္မ်ားတကယ္ျမင္ၿပီဆိုရင္ ဘုရားျဖစ္ခဲ့တာေတြလည္းမ်ားခဲ့ၾကၿပီ။ ပေစၥကဗုဒၶါေတြလည္း မ်ားလွၿပီ။ ရဟႏၲာေတြလည္းမ်ားလွၿပီ။ နာမ္-ရုပ္ မျမင္ေသးသမွ် ကာလပတ္လံုး ေသာတပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာျဖစ္ဖို႔ ဘုရားျဖစ္ဖို႔ ထံုးစံမရွိဘူးေနာ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >နာမ္-ရုပ္ မျမင္ေသးသမွ် အပါယ္ဆင္းရဲက ဘယ္ေတာ့မွ မလြတ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာမွတ္ထားၾကပါ။ ဒါေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္လပ္ေရး ရခ်င္တယ္ဆိုရင္ နာမ္-ရုပ္ေလးျမင္ေအာင္လုပ္ၾကပါ။ <!--[if gte mso 9]><xml> <u36:worddocument> <u36:view>Normal<u36:zoom>0<u36:punctuationkerning/> <u36:validateagainstschemas/> <u36:saveifxmlinvalid>false<u36:ignoremixedcontent>false<u36:alwaysshowplaceholdertext>false<u36:compatibility> <u36:breakwrappedtables/> <u36:snaptogridincell/> <u36:applybreakingrules/> <u36:wraptextwithpunct/> <u36:useasianbreakrules/> <u36:dontgrowautofit/> <u36:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u36:browserlevel> </u36:compatibility> </u36:alwaysshowplaceholdertext> </u36:ignoremixedcontent> </u36:saveifxmlinvalid> </u36:zoom> </u36:view> </u36:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u37:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u37:latentstyles> </xml><![endif]-->နာမ္-ရုပ္ျမင္ရတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ အင္မတန္မ်ားတယ္ဆိုတာကိုပါ မွတ္ထား ၾကပါ။ <!--[if gte mso 9]><xml> <u38:worddocument> <u38:view>Normal<u38:zoom>0<u38:punctuationkerning/> <u38:validateagainstschemas/> <u38:saveifxmlinvalid>false<u38:ignoremixedcontent>false<u38:alwaysshowplaceholdertext>false<u38:compatibility> <u38:breakwrappedtables/> <u38:snaptogridincell/> <u38:applybreakingrules/> <u38:wraptextwithpunct/> <u38:useasianbreakrules/> <u38:dontgrowautofit/> <u38:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u38:browserlevel> </u38:compatibility> </u38:alwaysshowplaceholdertext> </u38:ignoremixedcontent> </u38:saveifxmlinvalid> </u38:zoom> </u38:view> </u38:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u39:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u39:latentstyles> </xml><![endif]-->နာမ္ရုပ္တကယ္ျမင္မယ္ဆုိရင္ ဘာ၀နာ မယဒါနအဖိုးတန္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ <!--[if gte mso 9]><xml> <u40:worddocument> <u40:view>Normal<u40:zoom>0<u40:punctuationkerning/> <u40:validateagainstschemas/> <u40:saveifxmlinvalid>false<u40:ignoremixedcontent>false<u40:alwaysshowplaceholdertext>false<u40:compatibility> <u40:breakwrappedtables/> <u40:snaptogridincell/> <u40:applybreakingrules/> <u40:wraptextwithpunct/> <u40:useasianbreakrules/> <u40:dontgrowautofit/> <u40:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u40:browserlevel> </u40:compatibility> </u40:alwaysshowplaceholdertext> </u40:ignoremixedcontent> </u40:saveifxmlinvalid> </u40:zoom> </u40:view> </u40:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u41:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u41:latentstyles> </xml><![endif]-->နိေဗၺဓ ဘာ၀ီယ သီလ အဖိုးတန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ နိေဗၺဓ ဘာဂီယ သမထ အဖိုးတန္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ <!--[if gte mso 9]><xml> <u42:worddocument> <u42:view>Normal<u42:zoom>0<u42:punctuationkerning/> <u42:validateagainstschemas/> <u42:saveifxmlinvalid>false<u42:ignoremixedcontent>false<u42:alwaysshowplaceholdertext>false<u42:compatibility> <u42:breakwrappedtables/> <u42:snaptogridincell/> <u42:applybreakingrules/> <u42:wraptextwithpunct/> <u42:useasianbreakrules/> <u42:dontgrowautofit/> <u42:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u42:browserlevel> </u42:compatibility> </u42:alwaysshowplaceholdertext> </u42:ignoremixedcontent> </u42:saveifxmlinvalid> </u42:zoom> </u42:view> </u42:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u43:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u43:latentstyles> </xml><![endif]-->နာမ္-ရုပ္ျမင္တယ္ဆိုရင္ ေလာကီခ်မ္းသာေတြႏွင့္ ျပည့္စံုေစႏုိင္ၿပီး ေဘးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရင္ဆိုင္တုိးရာတြင္လည္း အမွန္စင္စစ္ အားကိုးရာလည္းမည္ပါေပတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><u1:p></u1:p> <!--[if gte mso 9]><xml> <u44:worddocument> <u44:view>Normal<u44:zoom>0<u44:punctuationkerning/> <u44:validateagainstschemas/> <u44:saveifxmlinvalid>false<u44:ignoremixedcontent>false<u44:alwaysshowplaceholdertext>false<u44:compatibility> <u44:breakwrappedtables/> <u44:snaptogridincell/> <u44:applybreakingrules/> <u44:wraptextwithpunct/> <u44:useasianbreakrules/> <u44:dontgrowautofit/> <u44:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u44:browserlevel> </u44:compatibility> </u44:alwaysshowplaceholdertext> </u44:ignoremixedcontent> </u44:saveifxmlinvalid> </u44:zoom> </u44:view> </u44:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u45:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u45:latentstyles> </xml><![endif]--></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" ><span style="font-size:85%;"> </span></span><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:applybreakingrules/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >“ေသခါနီးလွ်င္ တရားျမင္ ဘ၀ေျပာင္းတာ ေနာက္မွထင္၊ သမဏနတ္သား သက္ေသတင္” ဆိုတဲ့ <!--[if gte mso 9]><xml> <u46:worddocument> <u46:view>Normal<u46:zoom>0<u46:punctuationkerning/> <u46:validateagainstschemas/> <u46:saveifxmlinvalid>false<u46:ignoremixedcontent>false<u46:alwaysshowplaceholdertext>false<u46:compatibility> <u46:breakwrappedtables/> <u46:snaptogridincell/> <u46:applybreakingrules/> <u46:wraptextwithpunct/> <u46:useasianbreakrules/> <u46:dontgrowautofit/> <u46:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u46:browserlevel> </u46:compatibility> </u46:alwaysshowplaceholdertext> </u46:ignoremixedcontent> </u46:saveifxmlinvalid> </u46:zoom> </u46:view> </u46:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u47:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u47:latentstyles> </xml><![endif]-->အဂၤုတိၳဳရ္က်မ္း ပါ႒ိတြင္ပါရွိသည့္အတိုင္း နာမ္-ရုပ္ျမင္တဲ့ေက်းဇူးေတြက အက်ိဳးမ်ား လွပါတယ္။ <!--[if gte mso 9]><xml> <u48:worddocument> <u48:view>Normal<u48:zoom>0<u48:punctuationkerning/> <u48:validateagainstschemas/> <u48:saveifxmlinvalid>false<u48:ignoremixedcontent>false<u48:alwaysshowplaceholdertext>false<u48:compatibility> <u48:breakwrappedtables/> <u48:snaptogridincell/> <u48:applybreakingrules/> <u48:wraptextwithpunct/> <u48:useasianbreakrules/> <u48:dontgrowautofit/> <u48:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u48:browserlevel> </u48:compatibility> </u48:alwaysshowplaceholdertext> </u48:ignoremixedcontent> </u48:saveifxmlinvalid> </u48:zoom> </u48:view> </u48:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u49:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u49:latentstyles> </xml><![endif]-->ဒါေၾကာင့္ အေကၡယ်ံ-အသက္လိပ္ျပာ အေကာင္သတၱ၀ါမဟုတ္ေသာ နာမ္အစစ္ ရုပ္အစစ္ေတြကို၊ <!--[if gte mso 9]><xml> <u50:worddocument> <u50:view>Normal<u50:zoom>0<u50:punctuationkerning/> <u50:validateagainstschemas/> <u50:saveifxmlinvalid>false<u50:ignoremixedcontent>false<u50:alwaysshowplaceholdertext>false<u50:compatibility> <u50:breakwrappedtables/> <u50:snaptogridincell/> <u50:applybreakingrules/> <u50:wraptextwithpunct/> <u50:useasianbreakrules/> <u50:dontgrowautofit/> <u50:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u50:browserlevel> </u50:compatibility> </u50:alwaysshowplaceholdertext> </u50:ignoremixedcontent> </u50:saveifxmlinvalid> </u50:zoom> </u50:view> </u50:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u51:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u51:latentstyles> </xml><![endif]-->အပရိညာယ-ပိုင္းျခားထင္ထင္ ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ပိုင္</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" lang="MY">ဉာဏ္</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ျဖင့္ မေတြ႔မျမင္ၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ <!--[if gte mso 9]><xml> <u52:worddocument> <u52:view>Normal<u52:zoom>0<u52:punctuationkerning/> <u52:validateagainstschemas/> <u52:saveifxmlinvalid>false<u52:ignoremixedcontent>false<u52:alwaysshowplaceholdertext>false<u52:compatibility> <u52:breakwrappedtables/> <u52:snaptogridincell/> <u52:applybreakingrules/> <u52:wraptextwithpunct/> <u52:useasianbreakrules/> <u52:dontgrowautofit/> <u52:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u52:browserlevel> </u52:compatibility> </u52:alwaysshowplaceholdertext> </u52:ignoremixedcontent> </u52:saveifxmlinvalid> </u52:zoom> </u52:view> </u52:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u53:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u53:latentstyles> </xml><![endif]-->မစၥဳေနာ-အိုမင္း နာမင္း ေသမင္း မာရ္နတ္မင္း၏၊ ေယာဂံ-သူပိုင္နက္ထဲတည္းဟူေသာ <!--[if gte mso 9]><xml> <u54:worddocument> <u54:view>Normal<u54:zoom>0<u54:punctuationkerning/> <u54:validateagainstschemas/> <u54:saveifxmlinvalid>false<u54:ignoremixedcontent>false<u54:alwaysshowplaceholdertext>false<u54:compatibility> <u54:breakwrappedtables/> <u54:snaptogridincell/> <u54:applybreakingrules/> <u54:wraptextwithpunct/> <u54:useasianbreakrules/> <u54:dontgrowautofit/> <u54:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u54:browserlevel> </u54:compatibility> </u54:alwaysshowplaceholdertext> </u54:ignoremixedcontent> </u54:saveifxmlinvalid> </u54:zoom> </u54:view> </u54:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u55:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u55:latentstyles> </xml><![endif]-->သံုးဆယ့္တစ္ဘံုနယ္ထဲသို႔၊ (သို႔) ေမြး-ေသ၊ ေမြး-ေသ အဆက္မျပတ္တို႔ ပရမတ္သံသရာနယ္ထဲသို႔၊ <!--[if gte mso 9]><xml> <u56:worddocument> <u56:view>Normal<u56:zoom>0<u56:punctuationkerning/> <u56:validateagainstschemas/> <u56:saveifxmlinvalid>false<u56:ignoremixedcontent>false<u56:alwaysshowplaceholdertext>false<u56:compatibility> <u56:breakwrappedtables/> <u56:snaptogridincell/> <u56:applybreakingrules/> <u56:wraptextwithpunct/> <u56:useasianbreakrules/> <u56:dontgrowautofit/> <u56:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</u56:browserlevel> </u56:compatibility> </u56:alwaysshowplaceholdertext> </u56:ignoremixedcontent> </u56:saveifxmlinvalid> </u56:zoom> </u56:view> </u56:worddocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <u57:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </u57:latentstyles> </xml><![endif]-->အာယႏိၲ-မုခ်မေသြ လိုက္ပါ၍ေနၾကကုန္ေတာ့၏ တကား။ သာဓု သာဓု သာဓုပါဘုရား။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" ><o:p> </o:p></span></p> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span><p></p> <p></p><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-7164303250523474785?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-27916893500519003282009-08-19T17:29:00.007+06:302009-08-19T18:25:02.097+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/SovcbpSdKdI/AAAAAAAAAPI/M4gBLhgqvWE/s1600-h/Original+by+U+PaDuMa.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 229px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/SovcbpSdKdI/AAAAAAAAAPI/M4gBLhgqvWE/s320/Original+by+U+PaDuMa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371629348067289554" border="0" /></a><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"><br /></span></span> </p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:14pt;" lang="MY" >ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၲပဒုမ သက္ရွိထင္ရွားရွိစဥ္ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္း၍ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ မွတ္စုစာအုပ္မွ လက္ေရး မူရင္းအတိုင္း အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖၚျပပါသည္။<br /></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-2791689350051900328?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-37438697961800358202009-05-20T17:35:00.005+06:302009-05-20T17:47:44.991+06:30<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">သတိေပး တိုက္တြန္းခ်က္-ရွစ္လံုးဘြဲ႕ကဗ်ာ</span><br /><br /><br />ဒုလႅဘတဲ့ ႀကံဳရလူ႕ရြာ၊<br />သာသနာႀကီး အၿပီးႀကံဳလာ၊<br />ဤမွ်ခြင့္ေကာင္း မေႏွာင္းေစရာ၊<br />စဥ္းစားရင္း ေမာင္မင္းရက္ေတြၾကာ။<br />စဥ္းစားရင္း မယ္မင္းရက္ေတြၾကာ။<br /><br /><br />ႀကိဳးစားပါကြဲ႕ မာတဲ့အခါ၊<br />ဘာကိုငဲ့၍ ၾကာတဲ့ေနဒါ၊<br />ဒီလင္ဒီသား မယားကိုညွာ၊<br />သူညွဥ္းဆဲ ဆင္းရဲရက္ေတြၾကာ။<br /><br /><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ခႏၶာကိုယ္မွာ ဒီလိုအသိဉာဏ္မ်ိဳးေတြ တစ္ခါမွ မရရွိေသးခင္ နိဗၺာန္ကို ရပါလို၏၊ ေရာက္ရပါလို၏ လို႔ ကုသိုလ္လုပ္တိုင္းလုပ္တိုင္း ဆုကိုခ်ည္းေတာင္းေနပါလွ်င္ နိဗၺာန္ႏွင့္ ေဝလာေဝး အေဝးၾကီးရွိပါေသးသတဲ့။ သုတၲန္ေဒသနာေတာ္နည္းအားျဖင့္ ရေတာ့ရပါလိမ့္မယ္၊ ဝိပႆနာဉာဏ္မပါဘဲ နိဗၺာန္ကို ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မရႏိုင္ပါဘူး။ ေတာင္းတမႈပတၳနာခ်က္ျဖစ္လို႔ မရရွိဘူးလို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ပါဘူး၊ သုတၲန္ ေဒသနာေတာ္ နည္းအားျဖင့္ ရေတာ့ရပါလိမ့္မည္၊ သို႔ေသာ္ မည္သို႔ေသာအခ်ိန္ၾကာမွ ရႏိုင္မွန္းမသိႏိုင္ပါဘူးေနာ္။ အကယ္၍ အေၾကာင္းညီညႊတ္ျပန္လွ်င္လည္း ဝိပႆနာဉာဏ္မပါဘဲ နိဗၺာန္ကို မရႏိုင္၊ မေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဆုေတာင္းၿပီး ျပဳတဲ့ ဝိဝ႗နိႆိတ ကုသိုလ္သည္ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ေအာင္ မပို႔ႏိုင္ေသာ္လည္း ပို႔ႏိုင္ေသာ ၊ ဝိပႆနာကို ဆက္ေပးလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္ကို ဆုေတာင္း၍ ျပဳတဲ့ ဝိဝ႗နိႆိတကုသိုလ္ကို ဝိပႆနာကို ဆက္ေပးလိုက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆက္သြယ္ေရးဒါန လို႔ ေခၚၾကႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><br />ယခုအခါ တရားအလုပ္အားထုတ္ေနတဲ့ ေယာဂီတို႔ ခႏၶာမွာ ဝိပႆနာဉာဏ္အျမင္ေတြ ရရွိေနၾကၿပီျဖစ္လို႔ နိဗၺာန္ကို ရပါလို၏၊ ေရာက္ရပါလို၏ လို႔ ဆုေတာင္းေနဖြယ္ မလိုေတာ့ဘူးေနာ္။<br /><br />ေဟာျပၿပီးခဲ့တဲ့အတိုင္း အသိထူး အျမင္ထူး အယူထူး ဉာဏ္ထူးေတြရရွိေအာင္ ဝိပႆနာတရားကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကပါ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကတဲ့အတိုင္း ဝိပႆနာဉာဏ္ေတြ အဆင့္ဆင့္တက္လွမ္းႏိုင္ၾက၍ ေနာက္ဘဝ ေနာက္ခႏၶာေတြ မေရြ႕ မေျပာင္းရေတာ့ဘဲ ဒီဘဝ ဒီခႏၶာမွာ နိဗၺာန္ကို ရရွိႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ေယာဂီမ်ား ေသခ်ာစြာ ယံုၾကည္ၾကပါ။ ဒီလို ဘုရားသာသနာအတြင္းမွာ နိဗၺာန္ကို ရႏိုင္ဖို႔ ဘယ္မွ်ေကာင္းလိုက္ပါ သလဲ။ အကယ္၍မ်ား သာသနာအတြင္းမွာ ဝိပႆနာတရားကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကပါလွ်က္ နိဗၺာန္ကို မရႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ပြင့္ေတာ္မူလာရျခင္း အက်ိဳးကို မခံစားရဘူးတဲ့၊ သာသနာေတာ္ထားေတာ္မူခဲ့ျခင္းသည္လည္း အက်ိဳးမရွိေတာ့ဘူးတဲ့ေနာ္။ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ပြင့္ေတာ္မူလာရျခင္း အက်ိဳးတရားကေတာ့ သတၲဝါေတြ နိဗၺာန္ကို ရရန္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္သြားေသာ္လည္း သာသနာေတာ္ထားေတာ္မူခဲ့ျခင္းကလည္း အတိုခ်ဳပ္အားျဖင့္ သတၲဝါေတြ နိဗၺာန္ ရရန္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br />ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ေတာ္က ပဋာစာရီ၊ ကိသာေဂါတမီ၊ သႏၱတိအမတ္ စသည့္ ပုဂၢိဳလ္ေတြသည္ (၁၀)၊ (၁၅)ရက္ စခန္းဝင္ေနစရာမလိုပါဘဲ တစ္ပုဒ္တစ္ဂါထာမွ်တရားနာၾကားရယံုျဖင့္ မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ နိဗၺာန္ကို ရရွိသြားၾကပါတယ္။ ပါရမီဉာဏ္ရင့္ေနေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြသည္ တရားနာရင္း ဝိပႆနာအလုပ္ အားထုတ္မႈ ပါသြားေသာေၾကာင့္ မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ရွိသြားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ပါရမီေခၚေသာ အသိဉာဏ္ေတြက ရင့္က်က္ၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ တရားကို အက်ဥ္းမွ် ေဟာျပတာႏွင့္ ခႏၶာမွာ သိျမင္သေဘာေပါက္ၿပီးသား ျဖစ္သြားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ခႏၶာမွာ သိျမင္သြားျခင္းသည္ ဝိပႆနာအလုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေလာက္ဆိုရင္ တရား႐ႈသူေယာဂီအေပါင္း သေဘာေပါက္နားလည္ႏိုင္ၾကၿပီ ျဖစ္ပါသျဖင့္ တရားသိမ္းၾကစို႔ေနာ္။<br /><br /><br />ဤသို႔အားျဖင့္ တရားအားမထုတ္တတ္ေသးေသာသူမ်ားကို အားထုတ္တတ္ပါေစ၊ မသိေသးေသာသူမ်ားကို သိၾကပါေစ၊ မရွင္းေသးေသာ သူမ်ားလည္း ရွင္းၾကပါေစ-ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ ဂ႐ုဏာသန္သန္ထား ေမတၲာေတြမ်ားမ်ားျဖင့္ ေဟာၾကားလိုက္တာကို ၾကားနာၾကရတဲ့ သင္သူေတာ္ေကာင္း အေပါင္းတို႔မွာ တရားအားထုတ္ကာ သေဘာေပါက္ၾက၍ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျဖစ္ၾကပါလွ်င္ ညီညီညာညာ အားရပါးရ စိတ္ပါလက္ပါႏွင့္ ၾကားေလာက္ေသာေနရာ ဌာနတိုင္းက တရားေတာ္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးေသာအားျဖင့္ သာဓု သံုးႀကိမ္ ေခၚဆိုႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">သာဓု…..သာဓု…..သာဓု။</span><br /></div><br /><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><br />(ဤတရားစာေပမ်ားကို ေရးသားလွဴဒါန္းရေသာ အျမတ္ဆံုးေသာေကာင္းမႈမ်ားျဖင့့္ အနႏၱေက်းဇူးေတာ္အရွင္ ဘဝနတ္ထံဝင္စံေတာ္မူၿပီးေသာ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္တကြ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ား အားလံုးကို ေလးစားေကာ္ေရာ္ပူေဇာ္အပ္ပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><br />ေနာက္တင္မည့္ပိုစ့္တြင္ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေဟာၾကားေတာ္မူေသာ နာမ႐ူပ ပရိေစၦဒဉာဏ္ ႏွင့္ ဒိ႒ိဝိသုဒိၶတရားေတာ္ကို ကုသိုလ္ျပဳသြားပါမည္ျဖစ္ပါသည္။)</span></span></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-3743869796180035820?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-14544856015140312612009-05-15T18:48:00.003+06:302009-05-15T18:55:44.685+06:30<div style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင့္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက <span style="font-weight: bold;">“ဒိ႒ိသကၠာ မကြာသမွ် ေလးဝအပါယ္ေရာက္ဦးမယ္၊ နင္ဝယ္သတိထား သို႔အလားေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက ရင္ဝမွာလွံစူး ထိပ္ဦးမီးေလာင္ မေရွာင္အဟုတ္ ေနာက္မဆုတ္ဘဲ အားထုတ္ရန္ သေဘာကို (သတၲိယာ ဝိယ ဩမေ႒ာ) ဟုေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေလၿပီ တကား” </span>လို႔မိန္႔ဆိုေတာ္မူထားပါတယ္။<br /><br /><br />သကၠာယဒိ႒ိဆိုတဲ့ အယူမွားႀကီးကို တစ္ခါတည္းစြန္႔ပယ္ပစ္ႏိုင္တဲ့ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္စတဲ့ အရိယာ ပုဂိၢဳလ္ေတြကေတာ့ မဂၢသစၥာဆိုတဲ့ အျမင္မွန္ကို ရ၍ သကၠာယဒိ႒ိအယူမွားႀကီးကို အဆံုးတိုင္စြန္႔လိုက္ေသာအခါ အပါယ္ေလးပါးကလည္း တစ္ခါတည္းလြတ္ေျမာက္သြားပါေရာတဲ့။ သကၠာယဒိ႒ိကို စြန္႔လိုက္တာနဲ႔ အပါယ္ေလးပါးက အၿပီးတိုင္လြတ္သြားတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ဆိုတာကို မွတ္ၾကပါေနာ္။<br /><br /><br />ယခုေယာဂီမ်ား၏ ခႏၶာကိုယ္မွာ ေပၚလာတဲ့ ပူမႈ ေအးမႈ လႈပ္ရွားမႈ ဆင္းရဲမႈ ခ်မ္းသာမႈဆိုတဲ့ ဓာတ္တရား ေဝဒနာတရားေတြေပၚမွာ ငါကပူတယ္၊ ငါ့လက္က ပူတယ္၊ ငါ့ေျခက ပူတယ္၊ ငါက နာတယ္၊ ငါက ခ်မ္းသာတယ္-စသည္ျဖင့္ သကၠာယအယူအားျဖင့္ မယူဆ မမွတ္သားေတာ့ဘဲ ပူဒါကသာ ပူတယ္၊ ေအးဒါက ေအးတယ္၊ လႈပ္ထာက လႈပ္တယ္၊ နာဒါကသာ နာဒါတယ္၊ ခ်မ္းသာဒါက ခ်မ္းသာတယ္လို႔ သမၼာဒိ႒ိ မဂၢသစၥာ အျမင္မွန္အားျဖင့္ သိျမင္ျခင္းသည္ ဃနပညတ္ သ႑နပညတ္ နာမပညတ္ဆိုတဲ့ ပညတ္(၃)ပါး ကြာသြားသည့္အျပင္ အပါယ္ႏွင့္ဆက္သြယ္ေနတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိ၊ အပါယ္ကို ပစ္ခ်တတ္ေသးတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိ၊ အယူဆိုး အယူမွားႀကီးကိုလည္း ပယ္ဖ်က္ၿပီးသား စြန္႔လႊတ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာမွတ္ၾကပါေနာ္။<br /><br />ပယ္စြန္႔တယ္ဆိုေသာ္လည္း ဝိပႆနာဉာဏ္ေနရာျဖစ္၍ တဒဂၤပဟာန္မွ်သာ ပယ္စြန္႔ႏိုင္တယ္၊ ေလာကုတၲရာမဂ္ဉာဏ္က်မွ သမုေစၦဒပဟာန္အားျဖင့္ အၾကြင္းမဲ့ ပယ္စြန္႔ဖ်က္ဆီးႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကမၻာေပါင္း ဘဝေပါင္းအေသခ်ၤ ဘယ္ေလာက္ပင္ လြန္ေလျငားေသာ္လည္း ၾကဥ္လည္ခဲ့ရျငားေသာ္လည္း အလြန္တရာေတြ႕ႏိုင္ဆံုႏိုင္ခဲ ရႏိုင္ခဲေသာ သာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ယခုလို ကုသိုလ္ကံေကာင္းစြာျဖင့္ လူ႔ဘဝႀကီးႏွင့္ႀကံဳၾကရေသာအခ်ိန္တြင္ ဘာမွ်အဖိုးမတန္ေသာ ေလာကီကိစၥမ်ားႏွင့္သာ တစ္ဘဝ အလကား အခ်ိန္ကုန္ခံမသြားၾကေစခ်င္ပါ။ အနမတဂၢ သံသရာအဆက္ဆက္က ဘဝတိုင္း ဘဝတိုင္းတြင္ လက္ကပူတယ္၊ ေျခကပူတယ္၊ ငါပူတယ္၊ သူပူတယ္ စသည္ျဖင့္ အယူမွား အမွတ္မွား အသိမွားဆိုတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိတရားကို ပယ္ရွားသုတ္သင္ႏိုင္တဲ့ ကိုယ္ေတြ႕ ဉာဏ္ျမင္ ဝိပႆနာလုပ္ငန္းစဥ္တို႔ကို က်န္းက်န္းမာမာခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ဉာဏ္ျမင္ရွိရွိ အဖိုးတန္မွန္းသိသိႏွင့္ ေပါက္ေရာက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဖတ္႐ႈသူ ေယာဂီမ်ား ႀကိဳးစားအားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကသည့္အတိုင္း အေဟာင္းအသစ္ အေဟာင္းအသစ္ ေျပာင္းလႊဲ ေျပာင္းလႊဲ ျဖစ္ေနတဲ့ ပရမတ္အစစ္ ဓာတ္အႏွစ္ေတြကို မလစ္လပ္ေအာင္ ဝိပႆနာဉာဏ္ျဖင့္ တကယ္တမ္း ႐ႈမွတ္ႏိုင္ၾကၿပီးလွ်င္ ႐ႈမွတ္ေနရင္း ႐ႈမွတ္ေနရင္း အလံုးစံုရပ္သြားတဲ့ နိဗၺာန္ဓာတ္ကို တစ္ႀကိမ္တည္း တစ္ရွိန္တည္းႏွင့္ လွ်င္ျမန္စြာ ကူးခပ္ႏိုင္တဲ့ကိုယ္ ေတြ႕ ျမင္ႏိုင္တဲ့ကိုယ္ျဖစ္ၾကပါေစကုန္ သတည္း။<br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;">သာဓု…..သာဓု…..သာဓု။<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-1454485601514031261?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-16513102012722317062009-05-15T01:12:00.004+06:302009-05-15T01:26:41.577+06:30<div style="text-align: justify;">အပူဓာတ္ေတြထဲမွာ ရွည္ရွည္လံုးလံုး ဝိုင္းဝိုင္း စတဲ့ ပံုသ႑ာန္ေတြပါ မပါေတာ့ပါဘူး။<br />ျမင္လည္းမျမင္ရေတာ့ဘူးေနာ္။<br /><br /><br />အပူဆိုတာေလးကိုသိေနတဲ့ ဉာဏ္မွာ ပံုသ႑ာန္ေတြပါ မပါေတာ့ပါဘူး။ မေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး။ အစကတည္းက မရွိလို႔မျမင္ရတာပါ။ ယခုမွမရွိတာမဟုတ္ပါဘူး။ အစကတည္းက မရွိတာပါေနာ္။ အရင္ကေပၚခဲ့ေသာ အပူဓာတ္ေတြထဲမွာလည္း ပံုသ႑ာန္ေတြမရွိပါဘူး။<br /><br /><br />မရွိဘူးဆိုတာကို ယခုမွ မိမိ၏ ဉာဏ္မွာ ရွင္းရွင္းသိရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ပရမတ္အစစ္ျဖစ္တဲ့ အပူဓာတ္ကို ခႏၶာမွာ ဉာဏ္ႏွင့္အေသအခ်ာသိရၿပီျဖစ္ပါသျဖင့္ သ႑ာနပညတ္ အလိုလိုကြာတယ္လို႔ေခၚပါတယ္။<br /><br /><br />ပညတ္ခြာတယ္ဆိုတာ လူကလုပ္ (တြန္း)မခြာေနရပါဘူး။ ဆြဲမခြာေနရဘူး။ ပရမတ္တရားစစ္စစ္ကိုသာ ခႏၶာမွာ ေတြ႕ေအာင္ရွာ ျမင္ေအာင္ၾကည့္၊ ရွာလို႔ျမင္ခဲ့ရင္ ပညတ္မွန္သမွ် အလိုလိုကြာၿပီးသားဘဲ၊ ပညတ္ကို ျမင္ေနတံုးကလဲ ပရမတ္ကို မျမင္ခဲ့ဘူး။ ပရမတ္ကိုျမင္ေတာ့လည္း ပညတ္မျမင္ေတာ့ဘူး။ ပညတ္ႏွင့္ပရမတ္သည္ ေယာဂီအျမင္ဓာတ္မွာ ႏွစ္ခုတစ္ၿပိဳင္နက္တြဲစပ္လို႔ မရဘူးတဲ့၊ မီးနဲ႔ေရ၊ အေမွာင္နဲ႔အလင္း၊ အရွင္းႏွင့္အ႐ႈပ္ ႏွစ္ခုတစ္ၿပိဳင္နက္တြဲစပ္လို႔မရသလိုျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါဆိုနာမ ပညတ္အေၾကာင္းဆက္ေျပာၾကအံုးစို႔။<br />ငျဖဴ၊ ငနီ၊ ငၾကား၊ မျဖဴ၊ မလွ၊ ေခါင္း၊ ကိုယ္၊ ေျခလက္၊ အသားအေရ အေၾကာစတဲ့ နာမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကို နာမပညတ္လို႔ေခၚပါတယ္။<br /><br />ေယာဂီမ်ားရဲ႕ ခႏၶာမွာ ဉာဏ္နဲ႔ ေတြ႔ျမင္ရတဲ့ အပူဓာတ္ေလးကို ငျဖဴ ငနီ စတဲ့ နာမည္ေပးလို႔ေကာ မရပါ၊ ငျဖဴ ငနီ စတဲ့ ေခၚလို႔လည္း မရပါ၊ ဒါကို အပူလို႔ပဲေခၚရပါမယ္။<br /><br />အပူကို အပူဆိုတဲ့ နာမည္မွတစ္ပါး အျခားေသာနာမည္ေတြေကာ ေခၚေဝၚစရာရွိေသးလား၊ မရွိပါဘူးေနာ္။ ဒါဆို ဘယ္သူ ပူဒါလဲဆိုရင္ ပူဒါက ပူဒါပါ။<br /><br />ငါက ပူဒါေကာ ဟုတ္ကဲ့လား၊ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။<br /><br />လက္က ေျခက ပူဒါေကာ ဟုတ္ကဲ့လား၊ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူးေနာ္။<br /><br />ေယာက်ာ္း၊ မိန္းမ၊ လူ နတ္ ျဗဟၼာ ပုဂိၢဳလ္ သတၲဝါေတြက ပူေနဒါ ဟုတ္ေသးရဲ႕လား၊ လံုးဝမဟုတ္ပါဘူးေနာ္။<br /><br />ခႏၶာကိုယ္အျပင္ဘက္မွာ ရွိေနတဲ့ အပူဓာတ္နဲ႔အတြင္းမွာရွိၾကတဲ့ အပူဓာတ္သည္ တူသလား၊ ထူးေနပါေသးလား ဆိုရင္အတူတူပါဘဲ။ မထူးပါဘူး၊ အျပင္ကအပူဓာတ္ကလည္းပူဒါပါဘဲ၊ အတြင္းကအပူဓာတ္လည္း ပူဒါပါဘ ဲေနာ္။<br /><br />ဒီလို ခႏၶာမွာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ဉာဏ္နဲ႔သိသြားၿပီဆိုရင္ေတာ့ နာမပညတ္ေတြလဲကြာၿပီ စင္ၿပီ၊ တခ်ိဳ႕ကယခုလို ဉာဏ္အျမင္မရရွိၾကေသးတဲ့ ပုဂိၢဳလ္မ်ားကေတာ့ အျပင္က ပူဒါကိုေတာ့ မီးဓာတ္က ပူတယ္ဆိုဒါ အသိသား၊ မိမိ ခႏၶာတြင္းက ပူဒါၾကေတာ့ ငါကပူတယ္၊ လက္က ပူတယ္၊ ေျခက ပူတယ္၊ သားက ပူတယ္၊ သမီးက ပူတယ္ စသည္ျဖင့္ အပူကို လက္-မွတ္တယ္၊ ငါ-မွတ္တယ္၊ ေျခ-မွတ္တယ္၊ သား-မွတ္တယ္၊ သမီး-မွတ္တယ္။<br /><br /><br />ဒီလို အပူကို လက္-မွတ္ေနတယ္၊ ငါ-မွတ္တယ္၊ ေျခ-မွတ္တယ္၊ သား-မွတ္တယ္၊ သမီး-မွတ္တယ္ စသည္ျဖင့္ ဒီလိုယူတဲ့ အယူဝါဒေတြကို သကၠာယဒိ႒ိအယူလို႔ေခၚပါတယ္။ အတၲဒိ႒ိအယူလို႔ေခၚတယ္၊ အပါယ္ေလးပါးကို က်ေစတာ ဒီအယူဆိုးေတြသာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br />အပါယ္ေလးပါးကို မလြတ္ႏိုင္တာလည္း ဒီအယူဆိုးေတြေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူဆိုးေတြရွိေနသမွ် အပါယ္ေလးပါးက အဆံုးတိုင္ ဘယ္ေတာ့မွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုဒါကို မွတ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ လြတ္ပါတယ္ ဆိုရင္လည္း တခဏပါ၊ ကုသိုလ္ေလး အရွိန္ကုန္သြားခဲ့ရင္ တစ္ေန႔ အပါယ္ျပန္ေရာက္မွာ အမွန္ပါ။<br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-1651310201272231706?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-4109237318248951512009-05-12T21:07:00.002+06:302009-05-12T21:20:42.838+06:30<div style="text-align: justify;">ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္ရာဟုလာကို ကိုယ္ေတာ္တိုင္ေဟာၾကားေတာ္မူတာကို ေျပာျပပါအံုးမယ္။<br />ခ်စ္သား ရာဟုလာ- ပူမႈ၊ ေအးမႈဆိုတဲ့ ေတေဇာဓာတ္တစ္လံုးကို ခႏၶာမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ သိျမင္ရင္လည္း နိဗၺာန္ကို ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။<br />ခ်စ္သား ရာဟုလာ-လႈပ္ရွားမႈဆိုတဲ့ ဝါေယာဓာတ္တစ္လံုးကို ခႏၶာမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ သိျမင္ရင္လည္း နိဗၺာန္ကို ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္ စသည္ျဖင့္ ဒီလို ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာထားတဲ့ ေဒသနာေတာ္ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္စခန္းမွာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ဖို႔ဘယ္ေလာက္လြယ္ထားသလဲ ေယာဂီတို႔၊ ဧေကာ ဓေမၼာ-တရားတစ္ခုခုကိုသာ ခႏၶာမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္သိေအာင္ အားထုတ္ၾကပါ။ နိဗၺာန္ကို ဧကန္ရႏိုင္ပါတယ္။ က်န္တရားေတြ အတြင္းဝင္ၿပီးသား၊ အားထုတ္ၿပီးသားဆိုရင္ အသိတစ္လံုးေၾကာင့္ပင္ နိဗၺာန္ကို ဧကန္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><br />ခႏၶာမွာ ဉာဏ္ျမင္နဲ႔ ကိုက္၍ ပညတ္၊ ပရမတ္ကို ခြဲေျပာျပပါအံုးမယ္။<br />ပ႒မ စာလို ပညတ္၊ ပရမတ္ ခြဲျပအံုးမယ္၊ ပညတ္သည္ စာလိုေတာ့ ဝိဇၨမာနပညတ္၊ အဝိဇၨမာနပညတ္-စသည္ျဖင့္ (၆)မ်ိဳး၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဃနပညတ္ သ႑ာနပညတ္၊ နာမပညတ္စသည္ျဖင့္ မ်ားစြာရွိၾက၏။ ထိုတြင္လိုရင္းအတိုခ်ဳပ္ေျပာရလွ်င္ အစိုင္အခဲျဖစ္ေပၚလာတာက ဃနပညတ္ လို႔ေခၚပါသည္။ ပံုသ႑ာန္ေတြ ေပၚလာတာက သ႑ာနပညတ္လို႔ေခၚသည္၊ အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြက နာမပညတ္လိို႔ေခၚပါသည္။<br /><br /><br />ပရမတ္ဆိုရင္လဲ အက်ဥ္းအားျဖင့္ စိတ္၊ ေစတသိက္၊ ႐ုပ္၊ နိဗၺာန္ ဆိုေသာ ပရမတ္တရား ေလးပါးရွိသည္။ စိတ္မွာလဲအက်ယ္အားျဖင့္ (၁၂၁)ပါး ရွိျပန္သည္၊ ေစတသိက္မွာ (၅၂)ပါး၊ ႐ုပ္ (၂၈)ပါး၊ နိဗၺာန္တြင္ သဥပါဒိေသသနိဗၺာန္၊ အႏုပါဒိေသသ နိဗၺာန္ဟူ၍ (၂)ပါး စသည္ျဖင့္ ခြဲမယ္ဆိုရင္ ပရမတ္တရားသည္ စာလိုေတာ့ လြန္စြာ က်ယ္ဝန္းလွေပ၏၊ ဒါေတြကို အကုန္သိမွ ပရမတ္တရားကို သိတယ္ေခၚသလား၊ ဒီပရမတ္ေတြကိုသိမွ နိဗၺာန္ကို ရမွာ လားဆိုရင္မဟုတ္ပါဘူး၊ ေစာေစာက ေျပာျပခဲ့သည့္အတိုင္း ေဒသနာနည္းအားျဖင့္ ပညတ္၊ ပရမတ္သည္ က်ယ္ဝန္းေနတာပါ၊ ေယာဂီမ်ား ခႏၶာမွာ ဉာဏ္ျမင္ႏွင့္ ရွင္းရင္ေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ႔ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ။<br /><br /><br />ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္ကို ခႏၶာမွာ ဉာဏ္ျမင္နဲ႔ ဘယ္လိုရွင္းမလဲဆိုရင္ ေယာဂီမ်ား ခႏၶာထဲမွာ ဉာဏ္နဲ႔ စိုက္ၿပီး ေပၚဒါကိုသာ မွတ္ေနပါ၊ ကိုယ္မွာ ေတြ႕တိုင္း ေတြ႕တိုင္း ဉာဏ္နဲ႔ျမင္ဒါေတြ ဟာ ပရမတ္ေတြခ်ည္းပါ။ ကိုယ္မွာလာမေတြ႕လို႔ ဉာဏ္နဲ႔မျမင္ရဒါ ပညတ္ တရားခ်ည္းမွတ္၊ ပညတ္တရား တကယ္တန္း ဉာဏ္နဲ႔ရွာရင္ မရွိတဲ့တရား မရွိလို႔ မေတြ႕ရတဲ့တရားတဲ့၊ ပရမတ္တရားက တကယ္တန္း ဉာဏ္နဲ႔ရွာရင္ အဟုတ္ရွိတဲ့တရား အဟုတ္ရွိလို႔ ကိုယ္နဲ႔ အဟုတ္ေတြ႕ရတဲ့တရားအစစ္ပါ။<br /><br />ခႏၶာမွာ ဉာဏ္စိုက္ၿပီး မွတ္လိုက္ေတာ့ ပူဒါေတြကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ေအးဒါေတြလည္း ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ လႈပ္ထာေတြလည္း ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။ ရွိန္ရွိန္ ရွိန္ရွိန္နဲ႔လည္း ေတြ႕ရလာပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္မွာ ေတြ႕တဲ့တရားေတြဟာ သႏိၵ႒ိကဂုဏ္ေတာ္အတိုင္း ကိုယ္တိုင္သိအပ္တဲ့ ပရမတ္တရားအစစ္ေတြေပါ့။<br />ေယာဂီမ်ား ကိုယ္မွာ ေတြ႕တဲ့ အပူဓာတ္ထဲမွာ အစိုင္အခဲေတြလည္း မပါေတာ့ပါဘူးေနာ္။ ေတြ႕လည္းမေတြ႕ရ ေတာ့ပါဘူး။ ျမင္လည္းမျမင္ရေတာ့ဘူးေနာ္။<br /><br />အစိုင္အခဲျဖစ္ေနတာေတြက ဃနပညတ္ လို႔ေခၚတယ္။<br /><br />ေယာဂီမ်ားခႏၶာမွာ ဉာဏ္နဲ႔ေတြ႕ရတဲ့ အပူဓာတ္ထဲမွာ အစိုင္အခဲဆိုတာလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ပါလည္းမပါေတာ့ပါသျဖင့္ အစိုင္အခဲကို မေတြ႕မျမင္ရတာသည္ ပရမတ္အစစ္ကိုျမင္၍ ဃနပညတ္စင္သြားပံု၊ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဉာဏ္နဲ႔ရွာလို႔ေတြ႕ရတာက ပရမတ္၊ မရွိဒါက ပညတ္ပါ။<br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;">ရွိဒါျမင္ မရွိဒါစင္။<br />ပရမတ္ျမင္ ပညတ္စဥ္။<br />ပရမတ္ေပါက္ ပညတ္ေပ်ာက္။<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-410923731824895151?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-77927164628887654842009-05-11T22:11:00.003+06:302009-05-11T22:29:09.146+06:30<div align="justify">ဒါဆိုရင္ ဆင္းရဲဒါ၊ ခ်မ္းသာဒါနဲ႔ ပတ္သက္၍ ေျပာၾကအံုးစို႔။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ကိုယ္ထဲက ဆင္းရဲဒါေပၚလာရင္ ဆင္းရဲဒါလို႔မွတ္ပါ။ ခ်မ္းသာဒါ ေပၚလာရင္လဲ ခ်မ္းသာ ဒါလို႔ဘဲမွတ္ပါ။ ဆင္းရဲဒါ ခ်မ္းသာဒါ ကိုယ္မွာ ဘယ္လို ေပၚတတ္သလဲဆိုရင္ မခံသာတဲ့ ေဝဒနာမွန္သမွ် ကိုယ္ထဲက ေပၚလာရင္ ဆင္းရဲဒါ လို႔မွတ္ပါ။ ခံသာတဲ့ ေဝဒနာမွန္သမွ် ကိုယ္ထဲက ေပၚလာရင္ ခ်မ္းသာဒါ လို႔မွတ္ပါ။ မူးဒါ၊ ကိုက္တာ၊ ေအာင့္တာ၊ ေတာင့္တင္းထံုက်င္တာစသည္ မွန္သမွ် ဆင္းရဲဒါလို႔ခ်ည္းမွတ္ရပါမယ္။ တစ္ခုစီခြဲရင္ေတာ့ မူးရင္ မူးဒါမွတ္၊ ကိုက္ရင္ ကိုက္တာမွတ္၊ ေအာင့္ရင္ ေအာင့္တာမွတ္၊ နာရင္ နာဒါမွတ္၊ က်င္ရင္ က်င္ဒါမွတ္၊ ထံုရင္ ထံုဒါမွတ္၊ အဲဒါ ဆင္းရဲတဲ့ သေဘာေတြဘဲ။ ေနေကာင္းထိုင္သာနဲ႔ ခ်မ္းသာတဲ့ ေဝဒနာသေဘာေလး ကိုယ္ကေပၚလာရင္ ခ်မ္းသာဒါလို႔မွတ္ပါ။ ေယာဂီတို႔ သေဘာက်ၾကရဲ႕လား၊ ရွင္းပါရဲ႕လား။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ေယာဂီမ်ား အရင္တုန္းက လက္ကပူတယ္၊ ေျခကပူတယ္၊ အသားကပူတယ္၊ အေရကပူတယ္၊ ငါပူတယ္၊ သူပူတယ္၊ သား-ကပူတယ္၊ သမီး-ကပူတယ္ စသည္ျဖင့္ လက္နဲ႔၊ အပူနဲ႕ေျခ စသည္နဲ႔ မကြဲဘဲ မွတ္လာခဲ့တာေတြ သည္ အမွားႀကီး မွားေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအမွားေတြက ဘယ္ရက္ ဘယ္အခ်ိန္ကစၿပီးမွားလာသလဲဆိုရင္ အစမထင္ေသာ သံသရာကစၿပီး မွားလာခဲ့တဲ့ အမွားေတြပါ။ မသိမႈေတြေၾကာင့္ မွားလာခဲ့ေသာအမွားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ မသိမႈေၾကာင့္လည္း အမွားတာရွည္ပါတယ္။ယခု အပူႏွင့္ လက္ ကြဲပါၿပီ၊ အပူႏွင့္ငါ ကြဲပါၿပီ၊ ပူဒါ က လက္မဟုတ္၊ လက္သည္ပူဒါမဟုတ္၊ လက္ တျခား ပူဒါ တျခား၊ ပူဒါ က သာ ပူတာ၊ လက္က ပူဒါမဟုတ္လို႔မွတ္လိုက္ပါသျဖင့္ အရင္က အမွတ္ေတြထက္ ပိုထူးသြား တယ္ေနာ္။ အမွတ္ထူးေတာ့ အသိအျမင္ပါထူးသြားပါၿပီ။ အသိအျမင္ေတြပါထူးသြားရင္ အယူေတြပါထူးလာတတ္ပါတယ္။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">အျမင္ထူးလာတာကို ဝိပႆနာလို႔ေခၚပါတယ္။ ဝိပႆနာဆိုတာ ပါဠိစကားပါ။ ဝိ-ဆိုတာ အထူး၊ ပႆနာ-ဆိုတာ ျမင္တာ။ ပုဒ္ႏွစ္ခုေပါင္းေတာ့ အထူးျမင္တာပါ။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">အျမင္ထူးတာ ဝိပႆနာ။အသိထူးတာ ဝိပႆနာ။အယူထူးတာ ဝိပႆနာ။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">ပူဒါကပူသည္၊ ေအးဒါက ေအးသည္၊ လႈပ္ထာကလႈပ္သည္၊ ငါကပူသည္ မဟုတ္၊ သူကပူသည္ မဟုတ္၊ သားက ပူသည္ မဟုတ္၊ သမီးက ပူသည္ မဟုတ္လို႔ ရႈမွတ္လိုက္ျခင္းသည္ အရင္အမွတ္၊ အရင္အသိ၊ အရင္အျမင္၊ အရင္အယူတို႔ထက္ ထူးျခားသြားျခင္းေၾကာင့္ အမွတ္ထူး အျမင္ထူး၊ အသိထူး၊ အယူထူးတဲ့ ဝိပႆနာလို႔ ေခၚပါသည္။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">အမွတ္ထူး အျမင္ထူး၊ အသိထူး၊ အယူထူးတဲ့ ဝိပႆနာဥာဏ္ ဝိပႆနာ ပညာတို႔ျဖင့္ သြားမွသာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ႏိုင္တယ္။ ခႏၶာမွာ ယခုလို အသိဥာဏ္ထူးေတြရွိေနတဲ့ ေယာဂီသည္ နိဗၺာန္ႏွင့္ နီးနီးေလး ရွိပါေတာ့တယ္ဆိုတာ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ႏွင့္ ေသခ်ာစြာမွတ္သားၾကပါ။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">တရားအလုပ္အားထုတ္ေနၾကတဲ့ ေယာဂီမ်ားအေနနဲ႔ ႐ုပ္ဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္အတိုင္း ႐ုပ္(၂၈)ပါးကို လကၡဏာ၊ ရသ၊ ပစၥဳပ႒ာန္၊ ပဒ႒ာန္ ႏွင့္တကြ ေရတြက္တတ္ ေျပာတတ္မွ ႐ုပ္ကို သိတယ္ ေခၚတယ္၊ နာမ္ဆိုရင္လဲ စိတ္၊ ေစတသိက္ေတြကို လကၡဏာ၊ ရသ၊ ပစၥဳပ႒ာန္၊ ပဒ႒ာန္ ႏွင့္တကြ အက်ယ္ကို ေရတြက္ျပႏိုင္မွ ေျပာႏိုင္မွ နာမ္ကို သိတယ္ေခၚတယ္။ အခုလို နာမ္နဲ႔႐ုပ္ကိုလဲသိမွ၊ ဘုန္းႀကီးေဟာတာေတြလည္း မွတ္မိမွ ေယာဂီတို႔ မဂ္ဥာဏ္၊ ဖိုလ္ဥာဏ္ နိဗၺာန္ကို ရမွာလို႔ အထင္မမွားလိုက္ပါနဲ႔၊ အားမငယ္ပါနဲ႔ေနာ္၊ ေဒသနာနည္းအရ အက်ယ္ခ်ဲ႕ျပလို႔သာ မ်ားေနတာပါ။ က်ယ္ေနတာပါ။ ေယာဂီမ်ားအားထုတ္မႈဆိုတဲ့တရားအလုပ္ကေတာ့ အလြယ္ေလး အက်ဥ္းေလးဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္သားၾကပါ။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">အေျပာမွာ က်ယ္၊ အလုပ္မွာ လြယ္၏။</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><em><strong></strong></em> </div><div align="justify"><em><strong>ဆက္ရန္...</strong></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-7792716462888765484?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-75468751226381364362009-05-09T22:56:00.003+06:302009-05-09T23:20:13.488+06:30<div align="justify">ယခုလို ဝိပႆနာဥာဏ္ႏွင့္ ခႏၶာမွာ အျမင္မွန္ကို မရရွိၾကေသးတဲ့ (အႏၶပုထုဇဥ္) ပုဂိၢဳလ္ေတြကေတာ့ ပူဒါနဲ႕ လက္နဲ႔၊ ပူဒါနဲ႔ အသားနဲ႔၊ ပူဒါ နဲ႔ ငါနဲ႔၊ ပူဒါနဲ႔ ကိုယ္စသည္ မကြဲၾကပါဘူး။ ေအးဒါလႈပ္ထာနဲ႔ လက္ေျခနဲ႔၊ ေအးဒါလႈပ္ထာနဲ႔ အသားနဲ႔၊ ေအးဒါလႈပ္ထာနဲ႔ ငါနဲ႔၊ ေအးဒါလႈပ္ထာနဲ႔ ကိုယ္စသည္ မကြဲဘူးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ-ပူဒါကို လက္က ပူေနဒါ၊ ေအးဒါ လႈပ္ထာကို လက္မွတ္ေနတတ္ပါတယ္၊ ပူဒါ၊ ေအးဒါ၊ လႈပ္ထာ ကို ေျခကလို႔ မွတ္ေနတတ္ပါတယ္။ အသား၊ အေရကလို႔ မွတ္ေနတတ္ပါတယ္။ ငါျဖစ္ေနဒါလို႔မွတ္ေနတတ္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ႀကီးမွာ ျဖစ္ေနတယ္လို႔မွတ္ထင္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွတ္ေနတာ ျမင္ေနတာ က လမ္းမွား၊ အျမင္မွားေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">လက္နဲ႔ အပူနဲ႔မကြဲ အႏၶပုထုဇဥ္ဘဲ။</div><div align="justify">လက္နဲ႔ အေအးနဲ႔မကြဲ အႏၶပုထုဇဥ္ဘဲ။</div><div align="justify">လက္နဲ႔ လႈပ္ထာနဲ႔မကြဲ အႏၶပုထုဇဥ္ဘဲ။ </div><div align="justify">လက္နဲ႔ ပူဒါနဲ႔ကြဲ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ဘဲ။</div><div align="justify">လက္နဲ႔ ေအးဒါနဲ႔ကြဲ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ဘဲ။</div><div align="justify">လက္နဲ႔ လႈပ္ထာနဲ႔ကြဲ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ဘဲ။</div><div align="justify">တြဲေနတာက ပညတ္၊ ကြဲေနဒါမွ ပရမတ္။</div><div align="justify">မကြဲဒါက ပညတ္၊ ကြဲေနဒါမွ ပရမတ္။<br />ပညတ္ပရမတ္မကြဲ၊ အႏၶပုထုဇဥ္ဘဲ။ </div><div align="justify">ပညတ္ ပရမတ္ကြဲ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ဘဲ။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ဒါေၾကာင့္ အႏၶပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မလြတ္ေသး၊ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာနဲ႔ေဝး။ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အပါယ္ခြင္မေရာက္ေဝး၊ နိဗၺာန္ေပါက္ လမ္းစေပး စသည္ျဖင့္ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက လကၤာစီကံုးထားခဲ့ပါသည္။ ေယာဂီမ်ား စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။ ပူဒါ ကသာ ပူဒါ ကို လက္က ပူတယ္လို႔ မွတ္လွ်င္ တစ္ခ်က္ မွားၿပီ၊ ပူဒါကို လက္ လို႔မွတ္ေနလို႔တဲ့။ ပူဒါ ကို လက္နဲ႔ မကြဲလို႔တဲ့။ ငါ့လက္က ပူတယ္လို႔မွတ္ရင္ (၂) ခ်က္မွားၿပီ၊ ပူဒါကို ငါလို႔ လဲ မွတ္တယ္။ လက္လို႔လဲ မွတ္တယ္။ ငါ့သား လက္ကေလး ပူတယ္လို႔ မွတ္ရင္ (၃) ခ်က္မွားၿပီ၊ ပူဒါကို ငါလို႔လဲ မွတ္ေနတတ္တယ္၊ အသားလို႔လဲ မွတ္ေနတတ္တယ္။ လက္လို႔လဲမွတ္ေနတတ္တယ္။ အဲဒီလိုမွတ္ထာမ်ိဳးေတြ ယူဆတာမ်ိဳးေတြက ဥာဏ္မ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ေတာ့အေတာ္မွားတဲ့ အယူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ဒါေၾကာင့္-ဒီအယူမ်ိဳးကို <strong>မိစၦာ ဒိ႒ိ</strong> အယူလို႔ေခၚတယ္။ <strong>အတၲဒိ႒ိ</strong>အယူလို႔ ေခၚတယ္။ <strong>သကၠယ ဒိ႒ိ</strong>အယူလို႔လဲ ေခၚတယ္။ ဒီ-ဒိ႒ိအယူရွိေနသမွ် ကာလပတ္လံုး အပါယ္ ေလးပါး က်ျခင္းေဘးမွ ဘယ္ေတာ့မွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးဘူးတဲ့။ ကုသိုလ္ အရွိန္ကေလး မကုန္ခင္ ကုသိုလ္အရွိန္ေလး ရွိေနသမွ်ေတာ့လူ႔ဘဝ နတ္ဘဝ၊ ျဗဟၼာဘဝမွာ ေခတၲခဏအခိုက္အတန္႔ ေနၾကရေသး၏။ ၄င္းကုသိုလ္ကံ အရွိန္ကုန္သြားဒါနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ထဲ အပါယ္ေလးပါးျပန္က်ရအံုးမွာအမွန္ဘဲတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ မာန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက <strong>“ဒိ႒ိမကြာ ပုဂၢိဳလ္မွာလွ်င္ လူတြင္ မႏၶတ္ နတ္မွာသိၾကား မိုးဖ်ား ျဗဟၼာ ျဖစ္တံုပါလည္း ခႏၶာၿပိဳကြဲကုသိုလ္စဲက ေဖါက္လြဲပါယ္ရြာ ေရာက္ၿမဲ ခါတည့္။”</strong> လို႔ မိန္႔ဆိုေတာ္မူခဲ့ေပသည္။ လက္ကို နမူနာထားၿပီး ေသခ်ာစြာ ရွင္းျပလိုက္ၿပီျဖစ္ပါသျဖင့္ က်န္ရွိေသာ ေျခ၊ အသားအေရ စသည္တို႔ကို ဒီအတိုင္းသာ ေယာဂီမ်ား ခ်ဲ႕၍ သိၾကေစခ်င္ပါသည္။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><em>ဆက္ရန္.....</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-7546875122638136436?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-27221852494110287212009-05-08T21:26:00.004+06:302009-05-08T22:23:21.478+06:30<div align="center"><strong>သာသနာေတာ္ သကၠရာဇ္ ၂၅၁၀ ခု၊<br />ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၃၂၈ ခု၊</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>ေက်းဇူးရွင္ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏</strong></div><div align="center"><strong>အေႏၱဝါသိက တပည့္ရင္းျဖစ္ေသာ</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>ပဲခူးၿမိဳ႕၊ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ ၌ </strong></div><div align="center"><strong>သီတင္းသံုး ေနထိုင္ေတာ္မူေသာ</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>ကမၼ႒ာနာစရိယ အရွင္ေတေဇာသာရ</strong></div><div align="center"><strong>ေရးသားအပ္ေသာ</strong></div><div align="center"><strong>နည္းျပ ဝိပႆနာ သင္ခဏ္းစာ</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>၁၃၂၈ ခု၊ နယုန္လ။ </strong></div><br /><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>နည္းျပ ဝိပႆနာ သင္ခဏ္းစာအလုပ္ေပးစကားအတိုခ်ဳပ္<br /></div></strong><div align="justify"> </div><div align="justify">မိမိစိတ္ျဖင့္ မိမိကိုယ္ေပၚ၌ ျဖစ္ေပၚတာကို အၿမဲမျပတ္ ႐ႈမွတ္ေနတဲ့အလုပ္သည္ ဝိပႆနာအလုပ္ဟူ၍ ေခၚပါတယ္။ အက်ယ္နည္းနည္း ခ်ဲ႕ေျပာျပပါအံုးမယ္။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">မိမိစိတ္ႏွင့္ ႐ႈမွတ္ေနရပါမယ္။ ကိုယ္ႏွင့္လုပ္လို႔ မရပါ။ ႏႈတ္နဲ႔ ရြတ္ဆိုၿပီး စီးျဖန္းေနလို႔မရပါ။အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၲ ပါးစပ္မွ ရြတ္ဆိုၿပီး ပုတီးစိတ္ေနျခင္းသည္လည္း ဝိပႆနာအလုပ္ မဟုတ္ပါ။ ဝိပႆနာ အလုပ္ကို ကိုယ္ ႏွင့္ ႏႈတ္ လုပ္လို႔မရပါဘူး။ ဝိပႆနာ အလုပ္ဆိုတာ စိတ္နဲ႔လုပ္မွ ရ၏။ ကိစၥၿပီး၏။ ကိုယ္ျဖင့္ လုပ္လဲမရ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ရြတ္ဖတ္ၿပီး အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၲစသည္ျဖင့္ စီးျဖန္းေနလို႔လဲမရပါဘူးေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ဝိပႆနာ အလုပ္ဆိုတာ အဇၩတၲကို ရႈမွတ္ျခင္းကိစၥက ပဓာန လိုရင္းအခ်ဳပ္ပါ၊ အဇၩတၲကို ရႈမွတ္ျခင္းကိစၥၿပီးဆံုးခဲ့ေသာ္ အလံုးစံုေသာ အဇၩတၲေရာဗဟိဒၶေရာ အတိတ္-အနာဂတ္-ပစၥဳပၸန္-ကာလ သံုးပါးမွာရွိတဲ့ ႐ုပ္နာမ္ ေတြကို အလံုးစံု႐ႈမွတ္ျခင္းကိစၥ ၿပီးစီးတယ္ဆိုတာမွတ္ပါ။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">ကိုယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ကိုယ္ဆိုသည္မွာ အပ္ဖ်ားေလးနဲ႔ျဖစ္ေစ၊ စူးေလးနဲ႔ျဖစ္ေစ၊ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အရာဝတၳဳျဖင့္ ျဖစ္ေစ ထိလို႔ သိတဲ့ေနရာ အရပ္မွန္သမွ်ကို ဝိပႆနာရႈမွတ္တဲ့အလုပ္မွာ ကိုယ္ဟူ၍ မွတ္ၾကပါ။ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဝတၴဳျဖင့္ ထိလို႔မသိတဲ့ ဆံပင္၊ ေျခသည္း၊ လက္သည္း စသည္တို႔ကို ကိုယ္ဟူ၍ မေခၚရပါဘူး။ ကိုယ္ဆိုရင္ တစ္ကိုယ္လံုးကို ဆိုလိုပါတယ္။ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ကိုယ္ဆိုတာကို ေယာဂီတို႔ သေဘာေပါက္ၾကပါၿပီ။<br />ေယာဂီတို႔ ကိုယ္ဆိုတာ သိၿပီဆိုရင္ မ်က္လႊာေလးအသာခ်ၿပီး ခႏၶာဥာဏ္စိုက္လိုက္ရေအာင္။ ခႏၶာဥာဏ္စိုက္ၿပီး ကိုယ္က ေပၚဒါကို မွတ္ေနရပါမယ္။ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို ျမင္ေနရင္ ဒါဆိုအမွတ္မွား ေနပါတယ္။ ျဖစ္တာ ေပၚဒါ ျဖစ္ေပၚဒါ အတူတူလို႔မွတ္။ <strong>မွတ္</strong>-ဆိုတဲ့ စကား၊ <strong>႐ႈ</strong>-ဆိုတဲ့စကား ႏွင့္ <strong>သိ</strong>-ဆိုတဲ့စကား ဒီစကားလံုးသံုးႏႈန္းမ်ားကို အတူတူလို႔သာ မွတ္ၾကပါ။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">ကိုယ္မွာ ေပၚဒါကို မွတ္တာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ၊ ေပၚဒါက ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးေပၚတတ္သလဲဆိုရင္ (၅)မ်ိဳး ေပၚတတ္တယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာစြာ မွတ္ပါ။ (၅) မ်ိဳး က ဘာေတြလဲဆိုရင္ </div><div align="justify">၁) ပူဒါ </div><div align="justify">၂) ေအးဒါ </div><div align="justify">၃) လႈပ္ထာ </div><div align="justify">၄) ဆင္းရဲဒါ</div><div align="justify">၅) ခ်မ္းသာဒါ </div><div align="justify">ေပၚဓာတ္ (၅) မ်ိဳး လို႔လဲေခၚတယ္။ အလုပ္ဓာတ္လို႔လဲေခၚတယ္။ ေယာဂီတို႔ ႐ႈမွတ္ရန္တရား ငါးမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ (၅) မ်ိဳးအျပင္ မွတ္ရမွာမရွိပါ။ ေပၚဒါ ငါးမ်ိဳးသည္ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ေပၚတတ္ပါတယ္။<br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">ကိုယ္မွာ ပူဒါ ေပၚလာရင္ “ပူဒါ က ပူဒါ” လို႔မွတ္ပါ။ ပူဒါ ကို သိေနပါ။ (ပူဒါ) အသား၊ အေရ၊ လက္၊ ေျခ၊ ငါ၊ ကိုယ္၊ ငါ့ကိုယ္ က ပူေနဒါ မဟုတ္ပါ။ ပူဒါ က ပူဒါပါ။ ပူဒါေပၚလို႔ ပူပါတယ္ လို႔မွတ္ေနပါ။ သိေနပါ။ မွတ္ေနပါ။ ယခုလို ဥာဏ္အျမင္နဲ႔ က်ေတာ့ ရွင္းသြားပါတယ္။ ေအးဒါ ႏွင့္ လႈပ္ထာ မွာလဲ ေအးဒါ ေအးဒါ၊ လႈပ္ထာ က လႈပ္ထာ လို႔သာမွတ္ရပါမယ္။ အသားအေရ က ေအးဒါ၊ လႈပ္ထာလို႔ မမွတ္ရပါ။ ကိုယ္မွာ ေပၚတာတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို မွတ္ရပါမယ္။ ငါ့ကိုယ္က ေအးဒါ လႈပ္ထာလို႔ မမွတ္ရပါဘူး။မေပၚခင္လည္း လိုက္မရွာရပါဘူး။ ေပၚတာကိုလည္း ေစာင့္ရတာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ဒါျဖင့္ ပူဒါ၊ ေအးဒါ၊ လႈပ္ထာက တျခား၊ လက္က တျခား၊ ပုူဒါ၊ ေအးဒါ၊ လႈပ္ထာ က တျခား၊ အသားက တျခား၊ ပူဒါ၊ ေအးဒါ၊ လႈပ္ထာက တျခား၊ ေျခေထာက္က တျခား၊ ငါက တျခား၊ ကိုယ္က တျခား။ တျခားစီပါ၊ မေရာပါဘူး။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">(မေရာဘဲ တျခားစီေနဒါ ကြဲျပားေနဒါကို ဥာဏ္မွာသိပါေစ)။ ဥာဏ္မွာ ကြဲကြဲျပားျပား သိေအာင္ ႀကိဳးစား႐ႈမွတ္အားထုတ္ၾကပါလို႔ အားေပးတိုက္တြန္းပါတယ္။</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><em></em></strong> </div><div align="justify"><strong><em>ဆက္ရန္.....</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-2722185249411028721?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-92114432547739100972009-05-01T13:24:00.005+06:302009-05-01T13:49:17.138+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">အခ်ိန္တန္ၿပီ</span><br /><br />ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ပဋိပတိၲသာသနာျပဳလုပ္ငန္း၌ တရားျပသ ေဟာေျပာျခင္းကို မ်ားစြာေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူ၏။ သက္ေတာ္ႀကီးရင့္လာေသာအခါ ယခင္ကႏွင့္မတူ တရားေဟာၿပီးခ်ိန္တြင္ေမာပန္းႏြမ္းလ်မႈမ်ားရွိလာခဲ့၏။ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားက နယ္ထြက္၍ တရားမျပရန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတာင္းပန္ၾကပါေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ မူလကသစ္ဝိုင္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးသို႔ လာေရာက္တရားအားမထုတ္ႏိုင္ၾကေသာ အသက္ႀကီးသူမ်ား၊ နယ္သူနယ္သားမ်ား၊ အစ စႏြမ္းပါးေသာ ေက်းလက္ေနျပည္သူမ်ားအား တရားကို သိေစခ်င္ နားလည္ေစခ်င္ေသာ ေမတၲာ၊ ဂ႐ုဏာ၊ ေစတနာတရားတို႔ျဖင့္ သာသနာတာဝန္ကို ေနာက္မတြန္႔စတမ္းထမ္းေဆာင္ေတာ္မူခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ တစ္ႏွစ္တာပတ္လံုး ရက္အားမရွိေအာင္ တရားပြဲမ်ားျပည့္လ်က္ရွိရာ ၁၃၂၇-ခုႏွစ္ နတ္ေတာ္လတြင္ ပဲခူးၿမိဳ႕ လိပ္ျပာကန္တရားပတ္ခ်ိန္သို႔ ေရာက္ရွိ လာခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ အလုပ္ေပးတရားႏွင့္သီလတရား၊ သမာဓိတရား၊ သင္သိ ဝိပႆနာႏွင့္ က်င့္သိဝိပႆနာတရားမ်ားေဟာၿပီးခ်ိန္၌ ခါးႏွင့္ လက္ျပင္မ်ား နာက်င္ကိုက္ခဲ လာ၏။ တရားကို ကိုယ္တိုင္မေဟာၾကားႏိုင္ေတာ့ပါ၊ တိတ္ရေကာဒါမ်ားျဖင့္ေဟာရ၏။ ပံုမွန္ ျဖစ္ေနၾကအဆစ္နာေဝဒနာ အျဖစ္ထင္မွတ္ေတာ္မူခဲ့ၾက၏။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ခန္႔ၾကာေသာအခါ တရားေဟာဆံုးမျပန္၏။ ထို႔ေနာက္တြင္ လွည့္မရေအာင္ နာက်င္ကိုက္ခဲလာေတာ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ က်န္းမားေရးကို အၿမဲဂ႐ုစိုက္ေနၾကေသာ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားသည္ ဆရာေတာ္ဘုရားအတြက္ ေဆးဝါး၊ ဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ားႏွင့္ ဓာတ္စာမ်ားျဖင့္ အထူးေစာင့္ေရွာက္ ၾက၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ဇက္ႏွင့္ လည္ပင္း လက္ျပင္မ်ား နာက်င္ေနေသာေဝဒနာ၊ ဆြမ္းမဘုဥ္းေပးႏိုင္ေသာ ေဝဒနာမ်ားၾကားတြင္ တရားပြဲၿပီးဆံုးသည္အထိ ကိုယ္တိုင္တရား ေဟာရန္ႀကိဳးပမ္းေတာ္မူခဲ့ေသး၏။ တရားၿပီးဆံုးကာနီးခ်ိန္တြင္ အဖ်ားဝင္လာျပန္၏။ အဖ်ား ျပင္းထန္လာသျဖင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕ ခ႐ိုင္ဆရာဝန္ႀကီးႏွင့္ အထူးၾကပ္မတ္ခါ (၁၁)ရက္ၾကာ ကုသၾက ၏။ တပည့္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ မုကၡမူ ဦးအာစဏၰ၊ ပဲခူးၿမိဳ႕ ကသစ္ဝိုင္မွ ဦးေတေဇာသာရ၊ စစ္ေတာင္း ဦးဝိဇၨာဘာသ၊ ကသစ္ဝိုင္ ဦးဥကၠ႒တို႔ႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား အထူးေစာင့္ေရွာက္လွ်က္ ရွိေနၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာ အဖြဲ႕ ဝင္မ်ားက ဆရာေတာ္ဘုရားကို ရန္ကုန္သို႔ ပင့္ေဆာင္ ကုသရန္ ခြင့္ေတာင္းၾကေသာေၾကာင့္ နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္ (၇)ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဇီဝိတဒါနေဆး႐ံုႀကီးသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ကုသ ခဲ့ၾကပါသည္။ ရန္ကုန္သို႔ေျပာင္းေရြ႕ၿပီး (၇)ရက္ခန္႔ၾကာေသာအခါ ဆရာေတာ့္ေဝဒနာသည္ ကင္ဆာျဖစ္ေနေၾကာင္းကို ဆရာဝန္ႀကီးမ်ားက အေျဖထုတ္ေပးၾကပါသည္။<br />ရိပ္သာအဖြဲ႕ဝင္လူႀကီးမ်ား၊ ဆရာဝန္ႀကီးမ်ား၊ တပည့္သံဃာမ်ား၊ ဒါကာ ဒါကာမမ်ားက ကိုယ္ စြမ္းရွိသမွ် ႀကိဳးစားကုသေပးၾက၊ လိုေသးမရွိေအာင္ ကူညီေဆာင္ရြက္ၾကခဲ့ပါ၏။ထို႔ေနာက္ ေဝဒနာျပင္းထန္မႈေၾကာင့္ ဆြမ္းဘုဥ္းမေပးႏိုင္ပါ၊ ညေနပိုင္းမ်ားတြင္ ျပင္းထန္ေသာ ေဝဒနာကို ပိုခံစားရ၏။ ရန္ကုန္တြင္ ကုသခ်ိန္ (၁၀)ရက္ခန္႔ၾကာေသာအခါ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ဆြမ္းကို (၂)ရက္၊ (၃)ရက္ခန္႔ျပန္ဘုဥ္းေပးႏိုင္၏။ ထိုအခါ တပည့္မ်ားႏွင့္ ဒါကာ၊ဒါကာမမ်ားသည္ လြန္စြာအားရေက်နပ္ၿပီး သက္သာသြားမည္ဟုထင္ၾကျပန္၏။ သို႔ေသာ္ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ ေဝဒနာမွာ တစ္ရက္ထက္တစ္ရက္ပိုမိုျပင္းထန္လာခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားကို ကုသေပး ၾကပါေသာဆရာဝန္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႕ဝင္လူႀကီးသည္ အထူးၾကပ္မတ္၍ ႀကိဳးစားကုသေပး ၾကပါသည္။ ဆရာေတာ့္ေဝဒနာသည္ ျပင္းထန္မႈေၾကာင့္ သတိလစ္သည္ အထိပင္ ျဖစ္ေနရွာ ၏။ ထို႔ေနာက္ တပည့္သံဃာမ်ား၊ ဆရာဝန္ႀကီးမ်ား၊ ရိပ္သာအဖြဲ႕ဝင္လူႀကီး၊ ရင္းႏွီးေသာ ဒါကာ ဒါကာမမ်ားအားလံုးတိုင္ပင္၍ ဆရာေတာ္ဘုရားကို ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ (၆)ရက္ နံနက္ (၆)နာရီ ရထားျဖင့္ မူလကသစ္ဝိုင္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးသို႔ ျပန္လည္ပင့္ေဆာင္ေတာ္မူ ခဲ့ၾကပါသည္။ ရန္ကုန္တြင္ (၂၉)ရက္ၾကာ ေဆးကုသခဲ့ရ၏။<br /><br /><br />ထိုမွတဖန္ ေဝါၿမိဳ႕မွ ျမန္မာသမားေတာ္ႀကီး ဦးစံေရႊႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ဗမာ့ေဆးဝါးမ်ားႏွင့္ ထပ္မံကုသၾကပါသည္။ ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ (၇)ရက္ေန႔တြင္ စ၍ မ်ားစြာ ၿငိမ္သက္ေတာ္မူ၏။ ေရေတာင္းသည္မွအပ မည္သည့္စကားမ်ားကိုမွ် မမိန္႔ေတာ့ပါ။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ အိပ္ေပ်ာ္ ေနဟန္ သို႔မဟုတ္ တရားႏွလံုးသြင္းေနဟန္ရွိ၏။ ထင္ရွားသည္မွာ ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္(၉) ရက္ေန႔တြင္ က်ံဳတူဆရာေတာ္ဘုရားႏွင့္ ကံဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္မ်ား ႂကြေရာက္လာၿပီး “ဦးေရဝတေနေကာင္းရဲ႕လား” ဟု ေမးေသာအခါ ေခါင္းၿငိမ့္၍ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့ၿပီးလွ်င္ မ်က္စိမွိတ္လွ်က္ တရားကို ဆက္လက္ႏွလံုးသြင္းေတာ္မူေန၏။<br />ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ နတ္ေတာ္လဆန္း (၁၂)ရက္ေန႔မွ ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ (၉)ရက္ေန႔အထိတစ္လႏွင့္ (၁၂)ရက္ၾကာ ျပင္းထန္ေဝဒနာခံစားကာ ေဆးကုေနစဥ္ ၁၃၂၇-ခုႏွစ္၊ ျပာသို လျပည့္ေက်ာ္ (၉)ရက္ စေနေန႔ နံနက္ (၁၁)နာရီ မိနစ္(၅၀)အခ်ိန္တြင္ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ခႏၶာဝန္ခ်ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ေက်းဇူးရွင္မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးသည္ သက္ေတာ္ (၄၃)ႏွစ္၊ ဝါေတာ္ (၂၃)ဝါ မွအစျပဳ၍ သက္ေတာ္ (၆၂)ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ (၄၂) ဝါ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္အထိ ကသစ္ဝိုင္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးတြင္ သီတင္းသံုးခဲ့ပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ရဟန္းကိစၥ ႏွစ္ဓူရ၌ လံုလအားႀကီးေတာ္မူ၍ ဟိတ္ဟန္နည္းေသာ၊ ရဟန္းတို႔ သာသနာျပဳရာ၌ ျပဳလုပ္အားထုတ္အပ္ေသာ ဂႏၴဓူရ စာေပ သင္ၾကားပို႔ခ်ျခင္းကို သာမေဏဘဝမွ ရဟန္း(၂၂)ဝါ တိုင္ သာသနာတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ေသာ၊ ဝိပႆနာဓူရတြင္လည္း မိမိကိုယ္တိုင္ လည္းတရားအားထုတ္ သူတစ္ပါးကိုလည္း ေျပာေဟာျပသ ဆံုမေတာ္မူခဲ့ေသာ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ သိကၡာေတာ္ (၄၂) ဝါတိုင္တိုင္ အာယုကပ္သက္တမ္း ကုန္ဆံုးေတာ္မူသည္အထိ သာသနာ့တာဝန္ကို ေက်ပြန္စြာထမ္းရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ </span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-9211443254773910097?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-38468108615722608402009-04-30T10:39:00.004+06:302009-04-30T11:05:55.542+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">သာသနာျပဳခရီးစတင္ႂကြျခင္း</span><br /><br />ဆရာေတာ္ဘုရား သက္ေတာ္ (၄၅) သိကၡာေတာ္(၂၅)ဝါမွစ၍ အျခားၿမိဳ႕ရြာမ်ားသို႔စတင္၍ သာသနာျပဳခရီးႂကြေတာ္မူခဲ့၏။ ပထမဆံုးတရားျပေသာ ၿမိဳ႕မ်ားမွာ ဥကၠံ၊ မင္းရြာ၊ ကဝ၊ ဘုရားပ်ိဳႏွင့္ ဘုရားႀကီးတို႔ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားထံသို႔ တရားျပရန္ ပင့္ဖိတ္မႈေၾကာင့္ ႂကြေရာက္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ရြာမ်ားမွာ ခရမ္း၊ သံုးခြ၊ ပဲႏြယ္ကုန္း၊ ရန္ကုန္၊ ပဲခူး၊ သနပ္ပင္၊ မင္းရြာ၊ ေဝါ၊ ေရႊက်င္၊ ေညာင္ေလးပင္၊ ေက်ာက္တံခါး၊ ေက်ာက္ႀကီး၊ ပိန္းဇလုပ္၊ ေတာင္ငူ၊ သာဝတိၳၿမိဳ႕၊ စစ္ေတာင္း၊ ေမာ္လၿမိဳင္၊ က်ိဳက္ထို၊ ၿမိတ္၊ ဘုရားပ်ိဳရြာ၊ ေရႊေပါက္ပင္ရြာ၊ သရပ္ကုန္းရြာ၊ အုန္းႏွဲရြာ၊ တံတားရြာ၊ ဆယ္ရြာ၊ ျမစ္က်ိဳးရြာ၊ ေညာင္ခါးရွည္ရြာ၊ ပန္းညိဳရြာ၊ အုပ္ဖိုရြာ၊ ထိန္တပင္ရြာ၊ ဖိုးစပါယ္ရြာ၊ ပါတူကုန္းရြာ စသည္တို႔ျဖစ္၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ပတ္လံုး ေန႔ညဥ့္မျပတ္ ဝိပႆနာဓူရ တရားျပလုပ္ငန္းကို အားႀကိဳးမာန္တတ္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့၏။ တရားျပလုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ရန္ တရားရိပ္သာဌာနမ်ားကို ႂကြေရာက္ရာတြင္ မထင္မရွားသာမန္ပုဂိၢဳလ္ကဲ့သို႔သာ သြားလာေလ့ရွိသည္။ ေက်ာ္ေစာမႈကို စိုးရြံ႕ေတာ္မူ၏၊ <span style="font-weight: bold;">“မဟာ ပုေညာ မဟာဒုေကၡာ”</span> ဟူ၍ မိန္႔ဆိုတတ္မူ၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ နယ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္တရားျပသဆံုးမခ်ိန္ပိုမ်ား၍ ဆရာေတာ္၏ ကသစ္ဝိုင္ ဝိပႆနာလုပ္ငန္းစဥ္တရားမ်ားသည္ နယ္သူနယ္သားမ်ား နားလည္လြယ္ေစရန္ အထူးအဓိကထားေတာ္မူ၏။ စာခ်သံဃာဘဝတြင္ နယ္သို႔ျပန္၍ သာသနာျပဳ၏။ ပဋိပတိၲလုပ္ငန္းစဥ္ႏွင့္ သာသနာျပဳရာတြင္လည္း ေတာသူေတာင္သားမ်ား၊ ေက်းလက္ေဒသမ်ားသို႔သာ ဦးတည္လွ်က္ သာသနာျပဳေတာ္မူခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ သာသနာျပဳရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားသည္ ေလးနက္၏ မ်ားစြာအဓိပၸါယ္ရွိေတာ္မူ၏၊ အေျမႇာ္အျမင္ရွိ၏၊ ေမတၲာ ေစတနာမ်ားမ်ားျဖင့္ စြမ္းႏိုင္သမွ် သာသနာျပဳခဲ့ေတာ္မူ၏။ အလြန္ပင္ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းလွ၏။<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ကိုယ္က်ိဳးမငွဲ႔ေသာ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္</span><br /><br />ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ေျခဆစ္နာဒူးနာေသာ မထႏိုင္ေအာင္ ေဝဒနာျပင္းထန္ေနခ်ိန္၌ ေညာင္ ေလးပင္တရားပတ္ဖြင့္ခ်ိန္ျဖစ္၏။ တပည့္အႀကီးဆံုးျဖစ္ေသာ အလြန္အားထားရသည့္ မုကၡမူ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးအာစိဏၰႏွင့္ တပည့္ငယ္မ်ားကို ေစလႊတ္ခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ ဆရာေတာ္ သည္ ဆရာဝန္ႀကီး ဦးျမတ္ေက်ာ္ႏွင့္အတူ ေညာင္ေလးပင္သို႔ႂကြေရာက္၍ ပလႅင္ေပၚသို႔ မတက္ႏိုင္ ေသာ္လည္း တည္းေက်ာင္း၌ပင္ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚမွ သီတင္းသံုးရင္း အားပါးတရ တရားဓမၼမ်ားကို ေဟာၾကားေပးခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ တရားနိဂံုးဆံုးတိုင္း <span style="font-weight: bold;">(ေမတၲာ ေစတနာမ်ားမ်ားျဖင့္ ေဟာၾကားလိုက္ရေသာ တရားေတာ္မ်ားကို)</span> ဟူ၍ အျမဲပင္မိန္႔ဆိုကာ ေစတနာထက္သန္စြာျဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူေလ့ရွိ၏။ အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္တြင္ ေသြးတိုး၊ အဆစ္နာက်င္ျခင္း၊ လိပ္ေခါင္းေရာဂါမ်ားသည္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္အထိ ႏွိပ္စက္မႈကို ပဓာန မထားဘဲ သည္းခံ၍ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ထမ္းေဆာင္သြားခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရား သည္ ဝိပႆနာ ကမၼ႒ာန္းတရားမ်ားႏွင့္ ႏွလံုးသြင္းကာ ျပင္းထန္ေသာ ေဝဒနာမ်ားကို သည္းခံႏိုင္ ၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ မည္သည့္ကိစၥမွာမဆို သည္းခံမႈကိုသာ လက္ကိုင္ ထား၏။ <span style="font-weight: bold;">သည္းခံမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သည့္ကိစၥကိုမဆို မွားသည္ျဖစ္ေစ၊ မွန္သည္ျဖစ္ေစ သည္းခံၾက အ႐ံႈးဘက္ကသာေနၾကရန္ အျမဲဆံုးမေတာ္မူေလ့ရွိ၏။</span> တရားျပ သြားရာေနရာ ေဒသတြင္ ရာသီပူျပင္း၍ ဖုန္ေထာင္းေထာင္းထေနေသာ ေနရာမ်ားကို လည္း ႂကြေရာက္ရ၏၊ သီတင္းသံုး ေသာေနရာမ်ားရွိ အခက္ခဲမ်ားကို သည္းခံေတာ္မူ၏။ ဆရာေတာ္သည္ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ တို႔ကို တရားႏွလံုးသြင္း၍ သည္းခံ၏၊ သတၲဝါမ်ားအတြက္ ေယာဂီမ်ားအတြက္ သာသနာ အတြက္ မေလ်ာ့ေသာလံု႔လ၊ ဇြဲ၊ ဝီရိယတို႔ႏွင့္ ေမတၲာ၊ ဂ႐ုဏာ၊ ေစတနာထားကာ ေဆာင္ရြက္ ေတာ္မူခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားမိန္႔ဆိုေလ့ရွိတတ္သည္မွာ<br /><span style="font-weight: bold;">“သာသနာ့အလုပ္ ငါ့အလုပ္၊ သာသနာ့တာဝန္သည္ ငါ့တာဝန္၊ သာသနာ့ကိစၥသည္ ငါ့ကိစၥ၊ သာသနာေတာ္ႏွင့္ စပ္သမွ် လိုတာ ငါ့တာဝန္”</span> ။<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-3846810861572260840?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-85807615503515345972009-04-28T16:25:00.003+06:302009-04-28T16:32:13.344+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">ပဋိပတိၲကာလ</span><br /><br />ဆရာေတာ္စတင္ တရားျပခ်ိန္တြင္ အသံခ်ဲ႕ စက္မပါ ေနပူပူ၌ ကိုယ္ေတာ္တရားေဟာရ၏။ ေန႔စဥ္ မနက္ပိုင္းတြင္ (၂)နာရီေက်ာ္တရားေဟာရ၏။ တဖန္ ညေနပိုင္းတြင္ (၃)နာရီေက်ာ္<br />ေဟာရျပန္၏။ ေန႔လည္ၾကားခ်ိန္ႏွင့္ ညပိုင္းတို႔တြင္ ေယာဂီမ်ားလွ်င္ မ်ားသလို ကိုယ္တိုင္ တရားစစ္ရ၏။ တစ္ေန႔ႏွင့္မၿပီးျပတ္ေသာအခါလည္းရွိ၏။ အကူတပည့္မ်ား မရွိေသးသျဖင့္ တစ္ပါးတည္းပင္ ကိစၥအားလံုးကိုေဆာင္ရြက္ရေလ၏။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ထိုအခ်ိန္က ကသစ္ဝိုင္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး၏ အေျခအေန</span><br /><br />ေက်ာင္းဝိုင္းသည္ ခန္႔မွန္းေျခတစ္ဧကမွ်က်ယ္ဝန္း၍ အေဆာက္အဦးမ်ားမွာ ေလးပင္သစ္သား ေက်ာင္းႏွစ္လံုး၊ အိုမင္းလွေသာ ဓမၼာ႐ံု၊ ဗံုးမွန္၍ပ်က္စီးေနေသာ သိမ္အေဆာက္အဦးပ်က္ေလး တစ္လံုးႏွင့္ သံုးပင္ပတ္လည္ သက္ငယ္မိုးထားေသာ ဆြမ္းစားဇရပ္ေလးတစ္လံုးသာရွိ၏။ ဆြမ္းစားဇရပ္ေလးသည္ ေက်ာင္းရွိသံဃာမ်ားႏွင့္ပင္ ျပည့္ေန၏။ တရားဝင္ေသာေယာဂီမ်ားအတြက္ ထမင္းဟင္းမေကြ်းေမြးေလာက္သည့္အျပင္ ေနထိုင္ရန္ေက်ာင္း အျဖစ္ သိမ္ႏွင့္ဓမၼာ႐ံုပ်က္မ်ား သာရွိ၏။ ေနရာမရေသာ ေယာဂီမ်ားသည္ ေျမႀကီးမ်ားေပၚ၌ ကန္႔လန္႔ကာမ်ား ကာ၍ ခ်ိဳ႕တဲ့ စြာေနထိုင္ၾကရ၏။ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ အထြက္တရားေဟာ မည့္ေန႔ညေနခ်ိန္တြင္ တရားနာ လာၾကေသာ ေယာဂီပရိသတ္ႏွင့္ လူပရိသတ္တို႔သည္ျပည့္ႏွက္ စည္ကားလာ၏။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သာသနာျပဳရဟန္းဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား</span><br /><br />ထိုအေရးကို ဆရာေတာ္၏ ရဟန္းဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားျဖစ္ေသာ ဘုရားပ်ိဳရြာဇာတိျဖစ္၍ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ က်ံဳး႐ိုးတန္းေန ဦးေမာင္ႂကြယ္၊ ေဒၚျမညႊန္႔တို႔က ေစတနာျဖင့္ ေက်ာင္း၏ေျမာက္ ဘက္တြင္ ေသာက္ေရကန္ႀကီးတစ္ခု တူး၍လည္းေကာင္း၊ ဆြမ္းစားေက်ာင္းကို အသစ္ျပင္ ေဆာက္၍လည္းေကာင္း၊ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေလးလံုးကိုပါ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့၏။ ေနာက္ ပိုင္းတြင္ ဒါယကာႀကီး ဦးေမာင္ႂကြယ္ဦးစီးေသာ ဒကာဒကာမမ်ားက ဓမၼာ႐ံုေဟာင္းကို အမ်ား စုေပါင္း၍ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ၾက၏။ ထိုမွတဖန္ အဗ်ားအလယ္စုရြာေန ဦးဘညႊန္႔ႏွင့္ ဇနီး ေဒၚစိန္ညႊန္႔၊ ဦးေရႊေအး၊ ေဒၚေငြရွင္မိသားစုတို႔က ေက်ာင္းဝိုင္းကို အေရွ႕ဘက္သို႔ ခ်ဲ႕ႏိုင္ ရန္ လွဴဒါန္းခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားသီတင္းသံုးရန္အတြက္ ေငြက်ပ္ (၆၈၀ဝ၀)ျဖင့္ ေက်ာင္းတိုက္ ကို ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းေသာ ဒါယိကာမသည္ ေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕ေန မခ်ိဳခ်ိဳျဖစ္၏။ ေစတနာရွင္သည္ ေက်ာင္းတိုက္အျပင္ ေက်ာင္းတိုက္အတြင္း လိုအပ္ေသာ ပရိေဘာဂမွန္သမွ် အားလံုးကိုပါ လွဴဒါန္းခဲ့၏။ ေစတနာရွင္မခ်ိဳခ်ိဳသည္ ဆရာေတာ္ဘုရားအား သိမ္ထပ္ျခင္းျဖင့္ ရဟန္းအမအျဖစ္ခံယူၿပီး ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ လိုေလေသးမရွိေအာင္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္း၏။ ထိုသို႔ ေစတနာရွင္မ်ားက လွဴဒါန္းၾကေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ပ်ံလြန္ေတာ္မူခ်ိန္တြင္ (၁၂) ဧက က်ယ္ဝန္းေသာေျမႏွင့္ အေဆာက္အဦးေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္၊ ေစာင္းတန္းႀကီးငယ္ အသြယ္သြယ္တို႔ျဖင့္ ပဋိပတိၲ ဗဟိုဌာန ကသစ္ဝိုင္ကမၼ႒ာန္းတိုက္ႀကီးအျဖစ္ သာသနာ့အလယ္ တြင္ တင့္တယ္စြာထြန္းကားခဲ့ပါ၏။<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8580761550351534597?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-84114227232948263632009-04-23T13:43:00.003+06:302009-04-23T13:54:46.892+06:30<strong>ပဋိယတိၲမွ ပဋိပတိၲသို႔</strong><br /><br />ဒုတိယကမၻာစစ္ဗုန္းဒဏ္ေၾကာင့္ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးပ်က္စီးကာ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးျဖစ္ခ်ိန္တြင္ ဆရာရင္းမွာလည္း ပ်ံလြန္ေတာ္မူေလသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ေရွးေရွးဘဝကျဖည့္က်င့္ ခဲ့ေသာ ပါရမီအဟုန္တို႔ေၾကာင့္ သပိတ္တစ္လံုး၊ သံုးထည္ေသာသကၤန္းျဖင့္ ဖကၠလိပ္ေက်ာင္း သို႔ မထင္မရွားႂကြေရာက္၍ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ေန႔ေရာညေရာပါ ကိုယ္ေတြ႕ဉာဏ္ျမင္ ဆင္ျခင္႐ႈ မွတ္ ဝိပႆနာတရားေတာ္ျမတ္ကို အမွန္တကယ္ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မနားမေန ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့၏။ ထိုသို႔ ဖကၠလိပ္ေက်ာင္းတြင္ ပလိေဗာဓ ကင္းကင္းႏွင့္ တစ္ဝါတြင္းလံုး ဝိပႆနာဓူရ ပဋိပတိၲလုပ္ငန္းမ်ားကို ေက်နပ္ေလာက္ေသာ တရားဓမၼတို႔ကို ရရွိခံစားရခ်ိန္တြင္ သဒၵါတရားတစ္မ်ိဳးျဖစ္ပြါးလာခဲ့၏။ ထိုသဒၵါတရားမွာ မိမိကိုယ္တိုင္တရား အားထုတ္၍ ရထားေသာ ဝိပႆနာ ကိုယ္ေတြ႕ ဉာဏ္ျမင္ တရားဓမၼတို႔ကို လူအမ်ားတို႔အား အားထုတ္ေစခ်င္ေသာ စိတ္အၾကံျဖစ္ေပၚခဲ့၏။ တရား၏ အႏွစ္သာရကို ခံစားေစလို၏၊ ၿငိမ္း ေအးေစလို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဟင္းေကာင္း (အရသာေကာင္း)တစ္ခုကို စားသံုးရလွ်င္ ကိုယ္ႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာသူမ်ားကို အရင္ဆံုးသတိရသကဲ့သို႔ ကိုယ္တိုင္သိျမင္ခဲ့ၿပီးေသာ တရားဓမၼတို႔ကို မိမိကဲ့သို႔သိျမင္ေစရန္ ေက်းဇူးရွင္ အဘိုးဝမ္းကြဲ ဦးဘိုးျမႏွင့္ မယ္ေတာ္၊ ခမည္းေတာ္တို႔ကို တရားအားထုတ္ေစလိုေသာ သမၼာ ဆႏၵေစတနာတို႔ေၾကာင့္ အဗ်ားအလယ္စုရြာအနီး ကသစ္ဝိုင္ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးသို႔ ျပန္ႂကြခဲ့၏။ ထိုခ်ိန္တြင္ ကသစ္ဝိုင္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး၏ တတိယေျမာက္ ဆရာေတာ္ဦးကု႑လ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးျဖစ္၍ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး၌ သံဃာေတာ္မ်ား ကင္းမဲ့ေန ခ်ိန္တြင္ အဘိုးဦးဘိုးျမစေသာ ေက်ာင္းဒါယကာ၊ ဒါယိကာမ အမ်ားတစ္စုတို႔မွ ကသစ္ဝိုင္ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး၌ပင္ သီတင္းသံုး၍ တရားျပေတာ္မူပါရန္ ပင့္ေလွ်ာက္ၾက၏။ ထိုသို႔ တရား ျပသရင္း တရားအားထုတ္ေသာ ေယာဂီမ်ား အဆက္မျပတ္မ်ားလာရာမွ အစျပဳကာ <strong>“ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္”</strong> ဟု အမည္ျဖင့္ထင္ရွားလာခဲ့ၿပီး ကသစ္ဝိုင္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကို ဗဟိုျပဳ၍ ျမန္မာျပည္အႏွံ႕ရွိ ေဝေနယ်သတၲဝါအမ်ားတို႔အား တရားျပသေတာ္မူခဲ့ေလသည္။<br /><br /><strong>တရားေရေအးတိုက္ေကြ်းျခင္း</strong><br /><br />ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တရားနာပရိသတ္မွာလည္း တရားနာေယာဂီမ်ားႏွင့္ သာမန္တရားနာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာမဟုတ္ဘဲ ပဋိပတၲိနည္းကို က်က်နန စီးဝါးတက် က်မ္းဂန္ႏွင့္အညီ မွတ္ယူ လိုၾကေသာ နယဂေဝသီဓမၼာစရိယႏွင့္ ပါရဂူအရွင္ျမတ္မ်ားပင္ နာၾကားကာ၊ ေရးမွတ္ကာျဖင့္ မေပ်ာက္မပ်က္ရေလေအာင္ သိုမွီးသိမ္းဆည္းၾကေပသည္၊ ေဟာေျပာသည့္အခါမွာလည္း ဉာဏ္ေလးသူ စာမတတ္သူမ်ားပင္ နားလည္လြယ္ေအာင္ေဟာေျပာႏိုင္စြမ္းရွိသည့္ျပင္ အခ်ိဳ႕ ေနရာမ်ား၌ လကၤာမ်ား စီကံုးရြတ္ဆိုလွ်က္ <strong>“ရေအာင္ လုပ္ၾက၊ ရေအာင္ လုပ္ထားၾက”</strong> လို႔လည္း မၾကာမၾကာမွာေတာ္မူေလ့ရွိေပသည္၊ ေလးေလးႏွင့္ မွန္မွန္တည္ျငိမ္စြာ ေဟာေျပာ ေတာ္မူသျဖင့္ မေပ်ာက္ပ်က္ရေအာင္ ေဆာင္ထားလို ေရးမွတ္လိုၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ အဖိုး တန္၍ ရႏိုင္ခဲ့ေသာ လာဘ္ႀကီးတစ္ခုပင္ ျဖစ္ျပန္ေတာ့သည္၊ အေရးႀကီးေသာေနရာမ်ား၌ ပါ႒ိေတာ္ အ႒ကထာႏွင့္ ဆိုင္ရာဋီကာမ်ား ကိုးကားလွ်က္ နာၾကားသူတို႔၏ႏွလံုးထဲမွာ စြဲျမဲ သြားေအာင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့၏။ ဆယ္ရက္စဥ္တရားပတ္ ေဟာေျပာျပသရာ၌ သတိပ႒ာန္ တရား (၄)ပါးလံုး ပါဝင္ေသာ္လည္း ကာယာႏုပႆနာသတိပ႒ာန္ ဓာတုမနသီကာရပဗၺ ဝိပႆနာယာနိကလမ္းျဖင့္ နံနက္ႏွင့္ ညပိုင္းတို႔တြင္ အလုပ္ေပးတရား၊ ဉာဏ္စဥ္တရားတို႔ကို တိက်ရွင္းလင္း သေဘာေပါက္နားလည္လြယ္ေအာင္ ညႊန္ျပဆံုးမေတာ္မူခဲ့၏။ သင္သိဝိပႆနာခဏ္း(အားထုတ္ပံုအားထုတ္နည္း)တြင္ တရားအားထုတ္ရာ၌ အခက္ အခဲမရွိ သဒၵါတရားတက္လာေစရန္ ေဟာၾကားထားေတာ္မူ၏။ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ က်မ္းဂန္ေထြထူး၊ သင္ဘူး၊ မသင္ဘူးၾကေသာ သဒၶါ ပသႏၷ သမၼာဆႏၵ စိတ္ေကာင္း စိတ္ျမတ္ ရွိၾကသူ ရဟန္းရွင္လူ အမ်ားျပည္သူတို႔အား သိမ္ေမြ႕ နက္နဲ သိျမင္ႏိုင္ခဲေသာ ႐ုပ္နာမ္ ဓမၼ သဘာဝ တို႔ကို သိျမင္ႏိုင္ေအာင္ေပၚလြင္ ထင္ရွားေသာ စကားအသံုးအႏႈန္းတို႔ျဖင့္ တန္ဆာ ဆင္လွ်က္ “ကိုယ္ေတြ႕ဉာဏ္ျမင္ ဝိပႆနာ လုပ္ငန္းစဥ္” တရားမ်ားကို စာေပက်မ္းဂန္တတ္သူက တျခား၊ သေဘာ အဟုတ္အမွန္ေတြကို စာေပက်မ္းဂန္ တတ္သူက တစ္ျဖာ၊ ကိစၥၿပီးေအာင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္သူက တစ္နည္း၊ အသီးသီးကြဲျပား ေအာင္ တဏွာ၊ မာန၊ ဒိ႒ိဆိုတဲ့အယုတ္တရားေတြကို လက္ေတြ႕ျဖဳတ္ပံု၊ ဖ်က္ပံု တို႔ ႏွင့္တကြ ပညတ္သိ၊ ပရမတ္သိ၊ အမွန္သိပံုေတြကို လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ က်မ္းအျဖာျဖာတို႔ျဖင့္ ဥပမာပံု အမ်ိဳးမ်ိဳးျပ၍ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေဟာၾကားျပသဆိုဆံုးမေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ နားမလည္သူမ်ား ရွိပါကလည္း တစ္ဦးခ်င္းေခၚ၍ စိတ္ရွည္စြာျဖင့္ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္းလိုရင္းကို နားလည္လြယ္ ေအာင္လည္း ေဟာေဖၚညႊန္ျပဆံုးမေပးေတာ္မူခဲ့၏။ တရားအားထုတ္သူေယာဂီမ်ားကို အတိုဆံုးေသာ အခ်ိန္အတြင္း အလြယ္ဆံုးေသာနည္းျဖင့္ နည္းနိႆယအဝ၀တို႔ကို သိရွိနားလည္၍ တရားကို သိရွိၿပီး၊ ျမင္ေစလိုျခင္းသည္ အဓိကလိုရင္းျဖစ္၏။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8411422723294826363?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-51484469334609944762009-04-06T10:24:00.004+06:302009-04-06T10:31:53.656+06:30ရရွိထားေသာ ဆရာေတာ္ ဦးပဒုမ ၏ စ်ာပနဓါတ္ပံုမ်ားထဲမွ အခ်ိဳ ့ကို ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အတြက္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl-KrW1DjI/AAAAAAAAANE/G-RcRh_6UFA/s1600-h/26032009008.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl-KrW1DjI/AAAAAAAAANE/G-RcRh_6UFA/s320/26032009008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321423156617219634" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9_aRQpTI/AAAAAAAAAM8/-QNMqXPSc8Q/s1600-h/26032009007.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9_aRQpTI/AAAAAAAAAM8/-QNMqXPSc8Q/s320/26032009007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321422963051898162" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9_ChLquI/AAAAAAAAAM0/FzhCbxCF_YI/s1600-h/26032009006.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9_ChLquI/AAAAAAAAAM0/FzhCbxCF_YI/s320/26032009006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321422956676229858" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9_CFwSvI/AAAAAAAAAMs/2MWz6B6zczc/s1600-h/26032009005.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9_CFwSvI/AAAAAAAAAMs/2MWz6B6zczc/s320/26032009005.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321422956561189618" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9-68S0MI/AAAAAAAAAMk/BRGhx-BvG1Q/s1600-h/26032009004.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9-68S0MI/AAAAAAAAAMk/BRGhx-BvG1Q/s320/26032009004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321422954642460866" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9-8hcbqI/AAAAAAAAAMc/1ciTWp4pd64/s1600-h/26032009001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/Sdl9-8hcbqI/AAAAAAAAAMc/1ciTWp4pd64/s320/26032009001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321422955066715810" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-5148446933460994476?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-9015050416468664972009-04-02T17:21:00.004+06:302009-04-02T17:33:48.908+06:30<strong>စာခ်ရဟန္းေတာ္အရွင္ေရဝတ</strong><br /><br />ဤသို႔ ပါ႒ိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ မွစ၍ ပိဋကတ္က်မ္းစာမ်ားကို ေက်နပ္အားရစြာ သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ၿပီျဖစ္၍ စာခ်ျခင္း၊ စာသင္ၾကားေပးျခင္း အလုပ္ျဖင့္ သိကၡာ (၇)-ဝါအရတြင္ ေဝါၿမိဳ႕အနီး က်ံဳတူေက်ာင္းတိုက္ႀကီး၌ (၃)ႏွစ္တိုင္တိုင္ (၇-ဝါ မွ ၁၀-ဝါ) စာပို႔ခ်ျပန္၏။ က်ံဳတူေက်ာင္းတိုက္ႀကီးသည္ စာသင္သား (၆၀)ခန္႔ တို႔ျဖင့္ ေန႔ည မျပတ္ စာသင္သားသံဃာတို႔၏ ရြတ္ဖတ္သရဇၩယ္သံတို႔ျဖင့္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းလွ၏။ ဆရာေတာ္သည္ မႏၱေလးၿမိဳ႕မွ ပဲခူးတိုင္း၊ ေဝါၿမိဳ႕ က်ံဳတူစာသင္တိုက္တြင္ စာပို႔ခ်ျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ မႏၱေလးၿမိဳ႕၌ ရာေထာင္မက မ်ားျပားလွေသာ စာတတ္အေက်ာ္အေမာ္မ်ား၍အထူးလိုအပ္ဖြယ္ မရွိသည္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ဇာတိစာသင္တိုက္ကို အားေပး လိုေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မိဘႏွင့္ ဆရာသမားမ်ားကို အနီးကပ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ျခင္းျဖင့္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ေစလိုေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ရဟန္းေတာ္ ဦးေရဝတသည္ စာသင္သားတို႔၏ အထူး႐ိုေသေလးစားအားထားျခင္းကို ခံရ၏။ သံုးႏွစ္တိုင္တိုင္ ေက်းဇူးရွင္ က်ံဳတူဆရာေတာ္ႀကီးကို ကူညီကာ စာပို႔ခ်ျခင္းျဖင့္ သာသနာ့တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ၿပီးေနာက္ ျပည္ၿမိဳ႕၊ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းတိုက္၌ (၂)ႏွစ္ စာပို႔ခ်ျပန္၏။ ထို႔ေနာက္ (၁၂)-ဝါ အရတြင္ အဗ်ားအထက္စုရြာ မူလဥပဇၩယ္ဆရာ ဆရာေတာ္ဦးကလ်ာဏသည္ အသက္သိကၡာ အေတာ္ႀကီးရင့္လာျပီ ျဖစ္သျဖင့္ ေက်ာင္းတိုက္တာဝန္မ်ားႏွင့္ သာသနာဝန္မ်ားကို ယံုၾကည္စိတ္ခ် အားကိုးရေသာ တပည့္ရဟန္းေတာ္ ဦးေရဝတကို ျပည္ၿမိဳ႕မွ ျပန္ေခၚ၍ အထက္စုအဗ်ားရြာ ေက်ာင္းကို အပိုင္အပ္ႏွံၿပီး စာေပပို႔ခ်ခိုင္း၏။ ထိုေက်ာင္းတြင္ (၁၀) ႏွစ္တိုင္တိုင္ (၂၂-ဝါ တိုင္ေအာင္) ေန႔ဝါညဝါမ်ားကို ႀကိဳးစားကာ စာေပပို႔ခ်လွ်က္ သာသနာ့တာဝန္ထမ္းေဆာင္၏။<br /><br /><strong>စာခ်ပံုမွာနည္းယူစရာ</strong><br /><br />ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ စာေပပို႔ခ်ရာတြင္ ဥာဏ္ေလးသူကို စိတ္အားမပ်က္ေစရန္ႏွင့္ ဥာဏ္ထက္သူပါ နားလည္လြယ္ေစရန္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အတြက္ရည္ရြယ္၍ စာလိုက္ႏိုင္ရန္၊ စိတ္ဝင္စားႏိုင္ေစရန္ ပို႔ခ်ေတာ္မူေလ့ရွိ၏။ စာသင္သားတို႔ အားငယ္ေစမည့္ ေျခာက္လံုး လွန္႔လံုးမ်ားႏွင့္ ဟိတ္ဟန္သံုးမႈမ်ားကို ေရွာင္ရွားကာ သေဘာမွန္အတိုင္း ႐ိုးသားတည္ျငိမ္စြာ အလြယ္အခက္တို႔ကိုၾကည့္၍ စာသင္သားတို႔ အားတက္မႈရွိေအာင္ ဆြဲေဆာင္ပို႔ခ်ေတာ္မူခဲ့၏။ နည္းလမ္းေပးရာတြင္လည္း ဆရာစားမခ်န္ အိပ္သြန္ဖါေမွာက္ နည္းေပးေတာ္မူ၏။ ထို႔ျပင္ စာသင္သားမ်ာကို စာခ်ေနခ်ိန္တြင္ မိမိကိုယ္ကို နာမ္စားသံုးရာတြင္ “တပည့္ေတာ္” ဟူ၍သာ ႐ိုးရွင္းယဥ္ေက်းစြာ မိန္႔ေတာ္မူေလ့ရွိ၏။ ဆရာေတာ္သည္ စာေပပို႔ခ်ရာ၌ စာေမးပြဲဆိုင္ရာ စာေပသင္ၾကားပို႔ခ်နည္းကို အဓိကထားေတာ္မမူ ေရွးဆရာ့ဆရာႀကီးမ်ား သင္ၾကားပို႔ခ်နည္း အတိုင္း ဆိုင္ရာသုတၲန္ဝိနည္း အဘိဓမၼာက်မ္းစာမ်ားကို သင့္သလိုပို႔ခ်ေတာ္မူေလ့ရွိ၏။ သၿဂႋဳလ္၊ သဒၵါ၊ ညဝါ-အေျခစာတို႔ကို စာသင္သားတို႔ တတ္လြယ္ေအာင္ နည္းေပးအလြန္ ေကာင္းေသာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္၏။<br /><br /><div align="center"><strong>အရွင္တိကၡဥာဏ (ပဋိယတိၲပထမေက်ာ္ႏွင့္ အစိုးရဓမၼာစရိယ-ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ)</strong></div><div align="center"><strong>၂၈-ဇႏၷဝါရီ-၁၉၆၆ ေရးသားေသာ ဂုဏ္ပုဒ္ရစနာမ်ား မွ ေကာက္ႏွတ္ခ်က္</strong></div><br /><div align="center">ပညာစံုလို႔ ေရႊၿမိဳ႕ကိုေနာ္၊ ရွင္လူအက်ိဳး သည္ပိုးဘို႔ေမွ်ာ္၊ </div><div align="center">အဗ်ားရြာ၌ ႏွစ္ၿခိဳက္ရႊင္ေပ်ာ္၊ အတုလ ဂုဏျမတ္ဘုန္းေမာ္။</div><div align="center">ခုႏွစ္ဝါေျမာက္ လြန္ေရာက္ေသာခါ၊ ဝိပႆနာမ်ား ဝင္စားစိတ္မွာ၊ </div><div align="center">ေညာင္လြန္႔ေတာရ ႂကြရလို႔သာ၊ နည္းနာမ်ား မွတ္သားခဲ့ေပရွာ။</div><div align="center">အစဦးမွ ဒုကၡမ်ားစြာ၊ ေတြ႕ၾကံဳစျမဲ မလြဲခဲ့ပါ၊ </div><div align="center">ဒုကၡေရွ႕မွ သုချခံကာ၊ တေန႔ေတာ့ ေရာက္ေပါ့ျမန္မၾကာ။ </div><br />အထက္ပါစာခ်ိဳးသည္ ေက်းဇူးရွင္မူလဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ပ်ံလြန္ေတာ္မူခ်ိန္တြင္ ေရးသား ေတာ္မူခဲ့ေသာ စာျဖစ္၏။ ထိုစာမွာ မွတ္တမ္းအရ ေက်းဇူးရွင္ မူလကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ ဘုရားသည္ စာေပပို႔ခ် ေနခ်ိန္တြင္ပင္ ဝိပႆနာတရားကို စတင္အားထုတ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရ၏။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-901505041646866497?