ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၃)

 ပဲခူးျမိဳ႕မွ သမုိင္းဝင္ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာ္ျမတ္

ဖိုးစစ္ မ်ိဳးမွန္၊ တရားသံ၊ ျမန္ျမန္အိပ္သည့္ေခတ္။

ခုေခတ္ကာလ ညာ(လိမ္)ေပးမွ၊ သဘာဝက်သည့္ေခတ္။

က်င့္ဝတ္တရား ဆံုးမျငား၊ နားခါးေလသည့္ေခတ္။

ကိုယ္လည္း မသိ က်င့္နတိၳ၊ သိသူရွားသည့္ေခတ္။

တရားသံၾကား ေဝးက သြား၊ ေရွာင္ရွားေလသည့္ေခတ္။

ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ပဲြ ထိုရုံထဲ၊ မစဲေလသည့္ေခတ္။

မဂၤလာတရား ထိုစကား၊ ေခါင္းပါးေလသည့္ေခတ္။

သက္ၾကီးစကား သယ္ငယ္ကား၊ ပယ္ရွားေလသည့္ေခတ္။

မဟုတ္မမွန္ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ ႏႈတ္လွန္ထုိးသည့္ေခတ္။

အစစ္ကိုေရွာင္ အတုေဆာင္၊ ေယာင္ေဆာင္ေပါသည့္ေခတ္။

ေဆးဝါးကုသူ ရဟန္းမူ၊ လွဴသူေပါသည့္ေခတ္။

ေဗဒင္ဓါတ္ရိုက္ နတ္စိမး္တုိက္၊ အၾကိဳက္ေတြ႕သည့္ေခတ္။

သံသရာ ေနာင္ေရး ေဘးမေတြး၊ လွဴေပးေလသည့္ေခတ္။

ေက်ာင္းဝင္းျမိဳင္ျမိဳင္၊ ေရဒီယိုကိုင္၊ ေက်ာင္းထိုင္ေလသည့္ေခတ္။

သံသရာကၽြတ္တန္း၊ မရည္မွန္း၊ ရဟန္းခံေလသည့္ေခတ္။

သကၤန္းသပိတ္၊ ေက်ာင္းတြင္းသိပ္၊ ပိတ္၍ထားသည့္ေခတ္။

တပည့္တပန္း မေပးကမ္း၊ ငမ္းငမ္းတက္သည့္ေခတ္။

ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ အမည္ေပၚ၊ ဂုဏ္ေနာ္မ်ားသည့္ေခတ္။

ဓာတ္စက္မပါ အလွဴမွာ ဆရာ-ပါမၾကိဳက္သည့္ေခတ္။

အိုးစည္ဗံုေမာင္း တေျပာင္းေျပာင္း၊ ေက်ာင္းမွာဆူသည့္ေခတ္။

ဒကာေလွ်ာက္ၾကား ထိုစကား၊ မွန္ပါ့ဘုရားလိုက္သည့္ေခတ္။

ေတာလက္ေက်းရြာ ေက်ာင္းတိုင္းမွာ စာေပရွားသည့္ေခတ္။

ဘုရားအၾကိဳက္ ငါမလိုက္၊ ဒကာအၾကိဳက္လိုက္သည့္ေခတ္။

ဆရာေက်းဇူး၊ ဂုဏ္အထူး၊ ေမ့မူးေလသည့္ေခတ္။ 

မိဘႏွစ္ပါး ပုဂိၢဳလ္မ်ား ပစ္ထားေလသည့္ေခတ္။

အရက္ထိုထို ေသာက္စားျမိဳ၊ ဆိုရွယ္က်သည့္ေခတ္။

ေရာင္းေရး ဝယ္ေရး မွန္မေပး၊ အေလးခုိးသည့္ေခတ္။

ပိတ္ျဖဴစလြယ္ အရပ္လည္၊ ဆန္ လည္ေတာင္းသည့္ေခတ္။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ 

ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား