ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာမ်ား၏ တရားပတ္စဥ္မ်ား

(၁) မဟာသၾကၤန္တရားပတ္
ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ၊ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ၊ ပဲခူးျမိဳ႕။
တန္ခူးလဆန္း (၁၂)ရက္ေန႔မွ တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္။
(11-April-2014) to (22-April-2014)

(၂) ဓမၼရိပ္သာေက်ာင္းတိုက္၊ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ၊ ဘုရားၾကီးျမိဳ႕၊ ပဲခူးျမိဳ႕နယ္။
တန္ခူးလဆန္း (၁၄)ရက္ မွ တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၃)ရက္။
(13-April-2014) to (17-April-2014)
ညေနခင္းတရားပဲြမ်ား။

(၃) ေျမာက္ေက်ာင္းတိုက္ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ၊ ကြမ္းျခံေက်းရြာ၊ ေနျပည္ေတာ္-လယ္ေဝးျမိဳ႕နယ္။
 တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၁၀)ရက္ေန႔မွ ကဆုန္လဆန္း (၇)ရက္။
(24-April-2014) to (05-May-2014)

(၄) ကဆုန္တရားပတ္
ပထမ(မူလ) ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ၊ ေနျပည္ေတာ္-ပ်ဥ္းမနားျမိဳ႕။
ကဆုန္လဆန္း (၈)ရက္ေန႔မွ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၄)ရက္။
(06-May-2014) to (17-May-2014)

(၅) သုစိတၱာရာမသီလရွင္စာသင္တိုက္၊ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ၊ ပဲခူးျမိဳ႕။
နယုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၃)ရက္ေန႔မွ နယုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၁၄)ရက္ေန႔။
 (15-June-2014) to (26-June-2014)

(၆) ဝါတြင္းတရားပတ္
ေရႊမင္းဝန္ကုန္းေျမ - ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ၊ ေက်ာက္ၾကီးျမိဳ႕။
ဝါေခါင္လဆန္း (၂)ရက္ေန႔မွ ဝါေခါင္လဆန္း (၁၃)ရက္ေန႔။
(28-July-2014) to (08-August-2014)

(၇) ဝါတြင္းတရားပတ္
ဓမၼရိပ္သာေက်ာင္းတိုက္၊ ကသစ္ဝိုင္ရိပ္သာ၊ ဘုရားၾကီးျမိဳ႕နယ္၊ ပဲခူးျမိဳ႕။
ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ (၂)ရက္ေန႔မွ ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ (၁၃)ရက္။
 (12-August-2014) to (23-August-2014)

(၈) မဟာဓမၼိကာရုံေက်ာင္းတိုက္၊ ကသစ္ဝိုင္ရိပ္သာ၊ ကမာနတ္ေက်းရြာ၊ ပဲခူးျမိဳ႕။
ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ (၁၄)ရက္ေန႔မွ ေတာ္သလင္းလဆန္း (၈)ရက္။
  (24-August-2014) to (01-September-2014)

(၉) ဝါတြင္းတရားပတ္
 ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ၊ ပဲခူးျမိဳ႕။ 
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၅)ရက္ေန႔မွ သီတင္းကၽြတ္လဆုတ္ (၁)ရက္ေန႔။
(28-September-2014) to (09-October-2014)

ႏွစ္စဥ္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ (09-October-2014) ေန႔သည္ ပဲခူးျမိဳ႕၊ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာၾကီး၏ “မဟာဘံုကထိန္ပဲြေတာ္” ျဖစ္ပါသည္။

တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း (၁၂)ရက္ေန႔သည္ ျမန္မာျပည္အရပ္ရပ္ရွိ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာၾကီးမ်ား၏ ႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေဝးကို
သနပ္ပင္ျမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာၾကီး၌က်င္းပမည္ျဖစ္ျပီး၊
တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း(၁၃)ရက္ေန႔သည္  သနပ္ပင္ျမိဳ႕၊
ရတနာပံုမန္းေက်ာင္းတိုက္ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာၾကီး၏ “မဟာဘံုကထိန္ပဲြေတာ္” ျဖစ္ပါသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ ေရႊေတာင္ကုန္းေစတီသို႔ ဆရာေတာ္မ်ား ၾကြေရာက္ၾကည္ညိဳခဲ့ၾကပါသည္။

 ပဲခူးတိုင္း သနပ္ပင္ျမိဳ႕မွ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱကိတိၱမာလာဘိဝံသ 

 

ပဲခူးတိုင္း သနပ္ပင္ျမိဳ႕မွ  ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱစႏၵမာလာ

ပဲခူးတိုင္း၊ ပဲခူးျမိဳ႕ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆ     နာဓမၼရိပ္သာ 

ဆရာေတာ္ အရွင္ကဥၥနသာရ(မဟာကမၼ႒ာနာစရိယ)

ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ ေရႊေတာင္ကုန္းေစတီသို႔ ဆရာေတာ္မ်ား ၾကြေရာက္ၾကည္ညိဳခဲ့ၾကပါသည္။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

ခရစၥတလ္

ျမဘုရားပရဝဏ္အတြင္း ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကို ဖူးေတြ႕ရစဥ္

ျမဘုရားေဆာင္းတန္းအနီး။

နန္းေတာ္ထဲတြင္ ဖူးေတြ႕ရစဥ္

ဘန္ေကာက္ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ မတည္အလွဴရွင္ ေရွ႕ေနၾကီး ဦးအုန္းျမင့္ႏွင့္အတူ။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

ခရစၥတလ္

ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား ဘန္ေကာက္သို႔ၾကြေရာက္ေတာ္မူမည့္ခရီးစဥ္

ပဲခူးတိုင္း၊ ပဲခူးျမိဳ႕ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမရွိ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆ      နာဓမၼရိပ္သာႀကီး၏

ပဓာနဩဝါဒ ကမၼဌာနာစရိယ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမ၏ တပည့္သံဃာမ်ားျဖစ္ၾကသည့္

ပဲခူးတိုင္း သနပ္ပင္ျမိဳ႕မွ ဘဒၵႏၱကိတိၱမာလာဘိဝံသ၊ ဘဒၵႏၱစႏၵမာလာႏွင့္

ပဲခူးျမိဳ႕မွ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမရွိ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱကဥၥနသာရတို႔သည္

ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ဘုရားဖူးခရီးၾကြေရာက္ေတာ္မူမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

 ၂၀၁၃-ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ (၃)ရက္ေန႔မွ (၇)ရက္ေန႔အထိ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕တြင္ သီတင္းသံုးမည္ျဖစ္ပါသည္။

ႏိုဝင္ဘာလ (၃)ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕သို႔႔ Bangkok Airway ေလယာဥ္ျဖင့္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူၾကပါမည္။ ဘန္ေကာက္၊ အယုဒၶယႏွင့္ ပတၱရားျမိဳ႕မ်ားရွိ ဘုရားေစတီပုထိုးမ်ားႏွင့္ ထိုင္းသာသနာ့အေဆာက္အဦးမ်ားသို႔ ဖူးေမွ်ာ္ၾကည္ညိဳေလ့လာၾကပါမည္။

ႏိုဝင္ဘာလ (၇)ရက္ေန႔တြင္ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕မွ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွ
Bankok Airway ေလယာဥ္ျဖင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာပါမည္။ 


ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕တြင္းရွိ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားအေနျဖင့္ ဆရာေတာ္မ်ားထံသို႔ ဖူးေမွ်ာ္ၾကည္ညိဳလိုပါက
ဖုန္းနံပါတ္ (08 51137722) သို႔ ဆက္သြယ္စံုစမ္းေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။


ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္
ခရစၥတလ္

ဆရာေတာ္မ်ား ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ၾကြေရာက္လာမည္...

ဆရာေတာ္ၾကီးဦးပဒုမ 

သနပ္ပင္ျမိဳ႕မွ ဘဒၵႏၱကိတိၱမာလာဘိဝံသ၊ ဘဒၵႏၱစႏၵမာလာ

ဘဒၵႏၱကဥၥနသာရ

ေအာင္မင္းေခါင္ ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ ဓမၼရိပ္သာႀကီး၏ ပဓာနဩဝါဒ ကမၼဌာနာစရိယ 

ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမ၏ တပည့္သံဃာမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ 

ပဲခူးတိုင္း သနပ္ပင္ျမိဳ႕မွ ဘဒၵႏၱကိတိၱမာလာဘိဝံသ၊ ဘဒၵႏၱစႏၵမာလာႏွင့္ 

ပဲခူးျမိဳ႕မွ ဘဒၵႏၱကဥၥနသာရတို႔သည္ 

နယုန္လတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ၾကြေရာက္ေတာ္မူမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း

 ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ႏိုင္ငံတကာေရာက္ တပည့္ဒကာ ဒကာမအေပါင္းသိေစရန္ 

နိဗၺာန္အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏိႈးေဆာ္တိုက္တြန္းလုိက္ပါသည္။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

ခရစၥတလ္

“ဘေလာ့မွ ဒိုမိန္းသို႔ ကူးေျပာင္းေတာ့မည္”

မူလကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာ ဘေလာ့ဆိုဒ္အား
မၾကာခင္ခ်ိန္တြင္ ဒိုမိန္းသို႔ ကူးေျပာင္းေတာ့မည့္အေၾကာင္းကို
ၾကိဳတင္အသိေပးလိုက္ပါရေစ။

http://www.kathitwine-vipassana.com/

ဒိုမိန္းအလွဴရွင္မွာ ကြယ္လြန္သူ ရဟန္းအမ ေဒၚသန္း(ပဲခူးျမိဳ႕)ကို ရည္စူး၍
က်န္ရစ္သူမိသားစုမ်ားမွ လွဴဒါန္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ယခု ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဆိုဒ္တြင္ တင္ထားေသာ တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကို
ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ပဲခူးတိုင္း ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ကသစ္ဝိုင္ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမဓမၼရိပ္သာတြင္
သီတင္းသံုးေနထိုင္ေတာ္မူေသာ
ဆရာေတာ္ ဦးကဥၥနသာရ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္မႈျဖင့္
ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အကယ္၍ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တရားေတာ္မ်ား၊ ဓာတ္ပံုမ်ား၊ ဓမၼစာေပမ်ား ရွိခဲ့ပါလွ်င္

kathitwinemyanmar@gmail.com

သို႔ ေပးပို႔ေပးပါလွ်င္ ဆိုဒ္တြင္ တင္ေပးပါမည္။

(မူလ) ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဆိုဒ္ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္ ဝိုင္းဝန္းကူညီဆာင္ရြက္ေပးၾကပါေသာ
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ လင့္ခ်ိတ္ေပးထားေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး၊
အြန္လိုင္း ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို
အထူးေလးစားစြာျဖင့္ ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း။

ကသစ္ဝိုင္၏ သာသနာ့ဝန္ထမ္း အဆက္ဆက္

ဆရာေတာ္ဦးပဒုမ သာသနာမျပဳခင္ ဟိုယခင္က ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမဓမၼရိပ္သာတြင္ (မူလ)ကသစ္ဝုိင္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ ကမၼ႒ာနာစရိယ ဘဒၵႏၱေတေဇာသာရ အရွင္သူျမတ္က ကသစ္ဝိုင္ပဋိပတၲိ သာသနာေတာ္ တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္၍ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ တရားဌာနသည္ အရွိန္ေကာင္းစြာျဖင့္ တရားပတ္မ်ား စဥ္ဆက္မျပတ္ ဖြင့္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ 

ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာကို စတင္တည္ေထာင္၍ ေအာင္မင္းေခါင္ဓမၼရိပ္သာ၏ ဦးစီးနာယကအျဖစ္ ဘဒၵႏၱေတေဇာသာရသည္  ကမၼ႒ာနာစရိယအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူပါသည္။ ဆရာေတာ္ ဦးေတေဇာသာရသည္ အရွိန္ယူကာစ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာအား အပတ္တကုတ္ ေဟာေဖၚ ညႊန္ျပဆံုးမေနစဥ္ ၁၃၂၉-ခုႏွစ္၌ သက္ေတာ္ (၄၈) ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ (၂၉) ဝါတြင္ ခရီးလမ္းတြင္ အစားမွားကာ ဝမ္းေလ်ာဝမ္းပ်က္ေရာဂါျဖင့္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားခဲ့ပါသည္။

ဆရာေတာ္ေတေဇာသာရသည္ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးထံတြင္ ငယ္စဥ္မွစ၍ အေျခခံ စာေပတို႔ကို လံုေလာက္စြာသင္ယူရရွိခဲ့၏။ ပဲခူးတိုင္း၊ ေဝါၿမိဳ႕နယ္ရွိ က်ံဳတူေက်ာင္းတိုက္တြင္ ကိုရင္ဘဝမွစ၍ (၅)ဝါ တိုင္တိုင္ အေျခခံစာတို႔ကို သင္ယူခဲ့၏။

ငါးပါးသာသနာဓမၼရိပ္သာ

ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမတြင္ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ဆက္လက္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေရး သာသနာတာဝန္ထမး္ေဆာင္ရန္အတြက္ ေက်းဇူးရွင္မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရည္ရြယ္ထားသည့္ တပည့္ႀကီးမ်ားမွာ-

၁. ဘဒၵႏၱအာစိဏၰ၊ မုကၡမူအုပိၹဳေတာရဆရာေတာ္၊ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕နယ္။
၂. ဘဒၵႏၱေဝပုလႅ၊ ဝါဆိုေက်ာင္းဆရာေတာ္၊ ပဲခူးၿမိဳ႕နယ္။
၃. ဘဒၵႏၱဣႏၵစာရ၊ ဘိုရားႀကီးဆရာေတာ္၊ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕နယ္။
၄. ဘဒၵႏၱပညာ၊ ခဝဲရြာဆရာေတာ္၊ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕နယ္။
၅. ဘဒၵႏၱပဒုမ၊ မန္းေက်ာင္းဆရာေတာ္၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕နယ္

ဆရာေတာ္တို႔ ငါးပါးအား အစဥ္အဆက္ျဖင့္ အလွည့္က်တလွည့္စီ ေစာင့္ေရွာက္ရမည္ဟူေသာ စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒသတ္မွတ္ခ်က္ျဖင့္ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ၾကီးမွ တာဝန္အပ္ႏွင္းပါသည္။ တာဝန္ယူရေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကလည္း သာသနာအတြက္ သေဘာတူ လက္ခံေတာ္မူၾကပါသည္။

သာသနာ့တာဝန္အလွည့္က်

ဆရာေတာ္ငါးပါးသည္ တစ္ပါးစီတာဝန္ယူကာ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာသာသနာအတြက္ အားလံုးတြင္ တာဝန္ရွိၾကသည့္အတိုင္း တာဝန္ေပးမွမလြဲသာ၍ တာဝန္ယူရသည္ဟု မျဖစ္လိုၾကသျဖင့္ သဒၶါအေလ်ာက္ တာဝန္ ယူမည့္ ဘဒၵႏၱပညာက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖၚေပးလိုက္ပါသည္။ အထက္ပါဆရာေတာ္ႀကီး မ်ား၏ ကမၼ႒ာနလုပ္ငန္းစဥ္တိုင္း ေပးအပ္ထားေသာ ဓမၼရိပ္သာႀကီးကို အရွိန္မပ်က္ တာဝန္ယူဦးေဆာင္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္တို႔သည္ အလွည့္က်လာသည့္ တာဝန္ကို(၃)ဝါမွ် သီတင္းသံုးကာ သာသနာတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

ထို႔ေနာက္တြင္ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ႀကီး ခ်မွတ္ေပးသြားေသာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒသမ်ား ခ်မွတ္ခ်က္အတိုင္း ကသစ္ဝိုင္သာသနာတာဝန္ကို ဒုတိယအလွည့္က်ေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္မွာ ဘဒၵႏၱဣႏၵစာရျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္သည္ သာသနာအတြက္ ဓမၼရိပ္သာႀကီးထိန္းသိမ္းေရးကို အာ႐ံုထားလ်က္ တိုးတက္မႈမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္ ဆႏၵႏွင့္ ဘဝတထပ္တည္း မက်ႏိုင္သည့္ သခၤါရတရားေၾကာင့္ (၁၃၄၄)ခုႏွစ္၊ သက္ေတာ္ (၆၆)ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ (၄၇)ဝါ တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ဆရာေတာ္သည္ ဝိနည္းသိကၡာကို အေလးထား႐ိုေသစြာ သီတင္းသံုးေတာ္မူသျဖင့္ လဇီၨေပသလ သိကၡာ ေတာ္ေဆာင္ ဝိနည္းဓိုရ္ဆရာေတာ္ဟူ၍ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား၏ အထူးၾကည္ညိဳေလးစားခဲ့ၾကပါသည္။

အလွည့္က်ျပန္(၃)ပါးက်န္

သာသနာျပဳဦးစားေပးအလွည့္က် က်န္ေနေသာ မုကၡမူဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱအာစိဏၰ၊ ဝါဆိုဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ေဝပုလႅ၊ မန္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱပဒုမ တို႔ (၃)ပါးတို႔ အလွည့္ယူရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္သံုးပါး သည္ တစ္ပါးတည္းပင္တိုင္ တာဝန္ယူမႈမထားဘဲ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ျဖင့္ အလွည့္က် တာဝန္ယူၾကရန္ အခ်င္းခ်င္း တိုင္ပင္သေဘာတူထားၾကပါသည္။ ေက်ာင္းပိုင္ရွင္ရွိၾကေသာ္လည္း ဓမၼရိပ္သာႀကီးကိုပါ တာဝန္မယိုယြင္းရေလေအာင္ သတ္မွတ္ကာလမ်ားအတိုင္း တာဝန္ယူခဲ့ၾကပါသည္။ 

သို႔ေသာ္ ၁၃၄၅ခုႏွစ္၊ တပို႔တြဲလဆုတ္(၁၃)ရက္ (၂၉-ေဖေဖၚဝါရီ-၁၉၈၄) တြင္ သက္ေတာ္ (၇၄)ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္(၅၅)ဝါ ရွိေသာ မုကၡမူဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱအာစိဏၰႏွင့္ သက္ေတာ္ (၆၈) ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္(၄၉)-ဝါရွိ ဝါဆိုဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱေဝပုလႅတို႔သည္ တစ္ေနရာတည္းတြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူ ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္ကဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးသည္ တရားပတ္အၿပီး အျပန္လမ္းတြင္ ဘုရားရဟႏၱာတို႔ေသာ္မွ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာ ဝိဘတ္ ၾကမၼာကို ျဖည့္ဆည္းၾကရရွာသည္။ တရားပတ္တစ္ခုမွ အျပန္လမ္းခရီးတြင္ ဆရာေတာ္တို႔စီးနင္းလုိက္ပါလာေသာ လိုင္းကားသည္ ရပ္ထားေသာ ကားႀကီးတစ္စီး၏ ဓာတ္ဆီတိုင္ကီကို အရွိန္မထိန္းႏိုင္ဘဲ ဝင္တိုက္ခါ ကားမီးေလာင္ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လူအမ်ားၾကားသို႔ တိုးေဝွ႔ကာ ေျပးမဆင္းေတာ့ဘဲ အမ်ားျပည္သူမ်ားကို ဦးစားေပး လိုေသာေမတၲာ၊ ေစတနာတို႔ျဖင့္ တရားအမွတ္၊ တရားသတိႏွင့္သာ သီတင္းသံုး၍ ေန၏။ ဒကာမ်ားက ဆင္းရန္ ေလွ်ာက္ထားပါေသာ္လည္း အျခားသူမ်ားကို ဦးစားေပးကယ္ရန္ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့၏။ ထူးဆန္းသည္က ကားမီးေလာင္ခံရစဥ္ အ႐ိုးက်ခ်ိန္၌ ေႏြရာသီတြင္ ႐ုတ္တရက္ မိုးႀကီး ရြာခ်ခဲ့ပါသည္။ မိုးသာမရြာခဲ့ပါလွ်င္ အ႐ိုးမဆိုထားဘိ ျပာပင္မရႏိုင္ေသာ အေျခအေန ဆိုးဆိုက္ေနခ်ိန္တြင္ ဆရာေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါး၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ဘာဝနာအရာကို အမ်ားျပည္သူတို႔ ထူးျခားစြာ ဖူးေျမႇာ္ၾကည္ညိဳခြင့္ရခဲ့ၾက၏။ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားမွာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား တျပိဳင္တည္း ဆံုးရွုံဳးမႈကို ျဖည္မဆည္ႏိုင္ေအာင္ ယူက်ံဳးမရျဖစ္ၾကကာ ယေန႔တုိင္ တသသျဖစ္ေနၾကရပါ၏။ ထုိသို႔မ်ိဳးဆက္သစ္ သာသနာ့ဝန္ထမ္း ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားတျပိဳင္နက္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူျခင္းသည္ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာအတြက္ ၾကီးမားေသာ ဆံုးရွံဳးမႈတစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဆက္ပါအံုးမည္...

သိေႆာဝါဒ သံေပါက္လကၤာ အပိုင္း(၂)

ေလးမ်က္ႏွာဘုရား
ဘဒၵကမၻာတြင္ ပြင့္ေတာ္မူျပီးကုန္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားေလးဆူတို႔အားရည္စူးတည္ထားကိုးကြယ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

• ရြာသူစပ္လွ်င္း သူ႔အတင္း ေျပာျခင္း ေက်ာင္းကဲြ႕ သင့္ဘူးတဲ့။

• ဆံုးမေစလို သူ႔ျပစ္ကို ေလွ်ာက္ဆိုပါတဲ့ သင့္ေသးရဲ႕။

• ဒါ၊ သီ၊ ဘာ-မ်ိဳး ခုေနာင္က်ိဳး ေလွ်ာက္ကိုးပါကဲြ႕ ကိုယ္က်ိဳးတဲ့။

• ေလွ်ာက္ကိုးပါျငား ရွင္ဘုရား “ပါ”မ်ားသံုးကဲြ႕ ခ်ိဳသာတဲ့။

• ေအာက္ေငါက္ေဒါေဆာင္ ဆူညံေအာင္ ၾကဥ္ေဆာင္ပါကဲြ႕ ၾကားရုံတဲ့။

• ဘုရားသံယာ ေရွ႕ကုန္းခါ ၾကမ္းမွာသြားကဲြ႕ ဆင္နင္းသလိုတဲ့။ (ဆင္ၾကီး ခႏၶာၾကီးေသာ္လည္း ေျခသံမၾကားရ)

• အိမ္က ေက်ာင္းလာ မ်ားသူငါ ျပဳရာခဏ္းကဲြ႕ျပီးျပီတဲ့။

• သံဃာ့ထံလာ ကပ္သူငါ လိမၼာဘို႔ကဲြ႕ မွတ္အံုးတဲ့။

• ဆြမ္းမုန္႔ ေဘာဇဥ္ ဘုန္းေပးတြင္ ၾကြရွင္ေလွ်ာက္ကဲြ႕ ပင့္နည္းတဲ့။

• ထမင္းစားေသာက္ လာသြားေလွ်ာက္ ပယ္ေဖ်ာက္ေလွ်ာက္ကဲြ႕ အပ္ဘူးတဲ့။

ေရႊေမာေဓါေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး (ပဲခူးျမိဳ႕)

 ပဲခူးျမိဳ႕ ေရႊေမာေေဓါေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး၏ 

ေျမာက္ဘက္မုဥ္ဦးမွ တည့္တည့္ဆင္းသြားလွ်င္ 

“ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာ” သို႔ လြယ္ကူစြာ ေရာက္ႏိုင္ပါမည္။

 မြန္တို႔ဌာေန ရာမညျပည္  မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္-မႏၱေလး ကုိ ရထားျဖင့္ ခရီးနွင္တဲ႔အခါတုိင္းမွာ ပဲခူးျမဳိ႔အ၀င္ ေရာက္တုိင္း ထိန္ညီးေတာက္ပ မီးေရာင္မ်ားနဲ႔ အလြန္သပၸာယ္ ေရႊေမာေဓါေစတီေတာ္ကုိ အျမဲတမ္း ဖူးေမွ်ာ္ၾကည္ညဳိေလ႔ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လူမွန္းသူမွန္းမသိ အိပ္တတ္တဲ႔အက်င့္ရွိေပမဲ႔ ပဲခူးျမဳိ႔အ၀င္ေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္အျမဲတမ္း ႏုိးေနတတ္ပါတယ္။ ထုိေစတီေတာ္ကုိ လက္အုပ္ခ်ီမုိးရွိခုိးသည့္ အခါတုိင္းမွာ ေစတီေတာ္ ရဲ႕သမုိင္းေၾကာင္းကုိ သိခ်င္ေနခဲ႔ပါတယ္။ အခု စာေမးပြဲေတြျပီးလုိ႔ computer မွာရွိတဲ႔ history of mon ethnic ကုိ လွန္ေလွာဖတ္ရင္း ဒီအေၾကာင္းကုိ ေတြ႔လုိ ကၽြန္ေတာ္လုိ သိခ်င္တဲ႔ စိတ္၀င္စားတဲ႔ ပုဂၢဳိလ္မ်ားအတြက္ ေရးလုိက္တာပါ။

ပဲခူး(မြန္ဘာသာျဖင့္ ဗေဂါ) ျမဳိ႔ က်က္သေရေဆာင္ ေရႊေမာေဓါဘုရားဟာ ပဲခူးနယ္တ၀ုိက္မွာ အထင္ရွားဆုံး သာသနိက အေဆာက္အအုံ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ေထာင္စုနွစ္တစ္ခုအထိ သက္တမ္းၾကာရင့္ခဲ႔ျပီျဖစ္တဲ႔အတြက္ ေစတီေတာ္ တည္ထားကုိးကြယ္စဥ္တုန္းက ဒ႑ာရီ(foundation myth) ဟာ တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါျပီ။ ဒီဘုရားဟာ ပဲခူးေဒသရဲ႔ ဘာသာေရး သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အဓိကက်တဲ႔ သာသနိကအေမြနွစ္ျဖစ္ေနေပမဲ႔ ေစတီေတာ္ရဲ႔ မူရင္းသမုိင္းရာဇ၀င္ (foundation myth) ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာဟာ ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္ ဘုရားသမုိင္းရာဇ၀င္က ဆံေတာ္ နွစ္ဆူ ကုိ ဌာပနာ ထားပါတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ တကယ့္မူရင္း က ေတာ့ အံေတာ္ ကုိ ဌာပနာ ထားျဖစ္ပါတယ္။

ယခုေခတ္ ဘုရားသမုိင္းရာဇ၀င္ကေတာ့ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္သမုိင္းနဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ပါဘဲ။ ကုန္သည္ညီေနာင္နွစ္ဦး(တဖုႆ နဲ႔ ဘလိက မဟုတ္ပါ)က ျမတ္စြာဘုရားထံမွ ဆံေတာ္နွစ္ဆူ ပင့္ေဆာင္လာျပီး ပဲခူးေဒသမွာ ေစတီတည္ထား ဌာပနာခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဘုရားသမုိင္းဟာ အမ်ဳိးမ်ဳိးကြဲျပားေနၾကေပမဲ႔ အမ်ားအားျဖင့္ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ (၁၇၈၂-၁၈၁၉)ခုနွစ္ (၁၆-၁၇ရာစု) ကုိ အေျခခံထားၾကပါတယ္။ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ကုိ အေျခခံထားတဲ႔ဘုရားသမုိင္း မွာ ကုန္သည္ညီေနာင္နွစ္ဦးဟာ မဟာသလ နဲ႔ စူဠသလ (Maha-sala and Cula-sala) လုိ႔ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
မူရင္း သမုိင္းရာဇ၀င္( Foundation myth) ကေတာ့ ဟသာၤကုန္းဘက္ကုိထုိးဆင္းသြားတဲ႔ အေရွ့ဘက္ေစာင္းတန္းမွာ တည္ရွိခဲ႔တဲ မြန္ နဲ႔ ပါဠိ ေက်ာက္စာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီေက်ာက္စာေတြဟာ (၁၅) ရာစုမွာ တခ်ိန္တည္းေရးထုိးခဲ႔ပါတယ္။ ဒါကုိ Donald M. Stadtner က သူ႔ရဲ႔စာတမ္းမွာ” The earliest myth associated with the Shwemawdaw stems from completely different sources than the current legend. Our sole surviving evidence comes inthe form of two 15th-century inscriptions, one in Mon and the other in Pali,both located along the eastern stairway leading to the promontory of the Hintha Kone.” ေရးခဲ႔ပါတယ္။ မြန္ေက်ာက္စာမွာ ဂ၀မၸတိ က ကုသိနာရုံ(Kusinagara) ကေန ဗုဒၶအံေတာ္(tooth relic)တစ္ဆူကုိ သထုံျပည္သုိ႔ ပင့္ေဆာင္လာခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီ အံေတာ္ဟာ အလုိအေလ်ာက္ (၃၃)ဆူပြားလာခဲ႔ပါတယ္။ သထုံဘုရင္ဟာ အဲဒီအံေတာ္ေတြကို ဌာပနာျပီး ေစတီ (၃၃) ဆူ တည္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ အဲဒီ အံေတာ္ ၃၃ ဆူကုိ ေနရာဌာနအသီးသီးကုိ ေျပာင္းေရႊ႔ကုိ တည္ထားကုိးကြယ္ၾကတယ္ လုိ႔ မြန္ နဲ႔ ပါဠိ ေက်ာက္စာ နွစ္ခုလုံးမွာ ဆုိထားပါတယ္။ အဲဒီ (၃၃) ဆူထဲက တစ္ဆူဟာ Madhava လုိ႔ ပါဠိေက်ာက္စာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီကေန Mudhava ဟု ကလ်ာဏီေက်ာက္စာမွာ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။- ေနာက္ပုိင္းမွာMau Tau(မုဟ္တ´) မြန္ဘာသာျဖင့္ေခၚဆုိလာၾကပါတယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ မြန္ခရုိနစ္ကယ္(Mon chronicle) မွာ “Mohtau Pagoda” or “Muhtau Pagoda” ဟု ေရးသားေဖာ္ျပရာ ကေန ေရႊေမာေဓါလုိ႔ အမည္တြင္လာခဲ႔ပါတယ္။

ျဖည့္စြက္။ ကၽြန္ေတာ္သိခဲ႔တဲ႔ ပါးစပ္ရာဇ၀င္တစ္ခုကုိ ၾကဳံတုန္းေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ပါရေစ။ အမွန္တကယ္ဆုိရေသာ္ အခုကၽြန္ေတာ္ေရးမည့္အေၾကာင္းအရာသည္ ကုိးကားခ်က္က်မ္းတစ္ေစာင္ေပတဖြဲ႔ မရွိတဲ႔အတြက္ ပါးစပ္ရာဇ၀င္ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္ရတာပါ။ အားလုံးမွန္သည္ဟု မဆုိခ်င္ပါေသာ္လည္း အားလုံးနီးပါးမွန္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ဆုိလုိခ်င္ပါသည္။
မြန္လူမ်ဳိးေတြ တည္ထားကုိးကြယ္ခဲ႔ေသာ ေစတီေတာ္မ်ားအထဲမွ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္၊ ေရႊေမာေဓါေစတီေတာ္နွင့္ က်ဳိက္လမုိင္း(လမုိင္းဘုရား)တုိ႔သည္ အျခားေစတီေတာ္တုိ႔ထက္ ထူးျခားထင္ရွားပါသည္။ ထုိေစတီ ၃ ဆူသည္ အေျခခံအားျဖင့္ ပုံစံတူညီၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ မတူညီသည့္အခ်က္ကား ေရႊတိဂုံေစတီသည္ ထုိေစတီ သုံးဆူ တြင္ သပၸါယ္ဆုံး၊ေရႊေမာေဓါေစတီသည္ အျမင့္ဆုံး၊ က်ဳိက္လမုိင္းသည္ ထုအၾကီးဆုံးျဖစ္သည္။ေရႊေမာေဓါေစတီကုိ မြန္ဘာသာျဖင့္ က်ာ္မုဟ္တ´(က်ဳိက္မုတူး)ဟုေခၚဆုိၾကျခင္းမွာ ေ၇ွးအခါက မြန္အဖုိးၾကီးမ်ားသည္ ေဆးတံကုိ ေသာက္ၾကသည္။ အဖုိးၾကီး တစ္ေယာက္သည္ ဥာဏ္ေတာ္ျမင့္ေသာ ေစတီေတာ္၏ စိန္ဖူးေတာ္ကုိ ဖူးေျမာ္ရန္ ေမာ့ျပီးၾကည့္ေသာအခါ ေဆးတံမွ က်လာေသာမီးပြားက သူ၏ နွာေခါင္းကုိ ထိျပီး ပူေသာေၾကာင့္ က်ာ္မုဟ္တ´(က်ဳိက္-ဘုရား+ မုဟ္-နွာေခါင္း+တ´-ေလာင္သည္)ဟု ယေန႔ထိ အခ်ဳိ႔ေသာမြန္လူမ်ဳိးမ်ားက ေခၚဆုိေနၾကဆဲပင္ျဖစ္သည္။

ေလးစားစြာျဖင့္

SAITNON

ကုိးကားခ်က္။ 

THE LOST LEGEND OF THE SHWEMAWDAW, PAGODA [Donald M. Stadtner (Walnut Creek, California, USA)] ; From the paper of conference  Discovery of Ramanya Desa: History, Identity, Culture, Language and Performing Arts 10-13 October 2007, Chulalongkorn University Bangkok Thailand

ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ တန္ခုိးၾကီးဘုရားမ်ားအနက္ တစ္ဆူအပါအဝင္ျဖစ္၍ သင္တိုင္းေစတီ ေခၚ မကိုဋ္ေစတီမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ပဲခူးျမိဳ႔၏ အေရွ႔ပိုင္း ဟသၤာကုန္းအစုတြင္ အေနာက္ဖက္ဆံုးက်ေသာ ပဲကူး၊ သုဒႆန၊ ျမင္းသီတ၊ မရင္သိႏၷ၊ မဓဝါ ဟူ၍ ေခတ္အလိုက္ အမည္ေျပာင္းခဲ့ေသာ ကုန္းငယ္ေပၚ၌ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီတည္ရွိသည္။ ယခုအခါ၌မူ ထုိကုန္းကို ေရႊေမာ္ေဓာကုန္းဟု အေခၚမ်ားသည္။

ေရႊေမာ္ေဓာေစတီ တည္သည့္ႏွစ္မ်ားႏွင့္ ဌာပနာသည့္ ပစၥည္းအေၾကာင္းကို အမ်ဳိးမ်ဳိးဆိုၾကသည္။ အခ်ဳိ႔က ဘုရား ပရိနိဗၺာန္ မစံမီကပင္ တည္သည္ဟု လည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႔က ဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံျပီးမွ တည္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႔က ဘုရားဆံေတာ္ကို ဌာပနာသည္ဟုလည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႔က သြားေတာ္ကို ဌာပနာသည္ဟု လည္းေကာင္း ေရးသားၾကသည္။ သို႕ရာတြင္ ဘုရားဒါယိကာမ ဟံသာ၀တီ ဘုရင္မ ရွင္ေစာပုႏွင့္ သားမက္ေတာ္ ဘုရားဒါယိကာ ဓမၼေစတီမင္းတို႕ (၈၂၄) ခုႏွစ္တြင္ ထိုးခဲ့ေသာ ေမာ္ေဓာသမိုင္း ပါဠိေက်ာက္စာအရမူ သထံုမင္းစူဠ သိရိမာေသာကသည္ သာသနာႏွစ္ (၂၃၇) ခုေလာက္တြင္ ဘုရားရွင္၏ သြားေတာ္ဓာတ္ကို ဌာပနာကာ ေရႊေမာ္ေဓာ ဂႏၶကုဋိတိုက္ကို ေရွးဦးစြာ တည္ေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။ ထိုတိုက္ေစတီကို မဓဝါေစတီဟု သမုတ္ျပီးေသာ္ သာသနာႏွစ္ (၂၃၈) ခုႏွစ္တြင္ ေရစက္ခ် လွဴဒါန္းသည္။

ယင္းသို႕ တည္ျပီးေနာက္ ေမာ္ေဓာေစတီသည္ ငလ်င္ အၾကိမ္ၾကိမ္ မိ၍ ျပိဳက်ရာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္တည္ခဲ့ရသည္။ ရွင္ေဥယ်ဓမၼ၏ ေရႊေမာ္ေဓာသမိုင္းႏွင့္ သထံုရာဇဝင္အဆိုအရ သာသနာႏွစ္ (၃၄၇၊ ၄၅၄၊ ၅၃၂၊ ၅၆၆၊ ၆၀၈၊ ၆၉၇၊ ၇၇၅၊ ၈၄၃၊ ၉၃၁၊ ၁၀၀၄၊ ၁၀၇၁၊ ၁၁၅၉၊ ၁၁၉၆၊ ၁၂၈၀၊ ၁၃၅၇၊ ၁၄၁၉၊ ၁၅၃၀၊ ၁၆၀၃၊ ၁၇၀၅၊ ၁၈၁၃၊ ၁၈၃၀၊ ၁၈၉၂) ခုႏွစ္မ်ားတြင္ (၂၂) ၾကိမ္တိုင္တိုင္ ငလ်င္ေၾကာင့္ ေမာ္ေဓာတိုက္ေစတီ ျပိဳေလရာ မင္းအဆက္ဆက္တို႕ ျပန္လည္တင္ေပးရေလသည္။ သကၠရာဇ္ (၇၅၈) ခုႏွစ္တြင္ ေနာက္ (၂၃) ၾကိမ္ေျမာက္ ျပိဳျပန္ေလသည္။

ေရႊေမာ္ေဓာ ဘုရားသည္ ငလ်င္လႈပ္ေသာ ေျမေၾကာေပၚတြင္ တည္ခဲ့ၾသဖင့္ (၃၂) ၾကိမ္တိုင္တိုင္ ျပိဳပ်က္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးေခတ္ ေရႊေမာ္ေဓာ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးအဖဲြ႔က ငလ်င္ဒဏ္မခံႏုိင္ေသာ အုတ္႐ုိးသတ္သတ္ေစတီမ်ဳိးကို မတည္ဘဲ သံ႐ုိးခံေက်ာက္က်စ္အဂၤေတႏွင့္ အုတ္႐ုိးဖက္စပ္၍ တည္ခဲ့သည္။

ေရႊေမာ္ေဓာ ဘုရားပဲြေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္တန္ခူးလတြင္ က်င္းျပဳလုပ္ရာ အထူးပင္ စည္းကားပါသည္။

(က်မ္းကိုး။    ။ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း အတြဲ ၁၁ စာမ်က္ႏွာ ၄၅၀ – ၄၅၅)

သိေႆာဝါဒ သံေပါက္လကၤာ

ေက်းဇူးရွင္ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ဂႏၱဓူရ စာေပပို႔ခ်စဥ္အခါ၌

သင္ၾကားဆံုးမေတာ္မူခဲ့ေသာ သိေႆာဝါဒ သံေပါက္လကၤာမ်ား

ဗုဒၶဂါရဝခဏ္း

• ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာအား စိတ္ထားျဖဴနဲ႔ ရွိခိုးကဲြ႕။
• သိေႆာဝါဒံ မ်ိဳးေကာင္းမွန္ ေဆာင္ရန္ေကာင္းတဲ့ က်က္လိုက္ကဲြ႕။
• ဘုရားဝိုင္းတြင္ ေခါင္းျခံဳတင္ ေရွာင္ၾကဥ္ ထီးနဲ႔ ဘိနပ္ကဲြ႕။
• ေရခ်ိဳးေထြးႏွပ္ က်င္ႏွစ္ရပ္ စြန္႔လတ္ဝိုင္းတဲ့ ေရွာင္အံုးကဲြ႕။
• ဘုရားဝင္းေရွာင္ ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ ထုတ္ေဆာင္ေျပာခဲ့ ေရွာင္လိုက္ကဲြ႕။

