Tuesday, February 8, 2011

သိေႆာဝါဒ သံေပါက္လကၤာ

ေက်းဇူးရွင္ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ဂႏၱဓူရ စာေပပို႔ခ်စဥ္အခါ၌
သင္ၾကားဆံုးမေတာ္မူခဲ့ေသာ သိေႆာဝါဒ သံေပါက္လကၤာမ်ား

ဗုဒၶဂါရဝခဏ္း
  • ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာအား စိတ္ထားျဖဴနဲ႔ ရွိခိုးကဲြ႕။
  • သိေႆာဝါဒံ မ်ိဳးေကာင္းမွန္ ေဆာင္ရန္ေကာင္းတဲ့ က်က္လိုက္ကဲြ႕။
  • ဘုရားဝိုင္းတြင္ ေခါင္းျခံဳတင္ ေရွာင္ၾကဥ္ ထီးနဲ႔ ဘိနပ္ကဲြ႕။
  • ေရခ်ိဳးေထြးႏွပ္ က်င္ႏွစ္ရပ္ စြန္႔လတ္ဝိုင္းတဲ့ ေရွာင္အံုးကဲြ႕။
  • ဘုရားဝင္းေရွာင္ ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ ထုတ္ေဆာင္ေျပာခဲ့ ေရွာင္လိုက္ကဲြ႕။
ဓမၼႏွင့္ သံဃာ ဂါရဝခဏ္း
  • တရားေဟာရာ နားစုိက္ပါ ေနကဲြ႕ျငိမ္စြာ မေျပာနဲ႔။
  • သံဃာ့သံုးဘိ လူတို႔၏ ပရိေဘာဂေစတီတဲ့၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းလာ မ်ိဳးေကာင္းမွာ မွန္စြာျပဳကဲြ႕ ျပစ္ကင္းမဲ့။
  • ေခါင္းျခံဳေဆာင္းထီး ဘိနပ္စီး ပယ္ျပီး ဝင္ခဲ့ ေက်ာင္းဝိုင္းတဲ့။
  • ဓားလက္နက္ပါ တူရိယာ ေတာ္ရာ ထားခဲ့ ေက်ာင္းယူနဲ႔။
  • ေရေမႊးနံ႔သာ ဆြတ္လိမ္းလာ ေတာ္ပါဘူးကဲြ႕ ေက်ာင္းကန္နဲ႔။
  • ေပေရေခ်းမွာ သုတ္ေဆးကာ တက္ပါ ေက်ာင္းနဲ႔ ဖ်ာ ေဇာတဲ႔။
  • ေက်ာင္းေပၚေရာက္လာ ျမတ္ဗုဒၶါ့ သံဃာကိုကဲြ႕ ရွိခိုးတဲ့။
  • ရွိခိုးေသာအခါ ဒူးလက္ႏွစ္ျဖာ နဖူးပါ ၾကမ္းမွာ ထိကဲြ႕ ထိ(၅)နဲ႔။
  • ရွိခိုးျပီးခါ ေျခာက္ေနရာ ေရွာင္ခြာေနကဲြ႕ ဆည္းကပ္တဲ့။
  • ေဝး၊ နီး၊ ေလညာ၊ ေရွ႕ေနာက္မွာ ျမင့္ရာ ေရွာင္ကဲြ႕ ေျခာက္ရပ္တဲ့။
  • ေနာက္ခိုင္း ေျခဆင္း ေပါင္ၾကိတ္စင္း ျခံဳလွ်င္းေရွ႕ကြယ္ မေနနဲ႔။

Wednesday, December 29, 2010

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၅)

မဟာေစတီ၊ ပဲခူးျမိဳ႕

နိဗၺာန္လိုလား ေယာဂီမ်ား ၾကိဳးစားက်င့္ၾကပါ။

ရုပ္နာမ္ႏွစ္ခု ျဖစ္ပ်က္မႈ မရွဳသူဟာ
အသက္တရာ ရွည္ျမင့္ၾကာ၊ သူဟာ လူ႕ငႏြား။

ရုပ္နာမ္အေပါင္း ျဖစ္ပ်က္ေၾကာင္း ေကာင္းစြာရွဳထား
ထိုသူဟာ အသက္တေန႔ ေနသေရြ႕ ေခၚေဟ့ လူသိၾကား။

ငါလုပ္ ငါရ၊ ငါသာပ ဒါမွ ငါ့တြက္တာ။

ေမာဟအၾကိဳက္ နင္လုိလိုက္ ငိုဟိုက္အပူပြါး။

ျပင္ပစီးပြါး သားမယား ငါကားမပိုင္ပါ။

ငါကားမပိုင္ အမ်ားဆိုင္ ဘံုဆိုင္လို႔သာထားလိုက္ပါ။

ငါျပဳတဲ့ကံ၊ ငါ့ေနာက္ထံ ေရာက္ျပန္ဘဝလိုက္ေလစြ။

ငါ ကုိယ္မဟုတ္ ဒိ႒ိျပဳတ္ ဇခ်ဳပ္နိဗၺာန္ေနာ္။


(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ
ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

Tuesday, November 23, 2010

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၄)


“ပဲခူးျမိဳ႕ ေရႊသာေလ်ာင္းရုပ္ပြါးေတာ္”

အေကာင္းေတြ ခ်က္၊ ေက်ာင္းကိုထြက္ ႏွစ္သက္ျမိန္စြာစားၾကတယ္။

ဒီလိုသာခ်က္၊ ေက်ာင္းကန္ထြက္၊ ေပ်ာ္ပဲြစားထြက္လို႔သာဆိုခ်င္တယ္။

ေက်ာင္းကို ေရာက္ေသာ္၊ လူစံုေနာ္ ဘယ္ပံုဘယ္ဒင္းေျပာၾကတယ္။

လံုးစံုမက်န္ ေျပာျပီးျပန္ သီလခံၾကတယ္။

မိရိုးဖလာ ရွိလို႔သာ ဘာသာတရားယူၾကတယ္။

ဥပုပ္ကိုေစာင့္၊ စိတ္မေျဖာင့္ ေၾကာင့္ေၾကာင့္ၾကၾကရွိလွတယ္။

ဆိတ္ျငိမ္အရပ္ တရားမွတ္၊ မျပတ္ေနသင့္တယ္။

ဝါတြင္းဥပုပ္၊ လြန္ၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္သင့္လွတယ္။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ
ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

Thursday, September 2, 2010

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၃)

 ပဲခူးျမိဳ႕မွ သမုိင္းဝင္ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာ္ျမတ္

ဖိုးစစ္ မ်ိဳးမွန္၊ တရားသံ၊ ျမန္ျမန္အိပ္သည့္ေခတ္။

ခုေခတ္ကာလ ညာ(လိမ္)ေပးမွ၊ သဘာဝက်သည့္ေခတ္။

က်င့္ဝတ္တရား ဆံုးမျငား၊ နားခါးေလသည့္ေခတ္။

ကိုယ္လည္း မသိ က်င့္နတိၳ၊ သိသူရွားသည့္ေခတ္။

တရားသံၾကား ေဝးက သြား၊ ေရွာင္ရွားေလသည့္ေခတ္။

ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ပဲြ ထိုရုံထဲ၊ မစဲေလသည့္ေခတ္။

မဂၤလာတရား ထိုစကား၊ ေခါင္းပါးေလသည့္ေခတ္။

သက္ၾကီးစကား သယ္ငယ္ကား၊ ပယ္ရွားေလသည့္ေခတ္။

မဟုတ္မမွန္ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ ႏႈတ္လွန္ထုိးသည့္ေခတ္။

အစစ္ကိုေရွာင္ အတုေဆာင္၊ ေယာင္ေဆာင္ေပါသည့္ေခတ္။

ေဆးဝါးကုသူ ရဟန္းမူ၊ လွဴသူေပါသည့္ေခတ္။

ေဗဒင္ဓါတ္ရိုက္ နတ္စိမး္တုိက္၊ အၾကိဳက္ေတြ႕သည့္ေခတ္။

သံသရာ ေနာင္ေရး ေဘးမေတြး၊ လွဴေပးေလသည့္ေခတ္။

ေက်ာင္းဝင္းျမိဳင္ျမိဳင္၊ ေရဒီယိုကိုင္၊ ေက်ာင္းထိုင္ေလသည့္ေခတ္။

သံသရာကၽြတ္တန္း၊ မရည္မွန္း၊ ရဟန္းခံေလသည့္ေခတ္။

သကၤန္းသပိတ္၊ ေက်ာင္းတြင္းသိပ္၊ ပိတ္၍ထားသည့္ေခတ္။

တပည့္တပန္း မေပးကမ္း၊ ငမ္းငမ္းတက္သည့္ေခတ္။

ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ အမည္ေပၚ၊ ဂုဏ္ေနာ္မ်ားသည့္ေခတ္။

ဓာတ္စက္မပါ အလွဴမွာ ဆရာ-ပါမၾကိဳက္သည့္ေခတ္။

အိုးစည္ဗံုေမာင္း တေျပာင္းေျပာင္း၊ ေက်ာင္းမွာဆူသည့္ေခတ္။

ဒကာေလွ်ာက္ၾကား ထိုစကား၊ မွန္ပါ့ဘုရားလိုက္သည့္ေခတ္။

ေတာလက္ေက်းရြာ ေက်ာင္းတိုင္းမွာ စာေပရွားသည့္ေခတ္။

ဘုရားအၾကိဳက္ ငါမလိုက္၊ ဒကာအၾကိဳက္လိုက္သည့္ေခတ္။

ဆရာေက်းဇူး၊ ဂုဏ္အထူး၊ ေမ့မူးေလသည့္ေခတ္။ 

မိဘႏွစ္ပါး ပုဂိၢဳလ္မ်ား ပစ္ထားေလသည့္ေခတ္။

အရက္ထိုထို ေသာက္စားျမိဳ၊ ဆိုရွယ္က်သည့္ေခတ္။

ေရာင္းေရး ဝယ္ေရး မွန္မေပး၊ အေလးခုိးသည့္ေခတ္။

ပိတ္ျဖဴစလြယ္ အရပ္လည္၊ ဆန္ လည္ေတာင္းသည့္ေခတ္။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ 
ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

Monday, August 30, 2010

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၂)


ဥပုလ္ေစာင့္သြား၊ အိုလူသား ဘာမ်ား နင္က်င့္တယ္။

ၾကက္ ဝက္ ဆိတ္ ငါး ခ်က္ခါ သြား၊ ငါကား ေက်ာင္းထြက္တယ္။

ေက်ာင္းကန္ကိုေရာက္၊ ဟိုဒီေလွ်ာက္ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာၾကတယ္။

ရုပ္နာမ္ အစု ျဖစ္ပ်က္မႈ၊ မရွဳပဲသာ ေနၾကတယ္။

သူမ်ား ေကၽြးလွဴ ဗိုက္ေတြပူ၊ စူေနေအာင္သာ စားခဲ့တယ္။ 

ပုတီးကို ခ်ိတ္၊ ေနကုန္အိပ္၊ တိတ္ဆိတ္စြာသာ ေနၾကတယ္။

စားခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ တစ္ေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ေခၚလို႔သာ ရွိၾကတယ္။

ေနကုန္ မိုးခ်ဳပ္ အိမ္ျပန္သုတ္၊ ဥပုပ္သည္လို႔ ေခၚၾကတယ္။

Tuesday, August 10, 2010

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၁)


မေသခင္ခ်စ္၊ ေသလွ်င္ျပစ္၊ စင္စစ္ ေတြးေတာထား။ 

မေသခင္သံုး၊ ေသလွ်င္မုန္း၊ လံုးလံုးႏွလံုးပြါး။

မေသခင္ ေပါင္း၊ ေသလွ်င္ ေခါင္း အေၾကာင္းဤသို႔မ်ား။ 

မေသခင္ ရုပ္၊ ေသလွ်င္ ပုပ္၊ “ငါ” ဟုတ္ေသးရဲ႕လား။

မေသခင္ ထုတ္၊ ေသလွ်င္ ျမဳပ္ ဒါ ရုပ္ ဒါ နာမ္လား။

မေသခင္ ေမႊး၊ ေသလွ်င္ ေျပး၊ ဘယ္ေရးမလွပါ။
မေသခင္ ဆို၊ ေသလွ်င္ ငို ငါ့ကုိယ္ ဟုတ္သလား။
မေသခင္ ၾကံ၊ ေသလွ်င္ ခံ ဖန္ဖန္ နင္ေတြးထား။

မေသခင္ ေခၚ၊ ေသလွ်င္ ေအာ္ “ငါ” ေနာ္အပုပ္ပဲ။ 

မေသခင္ လွ၊ ေသလွ်င္ ပြ၊ ဘာမွ် မေကာင္း ရုပ္အေလာင္း။
မေသခင္ ထား၊ ေသလွ်င္ သြား “ငါ” ကား ကိုယ္ပိုင္မရွိပါ။ 