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-81232614108155217732009-03-26T17:41:00.001+06:302009-03-26T17:43:26.877+06:30<span style="font-size:85%;"><span style="FONT-WEIGHT: bold; FONT-STYLE: italic">(http://winnlatt.blogspot.com/2009/03/blog-post_21.html မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)</span></span><br /><br />၈၈ကုန္လို႔ ၈၉ လဲေရာက္ေရာ ဇာတ္အဖြဲ႕ေတြလဲ ဇာတ္ေခါင္းကြဲၾက၊ဇာတ္သမား ေတြလဲ ေတာင္ေျပးေျမာက္ေျပးနဲ႔ အျပင္ေရာက္တဲ့လူေရာက္၊အထဲေရာက္တဲ့ လူေရာက္ေပါ့။ ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာ့ လူၾကီးေတြက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း အေရာက္ပို႔လိုက္ၾကလို႔ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရပ္သာမွာ ရဟန္းဝတ္နဲ႔ တစ္လ တရားအားထုတ္လိုက္ရတယ္။<br /><br /><br />အဲဒီ တုန္းက ဆရာေတာ္ ဦးပဒုမက ဥပဇၥ်ာယ္ ဆရာေတာ္ေပါ့။ မင္းနာမည္က ခပ္ဆန္းဆန္း ဆိုေတာ့ ဘုန္းၾကီးဘြဲ႕ကိုလဲ ခပ္ဆန္းဆန္း ေပးရမယ္ဆိုျပီး ဘုန္းၾကီး ဦးကဥၥနသာရ က ဦးယုဂႏၶာရ ဆိုျပီးေပးလိုက္တယ္။အဲ ေနာက္ပိုင္း တကၠသို္လ္ ေက်ာင္းျပီး အလုပ္မရွိအကိုင္မရွိ အလကားေနမဲ့ အတူတူဆိုျပီး သၾကၤန္တရားပတ္မွာ ထပ္ျပီးရဟန္းဝတ္နဲ႔ တရားစခန္းဝင္လိုက္တယ္။ ဒုတိယအၾကိမ္ေပါ့။<br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဒီတရားစခန္းကို သေဘာက်တာက လူေတြမွာ မေသခင္ကာလ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးခံစားၾကရမွာပဲ၊ခႏၵာကိုယ္မွာ အနာေရာဂါေတြႏိွပ္စက္ဖိစီးတာ ခံစားၾကရမွာပဲ၊အဲဒီလိုမခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ ေဝဒနာေတြခံစားၾကရျပီဆိုရင္ ေဝဒနာ သက္သာေအာင္ နည္းလမ္းေလးေတြကို ဒီတရားစခန္းက တိုက္ရိုက္ေပးတာ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ကာယာႏုပႆနာ သတိပဌာန္ေပါ့။ေဝဒနာေတြႏိွပ္စက္ရင္ အဲဒီေဝဒနာအေပၚ ရွဳမွတ္ရတာပဲ။ တျခားရိပ္သာေတြလဲ သေဘာတရားေတြက အတူတူပါပဲ၊အဲ မတူတာကရွဳမွတ္တဲ့ေနရာမွာ ကိုယ္မွာေပၚတဲ့ ေဝဒနာက ပူရင္ ပူတယ္၊ေအးရင္ေအးတယ္၊လွဳတ္ရင္ လွဳတ္တယ္၊အခံရခက္ရင္ ဆင္းရဲတယ္၊ အခံရ သက္သာရင္ ခ်မ္းသာတယ္၊ အဲဒီလိုမွတ္ရတယ္။“စိတ္ကိုရင္မွာထား၊ကိုယ္မွာ ေပၚတာမွတ္၊ ပူတာ၊ေအးတာ၊ လွဳတ္တာ၊ဆင္းရဲတာ၊ ခ်မ္းသာတာ”အဲဒီငါးမ်ိဳးက ကနဦးအမွတ္ေတြေပါ့…။အဲဒီကမွ တဆင့္တဆင့္တက္လာတာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ရုပ္ရွိရင္ေဝဒနာရွိမွာပါပဲ။ေဝဒနာကို သည္းခံတတ္ဖို႔၊ေျဖေဖ်ာက္တတ္ဖို႔ ေနာက္ဆံုး အေသတတ္ဖို႔ နည္းေပးတဲ့ ဌာနတစ္ခုမို႔လို႔ ဘဝမွာအဖိုးတန္တဲ့ ေနရာေကာင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ခိုေအာင္းခဲ့ဘူးပါတယ္။<br /><br /><br />ရိပ္သာဝင္သူတိုင္း ေနာက္ဆံုးတရားစခန္းသိမ္းၾကရင္ အင္မတန္ဝမ္းနည္းဝမ္းသာ ျဖစ္ၾကရတဲ့ ေန႔ေလးေတြရွိခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးခ်ီးျမွင့္ တဲ့ ေနာက္ဆံုး တရားစကားေတြပဲ။ ဆရာေတာ္ဟာ အင္မတန္မွ အသံၾသဇာေကာင္းသလို၊ တရားေဟာအလြန္ေကာင္းတယ္။ တရားစခန္းဝင္တဲ့သူ တိုင္း ရျပီးသားတရားေတြ ေမ႔ေပ်ာက္မသြားရေအာင္ ထပ္ခါထပ္ခါ သတိေပးစကား ဆိုတယ္။ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ၾကီးဟာ တပည့္ေတြကို ဆိုဆံုးမရာမွာ စကားတစ္ခြန္းကို ႏွစ္ၾကိမ္သံုးၾကိမ္ ထပ္ခါထပ္ခါေျပာဆိုဆံုးမတယ္လို႔ ၾကားဘူးတယ္။ ဒီလိုပါပဲ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ၾကီးလဲ တပည့္ေယာဂီေတြအားလံုးကို တရားခ်ီးျမွင့္ရာမွာ မေမ႔အပ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြဆိုရင္ ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာဆို ဆံုးမ သတိေပးတတ္တယ္။ကိုယ့္အိမ္ကို ျပန္ၾကျပီဆိုရင္ သားကိစၥ၊သမီးကိစၥ၊ ေျမးကိစၥ၊ျမစ္ကိစၥေတြနဲ့႔ အလုပ္ေတြရွဳတ္ေနတတ္ၾကတာ၊ဘံုဆိုင္အလုပ္ေတြပဲ၊ သံသရာလြတ္ေၾကာင္း ကိုယ္ပိုင္အလုပ္ေတြကို မေမ့ၾကဘို႔၊ထပ္ခါထပ္ခါ မွာၾကားဆံုး မေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ဆုေတာင္းအမွ်ေတြေဝခ်ိန္မွာေတာ့ ဂရုဏာအျပည့္ပါတဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ့ အသံေတာ္ေၾကာင့္ မ်က္ရည္ဝဲၾကရပါတယ္။<br /><br /><br />ဆရာေတာ္ရဲ့ ေမတၱာတရားၾကီးမားပံု၊ပုဗၸကိစၥ ျငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္ပံု၊ေဝယ်ာဝစၥ လုပ္တဲ့ ဒကာဒကာမေတြ မပင္ပန္းေစခ်င္ပံုတို႔ဟာ ကသစ္ဝိုင္မွာ အလွဴအတန္းလုပ္ျပီဆိုရင္ ဆရာေတာ့္စိတ္ကို ေလ့လာခန္႔မွန္းလို႔ရပါတယ္။ ကထိန္ပြဲ၊ဝါဆိုသကၤန္းကပ္ပြဲ၊ ဆရာေတာ္ ေမြးေန႔ပြဲ စသည္တို႔ကို လုပ္မယ္ဆိုရင္ တရားစခန္း အဖြင့္ရက္၊ သို႔မဟုတ္ အပိတ္ရက္နဲ႔ ေပါင္းျပီး လုပ္ေလ့လုပ္ထရွိပါတယ္။ခမ္းခမ္းနားနား မလုပ္ေစပဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ တစ္ခါထဲ ကိစၥျပီး ေဆာင္ရြက္ပါတယ္။တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္မွဳကို ဆရာေတာ္နွစ္သက္ေတာ္မူပါတယ္။<br /><br /><br />ဆရာေတာ္ဟာ နာတာရွည္ေရာဂါရလာျပီးေနာက္ပိုင္း ေဆြမ်ိဳးေတြအေပၚမွာ သံေယာဇဥ္တရား၊ ေမတၱာတရားၾကီးမားပံုဟာလဲ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာျပည္မွာရွိစဥ္ ဆရာေတာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္ကို ခဏခဏၾကြလာပါတယ္။ သူမလာျဖစ္ရင္ ဖုန္းဆက္ျပီးေခၚခိုင္းျခင္း၊သတင္းေမးျခင္း၊ ညီမျဖစ္သူ ေဒၚေအးရီနဲ႔ ရိပ္သာေယာဂီေတြကို လႊတ္ျပီး သတင္းေမးျခင္းေတြ လုပ္ပါတယ္။ “ငါတို႔အမ်ိဳးထဲမွာ အသက္အၾကီးဆံုး မွတ္ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး အမၾကီးဆိုလို႔ ဒီဒကာမၾကီး တစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ့တာပစ္မထားၾကနဲ႔ဆိုျပီး” အျမဲသတိတရ ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။<br /><br /><br />ဆရာေတာ္က က်န္းမာေရးအရ အစားအေသာက္ တည့္သည္မတည့္သည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္က မသိေပမဲ့ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ဆရာေတာ္ၾကိဳက္တတ္တဲ့ ဆြမ္းဟင္းေလးမ်ားကပ္ျပီဆိုရင္ အမၾကီးေရွ့မွာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဘုန္းေပး တတ္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဆြမ္းဘုန္းေပးျပီးလဲ အိမ္သားေတြကို အမယ္အိုၾကီးကို လုပ္ေကၽြးျပဳစုတာ မြန္ျမတ္ပံု၊ ကုသိုလ္အက်ိဳးမ်ားပံု၊ က်န္းမာေရးကအစ ဂရုစိုက္ေပးၾကဖို႔ တရားေဟာ၍ ဆိုဆံုးမခဲ့တာ အခုထက္ထိ အမွတ္ရ ေနပါေသးတယ္။ ဆရာေတာ္ကို လွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြ ဆက္ကပ္ျပန္ရင္လဲ အိမ္ကျပန္ၾကြတာနဲ႔ “က်ဳပ္က သူေဌးဘုန္းၾကီး၊ ဒကာမၾကီးက အသက္ၾကီးျပီ၊ ဒကာမၾကီး ျပန္ယူထားလိုက္”ဆိုျပီး အျမဲျပန္စြန္႔ခဲ့တာပါပဲ။ အိမ္ကိုၾကြလာတဲ့အခါတိုင္းလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြားအတြက္ မုန္႔ပံုးေတြ၊ အသီးအနွံေတြနဲ႔ ၾကြလာတတ္ပါတယ္။အဖြားေဒၚေအးရီတို႔ကိုလဲ“ဒီဒကာမေတြက က်ဳပ္တို႔အမ်ိဳးအေၾကာင္း သိခ်င္လို႔ရွိရင္ ဘာမွေမးလို႔မရဘူး၊ဒကာမၾကီး မေဒါင္းပဲအကုန္သိတာ၊ ကဲ..ကဲ သိခ်င္တာေတြ ေရာက္တုန္းေမးထားၾက” ဆိုျပီး အ ဖြားေဒၚေအးရီရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြားရယ္ ေဆြမ်ိဳးတစ္သိုက္ စကားလက္ဆံု က်ေနျပီဆို္ရင္ ဆရာေတာ္က ျပံံဳးျပဳံးၾကီး ထိုင္ခံုေပၚကေန နားေထာင္ ေနေလ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဒီ ႏိုင္ငံကိုထြက္မလာခင္မွာလဲ ဆရာေတာ္က ဆံုးမစကားေတြတဝၾကီးေျပာလိုက္ပါေသးတယ္။ဆရာေတာ့္အေၾကာင္းေတြက ေျပာ ျပရင္ ကုန္ႏိုင္ဖြယ္မရွိပါဘူး။ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ ဆရာေတာ္ဟာ အသက္ ၉၈ နွစ္ ရွိျပီျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြားကို သတိတရ ရွိပံုေလးနဲ႔ေျပာရရင္ ျပီးခဲ့တဲ့ နွစ္လေလာက္က(ႏွစ္ဆန္းပိုင္းေလာက္က) ဆရာေတာ္ဟာ အိပ္ယာထဲ လဲေနျပီ၊သတိရတခ်က္ မရတခ်က္ ျဖစ္ေနျပီဆိုတာ အိမ္နဲ႔ဖုန္းေျပာတိုင္း ေျပာျပလို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။ အဲ ဆရာေတာ္သတိရခ်ိန္မွာ “ဒကာမၾကီး မေဒါင္း ေနေကာင္းရဲ့လား၊ရွိေကာရွိေသးလား သြားၾကည့္ၾကစမ္း” ဆိုျပီးခိုင္းလို႔ အတြင္းေရးမွဴး ဦးတင္ေအး နဲ့႔ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါး သတင္းလာေမးၾကေၾကာင္း အိမ္က ေျပာလို႔ သိလိုက္ရခ်ိန္မွာ ဆရာေတာ္ရဲ့ ေမတၱာၾကီးမားပံုကို အထူးပင္ ၾကည္ညိဳလိုက္မိပါေတာ့တယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ သီလဂုဏ္၊သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္ တို႔ကို ဘုရားတပည့္ေတာ္ အေဝးမွေန၍ ရွိခိုးပူေဇာ္လိုက္ရပါသည္ဘုရား။ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ဓါတ္ပံုမ်ားကို ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ ဘေလာ့မွ ရယူပါသည္။<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="FONT-WEIGHT: bold; FONT-STYLE: italic"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8123261410815521773?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-81980212932814332852009-03-19T18:07:00.005+06:302009-03-19T18:26:03.997+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/ScIxSwb0bhI/AAAAAAAAAMU/K_9z1wVaRkg/s1600-h/0001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 255px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_6LXIOJg_ou8/ScIxSwb0bhI/AAAAAAAAAMU/K_9z1wVaRkg/s320/0001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314864708559597074" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဒကာ၊ ဒကာမ၊ ေယာဂီသူေတာ္စင္ အေပါင္းတို ့ခင္ဗ်ား။</span><br /><br />ပဲခူးတိုင္း၊ ပဲခူးျမိဳ ့။ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာဓမၼ ရိပ္သာၾကီး၏ ဦးစီးပဓါန နာယက ဆရာေတာ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ <span style="font-weight: bold;">ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဘဒၵႏၱပဒုမ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး</span> သည္ ယေန ့ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၀ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္ (၉)ရက္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၉ ခု၊ မတ္လ (၁၉)ရက္၊ ၾကာသပေတးေန ့၊ ညေန ၄ နာရီ၊ ၂၀ မိနစ္တြင္ ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားခဲ့ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ရိပ္သာမွ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္ခင္ဗ်ား။<br /><br />ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေနာက္ဆံုး အႏၱိမစ်ာပနကို ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၀ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလဆန္း (၂) ရက္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၉ ခု၊ မတ္လ (၂၇)ရက္ေန ့၊ ေသာၾကာေန ့ တြင္ စီရင္က်င္းပမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရွိရပါတယ္။<br /><br />အေသးစိတ္သတင္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္ခင္ဗ်ား။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-8198021293281433285?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-60127030235465596562009-03-13T17:19:00.003+06:302009-03-13T17:28:49.491+06:30<div align="justify">ဆရာေတာ္ၾကီးအား အေျခအေနတည္ျငိမ္မႈရွိေစရန္ လိုအပ္ေသာ ထိုးေဆးမ်ားထိုးေပးထားသျဖင့္ ဆရာေတာ္မွာ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ရွိေနျပီး တပည့္ သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္မ်ား၊ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားမွ အနီးကပ္ ၾကည့္ရႈ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးလ်က္ရွိေနေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-6012703023546559656?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ဓမၼရိပ္သာ (ကသစ္၀ိုင္ ၀ိပႆနာ)http://www.blogger.com/profile/03980492715011244720noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5622587893595779786.post-91752541684233189712009-03-10T17:07:00.003+06:302009-03-10T17:15:31.297+06:30<div style="text-align: left;">ယေန ့နံနက္ပိုင္းတြင္ ဆရာေတာ္ ဦးပဒုမ၏ က်န္းမာေရးအေျခအေန စိုးရိမ္ရဖြယ္အေျခအေနသို ့ေရာက္ရွိခဲ့သျဖင့္ နယ္မ်ားမွ ဒကာရင္း၊ ဒကာမရင္းမ်ားအား ရိပ္သာသို ့ အျမန္ဆံုးလာေရာက္ၾကရန္ ပဲခူးရိပ္သာမွ အေၾကာင္းၾကား ထားေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို ့အေနျဖင့္ ဆရာေတာ္ဘုရား က်န္းမာေရးအေျခအေန ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာရန္ႏွင့္ သက္ရွည္ က်န္းမာစြာျဖင့္ သာသနာ့တာ၀န္ ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္နိဳင္ရန္ ဆႏၵျပဳဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5622587893595779786-9175254168423318971?l=kathitwinemyanmar.blogspot.com' alt='' /></div>