ဓမၼႏွင့္ သံဃာ ဂါရဝခဏ္း

• တရားေဟာရာ နားစုိက္ပါ ေနကဲြ႕ျငိမ္စြာ မေျပာနဲ႔။
• သံဃာ့သံုးဘိ လူတို႔၏ ပရိေဘာဂေစတီတဲ့၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းလာ မ်ိဳးေကာင္းမွာ မွန္စြာျပဳကဲြ႕ ျပစ္ကင္းမဲ့။
• ေခါင္းျခံဳေဆာင္းထီး ဘိနပ္စီး ပယ္ျပီး ဝင္ခဲ့ ေက်ာင္းဝိုင္းတဲ့။
• ဓားလက္နက္ပါ တူရိယာ ေတာ္ရာ ထားခဲ့ ေက်ာင္းယူနဲ႔။
• ေရေမႊးနံ႔သာ ဆြတ္လိမ္းလာ ေတာ္ပါဘူးကဲြ႕ ေက်ာင္းကန္နဲ႔။
• ေပေရေခ်းမွာ သုတ္ေဆးကာ တက္ပါ ေက်ာင္းနဲ႔ ဖ်ာ ေဇာတဲ႔။
• ေက်ာင္းေပၚေရာက္လာ ျမတ္ဗုဒၶါ့ သံဃာကိုကဲြ႕ ရွိခိုးတဲ့။
• ရွိခိုးေသာအခါ ဒူးလက္ႏွစ္ျဖာ နဖူးပါ ၾကမ္းမွာ ထိကဲြ႕ ထိ(၅)နဲ႔။
• ရွိခိုးျပီးခါ ေျခာက္ေနရာ ေရွာင္ခြာေနကဲြ႕ ဆည္းကပ္တဲ့။
• ေဝး၊ နီး၊ ေလညာ၊ ေရွ႕ေနာက္မွာ ျမင့္ရာ ေရွာင္ကဲြ႕ ေျခာက္ရပ္တဲ့။
  
• ေနာက္ခိုင္း ေျခဆင္း ေပါင္ၾကိတ္စင္း ျခံဳလွ်င္းေရွ႕ကြယ္ မေနနဲ႔။

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၅)

မဟာေစတီ၊ ပဲခူးျမိဳ႕

နိဗၺာန္လိုလား ေယာဂီမ်ား ၾကိဳးစားက်င့္ၾကပါ။

ရုပ္နာမ္ႏွစ္ခု ျဖစ္ပ်က္မႈ မရွဳသူဟာ
အသက္တရာ ရွည္ျမင့္ၾကာ၊ သူဟာ လူ႕ငႏြား။

ရုပ္နာမ္အေပါင္း ျဖစ္ပ်က္ေၾကာင္း ေကာင္းစြာရွဳထား
ထိုသူဟာ အသက္တေန႔ ေနသေရြ႕ ေခၚေဟ့ လူသိၾကား။

ငါလုပ္ ငါရ၊ ငါသာပ ဒါမွ ငါ့တြက္တာ။

ေမာဟအၾကိဳက္ နင္လုိလိုက္ ငိုဟိုက္အပူပြါး။

ျပင္ပစီးပြါး သားမယား ငါကားမပိုင္ပါ။

ငါကားမပိုင္ အမ်ားဆိုင္ ဘံုဆိုင္လို႔သာထားလိုက္ပါ။

ငါျပဳတဲ့ကံ၊ ငါ့ေနာက္ထံ ေရာက္ျပန္ဘဝလိုက္ေလစြ။

ငါ ကုိယ္မဟုတ္ ဒိ႒ိျပဳတ္ ဇခ်ဳပ္နိဗၺာန္ေနာ္။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ

ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၄)

“ပဲခူးျမိဳ႕ ေရႊသာေလ်ာင္းရုပ္ပြါးေတာ္”

အေကာင္းေတြ ခ်က္၊ ေက်ာင္းကိုထြက္ ႏွစ္သက္ျမိန္စြာစားၾကတယ္။

ဒီလိုသာခ်က္၊ ေက်ာင္းကန္ထြက္၊ ေပ်ာ္ပဲြစားထြက္လို႔သာဆိုခ်င္တယ္။

ေက်ာင္းကို ေရာက္ေသာ္၊ လူစံုေနာ္ ဘယ္ပံုဘယ္ဒင္းေျပာၾကတယ္။

လံုးစံုမက်န္ ေျပာျပီးျပန္ သီလခံၾကတယ္။

မိရိုးဖလာ ရွိလို႔သာ ဘာသာတရားယူၾကတယ္။

ဥပုပ္ကိုေစာင့္၊ စိတ္မေျဖာင့္ ေၾကာင့္ေၾကာင့္ၾကၾကရွိလွတယ္။

ဆိတ္ျငိမ္အရပ္ တရားမွတ္၊ မျပတ္ေနသင့္တယ္။

ဝါတြင္းဥပုပ္၊ လြန္ၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္သင့္လွတယ္။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ

ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၃)

 ပဲခူးျမိဳ႕မွ သမုိင္းဝင္ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာ္ျမတ္

ဖိုးစစ္ မ်ိဳးမွန္၊ တရားသံ၊ ျမန္ျမန္အိပ္သည့္ေခတ္။

ခုေခတ္ကာလ ညာ(လိမ္)ေပးမွ၊ သဘာဝက်သည့္ေခတ္။

က်င့္ဝတ္တရား ဆံုးမျငား၊ နားခါးေလသည့္ေခတ္။

ကိုယ္လည္း မသိ က်င့္နတိၳ၊ သိသူရွားသည့္ေခတ္။

တရားသံၾကား ေဝးက သြား၊ ေရွာင္ရွားေလသည့္ေခတ္။

ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ပဲြ ထိုရုံထဲ၊ မစဲေလသည့္ေခတ္။

မဂၤလာတရား ထိုစကား၊ ေခါင္းပါးေလသည့္ေခတ္။

သက္ၾကီးစကား သယ္ငယ္ကား၊ ပယ္ရွားေလသည့္ေခတ္။

မဟုတ္မမွန္ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ ႏႈတ္လွန္ထုိးသည့္ေခတ္။

အစစ္ကိုေရွာင္ အတုေဆာင္၊ ေယာင္ေဆာင္ေပါသည့္ေခတ္။

ေဆးဝါးကုသူ ရဟန္းမူ၊ လွဴသူေပါသည့္ေခတ္။

ေဗဒင္ဓါတ္ရိုက္ နတ္စိမး္တုိက္၊ အၾကိဳက္ေတြ႕သည့္ေခတ္။

သံသရာ ေနာင္ေရး ေဘးမေတြး၊ လွဴေပးေလသည့္ေခတ္။

ေက်ာင္းဝင္းျမိဳင္ျမိဳင္၊ ေရဒီယိုကိုင္၊ ေက်ာင္းထိုင္ေလသည့္ေခတ္။

သံသရာကၽြတ္တန္း၊ မရည္မွန္း၊ ရဟန္းခံေလသည့္ေခတ္။

သကၤန္းသပိတ္၊ ေက်ာင္းတြင္းသိပ္၊ ပိတ္၍ထားသည့္ေခတ္။

တပည့္တပန္း မေပးကမ္း၊ ငမ္းငမ္းတက္သည့္ေခတ္။

ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ အမည္ေပၚ၊ ဂုဏ္ေနာ္မ်ားသည့္ေခတ္။

ဓာတ္စက္မပါ အလွဴမွာ ဆရာ-ပါမၾကိဳက္သည့္ေခတ္။

အိုးစည္ဗံုေမာင္း တေျပာင္းေျပာင္း၊ ေက်ာင္းမွာဆူသည့္ေခတ္။

ဒကာေလွ်ာက္ၾကား ထိုစကား၊ မွန္ပါ့ဘုရားလိုက္သည့္ေခတ္။

ေတာလက္ေက်းရြာ ေက်ာင္းတိုင္းမွာ စာေပရွားသည့္ေခတ္။

ဘုရားအၾကိဳက္ ငါမလိုက္၊ ဒကာအၾကိဳက္လိုက္သည့္ေခတ္။

ဆရာေက်းဇူး၊ ဂုဏ္အထူး၊ ေမ့မူးေလသည့္ေခတ္။ 

မိဘႏွစ္ပါး ပုဂိၢဳလ္မ်ား ပစ္ထားေလသည့္ေခတ္။

အရက္ထိုထို ေသာက္စားျမိဳ၊ ဆိုရွယ္က်သည့္ေခတ္။

ေရာင္းေရး ဝယ္ေရး မွန္မေပး၊ အေလးခုိးသည့္ေခတ္။

ပိတ္ျဖဴစလြယ္ အရပ္လည္၊ ဆန္ လည္ေတာင္းသည့္ေခတ္။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ 

ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၂)

ဥပုလ္ေစာင့္သြား၊ အိုလူသား ဘာမ်ား နင္က်င့္တယ္။

ၾကက္ ဝက္ ဆိတ္ ငါး ခ်က္ခါ သြား၊ ငါကား ေက်ာင္းထြက္တယ္။

ေက်ာင္းကန္ကိုေရာက္၊ ဟိုဒီေလွ်ာက္ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာၾကတယ္။

ရုပ္နာမ္ အစု ျဖစ္ပ်က္မႈ၊ မရွဳပဲသာ ေနၾကတယ္။

သူမ်ား ေကၽြးလွဴ ဗိုက္ေတြပူ၊ စူေနေအာင္သာ စားခဲ့တယ္။ 

ပုတီးကို ခ်ိတ္၊ ေနကုန္အိပ္၊ တိတ္ဆိတ္စြာသာ ေနၾကတယ္။

စားခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ တစ္ေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ေခၚလို႔သာ ရွိၾကတယ္။