ရုပ္နာမ္မထင္ ထိုသူလွ်င္ ပါယ္ခြင္ေရာက္လိမ့္မ်ား။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ 
ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

Friday, August 6, 2010

ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမ၏ ေထရုပတိၱ (နိဂံုး)

သာသနာ့တာဝန္မ်ားကို ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ အနစ္နာခံကာ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ကာ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္မ်ားတြင္ ေနထိုင္မေကာင္းမႈမ်ား မၾကာခဏျဖစ္ခဲ့ျပီးေနာက္ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမသည္ (၁၃၇၀)ခုႏွစ္ တေပါင္းလဆုတ္ (၉)ရက္၊ (၁၉-မတ္-၂၀၀၉) ၾကာသပေတးေန႔ ညေန (၄း၂၀) မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ ပဲခူးျမိဳ႕၊ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ၊ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာၾကီး၌ တစ္ဘဝခႏၶာ ဇာတ္သိမ္းေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

တင့္တယ္ ေလွ်ာက္ပတ္ ပူေဇာ္ၾက
ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ေလာင္းစံေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးစဥ္ ဓမၼကထိကမ်ား ပင့္ေဆာင္၍ တရားပဲြၾကီးကို သံုးညတိုင္တုိင္ က်င္းပျပဳလုပ္ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။  ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ေလာင္းေတာ္ကို (၁၃၇၀)ခုႏွစ္ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း (၂)ရက္၊ (၂၇-မတ္-၂၀၀၉) ေသာၾကာေန႔တြင္ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားစြာ တပည့္သံဃာ သီလရွင္ ေယာဂီ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္၊ ျမိဳ႕သူ ျမိဳ႕သား ပရိတ္သတ္တို႔သည္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေမြးရပ္ေျမျဖစ္ေသာ သနပ္ပင္ျမိဳ႕ ေအာက္စုရပ္ကြက္ရွိ သုႆန္၌ ေလ်ာက္ပတ္တင့္တယ္စြာ မီးသျဂၤိဳလ္ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။

(၁၃၇၀)ခုႏွစ္ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း (၁၃)ရက္၊ (၇-ဧျပီလ-၂၀၀၉) အဂၤါေန႔တြင္ ရန္ကုန္တိုင္း ဦးတင္လိႈင္+(ေဒၚခင္စန္းၾကည္)မိသားစုတို႔မွ ဦးေဆာင္မတည္၍ တပည့္ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားက မန္းေက်ာင္းတိုက္ ဓမၼရိပ္သာ၌ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ေထရ္သံဃာအရွင္ျမတ္မ်ားႏွင့္ ဧည့္ပရိတ္သတ္တို႔အား ဆြမ္းအစရွိေသာ ဒါတဗၺဝတၳဳအစုစုတုိ႔ကို လွဴဒါန္းၾကျပီး ဓမၼာႏုဂၢဟ အမွ်တန္းေပးေဝကာ တရားျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ပူေဇာ္ၾကပါသည္။
ေန႔ (၁)နာရီ အခ်ိန္တြင္ စစ္ေတာင္းျမစ္ ျမစ္လက္တက္ တူးေျမာင္း သနပ္ပင္ေခ်ာင္းတြင္ ခမ္းခမ္းနားနား တင့္တယ္စြာ စုေပါင္း၍ သရီရဓာတူဒက အရိုးဓာတ္ျပာေမွ်ာ ပူေဇာ္ပဲြကို က်င္းပျပဳလုပ္ၾကပါသည္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘဝနိဂံုး ျပီးဆံုးပါေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အရိပ္၊ ဆံုးမၾသဝါဒ၊ ျပဳခဲ့ေသာ သာသနာအေပၚ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ေကာင္းလွပါေပသည္။ သရီရဓာတူဒက အရိုးဓာတ္ျပာေရေမွ်ာပူေဇာ္ပဲြ စည္ကားသိုက္ျမိဳက္ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ဦးေဆာင္မတည္ေပးေသာ ဆရာေတာ္၏ တပည့္မ်ားျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွ ဦးတင္လိႈင္+ေဒၚခင္စန္းၾကည္ မိသားစုတို႔ႏွင့္ တပည့္ဒကာ ဒကာမ်ားအားလံုး၏ ေက်းဇူးသိတတ္မႈကို မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။
 သနပ္ျမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္အတြင္းဝယ္ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမ သီတင္းသံုးေနထိုင္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းတိုက္။