ေနကုန္ မိုးခ်ဳပ္ အိမ္ျပန္သုတ္၊ ဥပုပ္သည္လို႔ ေခၚၾကတယ္။

ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား အပိုင္း (၁)

မေသခင္ခ်စ္၊ ေသလွ်င္ျပစ္၊ စင္စစ္ ေတြးေတာထား။ 

မေသခင္သံုး၊ ေသလွ်င္မုန္း၊ လံုးလံုးႏွလံုးပြါး။

မေသခင္ ေပါင္း၊ ေသလွ်င္ ေခါင္း အေၾကာင္းဤသို႔မ်ား။ 

မေသခင္ ရုပ္၊ ေသလွ်င္ ပုပ္၊ “ငါ” ဟုတ္ေသးရဲ႕လား။

မေသခင္ ထုတ္၊ ေသလွ်င္ ျမဳပ္ ဒါ ရုပ္ ဒါ နာမ္လား။

မေသခင္ ေမႊး၊ ေသလွ်င္ ေျပး၊ ဘယ္ေရးမလွပါ။

မေသခင္ ဆို၊ ေသလွ်င္ ငို ငါ့ကုိယ္ ဟုတ္သလား။

မေသခင္ ၾကံ၊ ေသလွ်င္ ခံ ဖန္ဖန္ နင္ေတြးထား။

မေသခင္ ေခၚ၊ ေသလွ်င္ ေအာ္ “ငါ” ေနာ္အပုပ္ပဲ။ 

မေသခင္ လွ၊ ေသလွ်င္ ပြ၊ ဘာမွ် မေကာင္း ရုပ္အေလာင္း။

မေသခင္ ထား၊ ေသလွ်င္ သြား “ငါ” ကား ကိုယ္ပိုင္မရွိပါ။ 

ရုပ္နာမ္မထင္ ထိုသူလွ်င္ ပါယ္ခြင္ေရာက္လိမ့္မ်ား။

(၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္းတြင္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ပဒုမ 

ေရးသားသီကုံးအပ္ေသာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ သံေပါက္စာမ်ား

ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမ၏ ေထရုပတိၱ (နိဂံုး)

သာသနာ့တာဝန္မ်ားကို ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ အနစ္နာခံကာ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ကာ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္မ်ားတြင္ ေနထိုင္မေကာင္းမႈမ်ား မၾကာခဏျဖစ္ခဲ့ျပီးေနာက္ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမသည္ (၁၃၇၀)ခုႏွစ္ တေပါင္းလဆုတ္ (၉)ရက္၊ (၁၉-မတ္-၂၀၀၉) ၾကာသပေတးေန႔ ညေန (၄း၂၀) မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ ပဲခူးျမိဳ႕၊ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ၊ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာၾကီး၌ တစ္ဘဝခႏၶာ ဇာတ္သိမ္းေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

တင့္တယ္ ေလွ်ာက္ပတ္ ပူေဇာ္ၾက

ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ေလာင္းစံေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးစဥ္ ဓမၼကထိကမ်ား ပင့္ေဆာင္၍ တရားပဲြၾကီးကို သံုးညတိုင္တုိင္ က်င္းပျပဳလုပ္ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။  ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ေလာင္းေတာ္ကို (၁၃၇၀)ခုႏွစ္ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း (၂)ရက္၊ (၂၇-မတ္-၂၀၀၉) ေသာၾကာေန႔တြင္ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားစြာ တပည့္သံဃာ သီလရွင္ ေယာဂီ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္၊ ျမိဳ႕သူ ျမိဳ႕သား ပရိတ္သတ္တို႔သည္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေမြးရပ္ေျမျဖစ္ေသာ သနပ္ပင္ျမိဳ႕ ေအာက္စုရပ္ကြက္ရွိ သုႆန္၌ ေလ်ာက္ပတ္တင့္တယ္စြာ မီးသျဂၤိဳလ္ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။

(၁၃၇၀)ခုႏွစ္ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း (၁၃)ရက္၊ (၇-ဧျပီလ-၂၀၀၉) အဂၤါေန႔တြင္ ရန္ကုန္တိုင္း ဦးတင္လိႈင္+(ေဒၚခင္စန္းၾကည္)မိသားစုတို႔မွ ဦးေဆာင္မတည္၍ တပည့္ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားက မန္းေက်ာင္းတိုက္ ဓမၼရိပ္သာ၌ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ေထရ္သံဃာအရွင္ျမတ္မ်ားႏွင့္ ဧည့္ပရိတ္သတ္တို႔အား ဆြမ္းအစရွိေသာ ဒါတဗၺဝတၳဳအစုစုတုိ႔ကို လွဴဒါန္းၾကျပီး ဓမၼာႏုဂၢဟ အမွ်တန္းေပးေဝကာ တရားျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ပူေဇာ္ၾကပါသည္။

ေန႔ (၁)နာရီ အခ်ိန္တြင္ စစ္ေတာင္းျမစ္ ျမစ္လက္တက္ တူးေျမာင္း သနပ္ပင္ေခ်ာင္းတြင္ ခမ္းခမ္းနားနား တင့္တယ္စြာ စုေပါင္း၍ သရီရဓာတူဒက အရိုးဓာတ္ျပာေမွ်ာ ပူေဇာ္ပဲြကို က်င္းပျပဳလုပ္ၾကပါသည္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘဝနိဂံုး ျပီးဆံုးပါေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အရိပ္၊ ဆံုးမၾသဝါဒ၊ ျပဳခဲ့ေသာ သာသနာအေပၚ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ေကာင္းလွပါေပသည္။ သရီရဓာတူဒက အရိုးဓာတ္ျပာေရေမွ်ာပူေဇာ္ပဲြ စည္ကားသိုက္ျမိဳက္ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ဦးေဆာင္မတည္ေပးေသာ ဆရာေတာ္၏ တပည့္မ်ားျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွ ဦးတင္လိႈင္+ေဒၚခင္စန္းၾကည္ မိသားစုတို႔ႏွင့္ တပည့္ဒကာ ဒကာမ်ားအားလံုး၏ ေက်းဇူးသိတတ္မႈကို မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

 သနပ္ျမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္အတြင္းဝယ္ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမ သီတင္းသံုးေနထိုင္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းတိုက္။

ႏွစ္သစ္ ဆုေတာင္း။

မူလ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာ ေအာင္မင္းေခါင္ဓမၼရိပ္သာမွ ကမ ၻာတစ္လႊားတြင္ရွိေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔အား 

ႏွစ္သစ္တြင္ ရုပ္က်န္းမာ၍ နာမ္ခ်မ္းသာၾကပါေစေၾကာင္း 

ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔သလိုက္ပါတယ္။ 

ဓမၼရိပ္သာ ေဝယ်ာဝစၥအဖဲြ႕

ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမ၏ ေထရုပတိၱ အပိုင္း (၃)

ေက်းဇူးရွင္မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး ႏွင့္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱပဒုမ

ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာမ်ားတြင္ တစ္ခုအပါအဝင္ ျဖစ္ေသာ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ ေအာင္မဂၤလာ၊ ေလသာေက်ာင္းတိုက္သည္လည္း အပါအဝင္ ္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သနပ္ျမိဳ႕သို႔ တရားေဟာတရားျပရန္အတြက္ ၾကြေရာက္လာစဥ္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမ၏ အစ္မမ်ားက ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး တရားကို ၾကားနာလိုေသာေၾကာင့္ တရားနာသြားရန္ အေဖၚလိုက္ခဲ့ဖို႔ ေခၚေသာေၾကာင့္ အစ္မမ်ားႏွင့္အတူ တရားနာရန္ လိုက္ပါသြားခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တရားကို ကိုယ္တိုင္လည္း ၾကည္ညိဳ၊ အလြန္ပင္ႏွစ္သက္ သေဘာက်ခဲ့ေလသည္။ ဆရာေတာ္သည္ တစ္ဆယ့္သံုးဝါေျမာက္တြင္ မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေျခေတာ္ရင္းသို႔ ဝပ္ဆင္းခိုလံႈခါ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အာစရိယမု႒ိ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ပိုင္ပိုင္နည္းယူလွ်က္ သင္သိဝိပႆနာ၊ က်င့္သိဝိပႆနာ တို႔ကို ေသခ်ာဂဏ အားထုတ္ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ ထံုးကို ႏွလံုးမူ၍ စြမ္းအားႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ေယာက်ာ္းေကာင္းသည္ မိမိ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း သံသရာတည္းဟူေသာဝဲမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္မကူးမူ၍ သတၲဝါ ေဝေနယ်အမ်ား ကိုလည္း လြတ္ေျမာက္ေစအံ့ဟု ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ သနပ္ပင္ျမိဳ႕မွ တပည့္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကိုလည္း ကသစ္ဝိုင္တရားအရသာကို သိေစခ်င္ေသာ ေစတနာ တို႔ေၾကာင့္ ဓမၼရိပ္သာလည္း ဖြင့္ႏိုင္ရန္ အထူးႀကိဳးစားခဲ့ပါသည္။

ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမသည္ ၾကိဳးစား ရည္မွန္းထားသည့္အတိုင္းပင္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္၌ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼ ရိပ္သာကို (၁၃၂၃)-ခုႏွစ္တြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ရွိ ဆရာေတာ္၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မူရင္းတပည့္ ဒကာ၊ ဒကာမ မ်ားက ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာတရား ပြါးမ်ားအားထုတ္ေစရန္ ဒကာ ဒကာမမ်ားအေပၚ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ေစတနာျဖင့္ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ ကိုယ္စား ဝိပႆနာ တရားေတာ္မ်ားကို စတင္ျပသခဲ့ပါသည္။ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မူရင္းတပည့္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကလည္း ဓမၼရိပ္သာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေရးကို ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးစားေပးၾက၏။ ဓမၼရိပ္သာႀကီး စတင္ဖြင့္စဥ္အခါက တရားဝင္ေယာဂီမ်ားသည္လည္း မိမိတို႔အိမ္မွ ထမင္းခ်ိဳင့္ ကေလးမ်ားျဖင့္ ကသစ္ဝိုင္တရားအရိပ္ကို ႀကိဳးစားဝင္ေရာက္ခိုလံႈခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုစဥ္အခါက သနပ္ပင္ျမိဳ႕ရွိ မန္းေက်ာင္းတိုက္သည္ ေတာအုပ္သဖြယ္ျဖစ္ေနေသာ ေနရာေလးျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရိပ္သာျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ျမိဳ႕ခံဒကာ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ဆရာေတာ္၏ ၾကိဳးစားမႈေၾကာင့္ ရိပ္သာေလးသည္ တစထက္ တစတိုးတက္လာခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္တြင္ ကသစ္ဝိုင္ ဓမၼရိပ္သာ တရားပတ္စဥ္မ်ားတြင္ တရားဝင္ေယာဂီ အထူးမ်ားျပားခဲ့ပါသည္။ ထိုမွ တဆင့္ ဆရာေတာ္၏ တရားေဟာစြမ္းရည္ကို ၾကည္ညိဳႏွစ္ျခိဳက္ၾကေသာ ပဲခူးျမိဳ႕ရွိ ေအာင္မင္းေခါင္ဓမၼရိပ္သာမွ ဒကာ ဒကာမျဖစ္ေသာ ဦးဘသိန္း+ေဒၚစိန္၊ ဦးပါ+ေဒၚခ်စ္တို႔၏ ပင့္ဖိတ္ေသာေၾကာင့္ ပဲခူးျမိဳ႕သို႔ သာသနာ့တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရန္ ေရာက္ရွိခဲ့ရျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္...။

ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမ၏ ေထရုပတိၱ အပိုင္း (၂)

သံဃာ့တာဝန္လြန္ေက်ပြန္
ဂိုဏ္းေပါင္းစံု သံဃာ့အဖြဲ႕စည္းႀကီး ေပၚေပါက္လာရာတြင္ ဆရာေတာ္သံဃာမ်ားက ေပးအပ္ေသာ တာဝန္မ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း တာဝန္ယူ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

• ပထမအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ တိုင္းသံဃာဝန္ေဆာင္
• ဒုတိယအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ တိုင္းသံဃာဝန္ေဆာင္
• တတိယအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ဩဝါဒါစရိယ
• စတုတၳအႀကိမ္ သမၼဳတိရႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ဩဝါဒါစရိယ
• ပဥၥအႀကိမ္ ဗဟိုသမၼဳတိရ

သာသနာ့ဝန္ထမ္းဘဝ
ေအာက္ပါ တာဝန္မ်ားကိုလည္း တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

• နာယက၊ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ သံယုတ္စာေမးပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေရး ၿမိဳ႕နယ္အာဒိကနိကဩဝါဒစရိယ။
• ဩဝါဒစရိယ၊ ဝိနယာဓိက ပရိယတၲိစာေမးပြဲ၊ ပဲခူးၿမိဳ႕။
• မဟာနာယက၊ သုဓမၼာပဝါရဏာဂိုဏ္း၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕။
• ဩဝါဒစရိယ၊ ၿမိဳ႕နယ္လံုးဆိုင္ရာသာသနာပါဒက စာေတာ္ျပန္ပြဲ၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕။
• ဩဝါဒစရိယ၊ ေအာင္ခ်မ္းသာဘုရားႀကီး၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕။

အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ

သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ သာသနာေတာ္ျပန္႔ပြါးေရးဦးစီးေရးဌာနသည္ သာသနာေတာ္ဆိုင္ရာ ဘြဲ႔တံဆိပ္မ်ား ကို သံဃာမ်ား၊ သီလရွင္မ်ား၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ ဆက္ကပ္ လွ်က္ရွိရာ ၁၃၅၆-ခုႏွစ္၊ ၁၉၉၄-ခုႏွစ္အတြက္ သာသနာေတာ္အား ခ်ီးေျမႇာက္ေသာအားျဖင့္ ဘြဲ႕တံဆိပ္ဆက္ကပ္ရာ၌ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ ေအာင္မင္းေခါင္ ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ ဓမၼရိပ္သာႀကီး၏ ပဓာနဩဝါဒ ကမၼဌာနာစရိယ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမ အရွင္ျမတ္သည္ တစ္ပါး အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဝိနည္းကို အထူးေလးစားသူျဖစ္ကာ ဆရာေတာ္၏ အပင္ပန္းခံႏိုင္မႈ၊ စည္းကမ္းရွိမႈ၊ ေရာင့္ရဲ ႏိုင္မႈ၊ ေစတနာအားေကာင္းမႈ၊ တပည့္ သံဃာမ်ားအေပၚ အလြန္ပင္ သာသနာ့အေမြ ေပးခ်င္သူ၊ တရားေဟာစြမ္းရည္ျမင့္မားသူစေသာ ဆရာေတာ္၏ ဂုဏ္သတင္းတို႔သည္ ေျပာမကုန္ႏိုင္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ပင္ ဆရာေတာ္၏သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဂုဏ္တို႔ျဖင့္ ျပည့္စံုေသာ သာသနာဘြဲ႕ျဖစ္ေသာ “အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ” ဘဲြ႕ကို ထိုက္တန္စြာ ရရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ကသစ္ဝိုင္ သာသနာ့အာဇာနည္

ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေထရဝါရသာသနာထြန္းကားမႈေၾကာင့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတိုင္းတပါးတို႔မွလည္း ျမန္မာ ႏိုင္ငံသို႔ တဖြဲဖြဲ လာေရာက္ဆည္းပူး ေလ့လာအားထုတ္ၾကသည့္ ရိပ္သာမ်ားမွာ မဟာစည္၊ ေဝဘူ၊ မိုးကုတ္၊ စြန္းလြန္း စသည္ျဖင့္ ရွိၾကရာ ကသစ္ဝိုင္သာသနာသည္လည္း ေဖၚျပပါ သာသနာမ်ားႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္း ပြင့္လန္းေပၚေပါက္လာခဲ့ေသာ သာသနာ တစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီးအားထုတ္ခဲ့ေသာ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာသည္ ကမၼ႒ာန္း လုပ္ငန္း တရားစခန္းမ်ား၊ ဓမၼရိပ္သာမ်ားျဖင့္ ဖြင့္လွစ္၍ သာသနာျပဳခဲ့ပါသည္။ ကသစ္ဝိုင္သာသနာ့သမိုင္းတြင္ ျမင့္မားေသာ သာသနာ့ဘြဲ႕တံဆိပ္ ယခင္က ရရွိခဲ့ျခင္းမရွိေသးေပ။

ဆရာေတာ္ဦးပဒုမသည္ ကမၼ႒ာနတရားစခန္းမ်ား၊ ဓမၼရိပ္သာတို႔၌ ေက်းဇူးရွင္ (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ဥပနိသ်ႏွင့္အညီ၊ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ စည္းကမ္းမ်ား၊ ဩဝါဒမ်ားအတိုင္း တေသြမတိမ္း လိုက္နာလ်က္ သာသနာျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ သာသနာ့အေမြခံ အာဇာနည္တစ္ပါး “အဂၢမဟာ ကမၼ႒ာနာစရိယ” အျဖစ္ ကသစ္ဝိုင္သာသနာတြင္ ပထမ ဦးစြာေပၚထြန္းလာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဦးပဒုမသည္ သာသနာေရးႏွင့္ဆိုင္ေသာ သာသနာလုပ္ငန္း တာဝန္မ်ားအား မမွိတ္မသုန္ ထမ္းေဆာင္ျခင္းျဖင့္၄င္း၊ ကသစ္ဝိုင္သာသနာကို အစြန္းအပဲ့မခံ အလြဲအမွားမရွိ ပကတိသေဘာ တရားအတိုင္း ေက်းဇူးရွင္မူလကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အရိပ္ကိုခိုကာ သာသနာျပဳခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဤဘြဲ႕ထူးကို ဆြတ္ခူးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဘြဲ႔ထူးထိုက္လွ ဘဒၵႏၱပဒုမ

ယခုအခ်ိန္အထိ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ဘြဲ႔ထူးသည္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ (၉)ပါးသာ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ႏိုင္ခဲ့ရပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ တြင္ သံဃာေပါင္းသိန္းဂဏန္းရွိၿပီး ကမၼ႒ာန္းဌာနမ်ားစြာရွိေနခဲ့ရာ (၉)ပါးမွ် ျဖစ္ေတာင့္ ျဖစ္ခဲရေတာင့္ရခဲအသြင္ကို ေဆာင္ေနပါသည္။ သာသနာ့တာဝန္ထမ္း ရဟန္းဘဝတစ္ေလွ်ာက္တြင္ သာသနာႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ အၿငိအစြန္းမရွိ၊ ဝိနည္းသိကၡာေဆာင္ကာ သံဃာအက်ိဳးသည္ပိုးလ်က္ ကမၼ႒ာနာ စရိယလုပ္ငန္းမ်ား အေပၚအေျခခံၿပီး၊ “အဂၢမဟာ ကမၼ႒ာနာစရိယ” ဘြဲ႔ထူးကို ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကသစ္ဝိုင္သာသနာကို အလင္းေဆာင္သည့္ ဘဒၵႏၱပဒုမသည္ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယဘြဲ႔ထူးႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာေၾကာင့္ ခ်ီးျမႇင့္ခံရမႈအတြက္ ကသစ္ဝိုင္ သာသနာ့ ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ သာသနာျပဳအဖြဲ႔အသီးသီးမွ အထူး ေလးစားၾကည္ညိဳမႈျဖင့္ ဘြဲ႕ထူးခံဆရာေတာ္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

ပဲခူးတိုင္း၊ ပဲခူးၿမိဳ႕ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာႀကီးႏွင့္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ မန္းေက်ာင္းတိုက္ ကသစ္ဝိုင္ ဓမၼရိပ္သာႀကီးတို႔အျပင္ နယ္အသီးသီးမွ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာႀကီးမ်ား၏ ပဓာနနာယကျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္သည္ ပရိယတၲိဝိသာရဒဂုဏ္၊ ကမၼ႒ာနနယဒႆဂုဏ္၊ ဝိပႆနာဓူရာဝဟဂုဏ္၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ စသည့္ ဂုဏ္တို႔ႏွင့္၄င္း ျပည့္စံုေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအမ်ား၏ အထူးၾကည္ညိဳ ေလးစားၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမ၏ ေထရုပတိၱ အပိုင္း (၁)

(ေက်းဇူးရွင္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမ)

ပဲခူးတိုင္း၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေအာက္စုရပ္ကြက္တြင္ ေနထိုင္ေသာ လယ္လုပ္ငန္းအျပင္ နကၡတ္ေဗဒအတတ္ပညာျဖင့္ အသက္ေမြးေသာ ခမည္းေတာ္ ဦးဘိုေသာင္ႏွင့္ မယ္ေတာ္ေဒၚအံုးသင္တို႔၏ ေမြးခ်င္းငါးဦးတြင္ သားေထြး သားထူးရတနာအျဖစ္ (၁၂၈၇)-ခုႏွစ္ ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ (၃)ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့၏။ ငယ္နာမည္ကို ခမည္းေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဇာတာစစ္၍ ေမာင္စိန္ဝင္း ဟူ၍ မွည့္ေခၚခဲ့ပါသည္။

သာသနာဝင္မွတ္တမ္း (၁၈၈၆၅၇)၊ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ ဆရာေတာ္ အေလာင္းလ်ာသည္ (၁၂၉၇)-ခုႏွစ္၊ ဆယ္ႏွစ္သားအရြယ္တြင္ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္တို႔၏ ပစၥယာႏုဂၢဟကို ခံယူကာ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ ဝိဇယာရာမ မန္းေက်ာင္းတိုက္ႀကီး၏ ဒုတိယေျမာက္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱဝိဇယ ထံ ဥပစၩာယ္ျပဳလွ်က္ ရွင္သာမေဏ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ ဥပစၩာယ္ဆရာေတာ္မွ “ရွင္ပဒုမ” ဟု ဘြဲ႕ေပးသနားေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာသည္ ရွင္သာမေဏဘဝ ငယ္ႏုစဥ္ကာလ၌ ဥပစၩာယ္ဆရာသခင္၏ ေျခေတာ္ရင္းဝယ္ သဒၵါ၊ သၿဂႋဳလ္၊ ဝိနည္း စေသာ အေျခခံက်မ္းစာမ်ားကို အားထုတ္သင္ယူျခင္း၊ ေလာကီပညာေရးမွာလည္း သတၲမတန္း ေအာင္ျမင္သည္ အထိ သင္ယူဆည္းပူးျခင္းတို႔ျဖင့္ ေလာကီ ေလာကုတ္ အက်ိဳးမယုတ္ရေအာင္ အားထုတ္ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ထိုေခတ္ကာလ၌ သတၲမတန္းအထိ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူခဲ့ေသး၏။ ဆရာေတာ္သင္ယူခဲ့ေသာ ေလာကီပညာေရးသည္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ရွိ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား အတြက္ဟုပင္ ဆိုရလုိျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သာသနာေရးဌာနတြင္ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိသည့္ လုပ္ငန္းတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ (ဘက) ေခၚ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရး စနစ္ ျဖစ္ပါသည္။
ဆရာေတာ္သည္ ေရွးယခင္ ကိုရင္ႀကီးဘဝႏွင့္ ရဟန္းငယ္ဘဝတို႔တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း သင္ပညာေရးကို ထူေထာင္လွ်က္ သဒၵါတရားထက္သန္စြာျဖင့္ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါည္။ ရြာသစ္၊ ကန္ကုန္း၊ ေထာင္မင္းစု၊ ႁပြန္ေပါက္စေသာ ရပ္ကြက္မ်ားမွ လူလတ္မ်ားသည္ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးမႈေၾကာင့္ စာေပတတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကပါသည္။

တဆင့္တက္လွမ္း ျမတ္ရဟန္း
(၁၃၀၆)-ခုႏွစ္တြင္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မဟာဝိဇယာရာမမန္းေက်ာင္းတိုက္ ခ႑သိမ္ေတာ္၌ တတိယ ေျမာက္ ဆရာေတာ္နႏၵမာလာကို ဥပစၩာယ္ျပဳၿပီး ရြာသစ္ရပ္ကြက္မွ ဦးၾကာၫြန္႔၊ ဇနီး ေဒၚအံုးရွင္တို႔၏ ပစၥယာႏုဂၢဟကို ခံယူကာ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ဂႏၴဓူရ မန္းသို႔ႂကြ
မႏၱေလးတိုင္း၊ မဟာေအာင္ေျမၿမိဳ႕နယ္၊ မိုးတားတိုက္၊ ပဲခူးေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူၿပီး၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕ ေလးျပင္ေလးရပ္ရွိ ပရိယတိၲပါကဋစာခ် အေက်ာ္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားထံ ခိုလံႈ၍ နိႆယည္း အဖံုဖံုကို အာဂံုေဆာင္ႏိုင္ရန္္ က်မ္း႐ိုးေပါက္သင္ယူျခင္း၊ ပထမငယ္-လတ္စာေမးပြဲမ်ားကို ေအာင္ျမင္သည္အထိ အားထုတ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္ပဒုမသည္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပုည၊ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱဝိဇယ၊ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱဝဇိရဗုဒၶိတို႔၏ သြန္သင္ဆံုးမ ၫႊန္ျပမႈျဖင့္ ေအာက္ပါ စာေမးပြဲမ်ားေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။
၁) အစိုးရပထမငယ္တန္း
၂) အစိုးရပထမလတ္တန္း
၃) ဝိနယာဓိကမဇၩိမပဏၰာသပါရဂူ
ဆရာေတာ္သည္ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ ဝိနယာဓိကအသင္းႀကီး၏ မဇၩိမပဏၰာသပါရဂူဘြဲ႕ထူးကို အာဒိကမိၼက ပထမဆံုးေအာင္ျမင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

မန္းေျမ ပဲခူးေက်ာင္း မွ ပဲခူးတိုင္း၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ ရွိ မန္းေက်ာင္းသို႔
ေနာင္ေသာအခါ ဆရာသမားမ်ား၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕ရွိ မန္းေက်ာင္း တိုက္ကို ျပန္လည္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူရန္ မႏၱေလးမွ ပဲခူးၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ႂကြေတာ္မူခဲ့၏။ ထို႔ေနာက္ သနပ္ပင္ၿမိဳ႕၊ မန္းေက်ာင္းတိုက္၏ သာသနာ့တာဝန္မ်ားကို ဆက္လက္ ထမ္းေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ပရိယတ္မမယ္...သိမွတ္ဖြယ္
ဆရာေတာ္သည္ ကိုယ္တိုင္ပရိယတၲိကို အေျခခံမွစ၍ သင္ယူေတာ္မူခဲ့၏။ တပည့္မ်ားကိုလည္း ပရိယတိၲပညာသင္ၾကားေရး၌ နည္းေပးလမ္းျပဆံုးမျခင္း စာသင္တိုက္ႀကီးမ်ားသို႔ အပ္ႏွံေပးျခင္း ပစၥည္းေလးပါးေထာက္ပံ့ျခင္း ဂုဏ္ျပဳခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းတို႔ျဖင့္ ဆရာ့တာဝန္ ေက်ပြန္ေတာ္မူေသာ ဆရာတစ္ဆူ ျဖစ္ခဲ့ပါေပ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္၏ ေျခေတာ္ရင္းတြင္ စာတတ္ပုဂၢိဳလ္မ်ား အနာဂတ္အတြက္ အားထားစရာ အေမြခံတပည့္မ်ားအျဖစ္ သာသနာ့တာဝန္ လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္ခဲ့ျပီ ျဖစ္ပါသည္။

သနပ္ပင္မွ ပဲခူး ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ သို႔
ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱပဒုမ၏ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးဘသိန္း+ေဒၚစိန္ ႏွင့္ ဦးပါ+ေဒၚခ်စ္တို႔က ဆရာေတာ္အား လြန္စြာၾကည္ညိဳၾကေသာေၾကာင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕သို႔ ကသစ္ဝိုင္ဝိပႆနာ တရားေတာ္မ်ားကို ေဟာၾကားေပးပါရန္ ပင့္ေလွ်ာက္ခဲ့ျခင္းအျပင္၊ ယခင္က (မူလ)ကသစ္ဝိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ သနပ္ပင္ ဓမၼရိပ္သာတြင္ တရားဝင္ တရားနာယူထားမႈမ်ားေၾကာင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕ ေအာင္မင္းေခါင္တြင္ အခ်ိန္ပိုင္း တရားေဟာ တရားျပ အျဖစ္ သာသနာတာဝန္ကို တဆင့္ တက္လွမ္းကာ ထမ္းရြက္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမ၏ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာႀကီးတြင္ ေက်းဇူးရွင္ မူလ ကသစ္ဝိုင္ ဝိပႆနာ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္ရင္းငါးပါးတြင္ တစ္ပါး အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုမွတဆင့္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပဒုမသည္ ပဲခူးၿမိဳ႕ ေအာင္မင္းေခါင္ကုန္းေျမရွိ ကသစ္ဝိုင္ဓမၼရိပ္သာကို (၁၃၄၆)-ခုႏွစ္တြင္ ဓမၼရိပ္သာႀကီး၏ သာသနာ့တာဝန္ အားလံုးကို လဲြေျပာင္း တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

(ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱပဒုမသည္ (၁၉-မတ္လ-၂၀၀၉)ေန႔တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ျပီျဖစ္သျဖင့္ ယခုဆိုလွ်င္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ျပီ ျဖစ္ပါသည္။)